Mahābhārata · Adhyāya 1.243
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.243.1
वृष्म्यन्धकपुरात्तस्मादपयातुं धनञ्जयः ।
विनिश्चित्य तया सार्धं सुभद्रामिदमब्रवीत् ॥ १.२४३.१ ॥
Nachdem Dhanañjaya (Arjuna) beschlossen hatte, die Stadt der Vṛṣṇi und Andhaka zu verlassen, sprach er dies zu Subhadrā, zusammen mit ihr.
1.243.2
द्विजानां गुणमुख्यानां यथार्हं प्रतिपादय ।
भोज्यैर्भक्ष्यैश्च कामैश्च स्वपुरीं प्रतियास्यताम् ॥ १.२४३.२ ॥
Gebt den Zweimalgeborenen, den an Tugend Vornehmsten, was angemessen ist — Speisen, Leckerbissen und erwünschte Dinge — und laßt sie in ihre Stadt zurückkehren.
1.243.3
आत्मनश्च समुद्दिश्य महाव्रतसमापनम् ।
गच्छ भद्रे स्वयं तूर्णं महाराजनिवेशनम् ॥ १.२४३.३ ॥
Für uns selbst und zur Vollendung des großen Gelübdes geh selbst, o Glückverheißende, eilig in den Palast des großen Königs.
1.243.4
तेजोबलजवोपेतैः शुक्लैर्हयवरोत्तमैः ।
वाजिभिः शैव्यसुग्रीवमेघपुष्पबलाहकैः ॥ १.२४३.४ ॥
mit weißen, vortrefflichen Rossen, begabt mit Glanz, Kraft und Schnelle — den Rossen namens Śaivya, Sugrīva, Megha-puṣpa und Balāhaka.
1.243.5
युक्तं रथवरं तूर्णमिहानय सुसत्कृतम् ।
व्रतार्थमिति भाषित्वा सखीभिः सुभगे सह ॥ १.२४३.५ ॥
Bring schnell den vortrefflichen angeschirrten Wagen hierher, gut geschmückt. Sprich 'für das Gelübde' und, o Glückliche, mit deinen Gefährtinnen.
1.243.6
क्षिप्रमादाय पर्येहि सह सर्वायुधेन च ।
अनुकर्षान्तपताकाश्च तूणीरांश्च धनूंषि च ॥ १.२४३.६ ॥
Komm schnell zu mir, nimm alle Waffen mit, dazu die Zügel, die Fahnen an den Enden, die Köcher und die Bogen.
1.243.7
सर्वान्रथवरे स्थाप्य सोत्सेधाश्च महागदाः ॥ १.२४३.७ ॥
Nachdem sie alles auf den vortrefflichen Wagen gelegt hatten, auch die hohen großen Keulen.
1.243.8
अर्जुनेनैवमुक्ता सा सुभद्रा भद्रभाषिणी ।
जगाम नृपतेर्वेश्म सखीभिः सहिता तदा ॥ १.२४३.८ ॥
So von Arjuna angesprochen, ging Subhadrā, die glückverheißende Worte sprach, da mit ihren Gefährtinnen in den Palast des Königs.
1.243.9
व्रतार्थमिति तत्रस्थान्रक्षिणो वाक्यमब्रवीत् ।
रथेनानेन यास्यामि महाव्रतसमापनम् ॥ १.२४३.९ ॥
"Um eines Gelübdes willen", so sprach sie zu den dort stehenden Wächtern, "werde ich mit diesem Wagen gehen, um das große Gelübde zu vollenden."
1.243.10
शैब्यसुग्रीवयुक्तेन सायुधेनैव शार्ङ्गिणः ।
रथेन रमणीयेन प्रयास्यामि व्रतार्थिनी ॥ १.२४३.१० ॥
Mit dem an Śaibya und Sugrīva gespannten, gut bewaffneten, herrlichen Wagen des Śārṅgin (Kṛṣṇa) werde ich aufbrechen, das Gelübde zu erfüllen suchend.
1.243.11
सुभध्रयैवमुक्ते तु जनाः प्राञ्जलयोऽभवन् ।
योजयित्वा रथवरं कल्याणैरभिभाष्य ताम् ॥ १.२४३.११ ॥
Als Subhadrā so gesprochen hatte, standen die Leute mit gefalteten Händen da; nachdem sie den vortrefflichen Wagen angespannt hatten, redeten sie sie mit glückbringenden Worten an.
1.243.12
यथोक्तं सर्वमारोप्य आयुधानि च भामिनी ।
क्षिप्रमादाय कल्याणी सुभद्राऽर्जुनमब्रवीत् ॥ १.२४३.१२ ॥
Nachdem sie alles wie gesagt aufgeladen und auch die Waffen rasch genommen hatte, sprach die glückliche, strahlende Subhadrā zu Arjuna.
1.243.13
रथोऽयं रथिनां श्रेष्ठ आनीतस्तव शासनात् ।
स त्वं याहि यथाकामं कुरून्कौरवनन्दन ॥ १.२४३.१३ ॥
Dieser Wagen, der Beste unter den Wagenkämpfern, wurde auf deinen Befehl herbeigebracht. Geh nun, wie du willst, zu den Kurus, Freude der Kauravas.
1.243.14
निवेद्य तु रथं भर्तुः सुभद्रा भद्रसंमता ।
ब्राह्मणानां तदा हृष्टा ददौ सा विविधं वसु ॥ १.२४३.१४ ॥
Nachdem Subhadrā, die für ihre Güte geschätzt wurde, den Wagen ihrem Gemahl übergeben hatte, gab sie freudig den Brahmanen mancherlei Reichtum.
1.243.15
स्नेहवन्ति च भोज्यानि प्रददावीप्सितानि च ।
यथाकामं यथाश्रद्धं वस्त्राणि विविधानि च ॥ १.२४३.१५ ॥
Sie gab schmackhafte, ersehnte Speisen und mancherlei Gewänder, wie es jeder wünschte und wie der Glaube es verlangte.
1.243.16
तर्पिता विविधैर्भोज्यैस्तान्यवाप्य वसूनि च ।
ब्राह्मणाः स्वगृहं जग्मुः प्रयुज्य परमाशिषः ॥ १.२४३.१६ ॥
Mit mancherlei Speisen gesättigt und jenen Reichtum erhalten, gingen die Brahmanen in ihre Häuser, höchste Segenswünsche aussprechend.
1.243.17
सुभद्रया तु विज्ञप्तः पूर्वमेव धनञ्जयः ।
अभीशुग्रहणे पार्थ न मेऽस्ति सदृशो भुवि ॥ १.२४३.१७ ॥
Dhanañjaya, schon zuvor von Subhadrā unterrichtet, sprach: »Sohn der Pṛthā, auf Erden gibt es keinen, der mir gleich ist im Ergreifen der Zügel.«
1.243.18
तस्मात्सा पूर्वमारुह्य रश्मीञ्जग्राह माधवी ।
सोदरा वासुदेवस्य कृतस्वस्त्ययना हयान् ॥ १.२४३.१८ ॥
Darum bestieg Mādhavī, die Schwester Vāsudevas, zuerst den Wagen, vollzog die Segensriten und ergriff die Zügel der Pferde.
1.243.19
व्यत्ययित्वा तु तल्लिङ्गं यतिवेषं धनञ्जयः ।
आमुच्य कवचं वीरः समुच्छ्रितमहद्धनुः ॥ १.२४३.१९ ॥
Nachdem er jenes Zeichen gewechselt hatte, legte Dhanañjaya das Gewand eines Asketen an; der Held legte seinen Panzer ab und nahm seinen großen, hoch erhobenen Bogen.
1.243.20
आरुरोह रथश्रेष्ठं शुक्लवासा धनञ्जयः ।
महेन्द्रदत्तं मुकुटं तथैवाभरणानि च ॥ १.२४३.२० ॥
In weiße Gewänder gekleidet, bestieg Dhanañjaya den besten aller Wagen; er trug die von Mahendra gegebene Krone und ebenso seine Schmuckstücke.
1.243.21
अलङ्कृत्य तु कौन्तेयः प्रयातुमुपचक्रमे ।
ततः कन्यापुरे घोषस्तुमुलः समपद्यत ॥ १.२४३.२१ ॥
Geschmückt begann der Sohn der Kuntī aufzubrechen; da erhob sich in der Stadt der Jungfrauen ein tosendes Getöse.
1.243.22
दृष्ट्वा नववरं पार्थं बाणखड्गधनुर्धरम् ।
अभीशुहस्तां सुश्रोणीमर्जुनेन रथे स्थिताम् ॥ १.२४३.२२ ॥
Als sie den frisch vermählten Pārtha sah, der Pfeil, Schwert und Bogen trug, und die schönhüftige Frau, die mit den Zügeln in der Hand neben Arjuna auf dem Wagen stand...
1.243.23
ऊचुः कन्यास्तदा यान्तीं वासुदेवसहोदराम् ।
सर्वकामसमृद्धा त्वं सुभद्रे भद्रभाषिणि ॥ १.२४३.२३ ॥
Da sprachen die Jungfrauen zur Schwester Vāsudevas, als sie fortzog: »O Subhadrā, du Sanftredende, du bist reich an allen Wünschen!«
1.243.24
वासुदेवप्रियं लब्ध्वा भर्तारं वीरमर्जुनम् ।
सर्वसीमन्तिनीनां त्वां श्रेष्ठां कृष्णसहोदरीम् ॥ १.२४३.२४ ॥
Vāsudeva lieb, da du den heldenhaften Arjuna zum Gatten erlangt hast, bist du die beste aller Ehefrauen, o Schwester Kṛṣṇas.
1.243.25
मन्यामहे महाभागे सुभद्रे भद्रभाषिणि ।
यस्मात्सर्वमनुष्याणां श्रेष्ठो भर्ता तवार्जुनः ॥ १.२४३.२५ ॥
Wir halten dafür, o Subhadrā von großem Glück, o du, die glückverheißende Worte spricht, dass dein Gemahl Arjuna der Beste unter allen Menschen ist.
1.243.26
उपपन्नस्त्वया वीरः सर्वलोकमहारथः ।
हे प्रयाहि गृहान्भद्रे सुहृद्भिः संगमोऽस्तु ते ॥ १.२४३.२६ ॥
Du hast diesen Helden, den großen Wagenkämpfer aller Welten, in gebührender Weise gewonnen. O Glückliche, geh nach Hause; mögest du deine Freunde wiedersehen.
1.243.27
एवमुक्ता प्रहृष्टाभिः सखीभिः प्रतिनन्दिता ।
भद्रा भद्रजवोपेतानश्वान्पुनरचोदयत् ॥ १.२४३.२७ ॥
So angesprochen von ihren erfreuten Gefährtinnen und von ihnen beglückwünscht, trieb Bhadrā die Pferde von glückverheißender Schnelle wieder an.
1.243.28
पार्श्वे चामरहस्ता सा सखी तस्याङ्गनाऽभवत् ।
ततः कन्यापुरद्वारात्सघोषादभिनिःसृतम् ॥ १.२४३.२८ ॥
An ihrer Seite wurde die Gefährtin, die einen Yakschwanzfächer in der Hand hielt, ihre Dienerin. Dann kam der Wagen unter Getöse aus dem Tor der Jungfrauenstadt hervor.
1.243.29
ददृशुस्तं रथश्रेष्ठं जना जीमूतनिस्वनम् ।
सुभद्रासङ्गृहीतस्य रथस्य महतः स्वनम् ॥ १.२४३.२९ ॥
Die Leute sahen jenen vorzüglichen Wagen mit dem Donnergebrüll einer Wolke und hörten das gewaltige Getöse des Wagens dessen, den Subhadrā erwählt hatte.
1.243.30
मेघस्वनमिवाकाशे शुश्रुवुः पुरवासिनः ।
सुभद्रया तु संपन्ने तिष्ठन्रथवरेऽर्जुनः ॥ १.२४३.३० ॥
Die Stadtbewohner hörten es wie den Donner einer Wolke am Himmel, und Arjuna, auf jenem vorzüglichen Wagen stehend mit Subhadrā, [wurde gesehen].
1.243.31
प्रबभौ च तयोपेतः कैलास इव गङ्गया ।
पार्थः सुभद्रासहितो विरराज महारथः ॥ १.२४३.३१ ॥
Wie der Kailāsa mit dem Gaṅgā erstrahlt, so leuchtete Pārtha, mit ihr vereint; der große Streitwagenkämpfer Arjuna strahlte mit Subhadrā.
1.243.32
विराजते यथा शक्रो राजञ्शच्या समन्वितः ।
सुभद्रां प्रेक्ष्य पार्थेन ह्रियमाणां यशस्विनीम् ॥ १.२४३.३२ ॥
Wie Indra mit Śacī erstrahlt, o König, so leuchtete er, als er die ruhmreiche Subhadrā von Pārtha fortgeführt sah.
1.243.33
चक्रुः किलकिलाशब्दानासाद्य बहवो जनाः ।
दाशार्हाणां कुलस्य श्रीः सुभद्रा मद्रभाषिणी ॥ १.२४३.३३ ॥
Viele Leute stießen Rufe "kilakilā" aus; Subhadrā, der Glanz der Sippe der Dāśārha, süß sprechend,
1.243.34
अभिकामा सकामेन पार्थेन सह गच्छति ।
अथापरे तु संक्रुद्धा गृह्णीत घ्नत माचिरम् ॥ १.२४३.३४ ॥
Sie geht begierig mit Pārtha, der ihr gewogen ist. Dann sprachen andere, heftig erzürnt: "Packt ihn, schlagt ihn, zögert nicht!"
1.243.35
इति संवार्य शस्त्राणि ववर्षुरभितो दिशम् ।
इति संभाषमाणानां स नादः सुमहानभूत् ॥ १.२४३.३५ ॥
So bedeckten sie mit Waffen und regneten von allen Seiten herab; und der Lärm derer, die so sprachen, wurde gewaltig.
1.243.36
स तेन जनघोषेण वीरो गज इवार्दितः ।
ववर्ष शरवर्षाणि न तु कंचन रोषयत् ॥ १.२४३.३६ ॥
Von jenem Getöse des Volkes bedrängt, ließ der Held wie ein verwundeter Elefant einen Pfeilregen niedergehen; doch er reizte niemanden zum Zorn.
1.243.37
मुमोच निशितान्बाणान्दीप्यमानान्स्वतेजसा ।
प्रासादवरसङ्घेषु हर्म्येषु भवनेषु च ॥ १.२४३.३७ ॥
Er ließ scharfe Pfeile fliegen, die von seinem eigenen Glanz leuchteten, über die edelsten Palastgruppen, über Herrenhäuser und Wohnstätten.
1.243.38
क्षोभयित्वा पुरश्रेष्ठं गरुत्मानिव सागरम् ।
प्रेक्षन्रैवकतद्वारं निर्ययौ भरतर्षभः ॥ १.२४३.३८ ॥
Nachdem er die vornehmste Stadt aufgewühlt hatte, wie Garuḍa das Meer, ging der Stier der Bharatas hinaus, auf das Raivataka-Tor blickend.