Mahābhārata · Adhyāya 1.245
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.245.1
उक्तवन्तो यथावीर्यमसकृत्सर्ववृष्णयः ।
ततोऽब्रवीद्वासुदेवो वाक्यं धर्मार्थसंयुतम् ॥ १.२४५.१ ॥
Alle Vṛṣṇi hatten, jeder nach seiner Kraft, wiederholt gesprochen. Dann sprach Vāsudeva Worte, verbunden mit Dharma und Artha.
1.245.2
मयोक्तं न श्रुतं पूर्वं सहितैः सर्वयादवैः ।
अतिक्रान्तमतिक्रान्तं न निवर्तेत कर्हिचित्।
शृणुध्वं सहिताः सर्वे मम वाक्यं सहेतुकम् ॥ १.२४५.२ ॥
Was ich gesagt habe, hat nicht zuvor die gesamte Schar der Yādava gemeinsam gehört. Was vergangen ist, kehrt niemals zurück. Darum hört alle gemeinsam meine Worte mit ihren Gründen.
1.245.3
नावमानं कुलस्यास्य गुडाकेशः प्रयुक्तवान् ।
संमानोऽभ्यधिकस्तेन प्रयुक्तोऽयं न संशयः ॥ १.२४५.३ ॥
Guḍākeśa (Arjuna) hat dieser Familie keine Schande gebracht; er hat ihr vielmehr größere Ehre erwiesen, daran besteht kein Zweifel.
1.245.4
अर्थलुब्धान्न वः पार्थो मन्यते सात्वतान्सदा ।
स्वयंवरमनाधृष्यं मन्यते चापि पाण्डवः ॥ १.२४५.४ ॥
Pārtha hält euch Sātvata nicht stets für geldgierig. Der Pāṇḍava hält auch das Svayaṃvara für unantastbar.
1.245.5
प्रदानमपि कन्यायाः पशुवत्को नु मन्यते ।
विक्रयं चाप्यपत्यस्य कः कुर्यात्पुरुषो भुवि ॥ १.२४५.५ ॥
Wer auf Erden würde die Hingabe einer Jungfrau wie Vieh betrachten? Und welcher Mann würde seine Nachkommen verkaufen?
1.245.6
एतान्दोषांस्तु कौन्तेयो दृष्टवानिति मे मतिः ।
क्षत्रियाणां तु वीर्येण प्रशस्तं हरणं बलात्।
अतः प्रसह्य हृतवान्कन्यां धर्मेण पाण्डवः ॥ १.२४५.६ ॥
Meiner Ansicht nach hat der Sohn Kuntīs diese Mängel gesehen. Doch für die Kṣatriya gilt das gewaltsame Entführen einer Braut durch Tapferkeit als lobenswert. Darum hat der Pāṇḍava die Jungfrau mit Gewalt davongetragen, was dem Dharma entspricht.
1.245.7
उचितश्चैव संबन्धः सुभद्रा च शयस्विनी ।
एष चापीदृशः पार्थः प्रसह्य हृतवानतः ॥ १.२४५.७ ॥
Eine Verbindung mit Subhadrā, der Schönarmigen, ist in der Tat passend; und Pārtha, ein solcher Mann, hat sie daher mit Gewalt entführt.
1.245.8
भरतस्यान्वये जातं शान्तनोश्च यशस्विनः ।
कुन्तिभोजात्माजापुत्रं का बुभूषेत नार्जुनम् ॥ १.२४५.८ ॥
Wer möchte nicht Arjuna sein, geboren im Geschlecht des Bharata und in der Familie des ruhmreichen Śantanu, der Sohn der Tochter Kuntibhojas?
1.245.9
न तं पश्यामि यः पार्थं विजयेत रणे बलात् ।
वर्जयित्वा विरूपाक्षं भगनेत्रहरं हरम् ॥ १.२४५.९ ॥
Ich sehe niemanden, der Pārtha im Kampf mit Gewalt besiegen könnte, außer Virūpākṣa, Hara, dem Zerstörer der Augen des Bhaga.
1.245.10
अपि सर्वेषु लोकेषु सेन्द्ररुद्रेषु मारिष ।
स च नाम रथस्तादृङ्मदीयास्ते च वाजिनः ॥ १.२४५.१० ॥
O Herr, in allen Welten, selbst unter Indra und den Rudras, gibt es wahrhaftig einen solchen Wagen, und auch jene meine Pferde.
1.245.11
मम शस्त्रं विशेषेण तूणौ चाक्षयसायकौ ।
योद्धा पार्थश्च शीघ्रास्त्रः को नु तेन समो भवेत्।
तमभिद्रुत्य सान्त्वेन परमेण धनञ्जयम् ॥ १.२४५.११ ॥
Meine Waffen sind besonders, und meine Köcher enthalten unerschöpfliche Pfeile. Pārtha ist ein Krieger, schnell mit den Waffen; wer könnte ihm gleich sein? Darum, sich Dhanañjaya mit größter Versöhnlichkeit nähernd—
1.245.12
निवर्तयत संहृष्टा ममैषा परमा मतिः ।
यदि निर्जित्य वः पार्थो बलाद्गच्छेत्स्वकं पुरं ॥ १.२४५.१२ ॥
Lasst ihn freudig umkehren; das ist mein höchster Rat. Wenn Pārtha, nachdem er euch mit Gewalt besiegt hat, in seine eigene Stadt zieht—
1.245.13
प्रणश्येद्वो यशः सद्यो न तु सान्त्वे पराजयः ।
पितृष्वसायाः पुत्रो मे संबन्धं नार्हति द्विषाम्।
तच्छ्रुत्वा वासुदेवस्य तथा कर्तुं जनाधिप ॥ १.२४५.१३ ॥
Auch wenn ihr in der Versöhnung unterliegt, wird euer Ruhm nicht sogleich vergehen. Der Sohn meiner Vaterschwester verdient keine Verbindung mit Feinden. O Herr der Menschen, nachdem du Vāsudevas Worte gehört hast, handle entsprechend.
1.245.14
उद्योगं कृतवन्तस्ते भेरीं सन्नाद्य यादवाः ।
अर्जुनस्तु तदा श्रुत्वा भेरीसन्नादनं महत् ॥ १.२४५.१४ ॥
Die Yādavas trafen ihre Vorbereitungen und ließen die Trommeln erklingen. Da hörte Arjuna den gewaltigen Klang der Trommeln.
1.245.15
कौन्तेयस्त्वरमाणस्तु सुभद्रामभ्यभाषत ।
आयान्ति वृष्णयः सर्वे ससुहृज्जनबान्धवाः ॥ १.२४५.१५ ॥
Der Sohn Kuntīs sprach eilig zu Subhadrā: 'Alle Vṛṣṇi kommen, mit ihren Freunden, Leuten und Verwandten.'
1.245.16
त्वदर्थं योद्धुकामास्ते मदरक्तान्तलोचनाः ।
प्रमत्तानशुचीन्मूढान्सुरामत्तान्नराधमान् ॥ १.२४५.१६ ॥
Aus Verlangen, für dich zu kämpfen, kommen sie, die Augenwinkel vom Rausch gerötet. Sie sind unachtsam, unrein, verblendet, vom Trank berauscht, die niedrigsten der Menschen.
1.245.17
वमनं पानशीलांस्तान्करिष्यामि शरोत्तमैः ।
उताहो वा मदोन्मत्तान्नयिष्यामि यमक्षयम् ॥ १.२४५.१७ ॥
Jene dem Trunk Ergebenen lasse ich mit den besten Pfeilen erbrechen, oder ich bringe die vom Rausch Wahnsinnigen zum Reich des Yama.
1.245.18
एवमुक्त्वा प्रियां पार्थो न्यवर्तत महाबलः ।
निवर्तमानं दृष्ट्वैव सुभद्रा त्रस्ततां गता ॥ १.२४५.१८ ॥
So gesprochen, wandte sich der mächtige Pārtha von seiner Geliebten ab. Als sie ihn sich abwenden sah, wurde Subhadrā von Furcht ergriffen.
1.245.19
एवं मा वद पार्थेति पादयोः पतिता तदा ।
सुभद्रा तु कलिर्जाता वृष्णीनां निधाय च ॥ १.२४५.१९ ॥
„Sag mir so, o Pārtha“, sprach sie, und fiel damals Arjuna zu Füßen. Doch unter den Vṛṣṇi entstand Streit, und sie behielt ihn in sich.
1.245.20
एवं ब्रुवन्तः पौरास्ते ह्यपवादरताः प्रभो ।
मम शोकं वर्धयन्ति तस्मान्नाशं न चिन्तये।
परिवादभयान्मुक्ता त्वत्प्रसादाद्भवाम्यहम् ॥ १.२४५.२० ॥
„Jene Bürger, die so reden und an Verleumdung Freude haben, o Herr, vermehren meinen Kummer; darum denke ich nicht an Untergang. Vom Furcht vor Tadel befreit, werde ich durch deine Gnade sein.“
1.245.21
एवमुक्तस्ततः पार्थः प्रियया भद्रया तदा ।
गमनाय मतिं चक्रे पार्थः सत्यपराक्रमः ॥ १.२४५.२१ ॥
So angesprochen von seiner Geliebten Bhadrā, beschloss Pārtha von wahrer Tapferkeit da, aufzubrechen.
1.245.22
स्तितपूर्वं तदाऽऽभाष्य परिष्वज्य प्रियां तदा ।
उत्थाप्य च पुनः पार्थो याहि याहीति चाब्रवीत् ॥ १.२४५.२२ ॥
Dann, nachdem er zuerst gesprochen, seine Geliebte umarmt und sie wieder aufgerichtet hatte, sprach Pārtha: „Geh, geh.“
1.245.23
ततः सुभद्रा त्वरिता रश्मीन्संगृह्य पाणिना ।
चोदयामास जवनाञ्शीग्रमश्वान्कृतत्वरा ॥ १.२४५.२३ ॥
Da ergriff Subhadrā eilig mit der Hand die Zügel und trieb sogleich die schnellen Pferde an, sich beeilend.
1.245.24
ततस्तु कृतसन्नाहा वृष्णिवीराः समाहिताः ।
प्रत्यानयार्थं पार्थस्य जवनैस्तुरगोत्तमैः ॥ १.२४५.२४ ॥
Da brachen die Helden der Vṛṣṇi, gerüstet und entschlossen, auf den besten schnellen Pferden auf, um Arjuna zurückzuholen.
1.245.25
राजमार्गमनुप्राप्ता दृष्ट्वा पार्थस्य विक्रमम् ।
प्रासादपङ्क्तिस्तम्भेषु वेदिकासु ध्वजेषु च ॥ १.२४५.२५ ॥
Auf die königliche Straße gelangt und Pārthas Tapferkeit sehend, blickten sie auf die Säulen der Palastreihen, die Terrassen und die Banner.
1.245.26
अर्जुनस्य शरान्दृष्ट्वा विस्मयं परमं गताः ।
केशवस्य वचस्तथ्यं मन्यमानास्तु यादवाः ॥ १.२४५.२६ ॥
Als sie Arjunas Pfeile sahen, gerieten sie in höchstes Staunen, und die Yādavas, Keśavas Worte für wahr haltend,
1.245.27
अतीत्य तं रैवतकं श्रुत्वा तु विपृथोर्वचः ।
अर्जुनेन कृतं श्रुत्वा गन्तुकामास्तु वृष्णयः ॥ १.२४५.२७ ॥
Nachdem sie jenen Raivataka-Berg passiert und Vipṛthus Worte sowie Arjunas Tat gehört hatten, wollten die Vṛṣṇi-Helden weiterziehen.
1.245.28
श्रुत्वा दीर्घं गतं पार्थं न्यवर्तन्त महारथाः ।
पुरोद्यानमतिक्रम्य विशालं च गिरिव्रजम् ॥ १.२४५.२८ ॥
Als sie hörten, dass Pārtha weit fortgegangen war, kehrten die großen Wagenkämpfer um, nachdem sie den Garten vor der Stadt und das weite, von Bergen umschlossene Girivraja hinter sich gelassen hatten.
1.245.29
सानुमुज्जयिनीं चैव वनान्युपवनानि च ।
पुण्येष्वानर्तराष्ट्रेषु वापीपद्मसरांसि च ॥ १.२४५.२९ ॥
den Gipfel Sānu und Ujjayinī, die Wälder und Haine, und im heiligen Land Ānarta die Stufenbrunnen und Lotusseen.
1.245.30
प्राप्य धेनुमतीतीर्थमश्वरोधसरः प्रति ।
प्रेक्षावर्तं ततः शैलमम्बुदं च नगोत्तमम् ॥ १.२४५.३० ॥
Nachdem sie die Furt Dhenumatī und den See Aśvarodhasara erreicht hatten, dann den Berg Prekṣāvarta und Ambuda, den besten der Berge.
1.245.31
आराच्छृङ्गमथासाद्य तीर्णः करवतीं नदीम् ।
प्राप्य साल्वेयराष्ट्राणि निषधानप्यतीत्य च ॥ १.२४५.३१ ॥
Vom Gipfel aus der Ferne gelangt und den Fluss Karavatī überquert, in die Reiche der Sālveyas gekommen und auch die Niṣadhas hinter sich gelassen,
1.245.32
देवापृथुपुरं पश्यन् सर्वतः सुसमाहितः ।
तमतीत्य महाबाहुर्देवारण्यमपश्यत ॥ १.२४५.३२ ॥
Die Stadt Devāpṛthu von allen Seiten aufmerksam betrachtend, zog der Starkarmige daran vorbei und sah den Wald der Götter.
1.245.33
पूजयामासुरायान्तं देवारण्ये महर्षयः ।
स वनानि नदीः शैलान् गिरिप्रस्रवणानि च ॥ १.२४५.३३ ॥
Die großen Weisen ehrten ihn, als er im Wald der Götter ankam. Er sah Wälder, Flüsse, Berge und Bergquellen.
1.245.34
अतीत्य च तदा पार्थः सुभद्रासारथिस्तदा ।
कौरवं विषयं प्राप्य विशोकः समपद्यत ॥ १.२४५.३४ ॥
Da gelangte der Sohn Pṛthās, der Wagenlenker Subhadrās, nachdem er vorübergezogen war, in das Land der Kurus und wurde frei von Kummer.
1.245.35
सोदर्याणां महाबाहुः सिंहाशयमिवाशयम् ।
दूरादुपवनोपेतं समन्तात्सलिलावृतम् ॥ १.२४५.३५ ॥
Aus der Ferne sah der starkarmige Bruder die Stadt, dem Lagerplatz eines Löwen gleich, mit Hainen geschmückt und ringsum von Wasser umgeben.
1.245.36
भद्रया मुदितो जिष्णुर्ददर्श वृजिनं पुरम् ॥ १.२४५.३६ ॥
Erfreut mit Bhadrā sah der siegreiche Jiṣṇu die Stadt Vṛjina.