Mahābhārata · Adhyāya 1.243
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.243.1
वृष्म्यन्धकपुरात्तस्मादपयातुं धनञ्जयः ।
विनिश्चित्य तया सार्धं सुभद्रामिदमब्रवीत् ॥ १.२४३.१ ॥
Habiendo resuelto partir de la ciudad de los Vṛṣṇis y Andhakas, Dhanañjaya (Arjuna) dijo esto a Subhadrā, junto con ella.
1.243.2
द्विजानां गुणमुख्यानां यथार्हं प्रतिपादय ।
भोज्यैर्भक्ष्यैश्च कामैश्च स्वपुरीं प्रतियास्यताम् ॥ १.२४३.२ ॥
Dad a los dvijas, los más excelentes en virtud, lo que sea apropiado: comida, manjares y cosas deseadas, y dejad que regresen a su ciudad.
1.243.3
आत्मनश्च समुद्दिश्य महाव्रतसमापनम् ।
गच्छ भद्रे स्वयं तूर्णं महाराजनिवेशनम् ॥ १.२४३.३ ॥
Por nosotros y por la culminación del gran voto, ve tú misma, oh afortunada, rápidamente al palacio del gran rey.
1.243.4
तेजोबलजवोपेतैः शुक्लैर्हयवरोत्तमैः ।
वाजिभिः शैव्यसुग्रीवमेघपुष्पबलाहकैः ॥ १.२४३.४ ॥
con caballos blancos, excelentes, dotados de esplendor, fuerza y velocidad — los caballos llamados Śaivya, Sugrīva, Megha-puṣpa y Balāhaka.
1.243.5
युक्तं रथवरं तूर्णमिहानय सुसत्कृतम् ।
व्रतार्थमिति भाषित्वा सखीभिः सुभगे सह ॥ १.२४३.५ ॥
Trae aquí rápidamente el excelente carro uncido, bien adornado. Diciendo 'por el voto', oh afortunada, junto con tus compañeras.
1.243.6
क्षिप्रमादाय पर्येहि सह सर्वायुधेन च ।
अनुकर्षान्तपताकाश्च तूणीरांश्च धनूंषि च ॥ १.२४३.६ ॥
Ven pronto hacia mí, llevando todas las armas, junto con las riendas, los estandartes en sus extremos, los carcajes y los arcos.
1.243.7
सर्वान्रथवरे स्थाप्य सोत्सेधाश्च महागदाः ॥ १.२४३.७ ॥
Habiendo colocado todo en el excelente carro, y también las grandes mazas de alta empuñadura.
1.243.8
अर्जुनेनैवमुक्ता सा सुभद्रा भद्रभाषिणी ।
जगाम नृपतेर्वेश्म सखीभिः सहिता तदा ॥ १.२४३.८ ॥
Así dirigida por Arjuna, Subhadrā, que hablaba palabras auspiciosas, se dirigió entonces al palacio del rey acompañada de sus amigas.
1.243.9
व्रतार्थमिति तत्रस्थान्रक्षिणो वाक्यमब्रवीत् ।
रथेनानेन यास्यामि महाव्रतसमापनम् ॥ १.२४३.९ ॥
"Por motivo de un voto", así dijo a los guardias que estaban allí: "Iré en este carro a completar el gran voto."
1.243.10
शैब्यसुग्रीवयुक्तेन सायुधेनैव शार्ङ्गिणः ।
रथेन रमणीयेन प्रयास्यामि व्रतार्थिनी ॥ १.२४३.१० ॥
Con el carro uncido a Śaibya y Sugrīva, bien armado, el hermoso carro de Śārṅgin (Kṛṣṇa), partiré, deseosa de cumplir mi voto.
1.243.11
सुभध्रयैवमुक्ते तु जनाः प्राञ्जलयोऽभवन् ।
योजयित्वा रथवरं कल्याणैरभिभाष्य ताम् ॥ १.२४३.११ ॥
Cuando Subhadrā habló así, la gente se quedó con las palmas juntas; tras uncir el excelente carro, le hablaron con palabras auspiciosas.
1.243.12
यथोक्तं सर्वमारोप्य आयुधानि च भामिनी ।
क्षिप्रमादाय कल्याणी सुभद्राऽर्जुनमब्रवीत् ॥ १.२४३.१२ ॥
Habiendo cargado todo según lo dicho, y también las armas, y tras tomarlas rápidamente, la auspiciosa y radiante Subhadrā habló a Arjuna.
1.243.13
रथोऽयं रथिनां श्रेष्ठ आनीतस्तव शासनात् ।
स त्वं याहि यथाकामं कुरून्कौरवनन्दन ॥ १.२४३.१३ ॥
Este carro, el mejor de los conductores de carros, ha sido traído por tu orden. Ve, pues, como desees, hacia los Kurus, alegría de los Kauravas.
1.243.14
निवेद्य तु रथं भर्तुः सुभद्रा भद्रसंमता ।
ब्राह्मणानां तदा हृष्टा ददौ सा विविधं वसु ॥ १.२४३.१४ ॥
Habiendo entregado el carro a su esposo, Subhadrā, estimada por su bondad, entonces, alegre, dio a los brahmanes riquezas de diversas clases.
1.243.15
स्नेहवन्ति च भोज्यानि प्रददावीप्सितानि च ।
यथाकामं यथाश्रद्धं वस्त्राणि विविधानि च ॥ १.२४३.१५ ॥
Dio manjares sabrosos y deseados, y diversas vestiduras, según cada uno lo deseaba y según su fe.
1.243.16
तर्पिता विविधैर्भोज्यैस्तान्यवाप्य वसूनि च ।
ब्राह्मणाः स्वगृहं जग्मुः प्रयुज्य परमाशिषः ॥ १.२४३.१६ ॥
Satisfechos con los diversos manjares, y habiendo obtenido aquella riqueza, los brahmanes regresaron a sus casas, pronunciando las más altas bendiciones.
1.243.17
सुभद्रया तु विज्ञप्तः पूर्वमेव धनञ्जयः ।
अभीशुग्रहणे पार्थ न मेऽस्ति सदृशो भुवि ॥ १.२४३.१७ ॥
Dhanañjaya, ya informado de antemano por Subhadrā, dijo: "Hijo de Pṛthā, en la tierra no hay nadie igual a mí para tomar las riendas."
1.243.18
तस्मात्सा पूर्वमारुह्य रश्मीञ्जग्राह माधवी ।
सोदरा वासुदेवस्य कृतस्वस्त्ययना हयान् ॥ १.२४३.१८ ॥
Por eso Mādhavī, hermana de Vāsudeva, subió primero, realizó los ritos de bendición y tomó las riendas de los caballos.
1.243.19
व्यत्ययित्वा तु तल्लिङ्गं यतिवेषं धनञ्जयः ।
आमुच्य कवचं वीरः समुच्छ्रितमहद्धनुः ॥ १.२४३.१९ ॥
Cambiando aquella señal suya, Dhanañjaya tomó el atuendo de un asceta; el héroe se quitó la armadura y tomó su gran arco, alzado en alto.
1.243.20
आरुरोह रथश्रेष्ठं शुक्लवासा धनञ्जयः ।
महेन्द्रदत्तं मुकुटं तथैवाभरणानि च ॥ १.२४३.२० ॥
Vestido de blanco, Dhanañjaya subió al mejor de los carros, llevando la corona dada por Mahendra y también sus adornos.
1.243.21
अलङ्कृत्य तु कौन्तेयः प्रयातुमुपचक्रमे ।
ततः कन्यापुरे घोषस्तुमुलः समपद्यत ॥ १.२४३.२१ ॥
Adornado así, el hijo de Kuntī se dispuso a partir; entonces surgió un tumultuoso clamor en la ciudad de las doncellas.
1.243.22
दृष्ट्वा नववरं पार्थं बाणखड्गधनुर्धरम् ।
अभीशुहस्तां सुश्रोणीमर्जुनेन रथे स्थिताम् ॥ १.२४३.२२ ॥
Al ver al recién desposado Pārtha, portando flecha, espada y arco, y a la de hermosas caderas que, con las riendas en la mano, estaba de pie en el carro junto a Arjuna...
1.243.23
ऊचुः कन्यास्तदा यान्तीं वासुदेवसहोदराम् ।
सर्वकामसमृद्धा त्वं सुभद्रे भद्रभाषिणि ॥ १.२४३.२३ ॥
Entonces las doncellas hablaron a la hermana de Vāsudeva mientras partía: "¡Oh Subhadrā, tú que hablas con bondad, eres rica en todos los deseos!"
1.243.24
वासुदेवप्रियं लब्ध्वा भर्तारं वीरमर्जुनम् ।
सर्वसीमन्तिनीनां त्वां श्रेष्ठां कृष्णसहोदरीम् ॥ १.२४३.२४ ॥
Querida de Vāsudeva, habiendo obtenido por esposo al heroico Arjuna, eres la mejor de todas las esposas, oh hermana de Kṛṣṇa.
1.243.25
मन्यामहे महाभागे सुभद्रे भद्रभाषिणि ।
यस्मात्सर्वमनुष्याणां श्रेष्ठो भर्ता तवार्जुनः ॥ १.२४३.२५ ॥
Pensamos, oh Subhadrā de gran fortuna, oh tú que hablas palabras auspiciosas, que tu esposo Arjuna es el mejor de todos los hombres.
1.243.26
उपपन्नस्त्वया वीरः सर्वलोकमहारथः ।
हे प्रयाहि गृहान्भद्रे सुहृद्भिः संगमोऽस्तु ते ॥ १.२४३.२६ ॥
Has obtenido a este héroe, gran auriga de todos los mundos, como corresponde. Oh bienaventurada, ve a tu casa; que tengas reencuentro con tus amigos.
1.243.27
एवमुक्ता प्रहृष्टाभिः सखीभिः प्रतिनन्दिता ।
भद्रा भद्रजवोपेतानश्वान्पुनरचोदयत् ॥ १.२४३.२७ ॥
Así hablada por sus alegres compañeras y felicitada por ellas, Bhadrā volvió a azuzar a los caballos de velocidad auspiciosa.
1.243.28
पार्श्वे चामरहस्ता सा सखी तस्याङ्गनाऽभवत् ।
ततः कन्यापुरद्वारात्सघोषादभिनिःसृतम् ॥ १.२४३.२८ ॥
A su lado, la compañera que sostenía un abanico de cola de yak se convirtió en su sirviente. Entonces, desde la puerta de la ciudad de las doncellas, el carro salió con gran estruendo.
1.243.29
ददृशुस्तं रथश्रेष्ठं जना जीमूतनिस्वनम् ।
सुभद्रासङ्गृहीतस्य रथस्य महतः स्वनम् ॥ १.२४३.२९ ॥
La gente vio aquel carro excelso con el rugido de nube de tormenta, y oyó el gran estruendo del carro de aquel a quien Subhadrā había tomado.
1.243.30
मेघस्वनमिवाकाशे शुश्रुवुः पुरवासिनः ।
सुभद्रया तु संपन्ने तिष्ठन्रथवरेऽर्जुनः ॥ १.२४३.३० ॥
Los habitantes de la ciudad lo oyeron como el trueno de una nube en el cielo, y Arjuna, de pie en aquel excelso carro junto a Subhadrā, [fue visto].
1.243.31
प्रबभौ च तयोपेतः कैलास इव गङ्गया ।
पार्थः सुभद्रासहितो विरराज महारथः ॥ १.२४३.३१ ॥
Como el monte Kailāsa resplandece con el Gaṅgā, así Pārtha, unido a ella, resplandecía; el gran auriga Arjuna brilló junto a Subhadrā.
1.243.32
विराजते यथा शक्रो राजञ्शच्या समन्वितः ।
सुभद्रां प्रेक्ष्य पार्थेन ह्रियमाणां यशस्विनीम् ॥ १.२४३.३२ ॥
Como Indra resplandece con Śacī, oh rey, así él brilló al ver a la gloriosa Subhadrā siendo llevada por Pārtha.
1.243.33
चक्रुः किलकिलाशब्दानासाद्य बहवो जनाः ।
दाशार्हाणां कुलस्य श्रीः सुभद्रा मद्रभाषिणी ॥ १.२४३.३३ ॥
Muchas gentes emitieron gritos de «kilakilā»; Subhadrā, gloria de la estirpe de los Dāśārha, de dulce habla,
1.243.34
अभिकामा सकामेन पार्थेन सह गच्छति ।
अथापरे तु संक्रुद्धा गृह्णीत घ्नत माचिरम् ॥ १.२४३.३४ ॥
Deseosa, va con Pārtha, que la desea. Entonces otros, muy enfurecidos, dijeron: «¡Agárrenlo, golpéenlo, no tarden!»
1.243.35
इति संवार्य शस्त्राणि ववर्षुरभितो दिशम् ।
इति संभाषमाणानां स नादः सुमहानभूत् ॥ १.२४३.३५ ॥
Así, cubriendo con armas, llovieron por todos lados; y el estruendo de quienes hablaban de esta manera se volvió muy grande.
1.243.36
स तेन जनघोषेण वीरो गज इवार्दितः ।
ववर्ष शरवर्षाणि न तु कंचन रोषयत् ॥ १.२४३.३६ ॥
Acosado por aquel tumulto de la gente, el héroe, como un elefante herido, llovió lluvias de flechas; sin embargo no provocó a nadie a la ira.
1.243.37
मुमोच निशितान्बाणान्दीप्यमानान्स्वतेजसा ।
प्रासादवरसङ्घेषु हर्म्येषु भवनेषु च ॥ १.२४३.३७ ॥
Disparó flechas afiladas que ardían con su propio resplandor, sobre los mejores conjuntos de palacios, sobre mansiones y moradas.
1.243.38
क्षोभयित्वा पुरश्रेष्ठं गरुत्मानिव सागरम् ।
प्रेक्षन्रैवकतद्वारं निर्ययौ भरतर्षभः ॥ १.२४३.३८ ॥
Habiendo agitado la ciudad principal como Garuḍa agita el océano, mirando hacia la puerta de Raivataka, el toro de los Bharatas salió.