ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.241
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.241.1
स तथेति प्रतिज्ञाय सहितो यतिना हरिः ।
कृत्वा तु संविदं तेन प्रहृष्टः केशवोऽभवत् ॥ १.२४१.१ ॥
ಅವನು 'ಹಾಗೆಯೇ' ಎಂದು ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಿ, ಯತಿಯೊಡನೆ ಇದ್ದ ಹರಿ ಅವನೊಡನೆ ಒಪ್ಪಂದ ಮಾಡಿಕೊಂಡನು; ಕೇಶವನು ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು.
1.241.2
पर्वते तौ विहृत्यैव यथेष्टं कृष्णपाण्डवौ ।
तां पुरीं प्रविवेशाथ गृह्य हस्तेन पाण्डवम्।
प्रविश्य च गृहं रम्यं सर्वभोगसमन्वितम् ॥ १.२४१.२ ॥
ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಇಷ್ಟಾನುಸಾರ ವಿಹರಿಸಿದ ನಂತರ, ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಪಾಂಡವರು ಆ ನಗರವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು; ಪಾಂಡವನ ಕೈಹಿಡಿದು, ಸರ್ವ ಭೋಗಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಸುಂದರ ಗೃಹವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು.
1.241.3
पार्थमावेदयामास रुक्मिणीसत्यभामयोः ।
हृषीकेशवचः श्रुत्वा ते उभे चोचतुर्भृशम् ॥ १.२४१.३ ॥
ಹೃಷೀಕೇಶನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ರುಕ್ಮಿಣಿ ಮತ್ತು ಸತ್ಯಭಾಮೆ ಪಾರ್ಥನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದರು; ಇಬ್ಬರೂ ಬಹಳವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿದರು.
1.241.4
मनोरथो महानेष हृदि नौ परिवर्तते ।
कदा द्रक्षाव बीभत्सुं पाण्डवं पुरमागतम् ॥ १.२४१.४ ॥
ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಈ ದೊಡ್ಡ ಬಯಕೆ ತಿರುಗುತ್ತಿದೆ — ನಗರಕ್ಕೆ ಬಂದ ಪಾಂಡವ ಬೀಭತ್ಸುವನ್ನು ನಾವು ಯಾವಾಗ ನೋಡುತ್ತೇವೆ?
1.241.5
इत्येवं हर्षमाणे ते वदन्त्यौ सुभृशं प्रियम् ।
रुग्मिणीसत्यभामे वै दृष्ट्वा प्रीतोऽभवद्यतिः ॥ १.२४१.५ ॥
ಹೀಗೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಬಹಳ ಪ್ರಿಯವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಡುತ್ತಿದ್ದರು; ರುಕ್ಮಿಣಿ ಮತ್ತು ಸತ್ಯಭಾಮೆಯರನ್ನು ನೋಡಿ ಯತಿ ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು.
1.241.6
सर्वेषां हर्षमाणानां पार्थो हर्षमुपागमत् ।
प्राप्तमज्ञातरूपेण चागतं चार्जुनं हरिः ॥ १.२४१.६ ॥
ಸಂತೋಷಿಸಿದ ಎಲ್ಲರ ನಡುವೆ ಪಾರ್ಥನೂ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಹೊಂದಿದನು; ಅಪರಿಚಿತ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಂದ ಅರ್ಜುನನನ್ನು ಹರಿ (ಕಂಡನು).
1.241.7
सत्कृत्य पूज्यमानं तु प्रीत्या चैव ह्यपूजयत् ।
स तं प्रियातिथिं श्रेष्ठं समीक्ष्य यतिमागतम् ॥ १.२४१.७ ॥
ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಅವನನ್ನು ಅವನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮತ್ತೆ ಗೌರವಿಸಿದನು. ಪ್ರಿಯ ಅತಿಥಿಯಾಗಿ ಬಂದ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಯತಿಯನ್ನು ಕಂಡು ಅವನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದನು.
1.241.8
सोदर्यां भगिनीं कृष्णः सुभद्रामिदमब्रवीत् ।
अयं देशातिथिर्भद्रे संशितव्रतवानृषिः ॥ १.२४१.८ ॥
ಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನ ಸಹೋದರಿ ಸುಭದ್ರೆಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಓ ಭದ್ರೆ, ಇವನು ಈ ದೇಶದ ಅತಿಥಿ, ಕಠಿಣ ವ್ರತಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಋಷಿ.'
1.241.9
प्राप्नोतु सततं पूजां तव कन्यापुरे वसन् ।
आर्येण च परिज्ञातः पूजनीयो यतिस्त्वया ॥ १.२४१.९ ॥
ಕನ್ಯಾಪುರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಇವನು ನಿನ್ನಿಂದ ಸದಾ ಗೌರವ ಪಡೆಯಲಿ. ಆರ್ಯನು ಇವನನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬಲ್ಲನು; ಈ ಯತಿ ನಿನ್ನಿಂದ ಪೂಜ್ಯನು.
1.241.10
रागाद्भरस्व वार्ष्णेयि भक्ष्यैर्भोज्यैर्यतिं सदा ।
एष यद्यदृषिर्ब्रूयात्कार्यमेव न संशयः ॥ १.२४१.१० ॥
ವಾರ್ಷ್ಣೇಯಿ, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಯತಿಯನ್ನು ಸದಾ ರುಚಿಕರ ಭಕ್ಷ್ಯ-ಭೋಜ್ಯಗಳಿಂದ ಸಂತೃಪ್ತಿಪಡಿಸು. ಈ ಋಷಿ ಏನು ಹೇಳಿದರೂ ಅದನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ.
1.241.11
सखीभिः सहिता भद्रे भवास्य वशवर्तिनी ।
पुरा हि यतयो भद्रे ये भैक्षार्थमनुव्रताः ॥ १.२४१.११ ॥
ಓ ಭದ್ರೆ, ನಿನ್ನ ಸಖಿಯರೊಡನೆ ಸೇರಿ ಇವನಿಗೆ ವಿಧೇಯಳಾಗಿರು. ಓ ಭದ್ರೆ, ಹಿಂದೆ ಭಿಕ್ಷೆಗಾಗಿ ವ್ರತಾನುಸಾರ ಬಂದ ಯತಿಗಳು ಹೀಗೆಯೇ ಇದ್ದರು.
1.241.12
ते बभूवुर्दशार्हाणां कन्यापुरनिवासिनः ।
तेभ्यो भोज्यानि भक्ष्याणि यथाकालमतन्द्रिताः।
कन्यापुरगताः कन्याः प्रयच्छन्ति यशस्विनि ॥ १.२४१.१२ ॥
ಅವರು ದಶಾರ್ಹರ ಕನ್ಯಾಪುರದ ನಿವಾಸಿಗಳಾದರು. ಅವರಿಗೆ ಕಾಲಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ, ಆಲಸ್ಯವಿಲ್ಲದೆ, ಭೋಜ್ಯ-ಭಕ್ಷ್ಯಗಳನ್ನು ನೀಡಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಓ ಯಶಸ್ವಿನೀ, ಕನ್ಯಾಪುರಕ್ಕೆ ಹೋದ ಕನ್ಯೆಯರು ಅವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ.
1.241.13
सा तथेत्यब्रवीत्कृष्णं करिष्यामि यथाऽऽथ माम् ।
तोषयिष्यामि वृत्तेन कर्मणा च द्विजर्षभम् ॥ १.२४१.१३ ॥
ಅವಳು ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು: "ನೀನು ಹೇಳಿದಂತೆಯೇ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ನನ್ನ ನಡತೆ ಮತ್ತು ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಆ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸುತ್ತೇನೆ."
1.241.14
एवमेतेन रूपेण कंचित्कालं धनञ्जयः ।
उवास भक्ष्यैर्भोज्यैश्च भद्रया परमार्चितः ॥ १.२४१.१४ ॥
ಹೀಗೆ, ಈ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಧನಂಜಯನು ಕೆಲಕಾಲ ಭದ್ರೆಯೊಡನೆ ವಾಸಿಸಿದನು; ಭಕ್ಷ್ಯ ಭೋಜ್ಯಗಳಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು.
1.241.15
तस्य सर्वगुणोपेतां वासुदेवसहोदरीम् ।
पश्यतः सततं भद्रां प्रादुरासीन्मनोभवः ॥ १.२४१.१५ ॥
ಎಲ್ಲ ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ವಾಸುದೇವನ ತಂಗಿ ಭದ್ರೆಯನ್ನು ಅವನು ನಿರಂತರ ನೋಡುತ್ತಿರಲು, ಮನೋಭವ (ಕಾಮ) ಅವನಲ್ಲಿ ಉದಯಿಸಿದನು.
1.241.16
गूहयन्निव चाकारमालोक्य वरवर्णिनीम् ।
दीर्घमुष्णं विनिश्वस्य पार्थः कामवशं गतः ॥ १.२४१.१६ ॥
ಆ ಸುಂದರ ವರ್ಣದವಳನ್ನು ನೋಡಿ, ತನ್ನ ಭಾವವನ್ನು ಮರೆಮಾಚುವವನಂತೆ, ಪಾರ್ಥನು (ಅರ್ಜುನನು) ದೀರ್ಘ ಬಿಸಿ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಟ್ಟು ಕಾಮವಶನಾದನು.
1.241.17
स कृष्णां द्रौपदीं मेने न रूपे भद्रया समाम् ।
प्राप्तां भूमान्विन्द्रसेनां साक्षाद्वा वरुणात्मजाम् ॥ १.२४१.१७ ॥
ಅವನು ಕೃಷ್ಣೆ ದ್ರೌಪದಿಯನ್ನು ರೂಪದಲ್ಲಿ ಭದ್ರೆಗೆ ಸಮಾನವೆಂದು ಭಾವಿಸಲಿಲ್ಲ; ಭೂಮಿಗೆ ಬಂದ ವಿಂದುಸೇನೆಯನ್ನೂ, ಸಾಕ್ಷಾತ್ ವರುಣನ ಮಗಳನ್ನೂ ಸಮಾನವೆಂದು ಭಾವಿಸಲಿಲ್ಲ.
1.241.18
अतीतकाले संप्राप्ते सर्वास्तापि सुरस्त्रियः ।
न समा भद्रया लोके इत्येवं मन्यतेऽर्जुनः ॥ १.२४१.१८ ॥
ಹಿಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬಂದ ಎಲ್ಲ ದೇವಸ್ತ್ರೀಯರೂ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಭದ್ರೆಗೆ ಸಮಾನರಲ್ಲ ಎಂದು ಅರ್ಜುನನು ಹೀಗೆ ಭಾವಿಸುತ್ತಾನೆ.
1.241.19
अतीतसमये काले सोदर्याणां धनञ्जयः ।
न सस्मार सुभद्रायां कामाङ्कुशनिवारितः ॥ १.२४१.१९ ॥
ಹಿಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸೋದರಿಯರ ನಡುವೆ ಧನಂಜಯನು ಸುಭದ್ರೆಯನ್ನು ನೆನೆಯಲಿಲ್ಲ; ಅವನು ಕಾಮಾಂಕುಶದಿಂದ ತಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದನು.
1.241.20
क्रीडारतिपरां भद्रां सखीगणसमावृताम् ।
प्रीयते स्मार्जुनः पश्यन्स्वाहामिव विभावसुः ॥ १.२४१.२० ॥
ಆಟ-ಸುಖದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿರುವ, ಸಖಿಯರ ಗುಂಪಿನಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದ ಭದ್ರೆಯನ್ನು ನೋಡಿ ಅರ್ಜುನನು ಸಂತೋಷಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ; ಅಗ್ನಿ ಸ್ವಾಹೆಯನ್ನು ನೋಡಿ ಸಂತೋಷಿಸುವಂತೆ.
1.241.21
पाण्डवस्य सुभद्रायाः सकाशे तु यशस्विनः ।
समुत्पत्तिः प्रभावश्च गदेन कथितः पुरा ॥ १.२४१.२१ ॥
ಪಾಂಡವನ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಸುಭದ್ರೆಯ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ, ಯಶಸ್ವಿಯ ಜನ್ಮ ಮತ್ತು ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಹಿಂದೆ ಗದನು ತಿಳಿಸಿದನು.
1.241.22
श्रुत्वा चाशनिनिर्घोषं केशवेनापि धीमता ।
उपमामर्जुनं कृत्वा विस्तरः कथितः पुरा ॥ १.२४१.२२ ॥
ಗುಡುಗಿನ ಗರ್ಜನೆಯಂತಹ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಕೇಳಿ, ಬುದ್ಧಿವಂತನಾದ ಕೇಶವನೂ ಅರ್ಜುನನನ್ನು ಉಪಮೆಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ ಹಿಂದೆ ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ಹೇಳಿದನು.
1.241.23
क्रुद्धमानप्रलापश्च वृष्णीनामर्जुनं प्रति ।
पौरुषं चोपमां कृत्वा प्रावर्तत धनुष्मताम् ॥ १.२४१.२३ ॥
ವೃಷ್ಣಿಗಳ ಕ್ರೋಧ ಮತ್ತು ಅಹಂಕಾರದ ಗೋಳು ಅರ್ಜುನನ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಿತು; ಬಿಲ್ಲುಗಾರರ ನಡುವೆ ಪೌರುಷವನ್ನು ಉಪಮೆಯಾಗಿ ಮಾಡಿ ಅದು ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು.
1.241.24
अन्योन्यकलहे चापि विवादे चापि वृष्णयः ।
अर्जुनोपि न मे तुल्यः कुतस्त्वमिति चाब्रुवन् ॥ १.२४१.२४ ॥
ಪರಸ್ಪರ ಕಲಹದಲ್ಲಿಯೂ ವಿವಾದದಲ್ಲಿಯೂ ವೃಷ್ಣಿಗಳು, "ಅರ್ಜುನನೂ ನನಗೆ ಸಮನಲ್ಲ; ನೀನು ಹೇಗೆ (ಸಮನು)?" ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.
1.241.25
जातांश्च पुत्रान्गृह्णन्त आशिषो वृष्णयोऽब्रवन् ।
अर्जुनस्य समो वीर्ये भव तात धनुर्धरः ॥ १.२४१.२५ ॥
ಜನಿಸಿದ ಪುತ್ರರನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾ ವೃಷ್ಣಿಗಳು ಆಶೀರ್ವದಿಸಿ ಹೇಳಿದರು: "ಪ್ರಿಯ ವತ್ಸನೇ, ಪರಾಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಸಮಾನ ಧನುರ್ಧರನಾಗು."
1.241.26
तस्मात्सुभद्रा चकमे पौरुषाद्भरतर्षभम् ।
सत्यसन्धस्य रूपेण चातुर्येण च मोहिता ॥ १.२४१.२६ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಸುಭದ್ರೆ ಭರತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಆ ಪುರುಷಾರ್ಥಿಯನ್ನು ಬಯಸಿದಳು; ಸತ್ಯಸಂಧನ ರೂಪಕ್ಕೂ ಚಾತುರ್ಯಕ್ಕೂ ಮೋಹಿತಳಾಗಿ.
1.241.27
चारणातिथिसंघानां गदस्य च निशम्य सा ।
अदृष्टे कृतभावाभूत्सुभद्रा भरतर्षभे ॥ १.२४१.२७ ॥
ಚಾರಣರು, ಅತಿಥಿಗಳ ಗುಂಪುಗಳು ಮತ್ತು ಗದನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಆಕೆ ನೋಡದಿದ್ದ ಆ ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನ ಮೇಲೆ ಅನುರಾಗವುಳ್ಳವಳಾದಳು.
1.241.28
कीर्तयन्ददृशे यो यः कथंचित्कुरुजाङ्गलम् ।
तं तमेव तदा भद्रा बीभत्सुं स्म हि पृच्छति ॥ १.२४१.२८ ॥
ಕುರುಜಾಂಗಲವನ್ನು ಹೇಗೋ ವರ್ಣಿಸುತ್ತಾ ಕಂಡ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರನ್ನೂ ಆಗ ಭದ್ರೆ ಬೀಭತ್ಸು (ಅರ್ಜುನ) ಕುರಿತು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಳು.
1.241.29
अभीक्ष्णश्रवणादेवमभीक्ष्णपरिपृच्छनात् ।
प्रत्यक्ष इव भद्रायाः पाण्डवः प्रत्यपद्यत ॥ १.२४१.२९ ॥
ನಿರಂತರ ಕೇಳುವಿಕೆಯಿಂದ, ನಿರಂತರ ವಿಚಾರಿಸುವಿಕೆಯಿಂದ, ಹೀಗೆ ಭದ್ರೆಗೆ ಪಾಂಡವನು ಕಣ್ಮುಂದೆ ಇರುವಂತಾದನು.
1.241.30
भुजौ भुजगसङ्काशौ ज्याघातेन किणीकृतौ ।
पार्थोऽयमिति पश्यन्त्या निःशंसयमजायत ॥ १.२४१.३० ॥
ಹಾವುಗಳಂತಿದ್ದ ಎರಡು ತೋಳುಗಳು, ಬಿಲ್ಲಿನ ಹೆದೆಯ ಏಟಿನಿಂದ ಗಟ್ಟಿಯಾದವು; 'ಇವನು ಪಾರ್ಥ' ಎಂದು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ಆಕೆಗೆ ನಿಸ್ಸಂಶಯವಾಗಿ ನಿಶ್ಚಯವಾಯಿತು.
1.241.31
यथारूपं हि शुश्राव सुभद्रा भरतर्षभम् ।
तथारूपमवेक्ष्यैनं परां प्रीतिमवाप सा ॥ १.२४१.३१ ॥
ಕೇಳಿದಂತೆಯೇ ಇದ್ದ ರೂಪವನ್ನು ಭರತರ್ಷಭನನ್ನು ನೋಡಿ ಸುಭದ್ರೆ ಪರಮ ಸಂತೋಷ ಹೊಂದಿದಳು.
1.241.32
सा कदाचिदुपासीनं पप्रच्छ कुरुनन्दनम् ।
कथं देशाश्च चरिता नानाजनपदाः कथम् ॥ १.२४१.३२ ॥
ಒಮ್ಮೆ ಹತ್ತಿರ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಕುರುನಂದನನನ್ನು ಅವಳು ಕೇಳಿದಳು: ನೀವು ದೇಶಗಳನ್ನೂ ನಾನಾ ಜನಪದಗಳನ್ನೂ ಹೇಗೆ ಸಂಚರಿಸಿದಿರಿ?
1.241.33
सरांसि सरितश्चैव वनानि च कथं यते ।
दिशः काश्च कथं प्राप्ताश्चरता भवता सदा ॥ १.२४१.३३ ॥
ಸರೋವರಗಳು, ನದಿಗಳು ಮತ್ತು ಕಾಡುಗಳನ್ನು ನೀವು ಹೇಗೆ ದಾಟಿದಿರಿ? ನೀವು ಸದಾ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾ ಯಾವ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ತಲುಪಿದಿರಿ?
1.241.34
स तथोक्तस्तदा भद्रां बहुनर्मामृतं ब्रुवन् ।
उवाच परमप्रीतस्तथा बहुविधाः कथाः ॥ १.२४१.३४ ॥
ಹಾಗೆ ಕೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಅವನು ಅತ್ಯಂತ ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿ, ಹಾಸ್ಯಾಮೃತ ತುಂಬಿದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಭದ್ರೆಗೆ ನಾನಾ ವಿಧದ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
1.241.35
निशण्य विविधं तस्य लोके चरितमात्मनः ।
तथा परिगतो भावः कन्यायाः समपद्यत ॥ १.२४१.३५ ॥
ಅವನು ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ನಾನಾ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಕನ್ಯೆಯ ಮನದಲ್ಲಿ ಅದೇ ಭಾವ ಉದಯಿಸಿತು.
1.241.36
पर्वसन्धौ तु कस्मिंश्चित्सुभद्रा भरतर्षभम् ।
रहस्येकान्तमासाद्य हर्षमाणाऽभ्यभाषत ॥ १.२४१.३६ ॥
ಒಂದು ಪರ್ವಸಂಧಿಯಲ್ಲಿ ಸುಭದ್ರೆ ಭರತರ್ಷಭನನ್ನು ಏಕಾಂತ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಸಮೀಪಿಸಿ ಹರ್ಷದಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದಳು.
1.241.37
यतिना रचता देशान्खाण्डवप्रस्थवासिनी ।
कश्चिद्भगवता दृष्टा पृथाऽस्माकं पितृष्वसा ॥ १.२४१.३७ ॥
ಯತಿಯು ದೇಶಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ನಂತರ, ಖಾಂಡವಪ್ರಸ್ಥದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ನಮ್ಮ ಅತ್ತೆ ಪೃಥೆಯನ್ನು ಯಾರೋ ಭಗವಂತರು ಕಂಡರು.
1.241.38
भ्रातृभिः प्रीयते सर्वैर्दृष्टः कच्चिद्युधिष्ठिरः ।
कच्चिद्धर्मपरो भीमो धर्मराजस्य धीमतः ॥ १.२४१.३८ ॥
ಸಹೋದರರೆಲ್ಲರಿಂದ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕಾಣಲ್ಪಟ್ಟನೇ? ಧರ್ಮರಾಜನ, ಬುದ್ಧಿವಂತನ, ಧರ್ಮನಿಷ್ಠ ಭೀಮನು ಕಾಣಲ್ಪಟ್ಟನೇ?
1.241.39
निवृत्तसमयः कच्चिदपराधाद्धनञ्जयः ।
नियमे कामभोगानां वर्तमानः प्रिये रतः ॥ १.२४१.३९ ॥
ಯಾವುದೋ ಅಪರಾಧದಿಂದ ಧನಂಜಯನ ವ್ರತಕಾಲ ಮುಗಿಯಿತೇ? ಕಾಮಭೋಗಗಳ ನಿಯಮದಲ್ಲಿದ್ದು ಪ್ರಿಯಳಲ್ಲಿ ಅನುರಕ್ತನಾಗಿದ್ದಾನೆಯೇ?
1.241.40
क्व नु पार्थश्चरत्यद्य बहिः स वसतीर्वसन् ।
सुखोचितो ह्यदुःखार्हो दीर्घबाहुररिन्दमः ॥ १.२४१.४० ॥
ಪಾರ್ಥನು ಇಂದು ಎಲ್ಲಿ ಅಲೆಯುತ್ತಿದ್ದಾನೆ? ಹೊರಗಿನ ನಿವಾಸಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಅವನು, ಸುಖಕ್ಕೆ ಒಗ್ಗಿದವನು, ದುಃಖಕ್ಕೆ ಅರ್ಹನಲ್ಲದವನು, ದೀರ್ಘಬಾಹು, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ದಮನಿಸುವವನು.
1.241.41
कच्चिच्छ्रुतो वा दृष्टो वा पार्थो भगवताऽर्जुनः ।
निशम्य वचनं तस्यास्तामुवाच हसन्निव ॥ १.२४१.४१ ॥
ಭಗವಂತನು ಪಾರ್ಥ ಅರ್ಜುನನನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದಾನೆಯೇ ಅಥವಾ ಕಂಡಿದ್ದಾನೆಯೇ? ಅವಳ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ನಗುತ್ತಿರುವವನಂತೆ ಅವಳೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.
1.241.42
आर्या कुशलिनी कुन्ती सहपुत्रा सहस्नुषा ।
प्रीयते पश्यती पुत्रान्खाण्डवप्रस्थ आसते ॥ १.२४१.४२ ॥
ಆರ್ಯೆ ಕುಂತಿ ಕ್ಷೇಮದಿಂದಿದ್ದಾಳೆ; ಪುತ್ರರೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ಸೊಸೆಯೊಂದಿಗೆ, ಪುತ್ರರನ್ನು ನೋಡಿ ಸಂತೋಷಿಸಿ ಖಾಂಡವಪ್ರಸ್ಥದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ.
1.241.43
अनुज्ञातश्च मात्रा च सोदरैश्च धनञ्जयः ।
द्वारकामावसत्येको यतिलिङ्गेन पाण्डवः ॥ १.२४१.४३ ॥
ತಾಯಿ ಮತ್ತು ಸಹೋದರರ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದ ಧನಂಜಯ, ಆ ಪಾಂಡವ, ಸನ್ಯಾಸಿಯ ವೇಷದಲ್ಲಿ ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ದ್ವಾರಕೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿದನು.
1.241.44
पश्यन्ती सततं कस्मान्नाभिजानासि माधवि ।
निशण्य वचनं तस्य वासुदेवसहोदरी ॥ १.२४१.४४ ॥
ನಿರಂತರ ನೋಡುತ್ತಲೂ ಏಕೆ ಅವನನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ, ಓ ಮಾಧವಿ? ಅವನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ವಾಸುದೇವನ ಸಹೋದರಿ.
1.241.45
निश्वासबहुला तस्थौ क्षितिं विलिखती तदा ।
ततः परमसंहृष्टः सर्वशस्त्रभृतां वरः ॥ १.२४१.४५ ॥
ಪದೇ ಪದೇ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಡುತ್ತ ಅವಳು ನೆಲವನ್ನು ಕೆರೆಯುತ್ತ ನಿಂತಳು. ಆಗ ಎಲ್ಲ ಶಸ್ತ್ರಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು ಅತ್ಯಂತ ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು.
1.241.46
अर्जुनोऽहमिति प्रीतस्तामुवाच धनञ्जयः ।
यथा तव गतो भावः श्रवणान्मयि भामिनि ॥ १.२४१.४६ ॥
"ನಾನು ಅರ್ಜುನ" ಎಂದು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಧನಂಜಯನು ಅವಳಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ಓ ಭಾಮಿನಿ, ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿ ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಉಂಟಾದ ಭಾವ..."
1.241.47
त्वद्गतः सततं भावस्तथा तव गुणैर्मम ।
प्रशस्तेऽहनि धर्मेण भद्रे स्वयमहं वृतः ॥ १.२४१.४७ ॥
"ನಿನ್ನತ್ತ ನನ್ನ ಭಾವ ನಿರಂತರ; ಹಾಗೆಯೇ ನಿನ್ನ ಗುಣಗಳಿಂದ ನನ್ನ ಮೇಲೂ. ಓ ಭದ್ರೆ, ಶುಭದಿನದಂದು ಧರ್ಮಾನುಸಾರ ನಾನೇ ನಿನ್ನಿಂದ ವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ."
1.241.48
सत्यवानिव सावित्र्या भविष्यामि पतिस्तव ॥ १.२४१.४८ ॥
ಸಾವಿತ್ರಿಗೆ ಸತ್ಯವಾನ ಪತಿಯಾದಂತೆ, ನಾನು ನಿನಗೆ ಪತಿಯಾಗುವೆನು.
1.241.49
एवमुक्त्वा ततः पार्थः प्रविवेश लतागृहम् ।
ततः सुभद्रा ललिता लज्जाभावसमन्विता ॥ १.२४१.४९ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಪಾರ್ಥನು ಲತಾಗೃಹವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. ನಂತರ ನಾಚಿಕೆಯ ಭಾವದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಸುಂದರಿ ಸುಭದ್ರೆ.
1.241.50
मुमोह शयने दिव्ये शयाना न तथोचिता ।
नाकरोद्यतिपूजां सा लज्जाभावमुपेयुषी ॥ १.२४१.५० ॥
ದಿವ್ಯ ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿದ್ದ ಅವಳು ಮೋಹಗೊಂಡಳು; ಅದು ಅವಳಿಗೆ ತಕ್ಕದ್ದಲ್ಲ. ನಾಚಿಕೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ ಅವಳು ಅತಿಥಿಪೂಜೆ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ.
1.241.51
कन्यापुरे तु यद्वृत्तं ज्ञात्वा दिव्येन चक्षुषा ।
शशास रुक्मिणीं कृष्णो भोजनादि तदार्जुने ॥ १.२४१.५१ ॥
ಕನ್ಯಾಪುರದಲ್ಲಿ ನಡೆದದ್ದನ್ನು ದಿವ್ಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ತಿಳಿದ ಕೃಷ್ಣನು ಅರ್ಜುನನಿಗಾಗಿ ಊಟ ಮೊದಲಾದವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ರುಕ್ಮಿಣಿಗೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದನು.
1.241.52
तदाप्रभृति तां भद्रां चिन्तयन्वै धनञ्जयः ।
आस्ते स्म स तदाऽऽरामे कामेन भृशपीडितः ॥ १.२४१.५२ ॥
ಅಂದಿನಿಂದ ಧನಂಜಯನು ಆ ಮಂಗಳಕರಳಾದ ಸುಭದ್ರೆಯನ್ನೇ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾ, ಕಾಮದಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ಪೀಡಿತನಾಗಿ ಆ ಉದ್ಯಾನದಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದನು.
1.241.53
सुभद्रा चापि न स्वस्था पार्थं प्रति बभूव सा ।
कृशा विवर्णवदना चिन्ताशोकपरायणा ॥ १.२४१.५३ ॥
ಸುಭದ್ರೆಯೂ ಪಾರ್ಥನ ಕುರಿತು ಸ್ವಸ್ಥಳಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವಳು ಕೃಶಳಾಗಿ, ಬಾಡಿದ ಮುಖದೊಡನೆ, ಚಿಂತೆ ಶೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದಳು.
1.241.54
निश्वासपरमा भद्रा मानसेन मनस्विनी ।
न शय्यासनभोगेषु रतिं विन्दति केनचित् ॥ १.२४१.५४ ॥
ನಿಟ್ಟುಸಿರುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಮಂಗಳಕರಳಾದ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನೊಂದ ಆ ಮನಸ್ವಿನಿ ಹಾಸಿಗೆ, ಆಸನ, ಭೋಗಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದರಲ್ಲೂ ಆನಂದವನ್ನು ಕಾಣಲಿಲ್ಲ.
1.241.55
न नक्तं न दिवा शेते बभूवोन्मत्तदर्शना ।
एवं शोकपरां भद्रां देवी वाक्यमथाब्रवीत्।
मा शोकं कुरु वार्ष्णेयि धृतिमालम्ब्य शोभने ॥ १.२४१.५५ ॥
ರಾತ್ರಿಯೂ ಹಗಲೂ ಅವಳು ಮಲಗಲಿಲ್ಲ; ಹುಚ್ಚಿಯಂತೆ ಕಾಣಿಸಿದಳು. ಹೀಗೆ ಶೋಕದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದ ಭದ್ರೆಯನ್ನು ದೇವಿ ಈ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಸಂತೈಸಿದಳು: "ವಾರ್ಷ್ಣೇಯಿ, ದುಃಖಿಸಬೇಡ; ಧೈರ್ಯವನ್ನು ಹಿಡಿ, ಶೋಭನೆ."
1.241.56
रुक्मिण्येवं सुभद्रां तां कृष्णस्यानुमते तदा ।
रहोगत्य तदा श्वश्रूं देवकीं वाक्यमब्रवीत् ॥ १.२४१.५६ ॥
ಕೃಷ್ಣನ ಅನುಮತಿಯಿಂದ ಆಗ ರುಕ್ಮಿಣಿ ಸುಭದ್ರೆಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಳು; ನಂತರ ಏಕಾಂತಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಅತ್ತೆ ದೇವಕಿಗೆ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದಳು.
1.241.57
अर्जुनो यतिरूपेण ह्यागतः सुसमाहितः ।
कन्यापुरमथाविश्य पूजितो भद्रया मुदा ॥ १.२४१.५७ ॥
ಅರ್ಜುನನು ಯತಿಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ, ಪೂರ್ಣ ಸಮಾಹಿತನಾಗಿ. ಕನ್ಯಾಪುರವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಭದ್ರೆಯಿಂದ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು.
1.241.58
तं विदित्वा सुभद्रापि लज्जया परिमोहिता ।
दिवानिशं शयाना सा नाकरोद्भोजनादिकम् ॥ १.२४१.५८ ॥
ಅವನನ್ನು ತಿಳಿದ ಸುಭದ್ರೆಯೂ ನಾಚಿಕೆಯಿಂದ ಮೋಹಿತಳಾದಳು. ಹಗಲು ರಾತ್ರಿ ಮಲಗಿದ್ದ ಅವಳು ಊಟ ಮುಂತಾದವುಗಳನ್ನು ಮಾಡಲಿಲ್ಲ.
1.241.59
एवमुक्ता तया देवी भद्रां शोकपरायणाम् ।
तत्समीपं समागत्य श्लक्ष्णं वाक्यमथाब्रवीत् ॥ १.२४१.५९ ॥
ಅವಳಿಂದ ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ದೇವಿ, ಶೋಕದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದ ಭದ್ರೆಯ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ಮೃದುವಾದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಹೇಳಿದಳು.
1.241.60
मा शोकं कुरु वार्ष्णेयि धृतिमालम्ब्य शोभने ।
राज्ञे निवेदयित्वापि वसुदेवाय धीमते ॥ १.२४१.६० ॥
ವಾರ್ಷ್ಣೇಯಿ, ದುಃಖಿಸಬೇಡ; ಧೈರ್ಯವನ್ನು ಹಿಡಿ, ಶೋಭನೆ. ರಾಜನಿಗೆ ಮತ್ತು ಬುದ್ಧಿವಂತ ವಸುದೇವನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದ ನಂತರವೂ.
1.241.61
कृष्णायापि तथा भद्रे प्रहर्षं कारयामि ते ।
पश्चाज्जानामि ते वार्तां मा शोकं कुरु भामिनि ॥ १.२४१.६१ ॥
ಕೃಷ್ಣನಿಗೂ ಹಾಗೆಯೇ ತಿಳಿಸಿ, ಓ ಭದ್ರೆ, ನಿನಗೆ ಹರ್ಷವುಂಟುಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ಮುಂದೆ ನಿನ್ನ ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ತಿಳಿಯುತ್ತೇನೆ; ಓ ಭಾಮಿನಿ, ಶೋಕಿಸಬೇಡ.
1.241.62
एवमुक्त्वा तु सा माता भद्रायाः प्रियकारिणी ।
निवेदयामास तदा भद्रामानकदुन्दुभेः ॥ १.२४१.६२ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಭದ್ರೆಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದುದನ್ನು ಮಾಡುವ ಆ ತಾಯಿ ಆಗ ಭದ್ರೆಯ ವಿಷಯವನ್ನು ಆನಕದುಂದುಭಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದಳು.
1.241.63
रहस्येकासना तत्र भद्राऽस्वस्थेति चाब्रवीत् ।
आरामे तु यतिः श्रीमानर्जुनश्चेति नः श्रुतम् ॥ १.२४१.६३ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಭದ್ರೆ ತಾನು ಅಸ್ವಸ್ಥಳೆಂದು ಹೇಳಿದಳು. ಉದ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ತಪಸ್ವಿಯಾದ ಶ್ರೀಮಂತ ಅರ್ಜುನನಿದ್ದಾನೆಂದು ನಾವು ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ.
1.241.64
अक्रूराय च कृष्माय आहुकाय च सात्येकः ।
निवेद्यतां महाप्राज्ञ श्रोतव्यं यदि बान्धवैः ॥ १.२४१.६४ ॥
ಅಕ್ರೂರನಿಗೂ, ಕೃಷ್ಣನಿಗೂ, ಆಹುಕನಿಗೂ ಸಾತ್ಯಕಿ ತಿಳಿಸಲಿ — ಓ ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞ, ಬಂಧುಗಳು ಕೇಳುವುದು ಯೋಗ್ಯವಾದರೆ.
1.241.65
वसुदेवस्तु तच्छ्रुत्वा अक्रूराहुकयोस्तथा ।
निवेदयित्वा कृष्णेन मन्त्रयामास तैस्तदा ॥ १.२४१.६५ ॥
ವಸುದೇವನು ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅಕ್ರೂರ ಮತ್ತು ಆಹುಕರಿಗೂ ಹಾಗೆಯೇ ತಿಳಿಸಿ, ಆಗ ಕೃಷ್ಣನೊಂದಿಗೆ ಅವರೊಡನೆ ಮಂತ್ರಾಲೋಚನೆ ಮಾಡಿದನು.
1.241.66
इदं कार्यमिदं कृत्यमिदमेवेति निश्चितः ।
अक्रूरश्चोग्रसेनश्च सात्यकिश्च गदस्तथा ॥ १.२४१.६६ ॥
'ಇದೇ ಮಾಡಬೇಕಾದ ಕಾರ್ಯ, ಇದೇ ಕರ್ತವ್ಯ, ಇದೇ ನಿಶ್ಚಯ' ಎಂದು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ ಅಕ್ರೂರ, ಉಗ್ರಸೇನ, ಸಾತ್ಯಕಿ ಮತ್ತು ಗದನೂ.
1.241.67
पृथुश्रवाश्च कृष्णश्च सहिताः शिनिना मुहुः ।
रुक्मिणी सत्यभामा च देवकी रोहिणी तथा ॥ १.२४१.६७ ॥
ಪೃಥುಶ್ರವ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣರು ಶಿನಿಯೊಂದಿಗೆ ಪದೇ ಪದೇ ಸೇರಿದರು; ರುಕ್ಮಿಣಿ, ಸತ್ಯಭಾಮ, ದೇವಕಿ, ರೋಹಿಣಿ ಕೂಡ.
1.241.68
वसुदेवेन सहिताः पुरोहितमते स्थिताः ।
विवाहं मन्त्रयामासुर्द्वादशेऽहनि भारत ॥ १.२४१.६८ ॥
ವಸುದೇವನೊಂದಿಗೆ, ಪುರೋಹಿತರ ಮತದಂತೆ ಕುಳಿತು, ಹನ್ನೆರಡನೆಯ ದಿನ ವಿವಾಹದ ಬಗ್ಗೆ ಆಲೋಚಿಸಿದರು, ಭಾರತ.
1.241.69
अज्ञातं रौहिणेयस्य उद्धवस्य च भारत ।
विवाहं तु सुभद्रायाः कर्तुकामो गदाग्रजः ॥ १.२४१.६९ ॥
ಭಾರತ, ರೌಹಿಣೇಯ (ಬಲರಾಮ) ಮತ್ತು ಉದ್ಧವರಿಗೆ ತಿಳಿಯದೆ, ಸುಭದ್ರೆಯ ವಿವಾಹ ಮಾಡಲು ಬಯಸಿದ ಗದಾಗ್ರಜ (ಕೃಷ್ಣ).
1.241.70
महादेवस्य पूजार्थं महोत्सव इति ब्रुवन् ।
चतुस्त्रिंशदहोरात्रं सुभद्रार्तिप्रशान्तये ॥ १.२४१.७० ॥
ಮಹಾದೇವನ ಪೂಜೆಗಾಗಿ ಇದು ಮಹೋತ್ಸವ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ, ಸುಭದ್ರೆಯ ವ್ಯಥೆ ಶಾಂತವಾಗಲು ಮೂವತ್ತನಾಲ್ಕು ದಿನರಾತ್ರಿ.
1.241.71
नगरे घोषयास हितार्थं सव्यसाचिनः ।
इतश्चतुर्थे त्वहनि अन्तर्द्वीपं तु गम्यताम् ॥ १.२४१.७१ ॥
ನಗರದಲ್ಲಿ ಸವ್ಯಸಾಚಿಯ (ಅರ್ಜುನನ) ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಘೋಷಣೆ ಮಾಡಿಸಲಾಯಿತು: ಇಲ್ಲಿಂದ ನಾಲ್ಕನೆಯ ದಿನ ಅಂತರ್ದ್ವೀಪಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು.
1.241.72
सदारैः सानुयात्रैश्च सपुत्रैः सहबाधवैः ।
गन्तव्यं सर्ववर्मैश्च गन्तव्यं सर्वयादवैः ॥ १.२४१.७२ ॥
ಪತ್ನಿಯರು, ಪರಿವಾರ, ಪುತ್ರರು, ಬಂಧುಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು; ಎಲ್ಲ ಕವಚಧಾರಿಗಳು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಯಾದವರೂ ಹೋಗಬೇಕು.
1.241.73
एवमुक्तास्तु ते सर्वे तथा चक्रुश्च सर्वशः ।
ततः सर्वदशार्हाणामन्तर्द्वीपे च भारत ॥ १.२४१.७३ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಹಾಗೆಯೇ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮಾಡಿದರು. ನಂತರ, ಓ ಭಾರತ, ಎಲ್ಲಾ ದಾಶಾರ್ಹರು ದ್ವೀಪದೊಳಗೆ.
1.241.74
चतुस्त्रिंशदहोरात्रं बभूव परमोत्सवः ।
कृष्णरामाहुकाक्रूरप्रद्युम्नशिनिसत्यकाः ॥ १.२४१.७४ ॥
ಮೂವತ್ತನಾಲ್ಕು ದಿನರಾತ್ರಿ ಮಹಾ ಉತ್ಸವ ನಡೆಯಿತು — ಕೃಷ್ಣ, ರಾಮ, ಆಹುಕ, ಅಕ್ರೂರ, ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನ, ಶಿನಿ, ಸತ್ಯಕರು.
1.241.75
समुद्रं प्रययुर्हृष्टाः कुकुरान्धकवृष्णयः ।
युक्तयन्त्रपताकाभिर्वृष्णयो ब्राह्मणैः सह ॥ १.२४१.७५ ॥
ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕುಕುರರು, ಅಂಧಕರು, ವೃಷ್ಣಿಗಳು ಸಮುದ್ರದ ಕಡೆಗೆ ಹೋದರು — ರಥಗಳು, ಧ್ವಜಗಳೊಂದಿಗೆ; ವೃಷ್ಣಿಗಳು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೊಂದಿಗೆ.
1.241.76
समुद्रं प्रययुर्नौभिः सर्वे पुरनिवासिनः ।
ततस्त्वरितमागत्य दाशार्हगणपूजितम् ॥ १.२४१.७६ ॥
ನಗರವಾಸಿಗಳೆಲ್ಲರೂ ದೋಣಿಗಳ ಮೂಲಕ ಸಮುದ್ರದ ಕಡೆಗೆ ಹೋದರು. ನಂತರ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಬಂದು, ದಾಶಾರ್ಹ ಗಣಗಳಿಂದ ಪೂಜಿತವಾದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ.
1.241.77
सुभद्रा पुण्डरीकाक्षमब्रवीद्यतिशासनात् ।
कृत्यवान्द्वादशाहानि स्थाता स भगवानिह ॥ १.२४१.७७ ॥
ಸುಭದ್ರೆ ಕಮಲನೇತ್ರನಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು — ಯತಿಗಳ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ, ಕರ್ತವ್ಯವುಳ್ಳವನಾಗಿ; "ಹನ್ನೆರಡು ದಿನ ಆ ಭಗವಂತ ಇಲ್ಲಿ ಇರುವನು."
1.241.78
तिष्ठतस्तस्य कः कुर्यादुपस्थानविधिं सदा ।
तमुवाच हृषीकेशः कस्त्वदन्यो विशेषतः ॥ १.२४१.७८ ॥
ಅವನು ಇರುವಾಗ ಉಪಸ್ಥಾನ ವಿಧಿಯನ್ನು ಯಾರು ಸದಾ ಮಾಡುವರು? ಹೃಷೀಕೇಶನು ಅವಳಿಗೆ ಹೇಳಿದನು — "ನಿನ್ನ ಹೊರತು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಬೇರೆ ಯಾರು?"
1.241.79
तमृषिं प्रत्युपस्थातुमितो नार्हति माधवि ।
त्वमेवास्मन्मतेनाद्य महर्षेर्वशवर्तिनी ॥ १.२४१.७९ ॥
ಮಾಧವಿಯೇ, ಆ ಋಷಿಯನ್ನು ಸೇವಿಸಲು ಇಲ್ಲಿಂದ ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಅರ್ಹರಲ್ಲ. ಇಂದು ನಮ್ಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯದಂತೆ ನೀನೇ ಆ ಮಹರ್ಷಿಗೆ ವಶವರ್ತಿನಿಯಾಗಿರು.
1.241.80
कुरु सर्वाणि कार्याणि कीर्तिं धर्ममवेक्ष्य च ।
तस्य चातिथिमुख्यस्य सर्वेषां च तपस्विनाम् ॥ १.२४१.८० ॥
ಕೀರ್ತಿ ಮತ್ತು ಧರ್ಮವನ್ನು ಗಮನದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡು. ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಅತಿಥಿಗೂ ಎಲ್ಲ ತಪಸ್ವಿಗಳಿಗೂ ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡು.
1.241.81
संविधानपरा भद्रे भव त्वं वशवर्तिनी ॥ १.२४१.८१ ॥
ಓ ಭದ್ರೆ, ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ತತ್ಪರಳಾಗಿ ವಶವರ್ತಿನಿಯಾಗಿರು.
1.241.82
एवमादिश्य भिक्षां च भद्रां च मधुसूदनः ।
ययौ शङ्खप्रणादेन भेरीणां निस्वनेन च ॥ १.२४१.८२ ॥
ಹೀಗೆ ಶುಭ ಭಿಕ್ಷೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿ, ಮಧುಸೂದನನು ಶಂಖನಾದ ಮತ್ತು ಭೇರಿಗಳ ಘೋಷದೊಂದಿಗೆ ಹೊರಟನು.
1.241.83
ततस्तु द्वीपमासाद्य दानधर्मपरायणाः ।
उग्रसेनमुखाश्चान्ये विजहुः कुकुरान्धकाः ॥ १.२४१.८३ ॥
ನಂತರ ದ್ವೀಪವನ್ನು ತಲುಪಿ, ದಾನಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ತತ್ಪರರಾದ ಉಗ್ರಸೇನನ ನೇತೃತ್ವದ ಕುಕುರರು ಮತ್ತು ಅಂಧಕರು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಇದ್ದರು.
1.241.84
पटहानां प्रणादैश्च भेरीणां निस्वनेन च ।
सप्तयोजनविस्तार आयतो दशयोजनम् ॥ १.२४१.८४ ॥
ಪಟಹಗಳ ಶಬ್ದ ಮತ್ತು ಭೇರಿಗಳ ಘೋಷದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ಏಳು ಯೋಜನ ಅಗಲ ಮತ್ತು ಹತ್ತು ಯೋಜನ ಉದ್ದವಿತ್ತು.
1.241.85
बभूव स महाद्वीपः सपर्वतमहावनः ।
सेतुपुष्करिणीजालैराक्रीडः सर्वसात्वताम् ॥ १.२४१.८५ ॥
ಅದು ಪರ್ವತಗಳು ಹಾಗೂ ದೊಡ್ಡ ಕಾಡುಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಮಹಾದ್ವೀಪವಾಯಿತು; ಸೇತುವೆಗಳು ಮತ್ತು ತಾವರೆ ಕೊಳಗಳ ಜಾಲದಿಂದ ಕೂಡಿ, ಎಲ್ಲಾ ಸಾತ್ವತರ ಕ್ರೀಡಾಸ್ಥಳವಾಯಿತು.
1.241.86
वापीपल्वलसङ्घैश्च काननैश्च मनोरमैः ।
वासुदेवस्य क्रीडार्थं योग्यः सर्वप्रहर्षतः ॥ १.२४१.८६ ॥
ಬಾವಿಗಳು ಮತ್ತು ಕೊಳಗಳ ಗುಂಪುಗಳು ಹಾಗೂ ಮನೋಹರ ಕಾಡುಗಳಿಂದ ಕೂಡಿ, ವಾಸುದೇವನ ಕ್ರೀಡೆಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿತ್ತು; ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಅತ್ಯಂತ ಸಂತೋಷಪಡಿಸುತ್ತಿತ್ತು.
1.241.87
कुकुरान्धकवृष्णीनां तथा प्रियकरस्तदा ।
बभूव परमोपेतस्त्रिविष्टप इवापरः ॥ १.२४१.८७ ॥
ಕುಕುರ, ಅಂಧಕ, ವೃಷ್ಣಿಯರಿಗೆ ಅದು ಆಗ ಪ್ರಿಯವಾಗಿತ್ತು; ಪರಮ ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿ, ಮತ್ತೊಂದು ಸ್ವರ್ಗದಂತೆ ಆಯಿತು.
1.241.88
चतुस्त्रिंशदहोरात्रं दानधर्मपरायणाः ।
उग्रसेनमुखाः सर्वे विजहुः कुकुरान्धकाः ॥ १.२४१.८८ ॥
ಮೂವತ್ತನಾಲ್ಕು ದಿನ ರಾತ್ರಿಗಳ ಕಾಲ ದಾನಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿ, ಉಗ್ರಸೇನನ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಕುಕುರರು ಮತ್ತು ಅಂಧಕರು ಆನಂದಿಸಿದರು.
1.241.89
विचित्रमाल्याभरणाश्चित्रगन्धानुलेपनाः ।
विहाराभिगताः सर्वे यादवा हर्षसंयुताः ॥ १.२४१.८९ ॥
ವೈವಿಧ್ಯಮಯ ಮಾಲೆ ಮತ್ತು ಆಭರಣ ಧರಿಸಿ, ವಿವಿಧ ಸುಗಂಧ ಲೇಪಿಸಿಕೊಂಡು, ವಿಹಾರದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ ಎಲ್ಲಾ ಯಾದವರು ಹರ್ಷದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದರು.
1.241.90
सुनृत्तगीतवादित्रै रममाणास्तदाऽभवन् ।
प्रतियाते दशार्हाणामृषभे शार्ङ्गधन्वनि।
सुभध्रोद्वाहनं पार्थः प्राप्तकालममन्यत ॥ १.२४१.९० ॥
ಉತ್ತಮ ನೃತ್ಯ, ಗೀತೆ, ವಾದ್ಯಗಳಿಂದ ಅವರು ಆಗ ರಮಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ದಶಾರ್ಹರ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಶಾರ್ಙ್ಗಧನ್ವಿ ಹೊರಟುಹೋದಾಗ, ಪಾರ್ಥನು ಸುಭದ್ರೆಯ ವಿವಾಹಕ್ಕೆ ಕಾಲ ಬಂದಿದೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದನು.