Mahābhārata · Adhyāya 1.245
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.245.1
उक्तवन्तो यथावीर्यमसकृत्सर्ववृष्णयः ।
ततोऽब्रवीद्वासुदेवो वाक्यं धर्मार्थसंयुतम् ॥ १.२४५.१ ॥
Todos los Vṛṣṇi, cada uno según su fuerza, habían hablado una y otra vez. Entonces Vāsudeva pronunció palabras unidas al dharma y al artha.
1.245.2
मयोक्तं न श्रुतं पूर्वं सहितैः सर्वयादवैः ।
अतिक्रान्तमतिक्रान्तं न निवर्तेत कर्हिचित्।
शृणुध्वं सहिताः सर्वे मम वाक्यं सहेतुकम् ॥ १.२४५.२ ॥
Lo que he dicho, todos los Yādava no lo habían oído juntos antes. Lo pasado nunca regresa. Escuchad, todos juntos, mis palabras con sus razones.
1.245.3
नावमानं कुलस्यास्य गुडाकेशः प्रयुक्तवान् ।
संमानोऽभ्यधिकस्तेन प्रयुक्तोऽयं न संशयः ॥ १.२४५.३ ॥
Guḍākeśa (Arjuna) no ha deshonrado a esta familia; le ha mostrado mayor honor, sin duda alguna.
1.245.4
अर्थलुब्धान्न वः पार्थो मन्यते सात्वतान्सदा ।
स्वयंवरमनाधृष्यं मन्यते चापि पाण्डवः ॥ १.२४५.४ ॥
Pārtha no os considera siempre codiciosos de riquezas, a vosotros los Sātvata. El Pāṇḍava considera también inviolable el svayaṃvara.
1.245.5
प्रदानमपि कन्यायाः पशुवत्को नु मन्यते ।
विक्रयं चाप्यपत्यस्य कः कुर्यात्पुरुषो भुवि ॥ १.२४५.५ ॥
¿Quién consideraría la entrega de una doncella como si fuera ganado? ¿Y qué hombre vendería a su descendencia sobre la tierra?
1.245.6
एतान्दोषांस्तु कौन्तेयो दृष्टवानिति मे मतिः ।
क्षत्रियाणां तु वीर्येण प्रशस्तं हरणं बलात्।
अतः प्रसह्य हृतवान्कन्यां धर्मेण पाण्डवः ॥ १.२४५.६ ॥
Mi opinión es que el hijo de Kuntī vio estas faltas. Pero para los kṣatriya es alabado el rapto por la fuerza mediante el valor. Por eso el Pāṇḍava se llevó a la doncella por la fuerza, lo cual está conforme al dharma.
1.245.7
उचितश्चैव संबन्धः सुभद्रा च शयस्विनी ।
एष चापीदृशः पार्थः प्रसह्य हृतवानतः ॥ १.२४५.७ ॥
La unión con Subhadrā, la de hermosos brazos, es en verdad apropiada; y Pārtha, siendo de tal condición, por eso la raptó por la fuerza.
1.245.8
भरतस्यान्वये जातं शान्तनोश्च यशस्विनः ।
कुन्तिभोजात्माजापुत्रं का बुभूषेत नार्जुनम् ॥ १.२४५.८ ॥
¿Quién no querría ser Arjuna, nacido en el linaje de Bharata y en la familia del glorioso Śantanu, hijo de la hija de Kuntibhoja?
1.245.9
न तं पश्यामि यः पार्थं विजयेत रणे बलात् ।
वर्जयित्वा विरूपाक्षं भगनेत्रहरं हरम् ॥ १.२४५.९ ॥
No veo a nadie que pudiera vencer a Pārtha en la batalla por la fuerza, salvo Virūpākṣa, Hara, el destructor de los ojos de Bhaga.
1.245.10
अपि सर्वेषु लोकेषु सेन्द्ररुद्रेषु मारिष ।
स च नाम रथस्तादृङ्मदीयास्ते च वाजिनः ॥ १.२४५.१० ॥
Oh señor, en todos los mundos, incluso entre Indra y los Rudras, existe en verdad tal carro, y también aquellos caballos míos.
1.245.11
मम शस्त्रं विशेषेण तूणौ चाक्षयसायकौ ।
योद्धा पार्थश्च शीघ्रास्त्रः को नु तेन समो भवेत्।
तमभिद्रुत्य सान्त्वेन परमेण धनञ्जयम् ॥ १.२४५.११ ॥
Mis armas son especiales, y mis carcajs contienen flechas inagotables. Pārtha es un guerrero, veloz con las armas; ¿quién podría igualarlo? Así pues, acercándome a Dhanañjaya con la mayor conciliación—
1.245.12
निवर्तयत संहृष्टा ममैषा परमा मतिः ।
यदि निर्जित्य वः पार्थो बलाद्गच्छेत्स्वकं पुरं ॥ १.२४५.१२ ॥
Hazlo regresar con alegría; este es mi consejo supremo. Si Pārtha, habiéndoos vencido por la fuerza, se marchara a su propia ciudad—
1.245.13
प्रणश्येद्वो यशः सद्यो न तु सान्त्वे पराजयः ।
पितृष्वसायाः पुत्रो मे संबन्धं नार्हति द्विषाम्।
तच्छ्रुत्वा वासुदेवस्य तथा कर्तुं जनाधिप ॥ १.२४५.१३ ॥
Aunque seáis derrotados en la conciliación, vuestra fama no se perderá de inmediato. El hijo de mi tía paterna no merece vínculo alguno con los enemigos. Oh señor de los hombres, habiendo oído las palabras de Vāsudeva, hazlo así.
1.245.14
उद्योगं कृतवन्तस्ते भेरीं सन्नाद्य यादवाः ।
अर्जुनस्तु तदा श्रुत्वा भेरीसन्नादनं महत् ॥ १.२४५.१४ ॥
Los Yādavas hicieron sus preparativos y tocaron los tambores. Entonces Arjuna oyó el gran sonido de los tambores.
1.245.15
कौन्तेयस्त्वरमाणस्तु सुभद्रामभ्यभाषत ।
आयान्ति वृष्णयः सर्वे ससुहृज्जनबान्धवाः ॥ १.२४५.१५ ॥
El hijo de Kuntī, apresurándose, habló a Subhadrā: 'Todos los Vṛṣṇis vienen con sus amigos, su pueblo y sus parientes.'
1.245.16
त्वदर्थं योद्धुकामास्ते मदरक्तान्तलोचनाः ।
प्रमत्तानशुचीन्मूढान्सुरामत्तान्नराधमान् ॥ १.२४५.१६ ॥
Deseosos de luchar por ti, vienen con los ojos enrojecidos en las comisuras por la embriaguez. Son descuidados, impuros, insensatos, ebrios de licor, los más viles de los hombres.
1.245.17
वमनं पानशीलांस्तान्करिष्यामि शरोत्तमैः ।
उताहो वा मदोन्मत्तान्नयिष्यामि यमक्षयम् ॥ १.२४५.१७ ॥
Haré vomitar a esos adictos a la bebida con las mejores flechas, o bien llevaré a los enloquecidos por la embriaguez a la morada de Yama.
1.245.18
एवमुक्त्वा प्रियां पार्थो न्यवर्तत महाबलः ।
निवर्तमानं दृष्ट्वैव सुभद्रा त्रस्ततां गता ॥ १.२४५.१८ ॥
Habiendo dicho esto, el poderoso Pārtha se apartó de su amada. Al verlo retirarse, Subhadrā se llenó de temor.
1.245.19
एवं मा वद पार्थेति पादयोः पतिता तदा ।
सुभद्रा तु कलिर्जाता वृष्णीनां निधाय च ॥ १.२४५.१९ ॥
«Dime así, oh Pārtha», diciendo esto, Subhadrā cayó entonces a los pies de Arjuna. Pero surgió la discordia entre los Vṛṣṇis, y ella la guardó en su interior.
1.245.20
एवं ब्रुवन्तः पौरास्ते ह्यपवादरताः प्रभो ।
मम शोकं वर्धयन्ति तस्मान्नाशं न चिन्तये।
परिवादभयान्मुक्ता त्वत्प्रसादाद्भवाम्यहम् ॥ १.२४५.२० ॥
«Esos ciudadanos que así hablan, deleitándose en la calumnia, oh señor, aumentan mi dolor; por eso no pienso en la ruina. Libre del temor al reproche, por tu favor seré.»
1.245.21
एवमुक्तस्ततः पार्थः प्रियया भद्रया तदा ।
गमनाय मतिं चक्रे पार्थः सत्यपराक्रमः ॥ १.२४५.२१ ॥
Así hablado por su amada Bhadrā, Pārtha, de verdadero valor, resolvió entonces partir.
1.245.22
स्तितपूर्वं तदाऽऽभाष्य परिष्वज्य प्रियां तदा ।
उत्थाप्य च पुनः पार्थो याहि याहीति चाब्रवीत् ॥ १.२४५.२२ ॥
Entonces, habiendo hablado primero, abrazando a su amada y levantándola de nuevo, Pārtha dijo: «Ve, ve».
1.245.23
ततः सुभद्रा त्वरिता रश्मीन्संगृह्य पाणिना ।
चोदयामास जवनाञ्शीग्रमश्वान्कृतत्वरा ॥ १.२४५.२३ ॥
Entonces Subhadrā, tomando rápidamente las riendas en su mano, apresuró a los veloces caballos al instante, dándose prisa.
1.245.24
ततस्तु कृतसन्नाहा वृष्णिवीराः समाहिताः ।
प्रत्यानयार्थं पार्थस्य जवनैस्तुरगोत्तमैः ॥ १.२४५.२४ ॥
Entonces los héroes Vṛṣṇi, armados y resueltos, partieron en los mejores caballos veloces para traer de vuelta a Arjuna.
1.245.25
राजमार्गमनुप्राप्ता दृष्ट्वा पार्थस्य विक्रमम् ।
प्रासादपङ्क्तिस्तम्भेषु वेदिकासु ध्वजेषु च ॥ १.२४५.२५ ॥
Llegados a la calle real y viendo el valor de Pārtha, miraron las columnas de las hileras de palacios, las terrazas y los estandartes.
1.245.26
अर्जुनस्य शरान्दृष्ट्वा विस्मयं परमं गताः ।
केशवस्य वचस्तथ्यं मन्यमानास्तु यादवाः ॥ १.२४५.२६ ॥
Al ver las flechas de Arjuna, se llenaron de suma admiración, y los Yādavas, teniendo por verdaderas las palabras de Keśava,
1.245.27
अतीत्य तं रैवतकं श्रुत्वा तु विपृथोर्वचः ।
अर्जुनेन कृतं श्रुत्वा गन्तुकामास्तु वृष्णयः ॥ १.२४५.२७ ॥
Habiendo pasado aquel monte Raivataka, y oyendo las palabras de Vipṛthu y lo que había hecho Arjuna, los Vṛṣṇi deseaban seguir adelante.
1.245.28
श्रुत्वा दीर्घं गतं पार्थं न्यवर्तन्त महारथाः ।
पुरोद्यानमतिक्रम्य विशालं च गिरिव्रजम् ॥ १.२४५.२८ ॥
Al oír que Pārtha había ido muy lejos, los grandes aurigas dieron la vuelta, tras pasar el jardín ante la ciudad y la vasta Girivraja rodeada de montañas.
1.245.29
सानुमुज्जयिनीं चैव वनान्युपवनानि च ।
पुण्येष्वानर्तराष्ट्रेषु वापीपद्मसरांसि च ॥ १.२४५.२९ ॥
el pico Sānu y Ujjayinī, los bosques y arboledas, y en la tierra sagrada de Ānarta, los pozos escalonados y los lagos de loto.
1.245.30
प्राप्य धेनुमतीतीर्थमश्वरोधसरः प्रति ।
प्रेक्षावर्तं ततः शैलमम्बुदं च नगोत्तमम् ॥ १.२४५.३० ॥
Habiendo llegado al vado Dhenumatī y al lago Aśvarodhasara, luego el monte Prekṣāvarta y Ambuda, el mejor de los montes.
1.245.31
आराच्छृङ्गमथासाद्य तीर्णः करवतीं नदीम् ।
प्राप्य साल्वेयराष्ट्राणि निषधानप्यतीत्य च ॥ १.२४५.३१ ॥
Habiendo llegado desde lejos al pico y cruzado el río Karavatī, habiendo alcanzado los reinos de los Sālveyas y pasado también más allá de los Niṣadhas,
1.245.32
देवापृथुपुरं पश्यन् सर्वतः सुसमाहितः ।
तमतीत्य महाबाहुर्देवारण्यमपश्यत ॥ १.२४५.३२ ॥
Contemplando atentamente por todos lados la ciudad de Devāpṛthu, tras pasarla, el de grandes brazos vio el bosque de los dioses.
1.245.33
पूजयामासुरायान्तं देवारण्ये महर्षयः ।
स वनानि नदीः शैलान् गिरिप्रस्रवणानि च ॥ १.२४५.३३ ॥
Los grandes sabios lo honraron al llegar al bosque de los dioses. Contempló bosques, ríos, montañas y manantiales de montaña.
1.245.34
अतीत्य च तदा पार्थः सुभद्रासारथिस्तदा ।
कौरवं विषयं प्राप्य विशोकः समपद्यत ॥ १.२४५.३४ ॥
Entonces el hijo de Pṛthā, auriga de Subhadrā, tras pasar más allá, llegó a la tierra de los Kurus y quedó libre de dolor.
1.245.35
सोदर्याणां महाबाहुः सिंहाशयमिवाशयम् ।
दूरादुपवनोपेतं समन्तात्सलिलावृतम् ॥ १.२४५.३५ ॥
Desde lejos, el de grandes brazos, hermano de los demás, vio la ciudad, semejante a la guarida de un león, provista de arboledas y rodeada de agua por todas partes.
1.245.36
भद्रया मुदितो जिष्णुर्ददर्श वृजिनं पुरम् ॥ १.२४५.३६ ॥
Alegre con Bhadrā, el victorioso Jiṣṇu contempló la ciudad de Vṛjina.