Mahābhārata · Adhyāya 1.241
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.241.1
स तथेति प्रतिज्ञाय सहितो यतिना हरिः ।
कृत्वा तु संविदं तेन प्रहृष्टः केशवोऽभवत् ॥ १.२४१.१ ॥
Tendo prometido, «assim seja», Hari, acompanhado do asceta, fez um acordo com ele, e Keśava alegrou-se.
1.241.2
पर्वते तौ विहृत्यैव यथेष्टं कृष्णपाण्डवौ ।
तां पुरीं प्रविवेशाथ गृह्य हस्तेन पाण्डवम्।
प्रविश्य च गृहं रम्यं सर्वभोगसमन्वितम् ॥ १.२४१.२ ॥
Tendo vagueado pela montanha como quiseram, Kṛṣṇa e o Pāṇḍava entraram naquela cidade; tomando o Pāṇḍava pela mão, entraram numa casa agradável, provida de todos os prazeres.
1.241.3
पार्थमावेदयामास रुक्मिणीसत्यभामयोः ।
हृषीकेशवचः श्रुत्वा ते उभे चोचतुर्भृशम् ॥ १.२४१.३ ॥
Tendo ouvido as palavras de Hṛṣīkeśa, Rukmiṇī e Satyabhāmā informaram Pārtha, e ambas falaram muito.
1.241.4
मनोरथो महानेष हृदि नौ परिवर्तते ।
कदा द्रक्षाव बीभत्सुं पाण्डवं पुरमागतम् ॥ १.२४१.४ ॥
Este grande desejo gira em nossos corações: quando veremos Bībhatsu, o Pāṇḍava, chegado à cidade?
1.241.5
इत्येवं हर्षमाणे ते वदन्त्यौ सुभृशं प्रियम् ।
रुग्मिणीसत्यभामे वै दृष्ट्वा प्रीतोऽभवद्यतिः ॥ १.२४१.५ ॥
Assim, regozijando-se, as duas falaram palavras muito queridas; e o asceta, ao ver Rukmiṇī e Satyabhāmā, alegrou-se.
1.241.6
सर्वेषां हर्षमाणानां पार्थो हर्षमुपागमत् ।
प्राप्तमज्ञातरूपेण चागतं चार्जुनं हरिः ॥ १.२४१.६ ॥
Entre todos os que se regozijavam, também Pārtha sentiu alegria; e Hari viu Arjuna, que chegara em forma desconhecida.
1.241.7
सत्कृत्य पूज्यमानं तु प्रीत्या चैव ह्यपूजयत् ।
स तं प्रियातिथिं श्रेष्ठं समीक्ष्य यतिमागतम् ॥ १.२४१.७ ॥
Tendo honrado aquele que já era honrado, também o venerou com afeto. Ao ver chegar aquele querido hóspede, o melhor dos ascetas, ele o venerou.
1.241.8
सोदर्यां भगिनीं कृष्णः सुभद्रामिदमब्रवीत् ।
अयं देशातिथिर्भद्रे संशितव्रतवानृषिः ॥ १.२४१.८ ॥
Kṛṣṇa disse isto à sua própria irmã Subhadrā: 'Ó bem-aventurada, este é o hóspede da terra, um sábio de votos severos.'
1.241.9
प्राप्नोतु सततं पूजां तव कन्यापुरे वसन् ।
आर्येण च परिज्ञातः पूजनीयो यतिस्त्वया ॥ १.२४१.९ ॥
Que ele, residindo em Kanyāpura, receba sempre honra de ti. O nobre o conhece bem; este asceta é digno da tua veneração.
1.241.10
रागाद्भरस्व वार्ष्णेयि भक्ष्यैर्भोज्यैर्यतिं सदा ।
एष यद्यदृषिर्ब्रूयात्कार्यमेव न संशयः ॥ १.२४१.१० ॥
Ó filha dos Vṛṣṇi, por afeto, sustenta sempre o asceta com manjares e refeições. O que este sábio disser deve certamente ser feito; não há dúvida.
1.241.11
सखीभिः सहिता भद्रे भवास्य वशवर्तिनी ।
पुरा हि यतयो भद्रे ये भैक्षार्थमनुव्रताः ॥ १.२४१.११ ॥
Ó bem-aventurada, junto com as tuas companheiras, sê obediente a ele. Ó bem-aventurada, outrora os ascetas que vinham por voto mendigar eram assim.
1.241.12
ते बभूवुर्दशार्हाणां कन्यापुरनिवासिनः ।
तेभ्यो भोज्यानि भक्ष्याणि यथाकालमतन्द्रिताः।
कन्यापुरगताः कन्याः प्रयच्छन्ति यशस्विनि ॥ १.२४१.१२ ॥
Tornaram-se habitantes da cidade das donzelas dos Daśārha. Para eles, a tempo e sem cansaço, são oferecidas refeições e manjares; as donzelas que foram à cidade das donzelas, ó gloriosa, lhos oferecem.
1.241.13
सा तथेत्यब्रवीत्कृष्णं करिष्यामि यथाऽऽथ माम् ।
तोषयिष्यामि वृत्तेन कर्मणा च द्विजर्षभम् ॥ १.२४१.१३ ॥
Ela disse a Kṛṣṇa: "Farei como dizes. Pela minha conduta e pelas minhas ações agradarei àquele melhor dos duas vezes nascidos."
1.241.14
एवमेतेन रूपेण कंचित्कालं धनञ्जयः ।
उवास भक्ष्यैर्भोज्यैश्च भद्रया परमार्चितः ॥ १.२४१.१४ ॥
Assim, sob esta forma, Dhanañjaya viveu algum tempo com Bhadrā, muito honrado com iguarias e alimentos.
1.241.15
तस्य सर्वगुणोपेतां वासुदेवसहोदरीम् ।
पश्यतः सततं भद्रां प्रादुरासीन्मनोभवः ॥ १.२४१.१५ ॥
Enquanto ele a contemplava sem cessar, Bhadrā, irmã de Vāsudeva, dotada de todas as virtudes, Manobhava (o desejo) surgiu nele.
1.241.16
गूहयन्निव चाकारमालोक्य वरवर्णिनीम् ।
दीर्घमुष्णं विनिश्वस्य पार्थः कामवशं गतः ॥ १.२४१.१६ ॥
Ao ver aquela de bela tez, e como se ocultasse o seu sentir, Pārtha (Arjuna) soltou um longo e quente suspiro e caiu sob o poder do desejo.
1.241.17
स कृष्णां द्रौपदीं मेने न रूपे भद्रया समाम् ।
प्राप्तां भूमान्विन्द्रसेनां साक्षाद्वा वरुणात्मजाम् ॥ १.२४१.१७ ॥
Ele não considerou Kṛṣṇā Draupadī igual a Bhadrā em beleza, nem Vindusenā, que chegara à terra, nem a própria filha de Varuṇa.
1.241.18
अतीतकाले संप्राप्ते सर्वास्तापि सुरस्त्रियः ।
न समा भद्रया लोके इत्येवं मन्यतेऽर्जुनः ॥ १.२४१.१८ ॥
Arjuna pensa que nem todas as mulheres celestiais que vieram em tempos passados são iguais a Bhadrā no mundo.
1.241.19
अतीतसमये काले सोदर्याणां धनञ्जयः ।
न सस्मार सुभद्रायां कामाङ्कुशनिवारितः ॥ १.२४१.१९ ॥
No passado, Dhanañjaya não se lembrou de Subhadrā entre as irmãs, contido pelo aguilhão do desejo.
1.241.20
क्रीडारतिपरां भद्रां सखीगणसमावृताम् ।
प्रीयते स्मार्जुनः पश्यन्स्वाहामिव विभावसुः ॥ १.२४१.२० ॥
Ao ver Bhadrā, entregue ao jogo e ao prazer, cercada por um grupo de amigas, Arjuna se alegrou, como o deus do fogo se alegra com Svāhā.
1.241.21
पाण्डवस्य सुभद्रायाः सकाशे तु यशस्विनः ।
समुत्पत्तिः प्रभावश्च गदेन कथितः पुरा ॥ १.२४१.२१ ॥
Na presença do Pāṇḍava, sobre Subhadrā, o nascimento e o poder do ilustre foram outrora relatados por Gada.
1.241.22
श्रुत्वा चाशनिनिर्घोषं केशवेनापि धीमता ।
उपमामर्जुनं कृत्वा विस्तरः कथितः पुरा ॥ १.२४१.२२ ॥
Tendo ouvido o estrondo semelhante ao trovão, o sábio Keśava também, fazendo de Arjuna uma comparação, relatara o caso detalhadamente antes.
1.241.23
क्रुद्धमानप्रलापश्च वृष्णीनामर्जुनं प्रति ।
पौरुषं चोपमां कृत्वा प्रावर्तत धनुष्मताम् ॥ १.२४१.२३ ॥
O lamento irado e orgulhoso dos Vṛṣṇi voltou-se para Arjuna; fazendo do valor viril uma comparação entre os arqueiros, começou.
1.241.24
अन्योन्यकलहे चापि विवादे चापि वृष्णयः ।
अर्जुनोपि न मे तुल्यः कुतस्त्वमिति चाब्रुवन् ॥ १.२४१.२४ ॥
Na querela mútua e na disputa também, os Vṛṣṇi disseram: "Arjuna nem é igual a mim; como poderias tu ser?"
1.241.25
जातांश्च पुत्रान्गृह्णन्त आशिषो वृष्णयोऽब्रवन् ।
अर्जुनस्य समो वीर्ये भव तात धनुर्धरः ॥ १.२४१.२५ ॥
Recebendo os filhos recém-nascidos, os Vṛṣṇis os abençoaram e disseram: "Querido filho, sê um arqueiro igual a Arjuna em valor."
1.241.26
तस्मात्सुभद्रा चकमे पौरुषाद्भरतर्षभम् ।
सत्यसन्धस्य रूपेण चातुर्येण च मोहिता ॥ १.२४१.२६ ॥
Por isso Subhadrā desejou aquele touro dos Bharatas pela sua virilidade, encantada pela beleza e habilidade do de palavra verdadeira.
1.241.27
चारणातिथिसंघानां गदस्य च निशम्य सा ।
अदृष्टे कृतभावाभूत्सुभद्रा भरतर्षभे ॥ १.२४१.२७ ॥
Ao ouvir os bardos, as multidões de hóspedes e Gada, Subhadrā afeiçoou-se ao touro dos Bharatas, a quem nunca tinha visto.
1.241.28
कीर्तयन्ददृशे यो यः कथंचित्कुरुजाङ्गलम् ।
तं तमेव तदा भद्रा बीभत्सुं स्म हि पृच्छति ॥ १.२४१.२८ ॥
Quem quer que aparecesse descrevendo de algum modo a região de Kuru-jāṅgala, Bhadrā então perguntava àquela mesma pessoa sobre Bībhatsu (Arjuna).
1.241.29
अभीक्ष्णश्रवणादेवमभीक्ष्णपरिपृच्छनात् ।
प्रत्यक्ष इव भद्रायाः पाण्डवः प्रत्यपद्यत ॥ १.२४१.२९ ॥
Pelo ouvir constante e pelo perguntar constante, o Pāṇḍava assim se tornou para Bhadrā como se estivesse presente diante de seus olhos.
1.241.30
भुजौ भुजगसङ्काशौ ज्याघातेन किणीकृतौ ।
पार्थोऽयमिति पश्यन्त्या निःशंसयमजायत ॥ १.२४१.३० ॥
Ao ver os dois braços, semelhantes a serpentes e calejados pelos golpes da corda do arco, ela teve a certeza sem dúvida: "Este é Pārtha."
1.241.31
यथारूपं हि शुश्राव सुभद्रा भरतर्षभम् ।
तथारूपमवेक्ष्यैनं परां प्रीतिमवाप सा ॥ १.२४१.३१ ॥
Subhadrā, vendo o touro dos Bharatas na forma que ouvira, alcançou suprema alegria.
1.241.32
सा कदाचिदुपासीनं पप्रच्छ कुरुनन्दनम् ।
कथं देशाश्च चरिता नानाजनपदाः कथम् ॥ १.२४१.३२ ॥
Certa vez, enquanto ele estava sentado perto, ela perguntou ao deleite dos Kuru: como percorreste as terras e os muitos países?
1.241.33
सरांसि सरितश्चैव वनानि च कथं यते ।
दिशः काश्च कथं प्राप्ताश्चरता भवता सदा ॥ १.२४१.३३ ॥
Como atravessaste os lagos, os rios e as florestas? Para quais direções chegaste, e como, viajando sempre?
1.241.34
स तथोक्तस्तदा भद्रां बहुनर्मामृतं ब्रुवन् ।
उवाच परमप्रीतस्तथा बहुविधाः कथाः ॥ १.२४१.३४ ॥
Assim interpelado, muito satisfeito, falando à venturosa Bhadrā com muitas graças como néctar, contou-lhe histórias de muitos tipos.
1.241.35
निशण्य विविधं तस्य लोके चरितमात्मनः ।
तथा परिगतो भावः कन्यायाः समपद्यत ॥ १.२४१.३५ ॥
Ao ouvir os diversos feitos que ele realizara no mundo, surgiu no coração da donzela um sentimento semelhante.
1.241.36
पर्वसन्धौ तु कस्मिंश्चित्सुभद्रा भरतर्षभम् ।
रहस्येकान्तमासाद्य हर्षमाणाऽभ्यभाषत ॥ १.२४१.३६ ॥
Num certo ponto de encontro das festas, Subhadrā, aproximando-se do touro dos Bharatas num lugar retirado, falou-lhe alegremente.
1.241.37
यतिना रचता देशान्खाण्डवप्रस्थवासिनी ।
कश्चिद्भगवता दृष्टा पृथाऽस्माकं पितृष्वसा ॥ १.२४१.३७ ॥
Depois que o asceta criou as terras, o bem-aventurado viu nossa tia paterna Pṛthā, que vive em Khāṇḍavaprastha.
1.241.38
भ्रातृभिः प्रीयते सर्वैर्दृष्टः कच्चिद्युधिष्ठिरः ।
कच्चिद्धर्मपरो भीमो धर्मराजस्य धीमतः ॥ १.२४१.३८ ॥
Yudhiṣṭhira é visto contente por todos os seus irmãos? Bhīma, dedicado ao dharma, é visto junto ao sábio rei do dharma?
1.241.39
निवृत्तसमयः कच्चिदपराधाद्धनञ्जयः ।
नियमे कामभोगानां वर्तमानः प्रिये रतः ॥ १.२४१.३९ ॥
O tempo do voto de Dhanañjaya terminou por alguma falta? Ele permanece na disciplina dos prazeres, deleitado com sua amada?
1.241.40
क्व नु पार्थश्चरत्यद्य बहिः स वसतीर्वसन् ।
सुखोचितो ह्यदुःखार्हो दीर्घबाहुररिन्दमः ॥ १.२४१.४० ॥
Onde anda agora Pārtha? Habitando moradas externas, acostumado ao conforto e não digno do sofrimento, o de braços longos, domador dos inimigos.
1.241.41
कच्चिच्छ्रुतो वा दृष्टो वा पार्थो भगवताऽर्जुनः ।
निशम्य वचनं तस्यास्तामुवाच हसन्निव ॥ १.२४१.४१ ॥
O bem-aventurado ouviu ou viu Pārtha Arjuna? Ao ouvir as palavras dela, falou-lhe como se sorrisse.
1.241.42
आर्या कुशलिनी कुन्ती सहपुत्रा सहस्नुषा ।
प्रीयते पश्यती पुत्रान्खाण्डवप्रस्थ आसते ॥ १.२४१.४२ ॥
A nobre Kuntī está bem, com seus filhos e nora; alegra-se ao ver os filhos e vive em Khāṇḍavaprastha.
1.241.43
अनुज्ञातश्च मात्रा च सोदरैश्च धनञ्जयः ।
द्वारकामावसत्येको यतिलिङ्गेन पाण्डवः ॥ १.२४१.४३ ॥
Com a permissão da mãe e dos irmãos, Dhanañjaya, o Pāṇḍava, viveu sozinho em Dvārakā sob a forma de asceta.
1.241.44
पश्यन्ती सततं कस्मान्नाभिजानासि माधवि ।
निशण्य वचनं तस्य वासुदेवसहोदरी ॥ १.२४१.४४ ॥
Por que, embora o vejas constantemente, não o reconheces, ó Mādhavī? Ao ouvir as palavras dele, a irmã de Vāsudeva.
1.241.45
निश्वासबहुला तस्थौ क्षितिं विलिखती तदा ।
ततः परमसंहृष्टः सर्वशस्त्रभृतां वरः ॥ १.२४१.४५ ॥
Soltando muitos suspiros, ela ficou de pé raspando o chão. Então o melhor de todos os portadores de armas, muito satisfeito,
1.241.46
अर्जुनोऽहमिति प्रीतस्तामुवाच धनञ्जयः ।
यथा तव गतो भावः श्रवणान्मयि भामिनि ॥ १.२४१.४६ ॥
"Eu sou Arjuna", disse Dhanañjaya, satisfeito, a ela: "Ó bela, o sentimento que surgiu em ti ao ouvir falar de mim..."
1.241.47
त्वद्गतः सततं भावस्तथा तव गुणैर्मम ।
प्रशस्तेऽहनि धर्मेण भद्रे स्वयमहं वृतः ॥ १.२४१.४७ ॥
"Meu sentimento por ti é constante, e assim o teu por mim, pelas tuas qualidades. Ó venturosa, em dia propício, segundo o dharma, eu mesmo fui escolhido por ti."
1.241.48
सत्यवानिव सावित्र्या भविष्यामि पतिस्तव ॥ १.२४१.४८ ॥
Assim como Satyavān foi marido de Sāvitrī, assim serei eu o teu marido.
1.241.49
एवमुक्त्वा ततः पार्थः प्रविवेश लतागृहम् ।
ततः सुभद्रा ललिता लज्जाभावसमन्विता ॥ १.२४१.४९ ॥
Tendo dito isso, Pārtha entrou na alcova de trepadeiras. Então Subhadrā, graciosa e tomada pelo sentimento de vergonha,
1.241.50
मुमोह शयने दिव्ये शयाना न तथोचिता ।
नाकरोद्यतिपूजां सा लज्जाभावमुपेयुषी ॥ १.२४१.५० ॥
Deitada no leito divino, ficou desnorteada, o que não lhe convinha. Tomada pela vergonha, não prestou a devida honra.
1.241.51
कन्यापुरे तु यद्वृत्तं ज्ञात्वा दिव्येन चक्षुषा ।
शशास रुक्मिणीं कृष्णो भोजनादि तदार्जुने ॥ १.२४१.५१ ॥
Mas Kṛṣṇa, sabendo pelo seu olho divino o que ocorrera na cidade das donzelas, instruiu Rukmiṇī sobre a comida e o resto para Arjuna.
1.241.52
तदाप्रभृति तां भद्रां चिन्तयन्वै धनञ्जयः ।
आस्ते स्म स तदाऽऽरामे कामेन भृशपीडितः ॥ १.२४१.५२ ॥
Desde então, Dhanañjaya permaneceu naquele jardim pensando somente na auspiciosa Subhadrā, profundamente atormentado pelo desejo.
1.241.53
सुभद्रा चापि न स्वस्था पार्थं प्रति बभूव सा ।
कृशा विवर्णवदना चिन्ताशोकपरायणा ॥ १.२४१.५३ ॥
Subhadrā também não estava em paz em relação a Pārtha. Emagrecida, com o rosto pálido, entregou-se à preocupação e à dor.
1.241.54
निश्वासपरमा भद्रा मानसेन मनस्विनी ।
न शय्यासनभोगेषु रतिं विन्दति केनचित् ॥ १.२४१.५४ ॥
Entregue inteiramente aos suspiros, a auspiciosa e magnânima mulher, aflita no coração, não encontra prazer em leito, assento ou deleite algum.
1.241.55
न नक्तं न दिवा शेते बभूवोन्मत्तदर्शना ।
एवं शोकपरां भद्रां देवी वाक्यमथाब्रवीत्।
मा शोकं कुरु वार्ष्णेयि धृतिमालम्ब्य शोभने ॥ १.२४१.५५ ॥
Não dormia nem à noite nem de dia, e seu olhar era o de uma enlouquecida. Assim, a deusa dirigiu estas palavras a Bhadrā, entregue à dor: "Não te aflijas, filha dos Vṛṣṇi; apega-te à firmeza, ó radiante."
1.241.56
रुक्मिण्येवं सुभद्रां तां कृष्णस्यानुमते तदा ।
रहोगत्य तदा श्वश्रूं देवकीं वाक्यमब्रवीत् ॥ १.२४१.५६ ॥
Então, com o consentimento de Kṛṣṇa, Rukmiṇī falou assim a Subhadrā; e depois, retirando-se em particular, dirigiu estas palavras a sua sogra Devakī.
1.241.57
अर्जुनो यतिरूपेण ह्यागतः सुसमाहितः ।
कन्यापुरमथाविश्य पूजितो भद्रया मुदा ॥ १.२४१.५७ ॥
Arjuna veio na forma de um asceta, perfeitamente recolhido. Ao entrar na cidade das donzelas, foi honrado com alegria por Bhadrā.
1.241.58
तं विदित्वा सुभद्रापि लज्जया परिमोहिता ।
दिवानिशं शयाना सा नाकरोद्भोजनादिकम् ॥ १.२४१.५८ ॥
Ao reconhecê-lo, Subhadrā também ficou perturbada de vergonha; deitada dia e noite, não tomava alimento nem nada.
1.241.59
एवमुक्ता तया देवी भद्रां शोकपरायणाम् ।
तत्समीपं समागत्य श्लक्ष्णं वाक्यमथाब्रवीत् ॥ १.२४१.५९ ॥
Assim interpelada por ela, a deusa aproximou-se de Bhadrā, entregue à dor, e falou suavemente estas palavras.
1.241.60
मा शोकं कुरु वार्ष्णेयि धृतिमालम्ब्य शोभने ।
राज्ञे निवेदयित्वापि वसुदेवाय धीमते ॥ १.२४१.६० ॥
Não te aflijas, filha dos Vṛṣṇi; apega-te à firmeza, ó radiante. Tendo informado o rei e também o sábio Vasudeva,
1.241.61
कृष्णायापि तथा भद्रे प्रहर्षं कारयामि ते ।
पश्चाज्जानामि ते वार्तां मा शोकं कुरु भामिनि ॥ १.२४१.६१ ॥
Também contarei a Kṛṣṇa e te trarei alegria, ó auspiciosa. Depois saberei de tuas notícias; não te aflijas, ó bela mulher.
1.241.62
एवमुक्त्वा तु सा माता भद्रायाः प्रियकारिणी ।
निवेदयामास तदा भद्रामानकदुन्दुभेः ॥ १.२४१.६२ ॥
Tendo dito isso, aquela mãe que agradava a Bhadrā informou então Ānakadundubhi sobre Bhadrā.
1.241.63
रहस्येकासना तत्र भद्राऽस्वस्थेति चाब्रवीत् ।
आरामे तु यतिः श्रीमानर्जुनश्चेति नः श्रुतम् ॥ १.२४१.६३ ॥
Ali, sentada sozinha em segredo, Bhadrā disse que estava indisposta. E ouvimos que no jardim está o glorioso Arjuna, em forma de asceta.
1.241.64
अक्रूराय च कृष्माय आहुकाय च सात्येकः ।
निवेद्यतां महाप्राज्ञ श्रोतव्यं यदि बान्धवैः ॥ १.२४१.६४ ॥
Que Sātyaki o comunique também a Akrūra, a Kṛṣṇa e a Āhuka, ó sábio, se os parentes devem ouvir.
1.241.65
वसुदेवस्तु तच्छ्रुत्वा अक्रूराहुकयोस्तथा ।
निवेदयित्वा कृष्णेन मन्त्रयामास तैस्तदा ॥ १.२४१.६५ ॥
Vasudeva, tendo ouvido isso e comunicado da mesma forma a Akrūra e Āhuka, então deliberou com Kṛṣṇa e com eles.
1.241.66
इदं कार्यमिदं कृत्यमिदमेवेति निश्चितः ।
अक्रूरश्चोग्रसेनश्च सात्यकिश्च गदस्तथा ॥ १.२४१.६६ ॥
Resolvidos assim: 'Esta é a tarefa, este é o dever, isto é certo' — Akrūra, Ugrasena, Sātyaki e Gada igualmente.
1.241.67
पृथुश्रवाश्च कृष्णश्च सहिताः शिनिना मुहुः ।
रुक्मिणी सत्यभामा च देवकी रोहिणी तथा ॥ १.२४१.६७ ॥
Pṛthuśravas e Kṛṣṇa, com Śini, reuniram-se repetidas vezes; também Rukmiṇī, Satyabhāmā, Devakī e Rohiṇī.
1.241.68
वसुदेवेन सहिताः पुरोहितमते स्थिताः ।
विवाहं मन्त्रयामासुर्द्वादशेऽहनि भारत ॥ १.२४१.६८ ॥
Junto com Vasudeva, sentados segundo o conselho do sacerdote, deliberaram sobre o casamento no décimo segundo dia, ó Bhārata.
1.241.69
अज्ञातं रौहिणेयस्य उद्धवस्य च भारत ।
विवाहं तु सुभद्रायाः कर्तुकामो गदाग्रजः ॥ १.२४१.६९ ॥
Sem que Rauhiṇeya (Balarāma) e Uddhava soubessem, ó Bhārata, o irmão mais velho de Gada (Kṛṣṇa), desejando realizar o casamento de Subhadrā.
1.241.70
महादेवस्य पूजार्थं महोत्सव इति ब्रुवन् ।
चतुस्त्रिंशदहोरात्रं सुभद्रार्तिप्रशान्तये ॥ १.२४१.७० ॥
Dizendo que era uma grande festa para a adoração de Mahādeva, por trinta e quatro dias e noites, para aliviar a aflição de Subhadrā.
1.241.71
नगरे घोषयास हितार्थं सव्यसाचिनः ।
इतश्चतुर्थे त्वहनि अन्तर्द्वीपं तु गम्यताम् ॥ १.२४१.७१ ॥
Na cidade, para o bem de Savyasācin (Arjuna), foi feita uma proclamação: no quarto dia a partir daqui, que todos sigam para a ilha interior.
1.241.72
सदारैः सानुयात्रैश्च सपुत्रैः सहबाधवैः ।
गन्तव्यं सर्ववर्मैश्च गन्तव्यं सर्वयादवैः ॥ १.२४१.७२ ॥
É preciso ir com esposas, séquitos, filhos e parentes; todos os guerreiros couraçados e todos os Yādavas devem ir.
1.241.73
एवमुक्तास्तु ते सर्वे तथा चक्रुश्च सर्वशः ।
ततः सर्वदशार्हाणामन्तर्द्वीपे च भारत ॥ १.२४१.७३ ॥
Assim instruídos, todos fizeram exatamente isso. Então, ó Bhārata, dentro da ilha de todos os Daśārhas.
1.241.74
चतुस्त्रिंशदहोरात्रं बभूव परमोत्सवः ।
कृष्णरामाहुकाक्रूरप्रद्युम्नशिनिसत्यकाः ॥ १.२४१.७४ ॥
Durante trinta e quatro dias e noites houve uma grande festa, com Kṛṣṇa, Rāma, Āhuka, Akrūra, Pradyumna, Śini e Satyaka.
1.241.75
समुद्रं प्रययुर्हृष्टाः कुकुरान्धकवृष्णयः ।
युक्तयन्त्रपताकाभिर्वृष्णयो ब्राह्मणैः सह ॥ १.२४१.७५ ॥
Alegres, os Kukura, Andhaka e Vṛṣṇi partiram para o oceano, com carros atrelados e estandartes; os Vṛṣṇi foram com os brâmanes.
1.241.76
समुद्रं प्रययुर्नौभिः सर्वे पुरनिवासिनः ।
ततस्त्वरितमागत्य दाशार्हगणपूजितम् ॥ १.२४१.७६ ॥
Todos os habitantes da cidade foram ao oceano em barcos; então, tendo chegado depressa ao lugar honrado pelas hostes dos Daśārhas.
1.241.77
सुभद्रा पुण्डरीकाक्षमब्रवीद्यतिशासनात् ।
कृत्यवान्द्वादशाहानि स्थाता स भगवानिह ॥ १.२४१.७७ ॥
Subhadrā disse ao de olhos de lótus, por ordem dos ascetas: "Esse bem-aventurado senhor, com seu dever, ficará aqui doze dias."
1.241.78
तिष्ठतस्तस्य कः कुर्यादुपस्थानविधिं सदा ।
तमुवाच हृषीकेशः कस्त्वदन्यो विशेषतः ॥ १.२४१.७८ ॥
Quem realizaria sempre o rito de atendimento enquanto ele permanece? Hṛṣīkeśa lhe disse: "Quem mais que tu, especialmente?"
1.241.79
तमृषिं प्रत्युपस्थातुमितो नार्हति माधवि ।
त्वमेवास्मन्मतेनाद्य महर्षेर्वशवर्तिनी ॥ १.२४१.७९ ॥
Mādhavī, ninguém mais daqui é digno de servir àquele sábio. Hoje, segundo nosso julgamento, somente tu deves ser obediente àquele grande sábio.
1.241.80
कुरु सर्वाणि कार्याणि कीर्तिं धर्ममवेक्ष्य च ।
तस्य चातिथिमुख्यस्य सर्वेषां च तपस्विनाम् ॥ १.२४१.८० ॥
Cumpre todos os deveres, tendo em vista a glória e o dharma, e de modo semelhante para aquele principal dos hóspedes e para todos os ascetas.
1.241.81
संविधानपरा भद्रे भव त्वं वशवर्तिनी ॥ १.२४१.८१ ॥
Ó nobre senhora, sê dedicada aos preparativos e obediente.
1.241.82
एवमादिश्य भिक्षां च भद्रां च मधुसूदनः ।
ययौ शङ्खप्रणादेन भेरीणां निस्वनेन च ॥ १.२४१.८२ ॥
Tendo assim dado instruções sobre a esmola auspiciosa, Madhusūdana partiu ao som das conchas e ao estrondo dos tambores.
1.241.83
ततस्तु द्वीपमासाद्य दानधर्मपरायणाः ।
उग्रसेनमुखाश्चान्ये विजहुः कुकुरान्धकाः ॥ १.२४१.८३ ॥
Depois, ao chegar à ilha, os kukuras e andhakas, liderados por Ugrasena e dedicados ao dharma da doação, regozijaram-se.
1.241.84
पटहानां प्रणादैश्च भेरीणां निस्वनेन च ।
सप्तयोजनविस्तार आयतो दशयोजनम् ॥ १.२४१.८४ ॥
Cheio do som dos tambores e do estrondo das caixas, estendia-se sete yojanas de largura e dez de comprimento.
1.241.85
बभूव स महाद्वीपः सपर्वतमहावनः ।
सेतुपुष्करिणीजालैराक्रीडः सर्वसात्वताम् ॥ १.२४१.८५ ॥
Aquela grande ilha tornou-se, com montanhas e grandes florestas, tecida de pontes e lagos de lótus, um local de lazer para todos os Sātvatas.
1.241.86
वापीपल्वलसङ्घैश्च काननैश्च मनोरमैः ।
वासुदेवस्य क्रीडार्थं योग्यः सर्वप्रहर्षतः ॥ १.२४१.८६ ॥
Cheio de grupos de poços e lagos e de bosques deliciosos, era apto para os jogos de Vāsudeva, alegrando muito a todos.
1.241.87
कुकुरान्धकवृष्णीनां तथा प्रियकरस्तदा ।
बभूव परमोपेतस्त्रिविष्टप इवापरः ॥ १.२४१.८७ ॥
E então tornou-se uma delícia para os Kukura, Andhaka e Vṛṣṇi, supremamente dotado, como outro céu.
1.241.88
चतुस्त्रिंशदहोरात्रं दानधर्मपरायणाः ।
उग्रसेनमुखाः सर्वे विजहुः कुकुरान्धकाः ॥ १.२४१.८८ ॥
Durante trinta e quatro dias e noites, devotados ao dever de dar, todos os Kukura e Andhaka, liderados por Ugrasena, se divertiram.
1.241.89
विचित्रमाल्याभरणाश्चित्रगन्धानुलेपनाः ।
विहाराभिगताः सर्वे यादवा हर्षसंयुताः ॥ १.२४१.८९ ॥
Adornados com guirlandas e joias variadas, ungidos com perfumes diversos, todos os Yādava, entregues aos seus prazeres, estavam cheios de alegria.
1.241.90
सुनृत्तगीतवादित्रै रममाणास्तदाऽभवन् ।
प्रतियाते दशार्हाणामृषभे शार्ङ्गधन्वनि।
सुभध्रोद्वाहनं पार्थः प्राप्तकालममन्यत ॥ १.२४१.९० ॥
Deleitando-se com boas danças, cantos e instrumentos, estavam então alegres. Quando Śārṅgadhanvan, o touro dos Daśārha, partiu, Pārtha julgou chegado o momento oportuno para o casamento de Subhadrā.