மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.245
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.245.1
उक्तवन्तो यथावीर्यमसकृत्सर्ववृष्णयः ।
ततोऽब्रवीद्वासुदेवो वाक्यं धर्मार्थसंयुतम् ॥ १.२४५.१ ॥
அனைத்து வృஷ்ணிகளும் தங்கள் வீரியத்திற்கு ஏற்ப பலமுறை பேசினர். பின்னர் வாசுதேவன் தர்மமும் பொருளும் கலந்த சொற்களைக் கூறினான்.
1.245.2
मयोक्तं न श्रुतं पूर्वं सहितैः सर्वयादवैः ।
अतिक्रान्तमतिक्रान्तं न निवर्तेत कर्हिचित्।
शृणुध्वं सहिताः सर्वे मम वाक्यं सहेतुकम् ॥ १.२४५.२ ॥
நான் சொன்னதை முன்பு யாதவர்கள் அனைவரும் ஒன்றாக கேட்டதில்லை. கடந்தது ஒருபோதும் திரும்பாது. ஆகவே நீங்கள் அனைவரும் ஒன்றுசேர்ந்து காரணத்துடன் கூடிய என் சொற்களைக் கேளுங்கள்.
1.245.3
नावमानं कुलस्यास्य गुडाकेशः प्रयुक्तवान् ।
संमानोऽभ्यधिकस्तेन प्रयुक्तोऽयं न संशयः ॥ १.२४५.३ ॥
குடாகேசன் (அர்ஜுனன்) இந்தக் குலத்தை அவமதிக்கவில்லை. அவன் இதற்கு மேலும் பெரிய மரியாதையையே காட்டியுள்ளான்; இதில் ஐயமில்லை.
1.245.4
अर्थलुब्धान्न वः पार्थो मन्यते सात्वतान्सदा ।
स्वयंवरमनाधृष्यं मन्यते चापि पाण्डवः ॥ १.२४५.४ ॥
பார்த்தன் (அர்ஜுனன்) உங்கள் சாத்வதர்களை எப்போதும் செல்வ ஆசையுடையவர்களாக நினைப்பதில்லை. பாண்டவன் சுயம்வரத்தையும் மீற முடியாததாகக் கருதுகிறான்.
1.245.5
प्रदानमपि कन्यायाः पशुवत्को नु मन्यते ।
विक्रयं चाप्यपत्यस्य कः कुर्यात्पुरुषो भुवि ॥ १.२४५.५ ॥
பெண்ணைக் கொடுப்பதையும் கால்நடை போல யார் கருதுவான்? குழந்தையை விற்பதையும் இந்த பூமியில் எந்த மனிதன் செய்வான்?
1.245.6
एतान्दोषांस्तु कौन्तेयो दृष्टवानिति मे मतिः ।
क्षत्रियाणां तु वीर्येण प्रशस्तं हरणं बलात्।
अतः प्रसह्य हृतवान्कन्यां धर्मेण पाण्डवः ॥ १.२४५.६ ॥
இந்தக் குற்றங்களைக் குந்தியின் மகன் கண்டான் என்பது என் கருத்து. ஆனால் க்ஷத்திரியர்களுக்கு வீரியத்தால் பலவந்தமாகக் கவர்வது போற்றப்படுகிறது. ஆகவே பாண்டவன் பலவந்தமாக அந்தக் கன்னியைக் கவர்ந்து சென்றான், அது தர்மத்திற்கு ஏற்றது.
1.245.7
उचितश्चैव संबन्धः सुभद्रा च शयस्विनी ।
एष चापीदृशः पार्थः प्रसह्य हृतवानतः ॥ १.२४५.७ ॥
சுபத்ரையும் அழகிய கரங்களை உடையவளுமான அவளுடனான இந்த உறவு பொருத்தமானதே. இத்தகைய பார்த்தன் ஆதலால் பலவந்தமாக அவளைக் கவர்ந்து சென்றான்.
1.245.8
भरतस्यान्वये जातं शान्तनोश्च यशस्विनः ।
कुन्तिभोजात्माजापुत्रं का बुभूषेत नार्जुनम् ॥ १.२४५.८ ॥
பரதனின் வம்சத்திலும், புகழ்பெற்ற சாந்தனுவின் குலத்திலும் பிறந்த, குந்திபோஜனின் மகளின் மகனான அர்ஜுனனாக ஆக யார்தான் விரும்பமாட்டான்?
1.245.9
न तं पश्यामि यः पार्थं विजयेत रणे बलात् ।
वर्जयित्वा विरूपाक्षं भगनेत्रहरं हरम् ॥ १.२४५.९ ॥
போரில் பலத்தால் பார்த்தனை வெல்லக்கூடியவன் எவரையும் நான் காணவில்லை; பகனின் கண்களை அழித்த விரூபாக்ஷனாகிய ஹரனைத் தவிர.
1.245.10
अपि सर्वेषु लोकेषु सेन्द्ररुद्रेषु मारिष ।
स च नाम रथस्तादृङ्मदीयास्ते च वाजिनः ॥ १.२४५.१० ॥
மாரிஷனே, எல்லா உலகங்களிலும், இந்திரன் மற்றும் ருத்திரர்களுடனும் கூட, அத்தகைய ரதமும் என்னுடைய அந்தக் குதிரைகளும் உள்ளன.
1.245.11
मम शस्त्रं विशेषेण तूणौ चाक्षयसायकौ ।
योद्धा पार्थश्च शीघ्रास्त्रः को नु तेन समो भवेत्।
तमभिद्रुत्य सान्त्वेन परमेण धनञ्जयम् ॥ १.२४५.११ ॥
என் ஆயுதங்கள் சிறப்பானவை; என் அம்பறாத்தூணிகள் அழியாத அம்புகளைக் கொண்டவை. பார்த்தன் வீரன், விரைந்த அஸ்திரங்களை உடையவன்; அவனுக்குச் சமமானவன் யார்? எனவே மிக்க சாந்தத்துடன் தனஞ்சயனை அணுகி—
1.245.12
निवर्तयत संहृष्टा ममैषा परमा मतिः ।
यदि निर्जित्य वः पार्थो बलाद्गच्छेत्स्वकं पुरं ॥ १.२४५.१२ ॥
மகிழ்ச்சியுடன் அவனைத் திருப்பிவிடுங்கள்; இதுவே என் மிக உயர்ந்த கருத்து. பார்த்தன் உங்களை பலத்தால் வென்று தன் நகருக்குச் சென்றுவிட்டால்—
1.245.13
प्रणश्येद्वो यशः सद्यो न तु सान्त्वे पराजयः ।
पितृष्वसायाः पुत्रो मे संबन्धं नार्हति द्विषाम्।
तच्छ्रुत्वा वासुदेवस्य तथा कर्तुं जनाधिप ॥ १.२४५.१३ ॥
சாந்தியில் தோல்வி அடைந்தால் உங்கள் புகழ் உடனே அழியாது. என் அத்தையின் மகன் எதிரிகளுடன் உறவு கொள்வதற்குத் தகுதியற்றவன். ஜனாதிபதியே, வாசுதேவனின் சொல்லைக் கேட்டு அவ்வாறே செய்க.
1.245.14
उद्योगं कृतवन्तस्ते भेरीं सन्नाद्य यादवाः ।
अर्जुनस्तु तदा श्रुत्वा भेरीसन्नादनं महत् ॥ १.२४५.१४ ॥
யாதவர்கள் ஆயத்தம் செய்து பேரிகைகளை முழங்கினர். அப்போது அர்ஜுனன் பேரிகைகளின் பெரிய முழக்கத்தைக் கேட்டான்.
1.245.15
कौन्तेयस्त्वरमाणस्तु सुभद्रामभ्यभाषत ।
आयान्ति वृष्णयः सर्वे ससुहृज्जनबान्धवाः ॥ १.२४५.१५ ॥
குந்தியின் மகன் விரைவாக சுபத்ராவிடம் கூறினான்: 'வ்ருஷ்ணிகள் அனைவரும் நண்பர்கள், மக்கள், உறவினர்களுடன் வருகின்றனர்.'
1.245.16
त्वदर्थं योद्धुकामास्ते मदरक्तान्तलोचनाः ।
प्रमत्तानशुचीन्मूढान्सुरामत्तान्नराधमान् ॥ १.२४५.१६ ॥
உனக்காகப் போர் செய்ய விரும்பி அவர்கள் வருகின்றனர், மதத்தால் சிவந்த கண்களுடன். அவர்கள் கவனமற்றவர்கள், தூய்மையற்றவர்கள், மூடர்கள், மதுவால் வெறியுற்ற கீழ்மக்கள்.
1.245.17
वमनं पानशीलांस्तान्करिष्यामि शरोत्तमैः ।
उताहो वा मदोन्मत्तान्नयिष्यामि यमक्षयम् ॥ १.२४५.१७ ॥
குடிப்பழக்கமுள்ள அவர்களை நான் சிறந்த அம்புகளால் வாந்தி எடுக்கச் செய்வேன்; அல்லது மதவெறியில் இருப்பவர்களை யமலோகத்திற்கு அனுப்புவேன்.
1.245.18
एवमुक्त्वा प्रियां पार्थो न्यवर्तत महाबलः ।
निवर्तमानं दृष्ट्वैव सुभद्रा त्रस्ततां गता ॥ १.२४५.१८ ॥
இவ்வாறு கூறி மகாபலசாலியான பார்த்தன் தன் அன்பிற்குரியவளிடமிருந்து திரும்பினான். திரும்பிச் செல்வதைக் கண்டதும் சுபத்ரா அச்சம் அடைந்தாள்.
1.245.19
एवं मा वद पार्थेति पादयोः पतिता तदा ।
सुभद्रा तु कलिर्जाता वृष्णीनां निधाय च ॥ १.२४५.१९ ॥
"இவ்வாறு என்னிடம் சொல்லு, பார்த்தா" என்று அப்போது அவள் அர்ஜுனனின் பாதங்களில் விழுந்தாள். ஆனால் வृष्णिகளிடையே கலகம் உண்டானது; அதை அவள் தன்னுள் வைத்துக்கொண்டாள்.
1.245.20
एवं ब्रुवन्तः पौरास्ते ह्यपवादरताः प्रभो ।
मम शोकं वर्धयन्ति तस्मान्नाशं न चिन्तये।
परिवादभयान्मुक्ता त्वत्प्रसादाद्भवाम्यहम् ॥ १.२४५.२० ॥
"இவ்வாறு பேசும் அந்த நகரவாசிகள், பழிசொல்லில் மகிழ்பவர்கள், பிரபுவே, என் துயரைப் பெருக்குகிறார்கள்; ஆகையால் அழிவைப்பற்றி நான் நினைக்கவில்லை. பழிச்சொல்லின் பயத்திலிருந்து விடுபட்டு உங்கள் அருளால் நான் ஆவேன்."
1.245.21
एवमुक्तस्ततः पार्थः प्रियया भद्रया तदा ।
गमनाय मतिं चक्रे पार्थः सत्यपराक्रमः ॥ १.२४५.२१ ॥
இவ்வாறு அன்புக்குரிய பத்ரையால் சொல்லப்பட்டபின், உண்மைப் பராக்கிரமமுள்ள பார்த்தன் அப்போது செல்ல முடிவு செய்தான்.
1.245.22
स्तितपूर्वं तदाऽऽभाष्य परिष्वज्य प्रियां तदा ।
उत्थाप्य च पुनः पार्थो याहि याहीति चाब्रवीत् ॥ १.२४५.२२ ॥
அப்போது முதலில் பேசி, பின் அன்புக்குரியவளை அணைத்து, மீண்டும் அவளை எழுப்பி, பார்த்தன் "போ, போ" என்றான்.
1.245.23
ततः सुभद्रा त्वरिता रश्मीन्संगृह्य पाणिना ।
चोदयामास जवनाञ्शीग्रमश्वान्कृतत्वरा ॥ १.२४५.२३ ॥
அப்போது சுபத்ரா விரைந்து கையில் கடிவாளங்களைப் பற்றி, வேகமான குதிரைகளை விரைவாக ஓட்டினாள், அவசரப்பட்டு.
1.245.24
ततस्तु कृतसन्नाहा वृष्णिवीराः समाहिताः ।
प्रत्यानयार्थं पार्थस्य जवनैस्तुरगोत्तमैः ॥ १.२४५.२४ ॥
பின்னர் கவசம் அணிந்த, ஒருமுகப்பட்ட வृष्णி வீரர்கள், பார்த்தனை திரும்பக் கொண்டுவரும் பொருட்டு, சிறந்த வேகமான குதிரைகளில் சென்றனர்.
1.245.25
राजमार्गमनुप्राप्ता दृष्ट्वा पार्थस्य विक्रमम् ।
प्रासादपङ्क्तिस्तम्भेषु वेदिकासु ध्वजेषु च ॥ १.२४५.२५ ॥
அரச வீதியை அடைந்து, பார்த்தனின் வீரத்தைக் கண்டு, அரண்மனை வரிசைகளின் தூண்களிலும், மேடைகளிலும், கொடிகளிலும்.
1.245.26
अर्जुनस्य शरान्दृष्ट्वा विस्मयं परमं गताः ।
केशवस्य वचस्तथ्यं मन्यमानास्तु यादवाः ॥ १.२४५.२६ ॥
அர்ஜுனனின் அம்புகளைக் கண்டு மிகுந்த வியப்பை அடைந்தார்கள்; கேசவனின் சொல்லை உண்மையென நினைத்த யாதவர்கள்.
1.245.27
अतीत्य तं रैवतकं श्रुत्वा तु विपृथोर्वचः ।
अर्जुनेन कृतं श्रुत्वा गन्तुकामास्तु वृष्णयः ॥ १.२४५.२७ ॥
அந்த ரைவதக மலையைக் கடந்து, விபிருதுவின் சொல்லைக் கேட்டு, அர்ஜுனன் செய்ததைக் கேட்டு, வ்ருஷ்ணிகள் செல்ல விரும்பினர்.
1.245.28
श्रुत्वा दीर्घं गतं पार्थं न्यवर्तन्त महारथाः ।
पुरोद्यानमतिक्रम्य विशालं च गिरिव्रजम् ॥ १.२४५.२८ ॥
பார்த்தன் வெகு தூரம் சென்றுவிட்டான் என்று கேட்டு, மகாரதர்கள் திரும்பினர்; நகர உத்யானத்தையும் விசாலமான கிரிவ்ரஜத்தையும் கடந்து.
1.245.29
सानुमुज्जयिनीं चैव वनान्युपवनानि च ।
पुण्येष्वानर्तराष्ट्रेषु वापीपद्मसरांसि च ॥ १.२४५.२९ ॥
சானுவையும் உஜ்ஜயினியையும், காடுகளையும் சோலைகளையும், புனிதமான ஆனர்த நாட்டின் கிணறுகளையும் தாமரைக் குளங்களையும்.
1.245.30
प्राप्य धेनुमतीतीर्थमश्वरोधसरः प्रति ।
प्रेक्षावर्तं ततः शैलमम्बुदं च नगोत्तमम् ॥ १.२४५.३० ॥
தேனுமதீ தீர்த்தத்தையும், அசுவரோதசர ஏரியையும் அடைந்து; பின்னர் பிரேக்ஷாவர்த மலையையும், மலைகளில் சிறந்த அம்புதத்தையும்.
1.245.31
आराच्छृङ्गमथासाद्य तीर्णः करवतीं नदीम् ।
प्राप्य साल्वेयराष्ट्राणि निषधानप्यतीत्य च ॥ १.२४५.३१ ॥
தொலைவிலிருந்து சிகரத்தை அடைந்து, கரவதீ நதியைக் கடந்து, சால்வேயர்களின் நாடுகளை அடைந்து, நிஷதர்களையும் கடந்து சென்றான்.
1.245.32
देवापृथुपुरं पश्यन् सर्वतः सुसमाहितः ।
तमतीत्य महाबाहुर्देवारण्यमपश्यत ॥ १.२४५.३२ ॥
தேவாப்ருது நகரத்தை எல்லாப் பக்கமும் கவனத்துடன் பார்த்தபடி, அதைக் கடந்து, பெருந்தோள் வீரன் தேவாரண்யத்தைக் கண்டான்.
1.245.33
पूजयामासुरायान्तं देवारण्ये महर्षयः ।
स वनानि नदीः शैलान् गिरिप्रस्रवणानि च ॥ १.२४५.३३ ॥
தேவாரண்யத்தில் வந்த அவனை மகரிஷிகள் கௌரவித்தனர். அவன் காடுகள், நதிகள், மலைகள் மற்றும் மலை ஊற்றுகளைக் கண்டான்.
1.245.34
अतीत्य च तदा पार्थः सुभद्रासारथिस्तदा ।
कौरवं विषयं प्राप्य विशोकः समपद्यत ॥ १.२४५.३४ ॥
அதன் பின் பிருதையின் மகன் பார்த்தன், சுபத்திரையின் தேர்ப்பாகனாக, கடந்து குரு நாட்டை அடைந்து, துயரமற்றவனானான்.
1.245.35
सोदर्याणां महाबाहुः सिंहाशयमिवाशयम् ।
दूरादुपवनोपेतं समन्तात्सलिलावृतम् ॥ १.२४५.३५ ॥
சகோதரர்களின் பெருந்தோள் வீரன் தொலைவிலிருந்து, சிங்கத்தின் குகை போன்றதும், சோலைகளால் சூழ்ந்ததும், எல்லாப் பக்கமும் நீரால் சூழப்பட்டதுமான அந்த நகரத்தைக் கண்டான்.
1.245.36
भद्रया मुदितो जिष्णुर्ददर्श वृजिनं पुरम् ॥ १.२४५.३६ ॥
பத்ரையுடன் மகிழ்ந்த ஜிஷ்ணு (அர்ஜுனன்) வ்ருஜின நகரத்தைக் கண்டான்.