மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.241
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.241.1
स तथेति प्रतिज्ञाय सहितो यतिना हरिः ।
कृत्वा तु संविदं तेन प्रहृष्टः केशवोऽभवत् ॥ १.२४१.१ ॥
அவர் 'அப்படியே' என்று உறுதியளித்து, துறவியுடன் கூடிய ஹரி அவருடன் உடன்படிக்கை செய்தார்; கேசவன் மகிழ்ச்சியடைந்தான்.
1.241.2
पर्वते तौ विहृत्यैव यथेष्टं कृष्णपाण्डवौ ।
तां पुरीं प्रविवेशाथ गृह्य हस्तेन पाण्डवम्।
प्रविश्य च गृहं रम्यं सर्वभोगसमन्वितम् ॥ १.२४१.२ ॥
மலையில் விரும்பியபடி உலாவிய பின், கிருஷ்ணனும் பாண்டவனும் அந்நகரில் நுழைந்தனர்; பாண்டவனின் கையைப் பிடித்து, எல்லா இன்பங்களும் நிறைந்த அழகிய இல்லத்திற்குள் நுழைந்தனர்.
1.241.3
पार्थमावेदयामास रुक्मिणीसत्यभामयोः ।
हृषीकेशवचः श्रुत्वा ते उभे चोचतुर्भृशम् ॥ १.२४१.३ ॥
ஹ்ருஷீகேசனின் சொற்களைக் கேட்டு, ருக்மிணியும் சத்யபாமாவும் பார்த்தனுக்கு அறிவித்தனர்; அவ்விருவரும் மிகவும் பேசினர்.
1.241.4
मनोरथो महानेष हृदि नौ परिवर्तते ।
कदा द्रक्षाव बीभत्सुं पाण्डवं पुरमागतम् ॥ १.२४१.४ ॥
நம் இருவர் மனதிலும் இந்த பெரும் விருப்பம் சுழல்கிறது — பாண்டவனாகிய பீபத்ஸு நகருக்கு வந்திருப்பதை எப்போது காண்போம்?
1.241.5
इत्येवं हर्षमाणे ते वदन्त्यौ सुभृशं प्रियम् ।
रुग्मिणीसत्यभामे वै दृष्ट्वा प्रीतोऽभवद्यतिः ॥ १.२४१.५ ॥
இவ்வாறு மகிழ்ச்சியுடன் அவ்விருவரும் மிகவும் இனிய சொற்களைப் பேசினர்; ருக்மிணியையும் சத்யபாமாவையும் கண்டு துறவி மகிழ்ந்தார்.
1.241.6
सर्वेषां हर्षमाणानां पार्थो हर्षमुपागमत् ।
प्राप्तमज्ञातरूपेण चागतं चार्जुनं हरिः ॥ १.२४१.६ ॥
மகிழ்ச்சியடைந்த அனைவரிடையே பார்த்தனும் மகிழ்ச்சியை அடைந்தான்; அறியப்படாத வடிவில் வந்து சேர்ந்த அர்ஜுனனை ஹரி கண்டான்.
1.241.7
सत्कृत्य पूज्यमानं तु प्रीत्या चैव ह्यपूजयत् ।
स तं प्रियातिथिं श्रेष्ठं समीक्ष्य यतिमागतम् ॥ १.२४१.७ ॥
மதிக்கப்பட்ட அவனையும் அவர் அன்புடன் மேலும் மதித்தார். விருந்தினராய் வந்த அந்தச் சிறந்த யதியைக் கண்டு அவர் அவனை அன்புடன் போற்றினார்.
1.241.8
सोदर्यां भगिनीं कृष्णः सुभद्रामिदमब्रवीत् ।
अयं देशातिथिर्भद्रे संशितव्रतवानृषिः ॥ १.२४१.८ ॥
கிருஷ்ணர் தம் உடன்பிறந்த சகோதரி சுபத்ரையிடம் இவ்வாறு கூறினார்: 'அம்மா, இவர் இந்நாட்டின் விருந்தினர், கடுமையான விரதம் கொண்ட முனிவர்.'
1.241.9
प्राप्नोतु सततं पूजां तव कन्यापुरे वसन् ।
आर्येण च परिज्ञातः पूजनीयो यतिस्त्वया ॥ १.२४१.९ ॥
கன்யாபுரத்தில் தங்கியிருக்கும் அவர் உன்னிடமிருந்து எப்போதும் மரியாதை பெறட்டும். மூத்தவர் இவரை நன்கு அறிந்திருக்கிறார்; இந்த யதி உன்னால் போற்றத்தக்கவர்.
1.241.10
रागाद्भरस्व वार्ष्णेयि भक्ष्यैर्भोज्यैर्यतिं सदा ।
एष यद्यदृषिर्ब्रूयात्कार्यमेव न संशयः ॥ १.२४१.१० ॥
விருஷ்ணி குலப் பெண்ணே, அன்புடன் யதியை எப்போதும் சுவையான உணவுகளால் போஷி. இந்த முனிவர் எதைச் சொன்னாலும் அதைச் செய்யவேண்டும்; இதில் ஐயமில்லை.
1.241.11
सखीभिः सहिता भद्रे भवास्य वशवर्तिनी ।
पुरा हि यतयो भद्रे ये भैक्षार्थमनुव्रताः ॥ १.२४१.११ ॥
அம்மா, உன் தோழிகளுடன் சேர்ந்து இவருக்கு அடங்கி நடந்துகொள். அம்மா, முன்பும் பிச்சைக்காக விரதம் கொண்டு வந்த யதிகள் அத்தகையவர்களாக இருந்தனர்.
1.241.12
ते बभूवुर्दशार्हाणां कन्यापुरनिवासिनः ।
तेभ्यो भोज्यानि भक्ष्याणि यथाकालमतन्द्रिताः।
कन्यापुरगताः कन्याः प्रयच्छन्ति यशस्विनि ॥ १.२४१.१२ ॥
அவர்கள் தசார்ஹர்களின் கன்யாபுரத்தில் வசிப்பவர்களானார்கள். அவர்களுக்கு உரிய காலத்தில், சோர்வின்றி உணவும் சுவையான பண்டங்களும் அளிக்கப்பட்டன. கன்யாபுரத்துக்கு வந்த கன்னியர்கள், புகழுடையவளே, அவற்றை அளிக்கின்றனர்.
1.241.13
सा तथेत्यब्रवीत्कृष्णं करिष्यामि यथाऽऽथ माम् ।
तोषयिष्यामि वृत्तेन कर्मणा च द्विजर्षभम् ॥ १.२४१.१३ ॥
அவள் கிருஷ்ணனிடம் கூறினாள்: "நீங்கள் சொன்னபடியே செய்வேன். நல்ல நடத்தையாலும் செயலாலும் அந்த த்விஜ சிரேஷ்டரை மகிழ்விப்பேன்."
1.241.14
एवमेतेन रूपेण कंचित्कालं धनञ्जयः ।
उवास भक्ष्यैर्भोज्यैश्च भद्रया परमार्चितः ॥ १.२४१.१४ ॥
இவ்வாறு, இந்த வடிவில், தனஞ்சயன் சிறிது காலம் பத்ராவுடன் தங்கினான்; உணவுகளாலும் பண்டங்களாலும் பெரிதும் கௌரவிக்கப்பட்டான்.
1.241.15
तस्य सर्वगुणोपेतां वासुदेवसहोदरीम् ।
पश्यतः सततं भद्रां प्रादुरासीन्मनोभवः ॥ १.२४१.१५ ॥
எல்லா குணங்களும் நிறைந்த வாசுதேவனின் சகோதரி பத்ராவை அவன் இடைவிடாமல் பார்த்ததால், மனோபவன் (காமன்) அவனுள் எழுந்தான்.
1.241.16
गूहयन्निव चाकारमालोक्य वरवर्णिनीम् ।
दीर्घमुष्णं विनिश्वस्य पार्थः कामवशं गतः ॥ १.२४१.१६ ॥
அழகிய நிறமுடையவளைக் கண்டு, தன் உணர்வை மறைப்பவன் போல, பார்த்தன் (அர்ஜுனன்) நீண்ட சூடான பெருமூச்சு விட்டு காமத்தின் வசப்பட்டான்.
1.241.17
स कृष्णां द्रौपदीं मेने न रूपे भद्रया समाम् ।
प्राप्तां भूमान्विन्द्रसेनां साक्षाद्वा वरुणात्मजाम् ॥ १.२४१.१७ ॥
அவன் கிருஷ்ணையாகிய த்ரௌபதியை அழகில் பத்ராவுக்கு நிகராக எண்ணவில்லை; பூமியில் வந்த விந்துசேனையையும், நேரில் வருணனின் மகளையும் கூட (நிகரெனக் கருதவில்லை).
1.241.18
अतीतकाले संप्राप्ते सर्वास्तापि सुरस्त्रियः ।
न समा भद्रया लोके इत्येवं मन्यतेऽर्जुनः ॥ १.२४१.१८ ॥
கடந்த காலத்தில் வந்த எல்லா தேவமகளிரும் கூட உலகில் பத்ராவுக்கு நிகரல்லர் என்று அர்ஜுனன் இவ்வாறு எண்ணுகிறான்.
1.241.19
अतीतसमये काले सोदर्याणां धनञ्जयः ।
न सस्मार सुभद्रायां कामाङ्कुशनिवारितः ॥ १.२४१.१९ ॥
கடந்த காலத்தில் சகோதரிகளுக்கு நடுவில் தனஞ்சயன் சுபத்ரையை நினைக்கவில்லை; அவன் காமத்தின் அங்குசத்தால் தடுக்கப்பட்டிருந்தான்.
1.241.20
क्रीडारतिपरां भद्रां सखीगणसमावृताम् ।
प्रीयते स्मार्जुनः पश्यन्स्वाहामिव विभावसुः ॥ १.२४१.२० ॥
விளையாட்டிலும் மகிழ்ச்சியிலும் ஈடுபட்டு, தோழியர் கூட்டத்தால் சூழப்பட்ட பத்ராவைக் கண்டு அர்ஜுனன் மகிழ்கிறான்; அக்னி ஸ்வாஹாவைக் கண்டு மகிழ்வது போல்.
1.241.21
पाण्डवस्य सुभद्रायाः सकाशे तु यशस्विनः ।
समुत्पत्तिः प्रभावश्च गदेन कथितः पुरा ॥ १.२४१.२१ ॥
பாண்டவனின் முன்னிலையில் சுபத்ராவைப் பற்றி, புகழ்மிக்கவனின் பிறப்பும் ஆற்றலும் முன்பு கதனால் சொல்லப்பட்டன.
1.241.22
श्रुत्वा चाशनिनिर्घोषं केशवेनापि धीमता ।
उपमामर्जुनं कृत्वा विस्तरः कथितः पुरा ॥ १.२४१.२२ ॥
இடியின் முழக்கம் போன்ற ஒலியைக் கேட்டு, ஞானியான கேசவனும் அர்ஜுனனை உவமையாக்கி, முன்பு விரிவாகச் சொன்னான்.
1.241.23
क्रुद्धमानप्रलापश्च वृष्णीनामर्जुनं प्रति ।
पौरुषं चोपमां कृत्वा प्रावर्तत धनुष्मताम् ॥ १.२४१.२३ ॥
வൃஷ்ணிகளின் கோபமும் பெருமிதப் புலம்பலும் அர்ஜுனனை நோக்கித் திரும்பின; வில்லாளர்களிடையே ஆண்மையை உவமையாக்கி அது தொடங்கியது.
1.241.24
अन्योन्यकलहे चापि विवादे चापि वृष्णयः ।
अर्जुनोपि न मे तुल्यः कुतस्त्वमिति चाब्रुवन् ॥ १.२४१.२४ ॥
தங்களுக்குள் சண்டையிலும் வாதத்திலும் வ்ருஷ்ணிகள், "அர்ஜுனனும் எனக்கு நிகரல்ல; நீ எப்படி (நிகர்)?" என்றார்கள்.
1.241.25
जातांश्च पुत्रान्गृह्णन्त आशिषो वृष्णयोऽब्रवन् ।
अर्जुनस्य समो वीर्ये भव तात धनुर्धरः ॥ १.२४१.२५ ॥
பிறந்த புதல்வர்களை வாழ்த்திக் கொண்டு விருஷ்ணிகள் கூறினர்: "அன்பு மகனே, வீரியத்தில் அர்ஜுனனுக்கு நிகரான வில்லாளியாக இரு."
1.241.26
तस्मात्सुभद्रा चकमे पौरुषाद्भरतर्षभम् ।
सत्यसन्धस्य रूपेण चातुर्येण च मोहिता ॥ १.२४१.२६ ॥
ஆகையால் சுபத்திரை, பாரதர்களில் காளையான அந்த வீரனை விரும்பினாள்; சத்தியவானின் அழகிலும் சாமர்த்தியத்திலும் மயங்கி.
1.241.27
चारणातिथिसंघानां गदस्य च निशम्य सा ।
अदृष्टे कृतभावाभूत्सुभद्रा भरतर्षभे ॥ १.२४१.२७ ॥
சாரணர்களும் விருந்தினர்க் கூட்டங்களும், கதனும் கூறியதைக் கேட்டு, அவள் காணாத அந்த பாரத காளையின் மீது அன்பு கொண்டாள்.
1.241.28
कीर्तयन्ददृशे यो यः कथंचित्कुरुजाङ्गलम् ।
तं तमेव तदा भद्रा बीभत्सुं स्म हि पृच्छति ॥ १.२४१.२८ ॥
குருஜாங்கலத்தை எவ்விதமாவது வர்ணித்துக் கொண்டு யார் யார் காணப்பட்டாலும், அவர்களிடமே அப்போது பத்திரை பீபத்ஸுவைப் பற்றி கேட்டாள்.
1.241.29
अभीक्ष्णश्रवणादेवमभीक्ष्णपरिपृच्छनात् ।
प्रत्यक्ष इव भद्रायाः पाण्डवः प्रत्यपद्यत ॥ १.२४१.२९ ॥
இடைவிடாமல் கேட்டதாலும் இடைவிடாமல் விசாரித்ததாலும், இவ்வாறு பத்திரைக்கு பாண்டவன் கண்முன் நின்றவன் போல் தோன்றினான்.
1.241.30
भुजौ भुजगसङ्काशौ ज्याघातेन किणीकृतौ ।
पार्थोऽयमिति पश्यन्त्या निःशंसयमजायत ॥ १.२४१.३० ॥
நாகங்களைப் போன்ற இரு புஜங்கள், வில்நாணின் அடிகளால் தழும்பேறியவை; 'இவன் பார்த்தன்' என்று பார்த்தவளுக்கு ஐயமின்றி உறுதி உண்டானது.
1.241.31
यथारूपं हि शुश्राव सुभद्रा भरतर्षभम् ।
तथारूपमवेक्ष्यैनं परां प्रीतिमवाप सा ॥ १.२४१.३१ ॥
சுபத்திரை பரதர்களில் சிறந்தவனைப் பற்றி கேட்ட அதே வடிவை அவனைக் கண்டதும் மிகுந்த மகிழ்ச்சி அடைந்தாள்.
1.241.32
सा कदाचिदुपासीनं पप्रच्छ कुरुनन्दनम् ।
कथं देशाश्च चरिता नानाजनपदाः कथम् ॥ १.२४१.३२ ॥
ஒரு முறை அருகில் அமர்ந்திருந்த குருநந்தனனிடம் அவள் கேட்டாள்: நீங்கள் நாடுகளையும் பல ஜனபதங்களையும் எவ்வாறு சுற்றினீர்கள்?
1.241.33
सरांसि सरितश्चैव वनानि च कथं यते ।
दिशः काश्च कथं प्राप्ताश्चरता भवता सदा ॥ १.२४१.३३ ॥
ஏரிகளையும் ஆறுகளையும் காடுகளையும் எவ்வாறு கடந்தீர்கள்? எந்தெந்த திசைகளை எப்படி அடைந்தீர்கள், எப்போதும் நீங்கள் சுற்றியபோது?
1.241.34
स तथोक्तस्तदा भद्रां बहुनर्मामृतं ब्रुवन् ।
उवाच परमप्रीतस्तथा बहुविधाः कथाः ॥ १.२४१.३४ ॥
அவ்வாறு கேட்கப்பட்டதும், பெரிதும் மகிழ்ந்தவன் பல நகைச்சுவை அமிர்தமான சொற்களுடன் பத்ரையிடம் பலவகைக் கதைகளைச் சொன்னான்.
1.241.35
निशण्य विविधं तस्य लोके चरितमात्मनः ।
तथा परिगतो भावः कन्यायाः समपद्यत ॥ १.२४१.३५ ॥
அவனுடைய உலகில் செய்த பலவகைச் செயல்களைக் கேட்டு, கன்னியின் மனத்தில் அத்தகைய உணர்வு எழுந்தது.
1.241.36
पर्वसन्धौ तु कस्मिंश्चित्सुभद्रा भरतर्षभम् ।
रहस्येकान्तमासाद्य हर्षमाणाऽभ्यभाषत ॥ १.२४१.३६ ॥
ஒரு பருவ சந்திப்பில், சுபத்திரை பரதர்களில் சிறந்தவனை தனிமையான இடத்தில் அணுகி மகிழ்ச்சியுடன் பேசினாள்.
1.241.37
यतिना रचता देशान्खाण्डवप्रस्थवासिनी ।
कश्चिद्भगवता दृष्टा पृथाऽस्माकं पितृष्वसा ॥ १.२४१.३७ ॥
யதியால் நாடுகளைப் படைத்த பின், காண்டவப்பிரஸ்தத்தில் வசிக்கும் எங்கள் அத்தை பிருதையை பகவான் ஒருவர் கண்டார்.
1.241.38
भ्रातृभिः प्रीयते सर्वैर्दृष्टः कच्चिद्युधिष्ठिरः ।
कच्चिद्धर्मपरो भीमो धर्मराजस्य धीमतः ॥ १.२४१.३८ ॥
சகோதரர்கள் அனைவராலும் மகிழ்ச்சியுடன் யுதிஷ்டிரர் காணப்பட்டாரா? தர்மராஜனாகிய அறிவுடையவனின் தர்மபரரான பீமன் காணப்பட்டானா?
1.241.39
निवृत्तसमयः कच्चिदपराधाद्धनञ्जयः ।
नियमे कामभोगानां वर्तमानः प्रिये रतः ॥ १.२४१.३९ ॥
ஏதேனும் குற்றத்தால் தனஞ்சயனின் நியமகாலம் முடிந்ததா? காமபோகங்களின் நியமத்தில் இருந்து அன்புக்குரியவளில் இன்புறுகிறானா?
1.241.40
क्व नु पार्थश्चरत्यद्य बहिः स वसतीर्वसन् ।
सुखोचितो ह्यदुःखार्हो दीर्घबाहुररिन्दमः ॥ १.२४१.४० ॥
பார்த்தன் இன்று எங்கே அலைந்து திரிகிறான்? வெளியே தங்குமிடங்களில் வசிக்கும் அவன், இன்பத்திற்குப் பழகியவன், துன்பத்திற்குத் தகுதியற்றவன், நீண்ட தோளுடையவன், பகைவரை அடக்குபவன்.
1.241.41
कच्चिच्छ्रुतो वा दृष्टो वा पार्थो भगवताऽर्जुनः ।
निशम्य वचनं तस्यास्तामुवाच हसन्निव ॥ १.२४१.४१ ॥
பகவான் பார்த்தன் அர்ஜுனனைக் கேட்டாரா அல்லது கண்டாரா? அவளுடைய சொற்களைக் கேட்டு, சிரிப்பவர் போல அவளிடம் பேசினார்.
1.241.42
आर्या कुशलिनी कुन्ती सहपुत्रा सहस्नुषा ।
प्रीयते पश्यती पुत्रान्खाण्डवप्रस्थ आसते ॥ १.२४१.४२ ॥
ஆர்யை குந்தி நலமாக இருக்கிறாள்; மகன்களும் மருமகளும் உடன் இருக்க, மகன்களைக் கண்டு மகிழ்ந்து காண்டவப்பிரஸ்தத்தில் வசிக்கிறாள்.
1.241.43
अनुज्ञातश्च मात्रा च सोदरैश्च धनञ्जयः ।
द्वारकामावसत्येको यतिलिङ्गेन पाण्डवः ॥ १.२४१.४३ ॥
தாயாலும் சகோதரர்களாலும் அனுமதி பெற்ற தனஞ்சயன், பாண்டவன், துறவியின் வேடத்தில் தனியாக துவாரகையில் வசித்தான்.
1.241.44
पश्यन्ती सततं कस्मान्नाभिजानासि माधवि ।
निशण्य वचनं तस्य वासुदेवसहोदरी ॥ १.२४१.४४ ॥
தொடர்ந்து பார்த்தும் ஏன் அவனை அறியவில்லை, ஓ மாதவி? அவனுடைய சொற்களைக் கேட்ட வாசுதேவனின் சகோதரி.
1.241.45
निश्वासबहुला तस्थौ क्षितिं विलिखती तदा ।
ततः परमसंहृष्टः सर्वशस्त्रभृतां वरः ॥ १.२४१.४५ ॥
அடிக்கடி பெருமூச்செறிந்து நிலத்தைக் கீறியபடி அவள் நின்றாள். அப்போது எல்லா ஆயுததாரிகளிலும் சிறந்தவன் பெரிதும் மகிழ்ந்தான்.
1.241.46
अर्जुनोऽहमिति प्रीतस्तामुवाच धनञ्जयः ।
यथा तव गतो भावः श्रवणान्मयि भामिनि ॥ १.२४१.४६ ॥
"நான் அர்ஜுனன்" என்று மகிழ்ச்சியுடன் தனஞ்சயன் அவளிடம் கூறினான்: "அழகியே, என்னைப் பற்றிக் கேட்டதால் உன் மனதில் எழுந்த உணர்வு..."
1.241.47
त्वद्गतः सततं भावस्तथा तव गुणैर्मम ।
प्रशस्तेऽहनि धर्मेण भद्रे स्वयमहं वृतः ॥ १.२४१.४७ ॥
"உன்னை நோக்கிய என் உணர்வு எப்போதும் உள்ளது; அதுபோல் உன் குணங்களால் என்மீதும். நல்லவளே, நல்ல நாளில் தர்மப்படி நான் உன்னால் தானாகவே வரிக்கப்பட்டேன்."
1.241.48
सत्यवानिव सावित्र्या भविष्यामि पतिस्तव ॥ १.२४१.४८ ॥
சாவித்ரிக்கு சத்தியவான் கணவனானது போல், நான் உனக்குக் கணவனாவேன்.
1.241.49
एवमुक्त्वा ततः पार्थः प्रविवेश लतागृहम् ।
ततः सुभद्रा ललिता लज्जाभावसमन्विता ॥ १.२४१.४९ ॥
இவ்வாறு கூறிவிட்டு பார்த்தன் லதா கிருகத்தில் நுழைந்தான். பின்னர் வெட்கத்தால் நிறைந்த அழகிய சுபத்ரை.
1.241.50
मुमोह शयने दिव्ये शयाना न तथोचिता ।
नाकरोद्यतिपूजां सा लज्जाभावमुपेयुषी ॥ १.२४१.५० ॥
தெய்வீகப் படுக்கையில் படுத்திருந்த அவள் மயங்கினாள்; அது அவளுக்குப் பொருத்தமற்றது. வெட்கத்தை அடைந்த அவள் விருந்தினர் உபசாரத்தைச் செய்யவில்லை.
1.241.51
कन्यापुरे तु यद्वृत्तं ज्ञात्वा दिव्येन चक्षुषा ।
शशास रुक्मिणीं कृष्णो भोजनादि तदार्जुने ॥ १.२४१.५१ ॥
கன்யாபுரத்தில் நடந்ததைத் தெய்வீகக் கண்ணால் அறிந்த கிருஷ்ணன், அர்ஜுனனுக்காக உணவு முதலியவற்றைப் பற்றி ருக்மிணிக்குக் கட்டளையிட்டான்.
1.241.52
तदाप्रभृति तां भद्रां चिन्तयन्वै धनञ्जयः ।
आस्ते स्म स तदाऽऽरामे कामेन भृशपीडितः ॥ १.२४१.५२ ॥
அப்போது முதல் தனஞ்சயன் அந்த மங்கலியான சுபத்ரையையே நினைத்தவனாக, காமத்தால் மிகவும் வருத்தப்பட்டு அந்தத் தோட்டத்தில் தங்கியிருந்தான்.
1.241.53
सुभद्रा चापि न स्वस्था पार्थं प्रति बभूव सा ।
कृशा विवर्णवदना चिन्ताशोकपरायणा ॥ १.२४१.५३ ॥
சுபத்ரையும் பார்த்தனைக் குறித்து அமைதியற்றவளானாள். அவள் மெலிந்து, வெளிறிய முகத்துடன், கவலையிலும் துயரிலும் ஆழ்ந்தாள்.
1.241.54
निश्वासपरमा भद्रा मानसेन मनस्विनी ।
न शय्यासनभोगेषु रतिं विन्दति केनचित् ॥ १.२४१.५४ ॥
பெருமூச்சே நிறைந்த, மங்கலியான, மனத்தில் துயருற்ற அந்த உயர்மனத்தாள் படுக்கை, இருக்கை, இன்பங்கள் எதிலும் மகிழ்ச்சி காணவில்லை.
1.241.55
न नक्तं न दिवा शेते बभूवोन्मत्तदर्शना ।
एवं शोकपरां भद्रां देवी वाक्यमथाब्रवीत्।
मा शोकं कुरु वार्ष्णेयि धृतिमालम्ब्य शोभने ॥ १.२४१.५५ ॥
இரவிலும் பகலிலும் அவள் உறங்கவில்லை; பித்துப் பிடித்தவள் போலக் காணப்பட்டாள். இவ்வாறு துயரில் ஆழ்ந்திருந்த பத்திரையிடம் தேவி வார்த்தைகளைக் கூறினாள்: "வார்ஷ்ணேயீ, துயரம் கொள்ளாதே; மனத்திடத்தைப் பற்றிக்கொள், அழகியே."
1.241.56
रुक्मिण्येवं सुभद्रां तां कृष्णस्यानुमते तदा ।
रहोगत्य तदा श्वश्रूं देवकीं वाक्यमब्रवीत् ॥ १.२४१.५६ ॥
கிருஷ்ணனின் அனுமதியுடன் அப்போது ருக்மிணி சுபத்திரையிடம் இவ்வாறு கூறினாள்; பின்னர் தனிமையில் சென்று மாமியார் தேவகியிடம் இந்த வார்த்தைகளைக் கூறினாள்.
1.241.57
अर्जुनो यतिरूपेण ह्यागतः सुसमाहितः ।
कन्यापुरमथाविश्य पूजितो भद्रया मुदा ॥ १.२४१.५७ ॥
அர்ஜுனன் துறவியின் வடிவில் வந்துள்ளான், முழுமையாக அடக்கமுடையவனாக. கன்யாபுரத்தில் நுழைந்து பத்திரையால் மகிழ்ச்சியுடன் வரவேற்கப்பட்டான்.
1.241.58
तं विदित्वा सुभद्रापि लज्जया परिमोहिता ।
दिवानिशं शयाना सा नाकरोद्भोजनादिकम् ॥ १.२४१.५८ ॥
அவனை அறிந்ததும் சுபத்திரையும் நாணத்தால் மயங்கினாள். இரவும் பகலும் படுத்திருந்து அவள் உண்பது முதலியவற்றைச் செய்யவில்லை.
1.241.59
एवमुक्ता तया देवी भद्रां शोकपरायणाम् ।
तत्समीपं समागत्य श्लक्ष्णं वाक्यमथाब्रवीत् ॥ १.२४१.५९ ॥
இவ்வாறு அவளால் கூறப்பட்ட தேவி, துயரில் ஆழ்ந்திருந்த பத்திரையின் அருகில் வந்து மென்மையான வார்த்தைகளில் கூறினாள்.
1.241.60
मा शोकं कुरु वार्ष्णेयि धृतिमालम्ब्य शोभने ।
राज्ञे निवेदयित्वापि वसुदेवाय धीमते ॥ १.२४१.६० ॥
வார்ஷ்ணேயீ, துயரம் கொள்ளாதே; மனத்திடத்தைப் பற்றிக்கொள், அழகியே. அரசருக்கும் அறிவுள்ள வசுதேவனுக்கும் தெரிவித்த பின்பும்.
1.241.61
कृष्णायापि तथा भद्रे प्रहर्षं कारयामि ते ।
पश्चाज्जानामि ते वार्तां मा शोकं कुरु भामिनि ॥ १.२४१.६१ ॥
கிருஷ்ணனிடமும் அவ்வாறே தெரிவித்து உனக்கு மகிழ்ச்சியை உண்டாக்குவேன். பின்னர் உன் செய்தியை அறிவேன்; ஓ பாமினி, துக்கப்படாதே.
1.241.62
एवमुक्त्वा तु सा माता भद्रायाः प्रियकारिणी ।
निवेदयामास तदा भद्रामानकदुन्दुभेः ॥ १.२४१.६२ ॥
இவ்வாறு சொல்லி, பத்திராவின் நலம் விரும்பும் அந்தத் தாய் அப்போது ஆனகதுந்துபியிடம் பத்திரையைப் பற்றி தெரிவித்தாள்.
1.241.63
रहस्येकासना तत्र भद्राऽस्वस्थेति चाब्रवीत् ।
आरामे तु यतिः श्रीमानर्जुनश्चेति नः श्रुतम् ॥ १.२४१.६३ ॥
அங்கே தனிமையில் அமர்ந்திருந்த பத்திரா, தான் நலமில்லாதவள் என்று சொன்னாள். மேலும், தோட்டத்தில் துறவியாக இருப்பவர் புகழ்மிக்க அர்ஜுனன் என்று நாம் கேள்விப்பட்டோம்.
1.241.64
अक्रूराय च कृष्माय आहुकाय च सात्येकः ।
निवेद्यतां महाप्राज्ञ श्रोतव्यं यदि बान्धवैः ॥ १.२४१.६४ ॥
அக்ரூரனுக்கும், கிருஷ்ணனுக்கும், ஆஹுகனுக்கும் சாத்யகி தெரிவிக்கட்டும். ஓ மஹாபிரஜ்ஞனே, உறவினர்கள் கேட்க வேண்டுமானால்.
1.241.65
वसुदेवस्तु तच्छ्रुत्वा अक्रूराहुकयोस्तथा ।
निवेदयित्वा कृष्णेन मन्त्रयामास तैस्तदा ॥ १.२४१.६५ ॥
வசுதேவர் இதைக் கேட்டு, அக்ரூரனிடமும் ஆஹுகனிடமும் அவ்வாறே தெரிவித்து, அப்போது கிருஷ்ணனுடனும் அவர்களுடனும் ஆலோசனை செய்தார்.
1.241.66
इदं कार्यमिदं कृत्यमिदमेवेति निश्चितः ।
अक्रूरश्चोग्रसेनश्च सात्यकिश्च गदस्तथा ॥ १.२४१.६६ ॥
'இதுவே செய்யத்தக்கது, இதுவே கடமை, இதுவே உறுதி' என்று தீர்மானித்து அக்ரூரனும், உக்ரசேனனும், சாத்யகியும், கதனும் அவ்வாறே.
1.241.67
पृथुश्रवाश्च कृष्णश्च सहिताः शिनिना मुहुः ।
रुक्मिणी सत्यभामा च देवकी रोहिणी तथा ॥ १.२४१.६७ ॥
பிருதுஸ்ரவஸ், கிருஷ்ணன், சினியுடன் பலமுறை கூடினர்; ருக்மிணி, சத்யபாமா, தேவகி, ரோகிணி ஆகியோரும் அவ்வாறே.
1.241.68
वसुदेवेन सहिताः पुरोहितमते स्थिताः ।
विवाहं मन्त्रयामासुर्द्वादशेऽहनि भारत ॥ १.२४१.६८ ॥
வசுதேவருடன் அமர்ந்து, புரோகிதரின் ஆலோசனையின்படி, பன்னிரண்டாம் நாளில் திருமணம் பற்றி ஆலோசித்தனர், பாரதா.
1.241.69
अज्ञातं रौहिणेयस्य उद्धवस्य च भारत ।
विवाहं तु सुभद्रायाः कर्तुकामो गदाग्रजः ॥ १.२४१.६९ ॥
பாரதா, ரௌகிணேயர் (பலராமர்) மற்றும் உத்தவருக்குத் தெரியாமல், சுபத்திரையின் திருமணத்தைச் செய்ய விரும்பிய கதாக்ரஜன் (கிருஷ்ணன்).
1.241.70
महादेवस्य पूजार्थं महोत्सव इति ब्रुवन् ।
चतुस्त्रिंशदहोरात्रं सुभद्रार्तिप्रशान्तये ॥ १.२४१.७० ॥
மகாதேவரின் வழிபாட்டிற்கான பெரிய விழா இது என்று சொல்லி, சுபத்திரையின் துயரம் தணிய முப்பத்துநான்கு பகல் இரவுகள்.
1.241.71
नगरे घोषयास हितार्थं सव्यसाचिनः ।
इतश्चतुर्थे त्वहनि अन्तर्द्वीपं तु गम्यताम् ॥ १.२४१.७१ ॥
நகரில் சவ்யசாசியின் (அர்ஜுனன்) நன்மைக்காக அறிவிக்கப்பட்டது: இங்கிருந்து நான்காம் நாளில் அந்தர்த்வீபத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்.
1.241.72
सदारैः सानुयात्रैश्च सपुत्रैः सहबाधवैः ।
गन्तव्यं सर्ववर्मैश्च गन्तव्यं सर्वयादवैः ॥ १.२४१.७२ ॥
மனைவியர், பரிவாரங்கள், மக்கள், உறவினருடன் செல்ல வேண்டும்; அனைத்து கவசம் அணிந்தோரும் அனைத்து யாதவர்களும் செல்ல வேண்டும்.
1.241.73
एवमुक्तास्तु ते सर्वे तथा चक्रुश्च सर्वशः ।
ततः सर्वदशार्हाणामन्तर्द्वीपे च भारत ॥ १.२४१.७३ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்ட அவர்கள் அனைவரும் அவ்வாறே முழுமையாகச் செய்தனர். பிறகு, ஓ பாரதா, அனைத்து தாசார்ஹர்களும் தீவினுள்ளே.
1.241.74
चतुस्त्रिंशदहोरात्रं बभूव परमोत्सवः ।
कृष्णरामाहुकाक्रूरप्रद्युम्नशिनिसत्यकाः ॥ १.२४१.७४ ॥
முப்பத்து நான்கு நாட்களும் இரவுகளும் பெரும் விழா நடந்தது — கிருஷ்ணன், ராமன், ஆஹுகன், அக்ரூரன், பிரத்யும்னன், சினி, சத்யகன் ஆகியோருடன்.
1.241.75
समुद्रं प्रययुर्हृष्टाः कुकुरान्धकवृष्णयः ।
युक्तयन्त्रपताकाभिर्वृष्णयो ब्राह्मणैः सह ॥ १.२४१.७५ ॥
மகிழ்ச்சியுடன் குகுரர், அந்தகர், விருஷ்ணிகள் கடலை நோக்கிச் சென்றனர் — தேர்களும் கொடிகளும் பூட்டப்பட்டு; விருஷ்ணிகள் பிராமணர்களுடன்.
1.241.76
समुद्रं प्रययुर्नौभिः सर्वे पुरनिवासिनः ।
ततस्त्वरितमागत्य दाशार्हगणपूजितम् ॥ १.२४१.७६ ॥
நகர மக்கள் அனைவரும் படகுகளில் கடலை நோக்கிச் சென்றனர். பிறகு விரைவாக வந்து, தாசார்ஹ கணங்களால் வழிபடப்பட்ட இடத்திற்கு.
1.241.77
सुभद्रा पुण्डरीकाक्षमब्रवीद्यतिशासनात् ।
कृत्यवान्द्वादशाहानि स्थाता स भगवानिह ॥ १.२४१.७७ ॥
சுபத்ரை தாமரைக்கண்ணனிடம் கூறினாள் — யதிகளின் கட்டளையால், கடமைகள் உள்ளவராக; "பன்னிரண்டு நாட்கள் அந்த பகவான் இங்கே தங்குவார்."
1.241.78
तिष्ठतस्तस्य कः कुर्यादुपस्थानविधिं सदा ।
तमुवाच हृषीकेशः कस्त्वदन्यो विशेषतः ॥ १.२४१.७८ ॥
அவர் தங்கியிருக்கும்போது எப்போதும் உபஸ்தானச் சடங்கை யார் செய்வார்? ஹ்ருஷீகேசன் அவளிடம் கூறினான் — "உன்னைத் தவிர சிறப்பாக வேறு யார்?"
1.241.79
तमृषिं प्रत्युपस्थातुमितो नार्हति माधवि ।
त्वमेवास्मन्मतेनाद्य महर्षेर्वशवर्तिनी ॥ १.२४१.७९ ॥
மாதவியே, அந்த முனிவருக்குப் பணிவிடை செய்வதற்கு இங்கிருந்து வேறு யாரும் தகுதியானவர் அல்ல. இன்று எங்கள் கருத்துப்படி நீயே அந்த மகரிஷிக்கு அடங்கி நடப்பவளாக இரு.
1.241.80
कुरु सर्वाणि कार्याणि कीर्तिं धर्ममवेक्ष्य च ।
तस्य चातिथिमुख्यस्य सर्वेषां च तपस्विनाम् ॥ १.२४१.८० ॥
புகழையும் அறத்தையும் கருத்தில் கொண்டு எல்லாப் பணிகளையும் செய். அந்தச் சிறந்த விருந்தினருக்கும், எல்லாத் தவசிகளுக்கும் அவ்வாறே செய்.
1.241.81
संविधानपरा भद्रे भव त्वं वशवर्तिनी ॥ १.२४१.८१ ॥
நற்பெண்ணே, ஏற்பாடுகளில் ஈடுபட்டவளாகவும் அடங்கி நடப்பவளாகவும் இரு.
1.241.82
एवमादिश्य भिक्षां च भद्रां च मधुसूदनः ।
ययौ शङ्खप्रणादेन भेरीणां निस्वनेन च ॥ १.२४१.८२ ॥
இவ்வாறு நல்ல பிக்ஷையைப் பற்றி கட்டளையிட்டு, மதுசூதனன் சங்கொலியுடனும் பேரிகைகளின் முழக்கத்துடனும் சென்றான்.
1.241.83
ततस्तु द्वीपमासाद्य दानधर्मपरायणाः ।
उग्रसेनमुखाश्चान्ये विजहुः कुकुरान्धकाः ॥ १.२४१.८३ ॥
பின்னர் தீவை அடைந்து, தான தருமத்தில் ஈடுபட்ட உக்கிரசேனன் தலைமையிலான குகுரரும் அந்தகரும் மகிழ்ந்தனர்.
1.241.84
पटहानां प्रणादैश्च भेरीणां निस्वनेन च ।
सप्तयोजनविस्तार आयतो दशयोजनम् ॥ १.२४१.८४ ॥
பறைகளின் ஒலியும் பேரிகைகளின் முழக்கமும் நிறைந்தது; அது ஏழு யோசனை அகலமும் பத்து யோசனை நீளமும் கொண்டிருந்தது.
1.241.85
बभूव स महाद्वीपः सपर्वतमहावनः ।
सेतुपुष्करिणीजालैराक्रीडः सर्वसात्वताम् ॥ १.२४१.८५ ॥
அது மலைகளும் பெரிய காடுகளும் கொண்ட பெரும் தீவாயிற்று; பாலங்களும் தாமரைக் குளங்களும் வலையெனப் பரவிய, எல்லா சாத்வதர்களுக்கும் விளையாட்டிடமாக.
1.241.86
वापीपल्वलसङ्घैश्च काननैश्च मनोरमैः ।
वासुदेवस्य क्रीडार्थं योग्यः सर्वप्रहर्षतः ॥ १.२४१.८६ ॥
கிணறுகளும் குளங்களும் கூட்டங்களாகவும் அழகிய காடுகளுடனும் கூடிய அது வாசுதேவரின் விளையாட்டுக்குத் தகுந்ததாய், எல்லோருக்கும் பெரு மகிழ்ச்சி தருவதாக இருந்தது.
1.241.87
कुकुरान्धकवृष्णीनां तथा प्रियकरस्तदा ।
बभूव परमोपेतस्त्रिविष्टप इवापरः ॥ १.२४१.८७ ॥
குகுரர், அந்தகர், விருஷ்ணிகளுக்கு அப்போது அது மகிழ்ச்சி தருவதாய், மிகச் சிறப்புடையதாய், வேறொரு சொர்க்கம் போல் ஆயிற்று.
1.241.88
चतुस्त्रिंशदहोरात्रं दानधर्मपरायणाः ।
उग्रसेनमुखाः सर्वे विजहुः कुकुरान्धकाः ॥ १.२४१.८८ ॥
முப்பத்துநான்கு நாள் இரவுகளாக தான தர்மத்தில் ஈடுபட்டு, உக்ரசேனரை முன்னிட்டு எல்லா குகுரர்களும் அந்தகர்களும் மகிழ்ந்தனர்.
1.241.89
विचित्रमाल्याभरणाश्चित्रगन्धानुलेपनाः ।
विहाराभिगताः सर्वे यादवा हर्षसंयुताः ॥ १.२४१.८९ ॥
பல வண்ண மாலைகளும் அணிகலன்களும் அணிந்து, பல்வேறு நறுமணக் கலவைகள் பூசி, உல்லாசத்தில் ஈடுபட்ட எல்லா யாதவர்களும் மகிழ்ச்சியுடன் இருந்தனர்.
1.241.90
सुनृत्तगीतवादित्रै रममाणास्तदाऽभवन् ।
प्रतियाते दशार्हाणामृषभे शार्ङ्गधन्वनि।
सुभध्रोद्वाहनं पार्थः प्राप्तकालममन्यत ॥ १.२४१.९० ॥
நல்ல நடனம், பாட்டு, இசைக்கருவிகளால் அவர்கள் அப்போது மகிழ்ந்திருந்தனர். தசார்ஹர்களின் காளையாம் சார்ங்கதன்வா சென்றபோது, பார்த்தன் சுபத்திரையின் திருமணத்திற்கு உரிய காலம் வந்ததாகக் கருதினான்.