மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.243
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.243.1
वृष्म्यन्धकपुरात्तस्मादपयातुं धनञ्जयः ।
विनिश्चित्य तया सार्धं सुभद्रामिदमब्रवीत् ॥ १.२४३.१ ॥
விருஷ்ணி மற்றும் அந்தக நகரிலிருந்து அங்கிருந்து புறப்படத் தீர்மானித்த தனஞ்சயன் அவளுடன் சுபத்ராவிடம் இவ்வாறு கூறினான்.
1.243.2
द्विजानां गुणमुख्यानां यथार्हं प्रतिपादय ।
भोज्यैर्भक्ष्यैश्च कामैश्च स्वपुरीं प्रतियास्यताम् ॥ १.२४३.२ ॥
நற்குணங்களில் சிறந்த த்விஜர்களுக்கு தகுந்தபடி உணவும், பக்ஷ்யமும், விருப்பப் பொருட்களும் கொடுத்து அவர்கள் தங்கள் நகரம் திரும்பட்டும்.
1.243.3
आत्मनश्च समुद्दिश्य महाव्रतसमापनम् ।
गच्छ भद्रे स्वयं तूर्णं महाराजनिवेशनम् ॥ १.२४३.३ ॥
நமக்காகவும் மகாவிரதத்தின் நிறைவுக்காகவும், மங்களமானவளே, நீ தானே விரைந்து மகாராஜனின் அரண்மனைக்குச் செல்.
1.243.4
तेजोबलजवोपेतैः शुक्लैर्हयवरोत्तमैः ।
वाजिभिः शैव्यसुग्रीवमेघपुष्पबलाहकैः ॥ १.२४३.४ ॥
ஒளி, பலம், வேகம் கொண்ட வெண்மையான சிறந்த குதிரைகளால் — சைவ்யன், சுக்ரீவன், மேகபுஷ்பன், பலாஹகன் எனும் குதிரைகளால்.
1.243.5
युक्तं रथवरं तूर्णमिहानय सुसत्कृतम् ।
व्रतार्थमिति भाषित्वा सखीभिः सुभगे सह ॥ १.२४३.५ ॥
பூட்டிய சிறந்த தேரை விரைவாக இங்கே கொண்டு வா, நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்டதாக. 'விரதத்திற்காக' என்று சொல்லி, அழகியே, தோழிகளுடன்.
1.243.6
क्षिप्रमादाय पर्येहि सह सर्वायुधेन च ।
अनुकर्षान्तपताकाश्च तूणीरांश्च धनूंषि च ॥ १.२४३.६ ॥
விரைவாக எல்லா ஆயுதங்களுடனும், கயிறுகளும் முனைக் கொடிகளும், அம்பறாத்தூணிகளும் வில்களும் எடுத்துக்கொண்டு என்னிடம் வா.
1.243.7
सर्वान्रथवरे स्थाप्य सोत्सेधाश्च महागदाः ॥ १.२४३.७ ॥
அனைத்தையும் சிறந்த தேரில் வைத்து, உயர்ந்த பெரிய கதைகளையும்.
1.243.8
अर्जुनेनैवमुक्ता सा सुभद्रा भद्रभाषिणी ।
जगाम नृपतेर्वेश्म सखीभिः सहिता तदा ॥ १.२४३.८ ॥
அர்ஜுனனால் இவ்வாறு சொல்லப்பட்ட நற்சொல் பேசும் சுபத்ரை, அப்போது தோழிகளுடன் அரசனின் மாளிகைக்குச் சென்றாள்.
1.243.9
व्रतार्थमिति तत्रस्थान्रक्षिणो वाक्यमब्रवीत् ।
रथेनानेन यास्यामि महाव्रतसमापनम् ॥ १.२४३.९ ॥
"விரதத்திற்காக" என்று அங்கு நின்ற காவலர்களிடம் அவள் சொன்னாள்: "இந்தத் தேரில் மகாவிரதத்தை நிறைவேற்றச் செல்வேன்."
1.243.10
शैब्यसुग्रीवयुक्तेन सायुधेनैव शार्ङ्गिणः ।
रथेन रमणीयेन प्रयास्यामि व्रतार्थिनी ॥ १.२४३.१० ॥
சைப்யன், சுக்ரீவன் பூட்டப்பட்டு, ஆயுதங்களுடன் கூடிய, சார்ங்கி (கிருஷ்ணன்) அழகிய தேரில் விரதம் நாடி நான் செல்வேன்.
1.243.11
सुभध्रयैवमुक्ते तु जनाः प्राञ्जलयोऽभवन् ।
योजयित्वा रथवरं कल्याणैरभिभाष्य ताम् ॥ १.२४३.११ ॥
சுபத்ரை இவ்வாறு சொன்னதும் மக்கள் கைகூப்பி நின்றனர்; சிறந்த தேரைப் பூட்டி, நற்சொற்களால் அவளிடம் பேசினர்.
1.243.12
यथोक्तं सर्वमारोप्य आयुधानि च भामिनी ।
क्षिप्रमादाय कल्याणी सुभद्राऽर्जुनमब्रवीत् ॥ १.२४३.१२ ॥
சொன்னபடியே எல்லாவற்றையும் ஆயுதங்களையும் ஏற்றி, விரைவில் எடுத்துக்கொண்டு, மங்களையான சுபத்ரை அர்ஜுனனிடம் சொன்னாள்.
1.243.13
रथोऽयं रथिनां श्रेष्ठ आनीतस्तव शासनात् ।
स त्वं याहि यथाकामं कुरून्कौरवनन्दन ॥ १.२४३.१३ ॥
ரதிகர்களில் சிறந்தவரே, உமது கட்டளைப்படி இந்த ரதம் கொண்டுவரப்பட்டுள்ளது. எனவே நீர் விரும்பியவாறு குரு குலத்தோனே, குருக்களிடம் செல்லுங்கள்.
1.243.14
निवेद्य तु रथं भर्तुः सुभद्रा भद्रसंमता ।
ब्राह्मणानां तदा हृष्टा ददौ सा विविधं वसु ॥ १.२४३.१४ ॥
நற்பண்புகளால் மதிக்கப்பட்ட சுபத்ரா, கணவருக்கு ரதத்தை அளித்த பின், மகிழ்ச்சியுடன் பிராமணர்களுக்குப் பல வகை செல்வங்களைக் கொடுத்தாள்.
1.243.15
स्नेहवन्ति च भोज्यानि प्रददावीप्सितानि च ।
यथाकामं यथाश्रद्धं वस्त्राणि विविधानि च ॥ १.२४३.१५ ॥
அவள் நெய் நிறைந்த, விரும்பிய உணவுகளையும், விருப்பம் மற்றும் நம்பிக்கைக்கு ஏற்ப பல வகை ஆடைகளையும் கொடுத்தாள்.
1.243.16
तर्पिता विविधैर्भोज्यैस्तान्यवाप्य वसूनि च ।
ब्राह्मणाः स्वगृहं जग्मुः प्रयुज्य परमाशिषः ॥ १.२४३.१६ ॥
பல வகை உணவுகளால் திருப்தி அடைந்த பிராமணர்கள், அந்த செல்வங்களைப் பெற்று, உயர்ந்த ஆசிகளை வழங்கியவாறு தம் இல்லங்களுக்குத் திரும்பினர்.
1.243.17
सुभद्रया तु विज्ञप्तः पूर्वमेव धनञ्जयः ।
अभीशुग्रहणे पार्थ न मेऽस्ति सदृशो भुवि ॥ १.२४३.१७ ॥
சுபத்ராவால் முன்பே தெரிவிக்கப்பட்ட தனஞ்சயன், "பார்த்தா, கடிவாளம் பிடிப்பதில் பூமியில் எனக்கு நிகரானவர் யாரும் இல்லை" என்றான்.
1.243.18
तस्मात्सा पूर्वमारुह्य रश्मीञ्जग्राह माधवी ।
सोदरा वासुदेवस्य कृतस्वस्त्ययना हयान् ॥ १.२४३.१८ ॥
ஆகவே வாசுதேவனின் சகோதரி மாதவி, முதலில் ஏறி, மங்கலச் சடங்குகளைச் செய்து, குதிரைகளின் கடிவாளங்களைப் பிடித்துக்கொண்டாள்.
1.243.19
व्यत्ययित्वा तु तल्लिङ्गं यतिवेषं धनञ्जयः ।
आमुच्य कवचं वीरः समुच्छ्रितमहद्धनुः ॥ १.२४३.१९ ॥
அவன் தன் அடையாளத்தை மாற்றி யதியின் வேடம் பூண்டான்; வீரன் தனஞ்சயன் கவசத்தைக் கழற்றி, உயர்த்தப்பட்ட பெரிய வில்லை ஏந்தினான்.
1.243.20
आरुरोह रथश्रेष्ठं शुक्लवासा धनञ्जयः ।
महेन्द्रदत्तं मुकुटं तथैवाभरणानि च ॥ १.२४३.२० ॥
வெள்ளாடை அணிந்த தனஞ்சயன் சிறந்த தேரில் ஏறினான்; மகேந்திரன் (இந்திரன்) அளித்த மகுடத்தையும் அதற்கேற்ற ஆபரணங்களையும் அணிந்தான்.
1.243.21
अलङ्कृत्य तु कौन्तेयः प्रयातुमुपचक्रमे ।
ततः कन्यापुरे घोषस्तुमुलः समपद्यत ॥ १.२४३.२१ ॥
அலங்கரிக்கப்பட்ட கௌந்தேயன் புறப்படத் தொடங்கினான்; அப்போது கன்னியர் நகரில் பெரும் ஆரவாரம் எழுந்தது.
1.243.22
दृष्ट्वा नववरं पार्थं बाणखड्गधनुर्धरम् ।
अभीशुहस्तां सुश्रोणीमर्जुनेन रथे स्थिताम् ॥ १.२४३.२२ ॥
புதிய மணமகனாகிய பார்த்தனை அம்பு, வாள், வில் ஏந்தியவனாகக் கண்டு, கையில் கடிவாளத்தைப் பிடித்து அர்ஜுனனுடன் தேரில் நின்றிருந்த அழகிய இடையுடையவளை...
1.243.23
ऊचुः कन्यास्तदा यान्तीं वासुदेवसहोदराम् ।
सर्वकामसमृद्धा त्वं सुभद्रे भद्रभाषिणि ॥ १.२४३.२३ ॥
அப்போது கன்னியர் புறப்பட்டுச் செல்லும் வாசுதேவனின் சகோதரியிடம் கூறினர்: "சுபத்ரையே, இனிய சொல்லுடையவளே, நீ எல்லா விருப்பங்களிலும் செழித்தவள்."
1.243.24
वासुदेवप्रियं लब्ध्वा भर्तारं वीरमर्जुनम् ।
सर्वसीमन्तिनीनां त्वां श्रेष्ठां कृष्णसहोदरीम् ॥ १.२४३.२४ ॥
வாசுதேவனுக்கு உகந்தவளே, வீரனாகிய அர்ஜுனனைக் கணவனாகப் பெற்று, எல்லா மணமான பெண்களிலும் சிறந்தவளாய் இருக்கிறாய், கிருஷ்ணனின் சகோதரியே.
1.243.25
मन्यामहे महाभागे सुभद्रे भद्रभाषिणि ।
यस्मात्सर्वमनुष्याणां श्रेष्ठो भर्ता तवार्जुनः ॥ १.२४३.२५ ॥
மகாபாக்யவதியான சுபத்ரையே, இனிய சொற்களைப் பேசுபவளே, எல்லா மனிதர்களிலும் சிறந்தவர் உன் கணவர் அர்ஜுனன் என்று நாங்கள் எண்ணுகிறோம்.
1.243.26
उपपन्नस्त्वया वीरः सर्वलोकमहारथः ।
हे प्रयाहि गृहान्भद्रे सुहृद्भिः संगमोऽस्तु ते ॥ १.२४३.२६ ॥
உன்னால் வீரனும் எல்லா உலகங்களிலும் சிறந்த மகாரதனுமான இவர் பொருத்தமானவராகப் பெறப்பட்டார். சுபமானவளே, வீட்டிற்குச் செல், உன் நண்பர்களுடன் சந்திப்பு உனக்கு உண்டாகட்டும்.
1.243.27
एवमुक्ता प्रहृष्टाभिः सखीभिः प्रतिनन्दिता ।
भद्रा भद्रजवोपेतानश्वान्पुनरचोदयत् ॥ १.२४३.२७ ॥
மகிழ்ச்சியடைந்த தோழிகள் இவ்வாறு சொல்ல, அவர்களால் வாழ்த்தப்பட்ட பத்ரா, நல்ல வேகமுள்ள குதிரைகளை மீண்டும் செலுத்தினாள்.
1.243.28
पार्श्वे चामरहस्ता सा सखी तस्याङ्गनाऽभवत् ।
ततः कन्यापुरद्वारात्सघोषादभिनिःसृतम् ॥ १.२४३.२८ ॥
அருகில் சாமரம் கையில் ஏந்திய அந்தத் தோழி அவளுக்குப் பணிப்பெண்ணானாள். பின்னர் கன்னியர் நகரத்தின் வாயிலிலிருந்து ஒலியுடன் (தேர்) வெளிப்பட்டது.
1.243.29
ददृशुस्तं रथश्रेष्ठं जना जीमूतनिस्वनम् ।
सुभद्रासङ्गृहीतस्य रथस्य महतः स्वनम् ॥ १.२४३.२९ ॥
மேகம் போன்ற முழக்கமுள்ள அந்த சிறந்த தேரை மக்கள் கண்டனர்; சுபத்ரையால் கைப்பற்றப்பட்டவரின் பெரிய தேரின் ஒலியையும் கேட்டனர்.
1.243.30
मेघस्वनमिवाकाशे शुश्रुवुः पुरवासिनः ।
सुभद्रया तु संपन्ने तिष्ठन्रथवरेऽर्जुनः ॥ १.२४३.३० ॥
ஆகாயத்தில் மேக முழக்கம் போல நகரவாசிகள் அதைக் கேட்டனர். சுபத்ராவுடன் சிறந்த தேரில் நின்ற அர்ஜுனனும் (காணப்பட்டான்).
1.243.31
प्रबभौ च तयोपेतः कैलास इव गङ्गया ।
पार्थः सुभद्रासहितो विरराज महारथः ॥ १.२४३.३१ ॥
கைலாசமலை கங்கையுடன் விளங்குவதுபோல், அவள் சேர்ந்த அவன் ஒளிர்ந்தான்; சுபத்ரையுடன் மகாரதனான பார்த்தன் பிரகாசித்தான்.
1.243.32
विराजते यथा शक्रो राजञ्शच्या समन्वितः ।
सुभद्रां प्रेक्ष्य पार्थेन ह्रियमाणां यशस्विनीम् ॥ १.२४३.३२ ॥
அரசே, சசியுடன் கூடிய இந்திரன் விளங்குவதுபோல், பார்த்தனால் அழைத்துச் செல்லப்படும் புகழ்மிக்க சுபத்ரையைக் கண்டு அவன் விளங்கினான்.
1.243.33
चक्रुः किलकिलाशब्दानासाद्य बहवो जनाः ।
दाशार्हाणां कुलस्य श्रीः सुभद्रा मद्रभाषिणी ॥ १.२४३.३३ ॥
பலர் கிலகிலா என்ற ஒலிகளை எழுப்பினர். தாசார்ஹ குலத்தின் அழகாகிய, இனிதாகப் பேசும் சுபத்ரை (இவ்வாறு காணப்பட்டாள்).
1.243.34
अभिकामा सकामेन पार्थेन सह गच्छति ।
अथापरे तु संक्रुद्धा गृह्णीत घ्नत माचिरम् ॥ १.२४३.३४ ॥
விருப்பத்துடன் பார்த்தனுடன் விரும்பி செல்கிறாள். பின்னர் மற்றவர்கள் கோபமுற்று, "பிடியுங்கள், அடியுங்கள், தாமதிக்க வேண்டாம்" என்றனர்.
1.243.35
इति संवार्य शस्त्राणि ववर्षुरभितो दिशम् ।
इति संभाषमाणानां स नादः सुमहानभूत् ॥ १.२४३.३५ ॥
இவ்வாறு ஆயுதங்களை மறித்து, அவர்கள் எல்லா திசைகளிலும் பொழிந்தனர். இவ்வாறு பேசிக்கொண்டிருந்தவர்களின் அந்த ஒலி மிகப் பெரியதாயிற்று.
1.243.36
स तेन जनघोषेण वीरो गज इवार्दितः ।
ववर्ष शरवर्षाणि न तु कंचन रोषयत् ॥ १.२४३.३६ ॥
அந்த மக்கள் ஆரவாரத்தால் துன்புறுத்தப்பட்ட அந்த வீரன் யானைபோல் அம்புமழை பொழிந்தான்; ஆனால் யாரையும் கோபப்படுத்தவில்லை.
1.243.37
मुमोच निशितान्बाणान्दीप्यमानान्स्वतेजसा ।
प्रासादवरसङ्घेषु हर्म्येषु भवनेषु च ॥ १.२४३.३७ ॥
தன் சொந்த ஒளியால் பிரகாசிக்கும் கூரிய அம்புகளை அவன் ஏவினான்; சிறந்த மாளிகைக் கூட்டங்களிலும், மாடங்களிலும், வீடுகளிலும்.
1.243.38
क्षोभयित्वा पुरश्रेष्ठं गरुत्मानिव सागरम् ।
प्रेक्षन्रैवकतद्वारं निर्ययौ भरतर्षभः ॥ १.२४३.३८ ॥
சிறந்த நகரைக் கருடன் கடலைக் கலக்குவது போலக் கலக்கிய பின், ரைவதக வாயிலை நோக்கிக் கொண்டே பரத குலக் காளை வெளியேறினான்.