ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 1.245
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.245.1
उक्तवन्तो यथावीर्यमसकृत्सर्ववृष्णयः ।
ततोऽब्रवीद्वासुदेवो वाक्यं धर्मार्थसंयुतम् ॥ १.२४५.१ ॥
ସମସ୍ତ ବୃଷ୍ଣିମାନେ ନିଜ ନିଜ ସାମର୍ଥ୍ୟ ଅନୁସାରେ ବାରମ୍ବାର କଥା କହିଲେ। ତା'ପରେ ବାସୁଦେବ ଧର୍ମ ଓ ଅର୍ଥଯୁକ୍ତ ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
1.245.2
मयोक्तं न श्रुतं पूर्वं सहितैः सर्वयादवैः ।
अतिक्रान्तमतिक्रान्तं न निवर्तेत कर्हिचित्।
शृणुध्वं सहिताः सर्वे मम वाक्यं सहेतुकम् ॥ १.२४५.२ ॥
ମୁଁ ଯାହା କହିଲି, ତାହା ପୂର୍ବରୁ ସମସ୍ତ ଯାଦବେ ଏକତ୍ର ଶୁଣି ନଥିଲେ। ଯାହା ଅତୀତ ହୋଇଗଲା, ତାହା କେବେ ଫେରେ ନାହିଁ। ଅତଏବ ଆପଣମାନେ ସମସ୍ତେ ଏକତ୍ର ମୋ'ର କାରଣସହିତ ବାକ୍ୟ ଶୁଣନ୍ତୁ।
1.245.3
नावमानं कुलस्यास्य गुडाकेशः प्रयुक्तवान् ।
संमानोऽभ्यधिकस्तेन प्रयुक्तोऽयं न संशयः ॥ १.२४५.३ ॥
ଗୁଡାକେଶ (ଅର୍ଜୁନ) ଏହି କୁଳକୁ ଅପମାନ କରିନାହାଁନ୍ତି। ସେ ଅଧିକ ସମ୍ମାନ ହିଁ ଦେଖାଇଛନ୍ତି; ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
1.245.4
अर्थलुब्धान्न वः पार्थो मन्यते सात्वतान्सदा ।
स्वयंवरमनाधृष्यं मन्यते चापि पाण्डवः ॥ १.२४५.४ ॥
ପାର୍ଥ (ଅର୍ଜୁନ) ଆପଣ ସାତ୍ୱତମାନଙ୍କୁ ସର୍ବଦା ଧନଲୋଭୀ ମନେ କରନ୍ତି ନାହିଁ। ପାଣ୍ଡବ ସ୍ୱୟଂବରକୁ ମଧ୍ୟ ଅଲଙ୍ଘନୀୟ ମାନନ୍ତି।
1.245.5
प्रदानमपि कन्यायाः पशुवत्को नु मन्यते ।
विक्रयं चाप्यपत्यस्य कः कुर्यात्पुरुषो भुवि ॥ १.२४५.५ ॥
କନ୍ୟାଦାନକୁ ମଧ୍ୟ ପଶୁ ପରି କିଏ ମନେ କରିବ? ଏବଂ ସନ୍ତାନ ବିକ୍ରୟ ପୃଥିବୀରେ କେଉଁ ପୁରୁଷ କରିବ?
1.245.6
एतान्दोषांस्तु कौन्तेयो दृष्टवानिति मे मतिः ।
क्षत्रियाणां तु वीर्येण प्रशस्तं हरणं बलात्।
अतः प्रसह्य हृतवान्कन्यां धर्मेण पाण्डवः ॥ १.२४५.६ ॥
କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ଏହି ଦୋଷଗୁଡ଼ିକ ଦେଖିଥିଲେ ବୋଲି ମୋର ମତ। କିନ୍ତୁ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବୀର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ବଳପୂର୍ବକ ହରଣ ପ୍ରଶଂସନୀୟ। ଅତଏବ ପାଣ୍ଡବ ବଳପୂର୍ବକ କନ୍ୟାକୁ ହରଣ କଲେ, ଯାହା ଧର୍ମସମ୍ମତ।
1.245.7
उचितश्चैव संबन्धः सुभद्रा च शयस्विनी ।
एष चापीदृशः पार्थः प्रसह्य हृतवानतः ॥ १.२४५.७ ॥
ସୁଭଦ୍ରା ଏବଂ ସୁନ୍ଦର ବାହୁ ଥିବା ସେହି କନ୍ୟା ସହିତ ଏହି ସମ୍ବନ୍ଧ ଉଚିତ। ଏପରି ଏହି ପାର୍ଥ, ତେଣୁ ସେ ବଳପୂର୍ବକ ତାହାକୁ ହରଣ କରିଛି।
1.245.8
भरतस्यान्वये जातं शान्तनोश्च यशस्विनः ।
कुन्तिभोजात्माजापुत्रं का बुभूषेत नार्जुनम् ॥ १.२४५.८ ॥
ଭରତ ବଂଶରେ ଏବଂ ଯଶସ୍ୱୀ ଶାନ୍ତନୁଙ୍କ କୁଳରେ ଜାତ, କୁନ୍ତିଭୋଜଙ୍କ କନ୍ୟାର ପୁତ୍ର ଅର୍ଜୁନ ହେବାକୁ କିଏ ଇଚ୍ଛା ନ କରିବ?
1.245.9
न तं पश्यामि यः पार्थं विजयेत रणे बलात् ।
वर्जयित्वा विरूपाक्षं भगनेत्रहरं हरम् ॥ १.२४५.९ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ବଳରେ ପାର୍ଥଙ୍କୁ ଜିତିପାରିବା ପରି କାହାକୁ ମୁଁ ଦେଖେ ନାହିଁ; ଭଗଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ ହରଣକାରୀ ବିରୂପାକ୍ଷ ହରଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି।
1.245.10
अपि सर्वेषु लोकेषु सेन्द्ररुद्रेषु मारिष ।
स च नाम रथस्तादृङ्मदीयास्ते च वाजिनः ॥ १.२४५.१० ॥
ହେ ମାରିଷ, ସମସ୍ତ ଲୋକରେ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ସହିତ ମଧ୍ୟ, ଏପରି ରଥ ଅଛି; ଆଉ ମୋର ସେହି ଘୋଡ଼ାମାନେ ମଧ୍ୟ।
1.245.11
मम शस्त्रं विशेषेण तूणौ चाक्षयसायकौ ।
योद्धा पार्थश्च शीघ्रास्त्रः को नु तेन समो भवेत्।
तमभिद्रुत्य सान्त्वेन परमेण धनञ्जयम् ॥ १.२४५.११ ॥
ମୋର ଶସ୍ତ୍ର ବିଶେଷ, ମୋ ତୂଣୀରରେ ଅକ୍ଷୟ ବାଣ ଅଛି। ପାର୍ଥ ଯୋଦ୍ଧା, ଶୀଘ୍ର ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ; ତାଙ୍କ ସମାନ କିଏ ହେବ? ତେଣୁ ପରମ ସାନ୍ତ୍ୱନାରେ ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ—
1.245.12
निवर्तयत संहृष्टा ममैषा परमा मतिः ।
यदि निर्जित्य वः पार्थो बलाद्गच्छेत्स्वकं पुरं ॥ १.२४५.१२ ॥
ଆନନ୍ଦରେ ତାଙ୍କୁ ଫେରାଇ ଦିଅ; ଏହା ମୋର ପରମ ମତ। ଯଦି ପାର୍ଥ ତୁମକୁ ବଳରେ ଜିତି ନିଜ ନଗରକୁ ଯାଏ—
1.245.13
प्रणश्येद्वो यशः सद्यो न तु सान्त्वे पराजयः ।
पितृष्वसायाः पुत्रो मे संबन्धं नार्हति द्विषाम्।
तच्छ्रुत्वा वासुदेवस्य तथा कर्तुं जनाधिप ॥ १.२४५.१३ ॥
ଶାନ୍ତିରେ ପରାଜୟ ହେଲେ ବି ଆପଣଙ୍କ ଯଶ ତୁରନ୍ତ ନଷ୍ଟ ହେବ ନାହିଁ। ମୋ ପିଉସୀର ପୁତ୍ର ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ସହିତ ସମ୍ବନ୍ଧ ପାଇବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ। ହେ ଜନାଧିପ, ବାସୁଦେବଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ସେହିପରି କରନ୍ତୁ।
1.245.14
उद्योगं कृतवन्तस्ते भेरीं सन्नाद्य यादवाः ।
अर्जुनस्तु तदा श्रुत्वा भेरीसन्नादनं महत् ॥ १.२४५.१४ ॥
ଯାଦବମାନେ ପ୍ରସ୍ତୁତି କରି ଭେରୀ ବଜାଇଲେ। ସେତେବେଳେ ଅର୍ଜୁନ ଭେରୀର ମହାନାଦ ଶୁଣିଲେ।
1.245.15
कौन्तेयस्त्वरमाणस्तु सुभद्रामभ्यभाषत ।
आयान्ति वृष्णयः सर्वे ससुहृज्जनबान्धवाः ॥ १.२४५.१५ ॥
କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ଶୀଘ୍ର ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ କହିଲେ: 'ବୃଷ୍ଣିମାନେ ସମସ୍ତେ ମିତ୍ର, ଜନ ଓ ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କ ସହିତ ଆସୁଛନ୍ତି।'
1.245.16
त्वदर्थं योद्धुकामास्ते मदरक्तान्तलोचनाः ।
प्रमत्तानशुचीन्मूढान्सुरामत्तान्नराधमान् ॥ १.२४५.१६ ॥
ତୁମ ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ହୋଇ ସେମାନେ ଆସୁଛନ୍ତି, ମଦରେ ଆଖିର କୋଣ ଲାଲ। ସେମାନେ ଅସାବଧାନ, ଅଶୁଚି, ମୂର୍ଖ, ସୁରାମତ୍ତ ଅଧମ ମନୁଷ୍ୟ।
1.245.17
वमनं पानशीलांस्तान्करिष्यामि शरोत्तमैः ।
उताहो वा मदोन्मत्तान्नयिष्यामि यमक्षयम् ॥ १.२४५.१७ ॥
ମଦ୍ୟପାନରେ ଅଭ୍ୟସ୍ତ ସେମାନଙ୍କୁ ମୁଁ ଉତ୍ତମ ଶରରେ ବାନ୍ତି କରାଇବି; କିମ୍ବା ମଦୋନ୍ମତ୍ତମାନଙ୍କୁ ଯମଲୋକକୁ ପଠାଇବି।
1.245.18
एवमुक्त्वा प्रियां पार्थो न्यवर्तत महाबलः ।
निवर्तमानं दृष्ट्वैव सुभद्रा त्रस्ततां गता ॥ १.२४५.१८ ॥
ଏହା କହି ମହାବଳ ପାର୍ଥ ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟାଠାରୁ ଫେରିଗଲେ। ଫେରିବା ଦେଖି ସୁଭଦ୍ରା ଭୟଭୀତ ହେଲେ।
1.245.19
एवं मा वद पार्थेति पादयोः पतिता तदा ।
सुभद्रा तु कलिर्जाता वृष्णीनां निधाय च ॥ १.२४५.१९ ॥
"ଏହିପରି ମୋତେ କୁହ, ହେ ପାର୍ଥ" ଏହା କହି ସେତେବେଳେ ସୁଭଦ୍ରା ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ପାଦରେ ପଡ଼ିଗଲେ। କିନ୍ତୁ ବୃଷ୍ଣିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କଳହ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା; ସେ ତାହା ନିଜ ମନରେ ରଖିଲେ।
1.245.20
एवं ब्रुवन्तः पौरास्ते ह्यपवादरताः प्रभो ।
मम शोकं वर्धयन्ति तस्मान्नाशं न चिन्तये।
परिवादभयान्मुक्ता त्वत्प्रसादाद्भवाम्यहम् ॥ १.२४५.२० ॥
"ଏହିପରି କହୁଥିବା ସେହି ନଗରବାସୀମାନେ, ନିନ୍ଦାରେ ଆନନ୍ଦିତ, ହେ ପ୍ରଭୋ, ମୋ ଶୋକ ବଢ଼ାଉଛନ୍ତି; ତେଣୁ ମୁଁ ବିନାଶ ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା କରେ ନାହିଁ। ନିନ୍ଦା ଭୟରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ଆପଣଙ୍କ କୃପାରେ ମୁଁ ହେବି।"
1.245.21
एवमुक्तस्ततः पार्थः प्रियया भद्रया तदा ।
गमनाय मतिं चक्रे पार्थः सत्यपराक्रमः ॥ १.२४५.२१ ॥
ଏହିପରି ପ୍ରିୟା ଭଦ୍ରାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କଥିତ ହୋଇ ସତ୍ୟପରାକ୍ରମୀ ପାର୍ଥ ସେତେବେଳେ ଯିବାକୁ ସଂକଳ୍ପ କଲେ।
1.245.22
स्तितपूर्वं तदाऽऽभाष्य परिष्वज्य प्रियां तदा ।
उत्थाप्य च पुनः पार्थो याहि याहीति चाब्रवीत् ॥ १.२४५.२२ ॥
ସେତେବେଳେ ପ୍ରଥମେ କଥା ହୋଇ, ପ୍ରିୟାଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି, ପୁଣି ତାଙ୍କୁ ଉଠାଇ ପାର୍ଥ କହିଲେ, "ଯାଅ, ଯାଅ।"
1.245.23
ततः सुभद्रा त्वरिता रश्मीन्संगृह्य पाणिना ।
चोदयामास जवनाञ्शीग्रमश्वान्कृतत्वरा ॥ १.२४५.२३ ॥
ତା'ପରେ ସୁଭଦ୍ରା ତ୍ୱରିତରେ ହାତରେ ଲଗାମ ଧରି, ଦ୍ରୁତଗାମୀ ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ଚଳାଇଲେ, ଶୀଘ୍ରତା କରି।
1.245.24
ततस्तु कृतसन्नाहा वृष्णिवीराः समाहिताः ।
प्रत्यानयार्थं पार्थस्य जवनैस्तुरगोत्तमैः ॥ १.२४५.२४ ॥
ତା'ପରେ କବଚ ପିନ୍ଧିଥିବା, ଏକାଗ୍ର ବୃଷ୍ଣିବୀରମାନେ, ପାର୍ଥଙ୍କୁ ଫେରାଇ ଆଣିବାକୁ ଉତ୍ତମ ଦ୍ରୁତଗାମୀ ଘୋଡ଼ା ଉପରେ ବାହାରିଲେ।
1.245.25
राजमार्गमनुप्राप्ता दृष्ट्वा पार्थस्य विक्रमम् ।
प्रासादपङ्क्तिस्तम्भेषु वेदिकासु ध्वजेषु च ॥ १.२४५.२५ ॥
ରାଜପଥରେ ପହଞ୍ଚି, ପାର୍ଥଙ୍କ ପରାକ୍ରମ ଦେଖି, ପ୍ରାସାଦ ପଙ୍କ୍ତିର ସ୍ତମ୍ଭରେ, ବେଦିକାରେ ଓ ଧ୍ୱଜରେ।
1.245.26
अर्जुनस्य शरान्दृष्ट्वा विस्मयं परमं गताः ।
केशवस्य वचस्तथ्यं मन्यमानास्तु यादवाः ॥ १.२४५.२६ ॥
ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ଶର ଦେଖି ସେମାନେ ପରମ ବିସ୍ମୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ; କେଶବଙ୍କ ବାକ୍ୟକୁ ସତ୍ୟ ମାନି ଯାଦବମାନେ।
1.245.27
अतीत्य तं रैवतकं श्रुत्वा तु विपृथोर्वचः ।
अर्जुनेन कृतं श्रुत्वा गन्तुकामास्तु वृष्णयः ॥ १.२४५.२७ ॥
ସେହି ରୈବତକକୁ ପାର ହୋଇ, ବିପୃଥୁଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଶୁଣି, ଅର୍ଜୁନଙ୍କ କୃତ ଶୁଣି, ବୃଷ୍ଣିମାନେ ଯିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ହେଲେ।
1.245.28
श्रुत्वा दीर्घं गतं पार्थं न्यवर्तन्त महारथाः ।
पुरोद्यानमतिक्रम्य विशालं च गिरिव्रजम् ॥ १.२४५.२८ ॥
ପାର୍ଥ ବହୁ ଦୂର ଯାଇଛନ୍ତି ଶୁଣି ମହାରଥୀମାନେ ଫେରିଲେ; ନଗର ଉଦ୍ୟାନ ଓ ବିଶାଳ ଗିରିବ୍ରଜ ପାର ହୋଇ।
1.245.29
सानुमुज्जयिनीं चैव वनान्युपवनानि च ।
पुण्येष्वानर्तराष्ट्रेषु वापीपद्मसरांसि च ॥ १.२४५.२९ ॥
ସାନୁ ଓ ଉଜ୍ଜୟିନୀ, ବନ ଓ ଉପବନ, ପବିତ୍ର ଆନର୍ତ ରାଷ୍ଟ୍ରର ବାପୀ ଓ ପଦ୍ମସରୋବର।
1.245.30
प्राप्य धेनुमतीतीर्थमश्वरोधसरः प्रति ।
प्रेक्षावर्तं ततः शैलमम्बुदं च नगोत्तमम् ॥ १.२४५.३० ॥
ଧେନୁମତୀ ତୀର୍ଥ ଓ ଅଶ୍ୱରୋଧସର ସରୋବରରେ ପହଞ୍ଚି; ତା'ପରେ ପ୍ରେକ୍ଷାବର୍ତ ପର୍ବତ ଓ ପର୍ବତଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅମ୍ବୁଦ।
1.245.31
आराच्छृङ्गमथासाद्य तीर्णः करवतीं नदीम् ।
प्राप्य साल्वेयराष्ट्राणि निषधानप्यतीत्य च ॥ १.२४५.३१ ॥
ଦୂରରୁ ଶିଖର ପାଇ, କରବତୀ ନଦୀ ପାର ହୋଇ, ସାଲ୍ୱେୟ ରାଷ୍ଟ୍ରରେ ପହଞ୍ଚି ଓ ନିଷଧମାନଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରି।
1.245.32
देवापृथुपुरं पश्यन् सर्वतः सुसमाहितः ।
तमतीत्य महाबाहुर्देवारण्यमपश्यत ॥ १.२४५.३२ ॥
ଦେବାପୃଥୁ ନଗରକୁ ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗରୁ ମନୋଯୋଗ ସହ ଦେଖି, ତାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ମହାବାହୁ ଦେବାରଣ୍ୟ ଦେଖିଲେ।
1.245.33
पूजयामासुरायान्तं देवारण्ये महर्षयः ।
स वनानि नदीः शैलान् गिरिप्रस्रवणानि च ॥ १.२४५.३३ ॥
ଦେବାରଣ୍ୟରେ ଆସିଥିବା ତାଙ୍କୁ ମହର୍ଷିମାନେ ସମ୍ମାନ ଦେଲେ। ସେ ବନ, ନଦୀ, ପର୍ବତ ଓ ଗିରିସ୍ରୋତ ଦେଖିଲେ।
1.245.34
अतीत्य च तदा पार्थः सुभद्रासारथिस्तदा ।
कौरवं विषयं प्राप्य विशोकः समपद्यत ॥ १.२४५.३४ ॥
ତାପରେ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କ ସାରଥି ପୃଥାପୁତ୍ର ପାର୍ଥ ଅତିକ୍ରମ କରି କୌରବ ଦେଶରେ ପହଞ୍ଚି ଶୋକରହିତ ହେଲେ।
1.245.35
सोदर्याणां महाबाहुः सिंहाशयमिवाशयम् ।
दूरादुपवनोपेतं समन्तात्सलिलावृतम् ॥ १.२४५.३५ ॥
ଭାଇମାନଙ୍କର ମହାବାହୁ ଦୂରରୁ ସିଂହର ଗୁମ୍ଫା ପରି, ଉପବନମୟ, ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗରେ ଜଳବେଷ୍ଟିତ ନଗରକୁ ଦେଖିଲେ।
1.245.36
भद्रया मुदितो जिष्णुर्ददर्श वृजिनं पुरम् ॥ १.२४५.३६ ॥
ଭଦ୍ରାଙ୍କ ସହ ଆନନ୍ଦିତ ଜିଷ୍ଣୁ (ଅର୍ଜୁନ) ବୃଜିନ ନଗର ଦେଖିଲେ।