ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 1.243
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.243.1
वृष्म्यन्धकपुरात्तस्मादपयातुं धनञ्जयः ।
विनिश्चित्य तया सार्धं सुभद्रामिदमब्रवीत् ॥ १.२४३.१ ॥
ବୃଷ୍ଣି ଓ ଅନ୍ଧକ ନଗରରୁ ସେଠାରୁ ପ୍ରସ୍ଥାନ କରିବାକୁ ନିଶ୍ଚୟ କରି ଧନଞ୍ଜୟ ତାଙ୍କ ସହିତ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ଏହା କହିଲେ।
1.243.2
द्विजानां गुणमुख्यानां यथार्हं प्रतिपादय ।
भोज्यैर्भक्ष्यैश्च कामैश्च स्वपुरीं प्रतियास्यताम् ॥ १.२४३.२ ॥
ଗୁଣରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କୁ ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ଭୋଜ୍ୟ, ଭକ୍ଷ୍ୟ ଓ ଇଚ୍ଛିତ ବସ୍ତୁ ଦେଇ ସେମାନେ ନିଜ ନଗରକୁ ଫେରନ୍ତୁ।
1.243.3
आत्मनश्च समुद्दिश्य महाव्रतसमापनम् ।
गच्छ भद्रे स्वयं तूर्णं महाराजनिवेशनम् ॥ १.२४३.३ ॥
ଆମ ପାଇଁ ଓ ମହାବ୍ରତ ସମାପ୍ତି ପାଇଁ, ହେ ଭଦ୍ରେ, ତୁମେ ନିଜେ ଶୀଘ୍ର ମହାରାଜଙ୍କ ପ୍ରାସାଦକୁ ଯାଅ।
1.243.4
तेजोबलजवोपेतैः शुक्लैर्हयवरोत्तमैः ।
वाजिभिः शैव्यसुग्रीवमेघपुष्पबलाहकैः ॥ १.२४३.४ ॥
ତେଜ, ବଳ ଓ ବେଗଯୁକ୍ତ ଧଳା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା — ଶୈବ୍ୟ, ସୁଗ୍ରୀବ, ମେଘପୁଷ୍ପ ଓ ବଳାହକ ନାମକ ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା।
1.243.5
युक्तं रथवरं तूर्णमिहानय सुसत्कृतम् ।
व्रतार्थमिति भाषित्वा सखीभिः सुभगे सह ॥ १.२४३.५ ॥
ଯୁଗିତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରଥ ଶୀଘ୍ର ଏଠାକୁ ଆଣ, ଭଲଭାବେ ସଜ୍ଜିତ କରି। 'ବ୍ରତ ପାଇଁ' ବୋଲି କହି, ହେ ସୁଭଗେ, ସଖୀମାନଙ୍କ ସହିତ।
1.243.6
क्षिप्रमादाय पर्येहि सह सर्वायुधेन च ।
अनुकर्षान्तपताकाश्च तूणीरांश्च धनूंषि च ॥ १.२४३.६ ॥
ଶୀଘ୍ର ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ରସହ, ଦଉଡି, ଅଗ୍ରର ପତାକା, ତୂଣୀର ଓ ଧନୁ ନେଇ ମୋ ପାଖକୁ ଆସ।
1.243.7
सर्वान्रथवरे स्थाप्य सोत्सेधाश्च महागदाः ॥ १.२४३.७ ॥
ସବୁକିଛି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରଥରେ ରଖି, ଏବଂ ଉଚ୍ଚ ମହାଗଦା ମଧ୍ୟ।
1.243.8
अर्जुनेनैवमुक्ता सा सुभद्रा भद्रभाषिणी ।
जगाम नृपतेर्वेश्म सखीभिः सहिता तदा ॥ १.२४३.८ ॥
ଅର୍ଜୁନ ଏପରି କହିବାରୁ, ମଙ୍ଗଳବାଣୀ ସୁଭଦ୍ରା ସେତେବେଳେ ସଖୀମାନଙ୍କ ସହିତ ରାଜପ୍ରାସାଦକୁ ଗଲେ।
1.243.9
व्रतार्थमिति तत्रस्थान्रक्षिणो वाक्यमब्रवीत् ।
रथेनानेन यास्यामि महाव्रतसमापनम् ॥ १.२४३.९ ॥
"ବ୍ରତ ପାଇଁ" ବୋଲି ସେଠାରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ରକ୍ଷୀମାନଙ୍କୁ ସେ କହିଲେ, "ଏହି ରଥରେ ମହାବ୍ରତ ସମାପନ ପାଇଁ ଯିବି।"
1.243.10
शैब्यसुग्रीवयुक्तेन सायुधेनैव शार्ङ्गिणः ।
रथेन रमणीयेन प्रयास्यामि व्रतार्थिनी ॥ १.२४३.१० ॥
ଶୈବ୍ୟ ଓ ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କ ଯୋଜିତ, ଅସ୍ତ୍ରସହିତ, ଶାର୍ଙ୍ଗୀ (କୃଷ୍ଣ)ଙ୍କ ସୁନ୍ଦର ରଥରେ, ବ୍ରତାର୍ଥିନୀ ହୋଇ ମୁଁ ଯିବି।
1.243.11
सुभध्रयैवमुक्ते तु जनाः प्राञ्जलयोऽभवन् ।
योजयित्वा रथवरं कल्याणैरभिभाष्य ताम् ॥ १.२४३.११ ॥
ସୁଭଦ୍ରା ଏପରି କହିବାରୁ ଲୋକମାନେ କରଯୋଡ଼ି ଠିଆ ହେଲେ; ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରଥ ଯୋଡ଼ି ମଙ୍ଗଳ ବାକ୍ୟରେ ତାଙ୍କ ସହିତ କଥା ହେଲେ।
1.243.12
यथोक्तं सर्वमारोप्य आयुधानि च भामिनी ।
क्षिप्रमादाय कल्याणी सुभद्राऽर्जुनमब्रवीत् ॥ १.२४३.१२ ॥
କହିଥିବା ପରି ସବୁକିଛି ଓ ଅସ୍ତ୍ର ରଥରେ ଚଢ଼ାଇ, ଶୀଘ୍ର ନେଇ, କଲ୍ୟାଣୀ ଭାମିନୀ ସୁଭଦ୍ରା ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ କହିଲେ।
1.243.13
रथोऽयं रथिनां श्रेष्ठ आनीतस्तव शासनात् ।
स त्वं याहि यथाकामं कुरून्कौरवनन्दन ॥ १.२४३.१३ ॥
ହେ ରଥୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଆପଣଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଏହି ରଥ ଆଣାଯାଇଛି। ହେ କୌରବମାନଙ୍କ ଆନନ୍ଦ, ଆପଣ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ କୁରୁମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଆନ୍ତୁ।
1.243.14
निवेद्य तु रथं भर्तुः सुभद्रा भद्रसंमता ।
ब्राह्मणानां तदा हृष्टा ददौ सा विविधं वसु ॥ १.२४३.१४ ॥
ଶୁଭତାରେ ସମ୍ମାନିତା ସୁଭଦ୍ରା ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ରଥ ଅର୍ପଣ କରି ତା'ପରେ ଆନନ୍ଦରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ବିବିଧ ଧନ ଦାନ କଲେ।
1.243.15
स्नेहवन्ति च भोज्यानि प्रददावीप्सितानि च ।
यथाकामं यथाश्रद्धं वस्त्राणि विविधानि च ॥ १.२४३.१५ ॥
ସେ ସ୍ନେହପୂର୍ଣ୍ଣ, ଇଚ୍ଛିତ ଭୋଜନ ଏବଂ ଇଚ୍ଛା ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧାନୁସାରେ ବିବିଧ ବସ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟ ଦେଲେ।
1.243.16
तर्पिता विविधैर्भोज्यैस्तान्यवाप्य वसूनि च ।
ब्राह्मणाः स्वगृहं जग्मुः प्रयुज्य परमाशिषः ॥ १.२४३.१६ ॥
ବିବିଧ ଭୋଜନରେ ତୃପ୍ତ ହୋଇ ଏବଂ ସେହି ଧନ ପାଇ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପରମ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ ନିଜ ଘରକୁ ଗଲେ।
1.243.17
सुभद्रया तु विज्ञप्तः पूर्वमेव धनञ्जयः ।
अभीशुग्रहणे पार्थ न मेऽस्ति सदृशो भुवि ॥ १.२४३.१७ ॥
ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ବରୁ ଜଣାଯାଇଥିବା ଧନଞ୍ଜୟ କହିଲେ, "ହେ ପାର୍ଥ, ଲଗାମ ଧରିବାରେ ପୃଥିବୀରେ ମୋ ସଦୃଶ କେହି ନାହାଁନ୍ତି।"
1.243.18
तस्मात्सा पूर्वमारुह्य रश्मीञ्जग्राह माधवी ।
सोदरा वासुदेवस्य कृतस्वस्त्ययना हयान् ॥ १.२४३.१८ ॥
ତେଣୁ ବାସୁଦେବଙ୍କ ଭଉଣୀ ମାଧବୀ ପ୍ରଥମେ ଚଢ଼ି, ମଙ୍ଗଳ କର୍ମ କରି ଘୋଡ଼ାଙ୍କ ଲଗାମ ଧରିଲେ।
1.243.19
व्यत्ययित्वा तु तल्लिङ्गं यतिवेषं धनञ्जयः ।
आमुच्य कवचं वीरः समुच्छ्रितमहद्धनुः ॥ १.२४३.१९ ॥
ସେ ନିଜ ଚିହ୍ନ ବଦଳାଇ ଯତିର ବେଶ ଧାରଣ କଲେ; ବୀର ଧନଞ୍ଜୟ କବଚ ଖୋଲି ଉଚ୍ଚ କରାଯାଇଥିବା ମହାଧନୁ ନେଲେ।
1.243.20
आरुरोह रथश्रेष्ठं शुक्लवासा धनञ्जयः ।
महेन्द्रदत्तं मुकुटं तथैवाभरणानि च ॥ १.२४३.२० ॥
ଶ୍ୱେତ ବସ୍ତ୍ରଧାରୀ ଧନଞ୍ଜୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରଥରେ ଚଢ଼ିଲେ; ମହେନ୍ଦ୍ର (ଇନ୍ଦ୍ର) ପ୍ରଦତ୍ତ ମୁକୁଟ ଓ ସେହିପରି ଅଳଙ୍କାର ଧାରଣ କଲେ।
1.243.21
अलङ्कृत्य तु कौन्तेयः प्रयातुमुपचक्रमे ।
ततः कन्यापुरे घोषस्तुमुलः समपद्यत ॥ १.२४३.२१ ॥
ଅଳଙ୍କୃତ ହୋଇ କୌନ୍ତେୟ ପ୍ରସ୍ଥାନ କଲେ; ସେତେବେଳେ କନ୍ୟାପୁରରେ ଏକ ପ୍ରବଳ କୋଳାହଳ ଉଠିଲା।
1.243.22
दृष्ट्वा नववरं पार्थं बाणखड्गधनुर्धरम् ।
अभीशुहस्तां सुश्रोणीमर्जुनेन रथे स्थिताम् ॥ १.२४३.२२ ॥
ନବ ବର ପାର୍ଥଙ୍କୁ ବାଣ, ଖଡ୍ଗ ଓ ଧନୁ ଧରିଥିବା ଦେଖି, ହାତରେ ଲଗାମ ଧରି ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ସହ ରଥରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ସୁନ୍ଦର କଟିବିଶିଷ୍ଟା ନାରୀଙ୍କୁ...
1.243.23
ऊचुः कन्यास्तदा यान्तीं वासुदेवसहोदराम् ।
सर्वकामसमृद्धा त्वं सुभद्रे भद्रभाषिणि ॥ १.२४३.२३ ॥
ସେତେବେଳେ କନ୍ୟାମାନେ ପ୍ରସ୍ଥାନ କରୁଥିବା ବାସୁଦେବଙ୍କ ଭଉଣୀଙ୍କୁ କହିଲେ: "ହେ ସୁଭଦ୍ରା, ହେ ମଧୁରଭାଷିଣୀ, ତୁମେ ସବୁ କାମନାରେ ସମୃଦ୍ଧ।"
1.243.24
वासुदेवप्रियं लब्ध्वा भर्तारं वीरमर्जुनम् ।
सर्वसीमन्तिनीनां त्वां श्रेष्ठां कृष्णसहोदरीम् ॥ १.२४३.२४ ॥
ବାସୁଦେବଙ୍କ ପ୍ରିୟା, ବୀର ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ସ୍ୱାମୀ ରୂପେ ପାଇ ତୁମେ ସମସ୍ତ ସୌଭାଗ୍ୟବତୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠା, ହେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଭଉଣୀ।
1.243.25
मन्यामहे महाभागे सुभद्रे भद्रभाषिणि ।
यस्मात्सर्वमनुष्याणां श्रेष्ठो भर्ता तवार्जुनः ॥ १.२४३.२५ ॥
ହେ ମହାଭାଗା ସୁଭଦ୍ରେ, ହେ ଶୁଭବାଣୀ ବୋଲୁଥିବା, ସମସ୍ତ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତୁମର ସ୍ୱାମୀ ଅର୍ଜୁନ ବୋଲି ଆମେ ମନେ କରୁ।
1.243.26
उपपन्नस्त्वया वीरः सर्वलोकमहारथः ।
हे प्रयाहि गृहान्भद्रे सुहृद्भिः संगमोऽस्तु ते ॥ १.२४३.२६ ॥
ତୁମେ ବୀର, ସମସ୍ତ ଲୋକର ମହାରଥୀ ସ୍ୱାମୀ ଉପଯୁକ୍ତ ଭାବେ ପାଇଛ। ହେ ଭଦ୍ରେ, ଘରକୁ ଯାଅ; ସାଙ୍ଗମାନଙ୍କ ସହ ତୁମର ମିଳନ ହେଉ।
1.243.27
एवमुक्ता प्रहृष्टाभिः सखीभिः प्रतिनन्दिता ।
भद्रा भद्रजवोपेतानश्वान्पुनरचोदयत् ॥ १.२४३.२७ ॥
ଆନନ୍ଦିତ ସଖୀମାନେ ଏହିପରି କହିବାରୁ, ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅଭିନନ୍ଦିତା ଭଦ୍ରା ଶୁଭଗତି ଅଶ୍ୱମାନଙ୍କୁ ପୁଣି ଚଳାଇଲେ।
1.243.28
पार्श्वे चामरहस्ता सा सखी तस्याङ्गनाऽभवत् ।
ततः कन्यापुरद्वारात्सघोषादभिनिःसृतम् ॥ १.२४३.२८ ॥
ତାଙ୍କ ପାଖରେ ଚାମର ହାତରେ ଧରି ସେ ସଖୀ ତାଙ୍କର ପରିଚାରିକା ହେଲେ। ତା'ପରେ କନ୍ୟାପୁରର ଦ୍ୱାରରୁ ଶବ୍ଦ ସହିତ ରଥ ବାହାରିଲା।
1.243.29
ददृशुस्तं रथश्रेष्ठं जना जीमूतनिस्वनम् ।
सुभद्रासङ्गृहीतस्य रथस्य महतः स्वनम् ॥ १.२४३.२९ ॥
ମେଘ ଗର୍ଜନ ପରି ସେହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରଥକୁ ଲୋକମାନେ ଦେଖିଲେ; ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଗୃହୀତ ସେହି ମହାରଥର ଶବ୍ଦ ଶୁଣିଲେ।
1.243.30
मेघस्वनमिवाकाशे शुश्रुवुः पुरवासिनः ।
सुभद्रया तु संपन्ने तिष्ठन्रथवरेऽर्जुनः ॥ १.२४३.३० ॥
ଆକାଶରେ ମେଘ ଗର୍ଜନ ପରି ନଗରବାସୀମାନେ ତାହା ଶୁଣିଲେ। ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କ ସହିତ ସେହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରଥରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ଅର୍ଜୁନ (ଦେଖାଗଲେ)।
1.243.31
प्रबभौ च तयोपेतः कैलास इव गङ्गया ।
पार्थः सुभद्रासहितो विरराज महारथः ॥ १.२४३.३१ ॥
କୈଳାସ ପର୍ବତ ଗଙ୍ଗା ସହିତ ଯେପରି ଶୋଭେ, ସେହିପରି ତା ସହିତ ଥିବା ପାର୍ଥ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଲେ; ସୁଭଦ୍ରା ସହିତ ମହାରଥ ଅର୍ଜୁନ ଶୋଭିତ ହେଲେ।
1.243.32
विराजते यथा शक्रो राजञ्शच्या समन्वितः ।
सुभद्रां प्रेक्ष्य पार्थेन ह्रियमाणां यशस्विनीम् ॥ १.२४३.३२ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ଶଚୀ ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ର ଯେପରି ଶୋଭନ୍ତି, ସେହିପରି ପାର୍ଥଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିଆଯାଉଥିବା ଯଶସ୍ୱିନୀ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ଦେଖି ସେ ଶୋଭିତ ହେଲେ।
1.243.33
चक्रुः किलकिलाशब्दानासाद्य बहवो जनाः ।
दाशार्हाणां कुलस्य श्रीः सुभद्रा मद्रभाषिणी ॥ १.२४३.३३ ॥
ବହୁ ଲୋକ କିଲକିଲା ଶବ୍ଦ କଲେ। ଦାଶାର୍ହ କୁଳର ଶ୍ରୀ, ମଧୁରଭାଷିଣୀ ସୁଭଦ୍ରା (ଏପରି ଦେଖାଗଲେ)।
1.243.34
अभिकामा सकामेन पार्थेन सह गच्छति ।
अथापरे तु संक्रुद्धा गृह्णीत घ्नत माचिरम् ॥ १.२४३.३४ ॥
ଇଚ୍ଛାରେ ସେ ପାର୍ଥଙ୍କ ସହିତ ଯାଉଛନ୍ତି। ଅନ୍ୟମାନେ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ କହିଲେ — ଧର, ମାର, ବିଳମ୍ବ କର ନାହିଁ।
1.243.35
इति संवार्य शस्त्राणि ववर्षुरभितो दिशम् ।
इति संभाषमाणानां स नादः सुमहानभूत् ॥ १.२४३.३५ ॥
ଏହିପରି ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ରୋକି ସେମାନେ ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗରେ ବର୍ଷା କଲେ। ଏହିପରି କଥା ହେଉଥିବା ଲୋକଙ୍କର ସେ ନାଦ ବହୁତ ବଡ଼ ହେଲା।
1.243.36
स तेन जनघोषेण वीरो गज इवार्दितः ।
ववर्ष शरवर्षाणि न तु कंचन रोषयत् ॥ १.२४३.३६ ॥
ସେହି ଜନକୋଳାହଳରେ ପୀଡ଼ିତ ହୋଇ ସେ ବୀର ହାତୀ ପରି ଶର ବର୍ଷା କଲେ; କିନ୍ତୁ କାହାକୁ କ୍ରୋଧିତ କଲେ ନାହିଁ।
1.243.37
मुमोच निशितान्बाणान्दीप्यमानान्स्वतेजसा ।
प्रासादवरसङ्घेषु हर्म्येषु भवनेषु च ॥ १.२४३.३७ ॥
ନିଜ ତେଜରେ ଦୀପ୍ତ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣ ସେ ନିକ୍ଷେପ କଲା; ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରାସାଦସମୂହରେ, ହର୍ମ୍ୟରେ ଓ ଭବନରେ।
1.243.38
क्षोभयित्वा पुरश्रेष्ठं गरुत्मानिव सागरम् ।
प्रेक्षन्रैवकतद्वारं निर्ययौ भरतर्षभः ॥ १.२४३.३८ ॥
ଗରୁଡ଼ ଯେପରି ସମୁଦ୍ରକୁ ଆଲୋଡ଼ନ କରେ, ସେପରି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନଗରକୁ ଆଲୋଡ଼ନ କରି, ରୈବତକ ଦ୍ୱାର ଆଡ଼େ ଚାହିଁ ଭରତର୍ଷଭ ବାହାରିଗଲା।