ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.243
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.243.1
वृष्म्यन्धकपुरात्तस्मादपयातुं धनञ्जयः ।
विनिश्चित्य तया सार्धं सुभद्रामिदमब्रवीत् ॥ १.२४३.१ ॥
ವೃಷ್ಣಿ-ಅಂಧಕ ನಗರದಿಂದ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಡಲು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದ ಧನಂಜಯನು ಅವಳೊಂದಿಗೆ ಸುಭದ್ರೆಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
1.243.2
द्विजानां गुणमुख्यानां यथार्हं प्रतिपादय ।
भोज्यैर्भक्ष्यैश्च कामैश्च स्वपुरीं प्रतियास्यताम् ॥ १.२४३.२ ॥
ಗುಣದಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರಾದ ದ್ವಿಜರಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಭೋಜ್ಯ, ಭಕ್ಷ್ಯ ಮತ್ತು ಇಷ್ಟವಸ್ತುಗಳನ್ನು ನೀಡಿ ಅವರು ತಮ್ಮ ನಗರಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಲಿ.
1.243.3
आत्मनश्च समुद्दिश्य महाव्रतसमापनम् ।
गच्छ भद्रे स्वयं तूर्णं महाराजनिवेशनम् ॥ १.२४३.३ ॥
ನಮಗಾಗಿ ಮತ್ತು ಮಹಾವ್ರತದ ಸಮಾಪ್ತಿಗಾಗಿ, ಓ ಭದ್ರೆ, ನೀನೇ ಬೇಗನೆ ಮಹಾರಾಜನ ಅರಮನೆಗೆ ಹೋಗು.
1.243.4
तेजोबलजवोपेतैः शुक्लैर्हयवरोत्तमैः ।
वाजिभिः शैव्यसुग्रीवमेघपुष्पबलाहकैः ॥ १.२४३.४ ॥
ತೇಜಸ್ಸು, ಬಲ, ವೇಗದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಬಿಳಿಯ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕುದುರೆಗಳಿಂದ — ಶೈವ್ಯ, ಸುಗ್ರೀವ, ಮೇಘಪುಷ್ಪ, ಬಲಾಹಕ ಎಂಬ ಕುದುರೆಗಳಿಂದ.
1.243.5
युक्तं रथवरं तूर्णमिहानय सुसत्कृतम् ।
व्रतार्थमिति भाषित्वा सखीभिः सुभगे सह ॥ १.२४३.५ ॥
ಕಟ್ಟಲಾದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಥವನ್ನು ಬೇಗನೆ ಇಲ್ಲಿಗೆ ತಾ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅಲಂಕರಿಸಿ. 'ವ್ರತಕ್ಕಾಗಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಓ ಸುಭಗೆ, ಸಖಿಯರೊಡನೆ.
1.243.6
क्षिप्रमादाय पर्येहि सह सर्वायुधेन च ।
अनुकर्षान्तपताकाश्च तूणीरांश्च धनूंषि च ॥ १.२४३.६ ॥
ಬೇಗನೆ ಎಲ್ಲಾ ಆಯುಧಗಳೊಂದಿಗೆ, ಹಗ್ಗಗಳು, ತುದಿಯ ಧ್ವಜಗಳು, ಬತ್ತಳಿಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಬಿಲ್ಲುಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬಾ.
1.243.7
सर्वान्रथवरे स्थाप्य सोत्सेधाश्च महागदाः ॥ १.२४३.७ ॥
ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಥದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು, ಎತ್ತರದ ಮಹಾ ಗದೆಗಳನ್ನೂ.
1.243.8
अर्जुनेनैवमुक्ता सा सुभद्रा भद्रभाषिणी ।
जगाम नृपतेर्वेश्म सखीभिः सहिता तदा ॥ १.२४३.८ ॥
ಅರ್ಜುನನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ಮಂಗಳವಾಣಿಯ ಸುಭದ್ರೆ ಆಗ ಸಖಿಯರೊಂದಿಗೆ ರಾಜನ ಅರಮನೆಗೆ ಹೋದಳು.
1.243.9
व्रतार्थमिति तत्रस्थान्रक्षिणो वाक्यमब्रवीत् ।
रथेनानेन यास्यामि महाव्रतसमापनम् ॥ १.२४३.९ ॥
"ವ್ರತಕ್ಕಾಗಿ" ಎಂದು ಅಲ್ಲಿದ್ದ ರಕ್ಷಕರಿಗೆ ಅವಳು ಮಾತು ಹೇಳಿದಳು: "ಈ ರಥದಲ್ಲಿ ಮಹಾವ್ರತದ ಸಮಾಪ್ತಿಗೆ ಹೋಗುವೆನು."
1.243.10
शैब्यसुग्रीवयुक्तेन सायुधेनैव शार्ङ्गिणः ।
रथेन रमणीयेन प्रयास्यामि व्रतार्थिनी ॥ १.२४३.१० ॥
ಶೈಬ್ಯ ಮತ್ತು ಸುಗ್ರೀವರು ಕಟ್ಟಿದ, ಶಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಶಾರ್ಙ್ಗಿ (ಕೃಷ್ಣ) ಅವರ ಸುಂದರ ರಥದಲ್ಲಿ, ವ್ರತಾರ್ಥಿನಿಯಾಗಿ ನಾನು ಹೋಗುವೆನು.
1.243.11
सुभध्रयैवमुक्ते तु जनाः प्राञ्जलयोऽभवन् ।
योजयित्वा रथवरं कल्याणैरभिभाष्य ताम् ॥ १.२४३.११ ॥
ಸುಭದ್ರೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು ಜನರು ಕೈಮುಗಿದು ನಿಂತರು; ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಥವನ್ನು ಕಟ್ಟಿ, ಮಂಗಳ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಅವಳನ್ನು ಸಂಬೋಧಿಸಿದರು.
1.243.12
यथोक्तं सर्वमारोप्य आयुधानि च भामिनी ।
क्षिप्रमादाय कल्याणी सुभद्राऽर्जुनमब्रवीत् ॥ १.२४३.१२ ॥
ಹೇಳಿದಂತೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಶಸ್ತ್ರಗಳನ್ನೂ ರಥದಲ್ಲಿ ಏರಿಸಿ, ಬೇಗನೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಕಲ್ಯಾಣಿ ಭಾಮಿನಿ ಸುಭದ್ರೆ ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು.
1.243.13
रथोऽयं रथिनां श्रेष्ठ आनीतस्तव शासनात् ।
स त्वं याहि यथाकामं कुरून्कौरवनन्दन ॥ १.२४३.१३ ॥
ರಥಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನಿಮ್ಮ ಆಜ್ಞೆಯಂತೆ ಈ ರಥವನ್ನು ತರಲಾಗಿದೆ. ಕೌರವರಿಗೆ ಆನಂದವನ್ನು ನೀಡುವವನೇ, ನೀವು ಇಚ್ಛಿಸಿದಂತೆ ಕುರುಗಳ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ.
1.243.14
निवेद्य तु रथं भर्तुः सुभद्रा भद्रसंमता ।
ब्राह्मणानां तदा हृष्टा ददौ सा विविधं वसु ॥ १.२४३.१४ ॥
ಭದ್ರತೆಯಿಂದ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸುಭದ್ರೆಯು ಪತಿಗೆ ರಥವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಆಗ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ವಿವಿಧ ಧನವನ್ನು ನೀಡಿದಳು.
1.243.15
स्नेहवन्ति च भोज्यानि प्रददावीप्सितानि च ।
यथाकामं यथाश्रद्धं वस्त्राणि विविधानि च ॥ १.२४३.१५ ॥
ಅವಳು ಸ್ನೇಹಪೂರ್ಣವಾದ, ಬಯಸಿದ ಭೋಜನಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಇಚ್ಛೆ ಹಾಗೂ ಶ್ರದ್ಧೆಯಂತೆ ವಿವಿಧ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನೂ ನೀಡಿದಳು.
1.243.16
तर्पिता विविधैर्भोज्यैस्तान्यवाप्य वसूनि च ।
ब्राह्मणाः स्वगृहं जग्मुः प्रयुज्य परमाशिषः ॥ १.२४३.१६ ॥
ವಿವಿಧ ಭೋಜನಗಳಿಂದ ತೃಪ್ತರಾಗಿ, ಆ ಧನವನ್ನು ಪಡೆದು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾ ತಮ್ಮ ಮನೆಗಳಿಗೆ ಹೋದರು.
1.243.17
सुभद्रया तु विज्ञप्तः पूर्वमेव धनञ्जयः ।
अभीशुग्रहणे पार्थ न मेऽस्ति सदृशो भुवि ॥ १.२४३.१७ ॥
ಸುಭದ್ರೆಯಿಂದ ಮೊದಲೇ ತಿಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಧನಂಜಯನು, "ಪಾರ್ಥನೇ, ಲಗಾಮು ಹಿಡಿಯುವಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ನನಗೆ ಸಮನಾದವರು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ" ಎಂದನು.
1.243.18
तस्मात्सा पूर्वमारुह्य रश्मीञ्जग्राह माधवी ।
सोदरा वासुदेवस्य कृतस्वस्त्ययना हयान् ॥ १.२४३.१८ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ವಾಸುದೇವನ ಸಹೋದರಿ ಮಾಧವಿ ಮೊದಲು ಹತ್ತಿ, ಮಂಗಳ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ ಕುದುರೆಗಳ ಲಗಾಮುಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದಳು.
1.243.19
व्यत्ययित्वा तु तल्लिङ्गं यतिवेषं धनञ्जयः ।
आमुच्य कवचं वीरः समुच्छ्रितमहद्धनुः ॥ १.२४३.१९ ॥
ಅವನು ತನ್ನ ಗುರುತನ್ನು ಬದಲಿಸಿ ಯತಿಯ ವೇಷ ಧರಿಸಿದನು; ವೀರ ಧನಂಜಯನು ಕವಚವನ್ನು ಕಳಚಿ, ಎತ್ತಿದ ಮಹಾ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಹಿಡಿದನು.
1.243.20
आरुरोह रथश्रेष्ठं शुक्लवासा धनञ्जयः ।
महेन्द्रदत्तं मुकुटं तथैवाभरणानि च ॥ १.२४३.२० ॥
ಬಿಳಿ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದ ಧನಂಜಯನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಥವನ್ನೇರಿದನು; ಮಹೇಂದ್ರ (ಇಂದ್ರ) ನೀಡಿದ ಕಿರೀಟವನ್ನೂ ಆಭರಣಗಳನ್ನೂ ಧರಿಸಿದನು.
1.243.21
अलङ्कृत्य तु कौन्तेयः प्रयातुमुपचक्रमे ।
ततः कन्यापुरे घोषस्तुमुलः समपद्यत ॥ १.२४३.२१ ॥
ಅಲಂಕೃತನಾದ ಕೌಂತೇಯನು ಪ್ರಯಾಣ ಆರಂಭಿಸಿದನು; ಆಗ ಕನ್ಯಾಪುರದಲ್ಲಿ ಮಹಾ ಕೋಲಾಹಲ ಉಂಟಾಯಿತು.
1.243.22
दृष्ट्वा नववरं पार्थं बाणखड्गधनुर्धरम् ।
अभीशुहस्तां सुश्रोणीमर्जुनेन रथे स्थिताम् ॥ १.२४३.२२ ॥
ನವವರನಾದ ಪಾರ್ಥನನ್ನು ಬಾಣ, ಖಡ್ಗ, ಧನುಸ್ಸು ಧರಿಸಿದವನಾಗಿ ಕಂಡು, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಲಗಾಮು ಹಿಡಿದು ಅರ್ಜುನನೊಡನೆ ರಥದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಸುಂದರ ಸೊಂಟದ ಆ ಯುವತಿಯನ್ನು...
1.243.23
ऊचुः कन्यास्तदा यान्तीं वासुदेवसहोदराम् ।
सर्वकामसमृद्धा त्वं सुभद्रे भद्रभाषिणि ॥ १.२४३.२३ ॥
ಆಗ ಕನ್ಯೆಯರು ಪ್ರಯಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದ ವಾಸುದೇವನ ಸಹೋದರಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: "ಸುಭದ್ರೇ, ಒಳ್ಳೆಯ ಮಾತಿನವಳೇ, ನೀನು ಎಲ್ಲ ಕಾಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಮೃದ್ಧಳು."
1.243.24
वासुदेवप्रियं लब्ध्वा भर्तारं वीरमर्जुनम् ।
सर्वसीमन्तिनीनां त्वां श्रेष्ठां कृष्णसहोदरीम् ॥ १.२४३.२४ ॥
ವಾಸುದೇವನಿಗೆ ಪ್ರಿಯಳೇ, ವೀರ ಅರ್ಜುನನನ್ನು ಪತಿಯಾಗಿ ಪಡೆದು, ಎಲ್ಲ ಸೌಭಾಗ್ಯವತಿಯರಲ್ಲಿ ನೀನು ಶ್ರೇಷ್ಠಳು, ಕೃಷ್ಣನ ಸಹೋದರಿ.
1.243.25
मन्यामहे महाभागे सुभद्रे भद्रभाषिणि ।
यस्मात्सर्वमनुष्याणां श्रेष्ठो भर्ता तवार्जुनः ॥ १.२४३.२५ ॥
ಓ ಮಹಾಭಾಗ್ಯವತಿ ಸುಭದ್ರೆ, ಮಂಗಳವಾಣಿಯುಳ್ಳವಳೇ, ಎಲ್ಲ ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು ನಿನ್ನ ಪತಿ ಅರ್ಜುನನೇ ಎಂದು ನಾವು ಭಾವಿಸುತ್ತೇವೆ.
1.243.26
उपपन्नस्त्वया वीरः सर्वलोकमहारथः ।
हे प्रयाहि गृहान्भद्रे सुहृद्भिः संगमोऽस्तु ते ॥ १.२४३.२६ ॥
ನೀನು ವೀರನೂ ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಮಹಾರಥನೂ ಆದವನನ್ನು ಪಡೆದಿರುವೆ. ಓ ಭದ್ರೆ, ಮನೆಗೆ ಹೋಗು; ನಿನ್ನ ಮಿತ್ರರೊಡನೆ ನಿನಗೆ ಸಮಾಗಮವಾಗಲಿ.
1.243.27
एवमुक्ता प्रहृष्टाभिः सखीभिः प्रतिनन्दिता ।
भद्रा भद्रजवोपेतानश्वान्पुनरचोदयत् ॥ १.२४३.२७ ॥
ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಗೆಳತಿಯರು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ಅವರಿಂದ ಅಭಿನಂದಿತಳಾದ ಭದ್ರೆ ಶುಭವೇಗದ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಓಡಿಸಿದಳು.
1.243.28
पार्श्वे चामरहस्ता सा सखी तस्याङ्गनाऽभवत् ।
ततः कन्यापुरद्वारात्सघोषादभिनिःसृतम् ॥ १.२४३.२८ ॥
ಅವಳ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಚಾಮರ ಹಿಡಿದ ಆ ಗೆಳತಿ ಅವಳ ಪರಿಚಾರಿಕೆಯಾದಳು. ನಂತರ ಕನ್ಯಾಪುರದ ದ್ವಾರದಿಂದ ಧ್ವನಿಯೊಡನೆ ರಥ ಹೊರಬಂದಿತು.
1.243.29
ददृशुस्तं रथश्रेष्ठं जना जीमूतनिस्वनम् ।
सुभद्रासङ्गृहीतस्य रथस्य महतः स्वनम् ॥ १.२४३.२९ ॥
ಮೇಘಗರ್ಜನೆಯಂತಿದ್ದ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಥವನ್ನು ಜನರು ನೋಡಿದರು; ಸುಭದ್ರೆಯಿಂದ ಗ್ರಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನ ಆ ಮಹಾರಥದ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಕೇಳಿದರು.
1.243.30
मेघस्वनमिवाकाशे शुश्रुवुः पुरवासिनः ।
सुभद्रया तु संपन्ने तिष्ठन्रथवरेऽर्जुनः ॥ १.२४३.३० ॥
ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಮೇಘಧ್ವನಿಯಂತೆ ಪುರವಾಸಿಗಳು ಅದನ್ನು ಕೇಳಿದರು. ಸುಭದ್ರೆಯೊಡನೆ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಥದ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿದ್ದ ಅರ್ಜುನನು (ಕಂಡನು).
1.243.31
प्रबभौ च तयोपेतः कैलास इव गङ्गया ।
पार्थः सुभद्रासहितो विरराज महारथः ॥ १.२४३.३१ ॥
ಕೈಲಾಸ ಪರ್ವತವು ಗಂಗೆಯೊಡನೆ ಹೊಳೆಯುವಂತೆ, ಅವಳೊಡನಿದ್ದ ಆ ಪಾರ್ಥನು ಹೊಳೆದನು; ಸುಭದ್ರೆಯೊಡನೆ ಮಹಾರಥ ಅರ್ಜುನನು ಶೋಭಿಸಿದನು.
1.243.32
विराजते यथा शक्रो राजञ्शच्या समन्वितः ।
सुभद्रां प्रेक्ष्य पार्थेन ह्रियमाणां यशस्विनीम् ॥ १.२४३.३२ ॥
ರಾಜನೇ, ಶಚಿಯೊಡನಿರುವ ಇಂದ್ರನಂತೆ, ಪಾರ್ಥನಿಂದ ಒಯ್ಯಲ್ಪಡುತ್ತಿರುವ ಯಶಸ್ವಿನಿ ಸುಭದ್ರೆಯನ್ನು ನೋಡಿ ಅವನು ಶೋಭಿಸಿದನು.
1.243.33
चक्रुः किलकिलाशब्दानासाद्य बहवो जनाः ।
दाशार्हाणां कुलस्य श्रीः सुभद्रा मद्रभाषिणी ॥ १.२४३.३३ ॥
ಅನೇಕ ಜನರು ಕಿಲಕಿಲ ಶಬ್ದ ಮಾಡಿದರು. ದಾಶಾರ್ಹ ಕುಲದ ಶ್ರೀಯಾದ, ಮಧುರ ಮಾತಿನ ಸುಭದ್ರೆ (ಹೀಗೆ ಕಂಡಳು).
1.243.34
अभिकामा सकामेन पार्थेन सह गच्छति ।
अथापरे तु संक्रुद्धा गृह्णीत घ्नत माचिरम् ॥ १.२४३.३४ ॥
ಇಷ್ಟಪಟ್ಟು ಪಾರ್ಥನೊಡನೆ ಅವಳು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. ಆಗ ಇತರರು ಕ್ರೋಧಗೊಂಡು, "ಹಿಡಿಯಿರಿ, ಹೊಡೆಯಿರಿ, ತಡಮಾಡಬೇಡಿ" ಎಂದರು.
1.243.35
इति संवार्य शस्त्राणि ववर्षुरभितो दिशम् ।
इति संभाषमाणानां स नादः सुमहानभूत् ॥ १.२४३.३५ ॥
ಹೀಗೆ ಶಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ತಡೆದು ಅವರು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಸುರಿಸಿದರು. ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದವರ ಆ ಶಬ್ದ ಬಹಳ ದೊಡ್ಡದಾಯಿತು.
1.243.36
स तेन जनघोषेण वीरो गज इवार्दितः ।
ववर्ष शरवर्षाणि न तु कंचन रोषयत् ॥ १.२४३.३६ ॥
ಆ ಜನಘೋಷದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾದ ಆ ವೀರನು ಆನೆಯಂತೆ ಬಾಣವರ್ಷ ಸುರಿಸಿದನು; ಆದರೆ ಯಾರನ್ನೂ ಕೆರಳಿಸಲಿಲ್ಲ.
1.243.37
मुमोच निशितान्बाणान्दीप्यमानान्स्वतेजसा ।
प्रासादवरसङ्घेषु हर्म्येषु भवनेषु च ॥ १.२४३.३७ ॥
ತನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಹೊಳೆಯುವ ಹರಿತ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಅವನು ಬಿಟ್ಟನು; ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪ್ರಾಸಾದಗಳ ಸಮೂಹಗಳಲ್ಲಿ, ಮಹಡಿಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ.
1.243.38
क्षोभयित्वा पुरश्रेष्ठं गरुत्मानिव सागरम् ।
प्रेक्षन्रैवकतद्वारं निर्ययौ भरतर्षभः ॥ १.२४३.३८ ॥
ಶ್ರೇಷ್ಠ ನಗರವನ್ನು ಗರುಡನು ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಕಲಕುವಂತೆ ಕಲಕಿ, ಭರತವಂಶದ ಋಷಭನು ರೈವತಕ ದ್ವಾರವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಹೊರಟನು.