ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.248
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.248.1
इन्द्रप्रस्थे वसन्तस्ते जघ्रुरन्यान्नराधिपान् ।
शासनाद्धृतराष्ट्रस्य राज्ञः शान्तनवस्य च ॥ १.२४८.१ ॥
ಇಂದ್ರಪ್ರಸ್ಥದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾ ಅವರು ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ ರಾಜನ ಮತ್ತು ಶಂತನುವಿನ ಮಗನ (ಭೀಷ್ಮನ) ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಇತರ ರಾಜರನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡರು.
1.248.2
आश्रित्य धर्मराजानं सर्वलोकोऽवसत्सुखम् ।
पुण्यलक्षणकर्माणं स्वदेहमिव देहिनः ॥ १.२४८.२ ॥
ಧರ್ಮರಾಜ (ಯುಧಿಷ್ಠಿರ)ನನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಎಲ್ಲ ಜನರು ಸುಖದಿಂದ ವಾಸಿಸಿದರು; ಪುಣ್ಯ ಲಕ್ಷಣಗಳ ಕರ್ಮಗಳನ್ನುಳ್ಳ ಅವನನ್ನು, ದೇಹಧಾರಿ ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸುವಂತೆ.
1.248.3
स समं धर्मकामार्थान्सिषेवे भरतर्षभ ।
त्रीनिवात्मसमान्बन्धून्नीतिमानिव मानयन् ॥ १.२४८.३ ॥
ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ಅವನು ಧರ್ಮ, ಕಾಮ, ಅರ್ಥ ಈ ಮೂರನ್ನೂ ಸಮಾನವಾಗಿ ಸೇವಿಸಿದನು; ತನ್ನಂತೆಯೇ ಇದ್ದ ಮೂವರು ಬಂಧುಗಳನ್ನು ನೀತಿವಂತನಂತೆ ಗೌರವಿಸಿದನು.
1.248.4
तेषां समविभक्तानां क्षितौ देहवतामिव ।
बभौ धर्मार्थकामानां चतुर्थ इव पार्थिवः ॥ १.२४८.४ ॥
ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ದೇಹಧಾರಿಗಳಾಗಿ ಸಮಾನವಾಗಿ ಹಂಚಿಹೋದ ಧರ್ಮ, ಅರ್ಥ, ಕಾಮಗಳ ನಡುವೆ ಆ ರಾಜನು ನಾಲ್ಕನೆಯವನಂತೆ ಹೊಳೆದನು.
1.248.5
अध्येतारं परं वेदान्प्रयोक्तारं महाध्वरे ।
रक्षितारं शुभाँल्लोकाँल्लोभिरे तं जनाधिपम् ॥ १.२४८.५ ॥
ವೇದಗಳನ್ನು ಶ್ರೇಷ್ಠವಾಗಿ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುವವನು, ಮಹಾಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಅವನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸುವವನು, ಶುಭಲೋಕಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವವನಾದ ಆ ಜನಾಧಿಪನನ್ನು (ಎಲ್ಲರೂ) ಬಯಸಿದರು.
1.248.6
अधिष्ठानवती लक्ष्मीः परायणवती मतिः ।
वर्धमानोऽखिलो धर्मस्तेनासीत्पृथिवीक्षिताम् ॥ १.२४८.६ ॥
ಅವನಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಆಳುವ ರಾಜರ ನಡುವೆ ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಸ್ಥಿರ ಆಧಾರವುಳ್ಳವಳಾದಳು, ಬುದ್ಧಿ ಪರಮ ಆಶ್ರಯವುಳ್ಳದ್ದಾಯಿತು, ಸಮಸ್ತ ಧರ್ಮ ಬೆಳೆಯಿತು.
1.248.7
भ्रातृभिः सहितौ राजा चतुर्भिरधिकं बभौ ।
प्रयुज्यमानैर्विततो वेदैरिव महाध्वरः ॥ १.२४८.७ ॥
ಸಹೋದರರೊಡನೆ ರಾಜನು ನಾಲ್ವರೊಂದಿಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೊಳೆದನು; ವೇದಗಳಿಂದ ವಿಸ್ತರಿಸಿದ ಮಹಾಯಜ್ಞದಂತೆ.
1.248.8
तं तु धौम्यादयो विप्राः परिवार्योपतस्थिरे ।
बृहस्पतिसमा मुख्याः प्रजापतिमिवामराः ॥ १.२४८.८ ॥
ಧೌಮ್ಯಾದಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಬೃಹಸ್ಪತಿಗೆ ಸಮಾನರಾದ ಶ್ರೇಷ್ಠರು, ದೇವತೆಗಳು ಪ್ರಜಾಪತಿಯನ್ನು ಸೇವಿಸುವಂತೆ ಅವನನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದು ಸೇವಿಸಿದರು.
1.248.9
धर्मराजे ह्यतिप्रीत्या पूर्णचन्द्र इवामले ।
प्रजानां रेमिरे तुल्यं नेत्राणि हृदयानि च ॥ १.२४८.९ ॥
ಧರ್ಮರಾಜನಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ, ನಿರ್ಮಲ ಆಕಾಶದ ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರನಂತೆ, ಪ್ರಜೆಗಳ ಕಣ್ಣು ಹೃದಯಗಳು ಸಮಾನವಾಗಿ ಸಂತೋಷಿಸಿದವು.
1.248.10
न तु केवलदैवेन प्रजा भावेन रेमिरे ।
यद्बभूव मनःकान्तं कर्मणा स चकार तत् ॥ १.२४८.१० ॥
ಪ್ರಜೆಗಳು ಕೇವಲ ದೈವದಿಂದಲ್ಲ, ಅವನ ಸ್ವಭಾವದಿಂದಲೇ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರು; ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾದುದನ್ನು ಅವನು ಕರ್ಮದಿಂದ ಮಾಡಿದನು.
1.248.11
न ह्ययुक्तं न चासत्यं नासह्यं न च वाऽप्रियम् ।
भाषितं चारुभाषस्य जज्ञे पार्थस्य धीमतः ॥ १.२४८.११ ॥
ಸುಂದರವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಪಾರ್ಥನ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಅನುಚಿತವೂ ಅಸತ್ಯವೂ ಅಸಹ್ಯವೂ ಅಪ್ರಿಯವೂ ಹುಟ್ಟಲಿಲ್ಲ.
1.248.12
स हि सर्वस्य लोकस्य हितमात्मन एव च ।
चिकीर्षन्सुमहातेजा रेमे भरतसत्तम ॥ १.२४८.१२ ॥
ಆ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಸಕಲ ಲೋಕದ ಮತ್ತು ತನ್ನ ಹಿತವನ್ನೂ ಮಾಡಬಯಸಿ ಆನಂದಿಸಿದನು, ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ.
1.248.13
तथा तु मुदिताः सर्वे पाण्डवा विगतज्वराः ।
अवसन्पृथिवीपालाँस्तापयन्तः स्वतेजसा ॥ १.२४८.१३ ॥
ಹೀಗೆ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಎಲ್ಲ ಪಾಂಡವರು ಸಂಕಟರಹಿತರಾಗಿ, ತಮ್ಮ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಭೂಪಾಲರನ್ನು ತಪಿಸುತ್ತಾ ವಾಸಿಸಿದರು.
1.248.14
ततः कतिपयाहस्य बीभत्सुः कृष्णमब्रवीत् ।
उष्णानि कृष्ण वर्तन्ते गच्छावो यमुनां प्रति ॥ १.२४८.१४ ॥
ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ನಂತರ ಬೀಭತ್ಸು ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ಕೃಷ್ಣಾ, ಬಿಸಿಲು ಸುಡುತ್ತಿದೆ; ಯಮುನಾ ನದಿಯ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗೋಣ."
1.248.15
सुहृज्जनवृतौ तत्र विहृत्य मधुसूदन ।
सायाह्ने पुनरेष्यावो रोचतां ते जनार्दन ॥ १.२४८.१५ ॥
"ಮಧುಸೂದನಾ, ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನೇಹಿತರ ಸುತ್ತುವರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ವಿಹರಿಸಿ, ಸಂಜೆಗೆ ನಾವು ಮತ್ತೆ ಹಿಂದಿರುಗೋಣ; ಜನಾರ್ದನಾ, ನಿನಗೆ ಒಪ್ಪಿಗೆಯಾದರೆ."
1.248.16
कुन्तीमातर्ममाप्येतद्रोचते यद्वयं जले ।
सुहृज्जनवृताः पार्थ विहरेम यथासुखम् ॥ १.२४८.१६ ॥
ವಾಸುದೇವ ಹೇಳಿದನು: "ಕುಂತಿಯ ಪುತ್ರನೇ, ನನಗೂ ಇದು ಇಷ್ಟವಾಗಿದೆ; ಸ್ನೇಹಿತರ ಸುತ್ತುವರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಸುಖವಾಗಿ ವಿಹರಿಸೋಣ, ಪಾರ್ಥಾ."
1.248.17
आमन्त्र्य तौ धर्मराजमनुज्ञाप्य च भारत ।
जग्मतुः पार्थगोविन्दौ सुहृज्जनवृतौ ततः ॥ १.२४८.१७ ॥
ಭರತನೇ, ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಧರ್ಮರಾಜನಿಗೆ ಆಮಂತ್ರಣ ನೀಡಿ, ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು, ಸ್ನೇಹಿತರ ಸುತ್ತುವರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಪಾರ್ಥ ಮತ್ತು ಗೋವಿಂದ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟರು.
1.248.18
विहरन्खाण्डवप्रस्थे काननेषु च माधवः ।
पुष्पितोपवनां दिव्यां ददर्श यमुनां नदीम् ॥ १.२४८.१८ ॥
ಖಾಂಡವಪ್ರಸ್ಥದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಕಾಡುಗಳಲ್ಲಿ ವಿಹರಿಸುತ್ತಾ, ಮಾಧವನು ಹೂವರಳಿದ ಉಪವನಗಳುಳ್ಳ ದಿವ್ಯ ಯಮುನಾ ನದಿಯನ್ನು ಕಂಡನು.
1.248.19
तस्यास्तीरे वनं दिव्यं सर्वर्तुसुमनोहरम् ।
आलयं सर्वभूतानां खाण्डवं खड्गचर्मभृत् ॥ १.२४८.१९ ॥
ಯಮುನೆಯ ತೀರದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಋತುಗಳ ಹೂವುಗಳಿಂದ ಮನೋಹರವಾದ ದಿವ್ಯ ವನವಿತ್ತು; ಅದು ಸರ್ವಭೂತಗಳ ಆಲಯವಾದ ಖಾಂಡವ, ಖಡ್ಗ ಮತ್ತು ಗುರಾಣಿಯನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದಂತಿತ್ತು.
1.248.20
ददर्श कृत्स्नं तं देशं सहितः सव्यसाचिना ।
ऋक्षगोमायुशार्दूलवृककृष्णमृगान्वितम् ॥ १.२४८.२० ॥
ಸವ್ಯಸಾಚಿಯೊಂದಿಗೆ ಅವರು ಆ ಇಡೀ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ನೋಡಿದರು; ಅದು ಕರಡಿ, ನರಿ, ಹುಲಿ, ತೋಳ, ಕಪ್ಪು ಜಿಂಕೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು.
1.248.21
शाखामृगगणैर्जुष्टं गजद्वीपिनिषेवितम् ।
शकबर्हिणदात्यूहहंससारसनादितम् ॥ १.२४८.२१ ॥
ಅದು ಮಂಗಗಳ ಗುಂಪುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ, ಆನೆ ಮತ್ತು ಚಿರತೆಗಳಿಂದ ಸೇವಿತವಾಗಿ, ಗಿಳಿ, ನವಿಲು, ದಾತ್ಯೂಹ, ಹಂಸ, ಕೊಕ್ಕರೆಗಳ ಕೂಗಿನಿಂದ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತಿತ್ತು.
1.248.22
नानामृगसहस्रैश्च पक्षिभिश्च समावृतम् ।
मानार्हं तच्च सर्वेषां देवदानवरक्षसाम् ॥ १.२४८.२२ ॥
ಅದು ಸಾವಿರಾರು ವಿವಿಧ ಮೃಗ ಮತ್ತು ಪಕ್ಷಿಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿತ್ತು; ಅದು ದೇವ, ದಾನವ, ರಾಕ್ಷಸರೆಲ್ಲರಿಗೂ ಗೌರವಾರ್ಹವಾಗಿತ್ತು.
1.248.23
आलयं पन्नगेन्द्रस्य तक्षकस्य महात्मनः ।
वेणुशाल्मलिबिल्वातिमुक्तजंब्वाम्रचम्पकैः ॥ १.२४८.२३ ॥
ಇದು ಮಹಾತ್ಮ ಪನ್ನಗೇಂದ್ರ ತಕ್ಷಕನ ಆಲಯ; ಬಿದಿರು, ಬೂರುಗ, ಬಿಲ್ವ, ಅತಿಮುಕ್ತ, ನೇರಳೆ, ಮಾವು, ಚಂಪಕ ಮರಗಳಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು.
1.248.24
अङ्कोलपनसाश्वत्थतालजम्बीरवञ्जुलैः ।
एकपद्मकतालैश्च शतशश्चैव रौहिणैः ॥ १.२४८.२४ ॥
ಅಂಕೋಲ, ಹಲಸು, ಅಶ್ವತ್ಥ, ತಾಳೆ, ನಿಂಬೆ, ವಂಜುಲ ಮರಗಳಿಂದ, ಏಕಪದ್ಮಕ ಮತ್ತು ತಾಳೆಗಳಿಂದ, ನೂರಾರು ರೌಹಿಣ ಮರಗಳಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು.
1.248.25
नानावृक्षैः समायुक्तं नानागुल्मसमावृतम् ।
वेत्रकीचकसंयुक्तमाशीविषनिषेवितम् ॥ १.२४८.२५ ॥
ನಾನಾ ಬಗೆಯ ಮರಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ನಾನಾ ಬಗೆಯ ಪೊದೆಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದ, ಬೆತ್ತ ಮತ್ತು ಬಿದಿರುಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ವಿಷಸರ್ಪಗಳಿಂದ ಸೇವಿತವಾದ ಆ ವನ.
1.248.26
विगतार्कं महाभोगविततद्रुमसङ्कटम् ।
व्यालदंष्ट्रिगणाकीर्णं वर्जितं सर्वमानुषैः ॥ १.२४८.२६ ॥
ಸೂರ್ಯನ ಬೆಳಕಿಲ್ಲದ, ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ಹರಡಿದ ಮಹಾ ಮರಗಳಿಂದ ದಟ್ಟವಾದ, ವಿಷದಂಷ್ಟ್ರೆಯ ಕ್ರೂರ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಗುಂಪುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಎಲ್ಲ ಮನುಷ್ಯರೂ ತ್ಯಜಿಸಿದ ಆ ವನ.
1.248.27
रक्षसां भुजगेन्द्राणां पक्षिणां च महालयम् ।
खाण्डवं सुमहाप्राज्ञः सर्वलोकविभागवित् ॥ १.२४८.२७ ॥
ರಾಕ್ಷಸರ, ನಾಗರಾಜರ, ಪಕ್ಷಿಗಳ ಮಹಾ ನಿವಾಸವಾದ ಖಾಂಡವವನ್ನು, ಸರ್ವಲೋಕ ವಿಭಾಗಗಳನ್ನು ಬಲ್ಲ ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞನು ನೋಡಿದನು.
1.248.28
दृष्टवान्सर्वलोकेश अर्जुनेन समन्वितः ।
पीताम्बरधरो देवस्तद्वनं बहुधा चरन् ॥ १.२४८.२८ ॥
ಸರ್ವಲೋಕೇಶ್ವರನಾದ, ಪೀತಾಂಬರಧಾರಿಯಾದ ದೇವನು ಅರ್ಜುನನೊಂದಿಗೆ ಆ ವನವನ್ನು ನಾನಾ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾ ನೋಡಿದನು.
1.248.29
सद्रुमस्य सयक्षस्य सभूतगणपक्षिणः ।
खाण्डवस्य विनाशं तं ददर्श मधुसूदनः ॥ १.२४८.२९ ॥
ಮರಗಳು, ಯಕ್ಷರು, ಭೂತಗಣಗಳು, ಪಕ್ಷಿಗಳು ಸಹಿತವಾದ ಖಾಂಡವದ ಆ ವಿನಾಶವನ್ನು ಮಧುಸೂದನನು ನೋಡಿದನು.
1.248.30
विहारदेशं संप्राप्य नानाद्रुममनुत्तमम् ।
गृहैरुच्चावचैर्युक्तं पुरन्दरपुरोपमम् ॥ १.२४८.३० ॥
ನಾನಾ ಮರಗಳಿಂದ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ವಿಹಾರ ಸ್ಥಳವನ್ನು ತಲುಪಿ, ಎತ್ತರ-ತಗ್ಗಿನ ಮನೆಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಇಂದ್ರಪುರಿಯಂತೆ ಇದ್ದ ಆ ಸ್ಥಳ.
1.248.31
भक्ष्यैर्भोज्यैश्च पेयैश्च रसवद्बिर्महाधनैः ।
माल्यैश्च विविधैर्गन्धैस्तथा वार्ष्मेयपाण्डवौ ॥ १.२४८.३१ ॥
ಭಕ್ಷ್ಯ, ಭೋಜ್ಯ, ಪೇಯಗಳಿಂದ, ರಸಭರಿತ ಮತ್ತು ಮಹಾಮೌಲ್ಯದ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ, ವಿವಿಧ ಮಾಲೆಗಳು ಮತ್ತು ಸುಗಂಧಗಳಿಂದ — ವಾರ್ಷ್ಣೇಯ ಮತ್ತು ಪಾಂಡವ.
1.248.32
तदा विविशतुः पूर्णं रत्नैरुच्चावचैः शुभैः ।
यथोपजोषं सर्वश्च जनश्चिक्रीड भारत ॥ १.२४८.३२ ॥
ಆಗ ಅವರಿಬ್ಬರೂ ವಿವಿಧ ಶುಭ ರತ್ನಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ (ಭವನವನ್ನು) ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು. ಓ ಭರತವಂಶಜನೇ, ಎಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮ ಇಷ್ಟಾನುಸಾರ ಆನಂದದಿಂದ ಕ್ರೀಡಿಸಿದರು.
1.248.33
स्त्रियश्च विपुलश्रोष्ण्यश्चारुपीनपयोधराः ।
मदस्खलितगामिन्यश्चिक्रीडुर्वामलोचनाः ॥ १.२४८.३३ ॥
ವಿಶಾಲ ನಿತಂಬೆಯರು, ಸುಂದರ ಪುಷ್ಟ ಸ್ತನದವರು, ಮದದಿಂದ ತತ್ತರಿಸುವ ನಡೆಯವರು, ಸುಂದರ ನಯನದ ಸ್ತ್ರೀಯರೂ ಕ್ರೀಡಿಸಿದರು.
1.248.34
वने काश्चिज्जले काश्चित्काश्चिद्वेश्मसु चाङ्गनाः ।
यथादेशं यथाप्रीति चिक्रीडुः पार्थकृष्णयोः ॥ १.२४८.३४ ॥
ಕೆಲವರು ವನದಲ್ಲಿ, ಕೆಲವರು ಜಲದಲ್ಲಿ, ಕೆಲವರು ಭವನಗಳಲ್ಲಿ, ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ, ಪ್ರೀತಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ, ಪಾರ್ಥ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣರೊಂದಿಗೆ ಕ್ರೀಡಿಸಿದರು.
1.248.35
वासुदेवप्रिया नित्यं सत्यभामा च भामिनी ।
द्रौपदी च सुभद्रा च वासांस्याभरणानि च।
प्रायच्छन्त महाराज स्त्रीणां ताः स्म मदोत्कटाः ॥ १.२४८.३५ ॥
ವಾಸುದೇವನಿಗೆ ಪ್ರಿಯಳಾದ ಸತ್ಯಭಾಮೆ ಸದಾ (ಅಲ್ಲಿದ್ದಳು), ಭಾಮಿನಿ ದ್ರೌಪದಿ ಮತ್ತು ಸುಭದ್ರೆಯೂ. ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಅವರು ಮದದಿಂದ ಉತ್ಕಟರಾಗಿ ಸ್ತ್ರೀಯರಿಗೆ ವಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ಆಭರಣಗಳನ್ನು ನೀಡಿದರು.
1.248.36
काश्चित्प्रहृष्टा ननृतुश्चुक्रुशुश्च तथा पराः ।
जहसुश्च परा नार्यः पपुश्चान्या वरासवम् ॥ १.२४८.३६ ॥
ಕೆಲವರು ಹರ್ಷದಿಂದ ನರ್ತಿಸಿದರು, ಇತರರು ಕೂಗಿದರು. ಬೇರೆ ಸ್ತ್ರೀಯರು ನಕ್ಕರು, ಮತ್ತೆ ಕೆಲವರು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮದ್ಯವನ್ನು ಕುಡಿದರು.
1.248.37
रुरुधुश्चापरास्तत्र प्रजघ्नुश्च परस्परम् ।
मन्त्रयामासुरन्याश्च रहस्यानि परस्परम् ॥ १.२४८.३७ ॥
ಇತರರು ಅಲ್ಲಿ ಪರಸ್ಪರರನ್ನು ತಡೆದರು; ಕೆಲವರು ಪರಸ್ಪರ ಹೊಡೆದಾಡಿದರು. ಇತರರು ಪರಸ್ಪರ ರಹಸ್ಯಗಳನ್ನು ಆಲೋಚಿಸಿದರು.
1.248.38
वेणुवीणामृदङ्गानां मनोज्ञानां च सर्वशः ।
शब्देन पूर्यते हर्म्यं तद्वनं सुमहर्द्धिमत् ॥ १.२४८.३८ ॥
ಕೊಳಲು, ವೀಣೆ, ಮೃದಂಗಗಳ ಮನೋಹರ ಧ್ವನಿಯಿಂದ ಆ ಅರಮನೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ತುಂಬಿತ್ತು. ಆ ವನವು ಅತ್ಯಂತ ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿತ್ತು.
1.248.39
तस्मिंस्तदा वर्तमानो कुरुदाशार्हनन्दनौ ।
समीपं जग्मतुः कंचिदुद्देशं सुमनोहरम् ॥ १.२४८.३९ ॥
ಆಗ ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಕುರು ಮತ್ತು ದಾಶಾರ್ಹ ವಂಶದ ಇಬ್ಬರು ಪುತ್ರರು ಅತ್ಯಂತ ಮನೋಹರವಾದ ಒಂದು ಸ್ಥಳದ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಹೋದರು.
1.248.40
तत्र गत्वा महात्मानौ कृष्णौ परपुरञ्जयौ ।
महार्हासनयो राजंस्ततस्तौ सन्निषीदतुः ॥ १.२४८.४० ॥
ಓ ರಾಜನೇ! ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಶತ್ರುನಗರಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದ ಆ ಮಹಾತ್ಮರಾದ ಇಬ್ಬರು ಕೃಷ್ಣರು ಬೆಲೆಬಾಳುವ ಆಸನಗಳ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತರು.
1.248.41
तत्र पूर्वव्यतीतानि विक्रान्तानीतराणि च ।
बहूनि कथयित्वा तौ रेमाते पार्थमाधवौ ॥ १.२४८.४१ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆ ನಡೆದ ಮತ್ತು ಇತರ ಪರಾಕ್ರಮದ ಅನೇಕ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಂಡು ಪಾರ್ಥ ಮತ್ತು ಮಾಧವ ಇಬ್ಬರೂ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರು.
1.248.42
तत्रोपविष्टौ मुदितौ नाकपृष्ठेऽश्विनाविव ।
अभ्यागच्छत्तदा विप्रो वासुदेवधनञ्जयौ ॥ १.२४८.४२ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಸ್ವರ್ಗದ ಬೆನ್ನಿನ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತ ಅಶ್ವಿನಿ ದೇವತೆಗಳಂತೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕುಳಿತಿದ್ದ ವಾಸುದೇವ ಮತ್ತು ಧನಂಜಯರ ಬಳಿಗೆ ಆಗ ಒಬ್ಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಬಂದನು.
1.248.43
बृहच्छालप्रतीकाशः प्रतप्तकनकप्रभः ।
हरिपिङ्गोज्ज्वलश्मश्रुः प्रमाणायामतः समः ॥ १.२४८.४३ ॥
ಅವರು ದೊಡ್ಡ ಶಾಲ ವೃಕ್ಷದಂತೆ ಇದ್ದರು, ಕಾಯಿಸಿದ ಚಿನ್ನದ ಹೊಳಪಿನವರು; ಅವರ ಗಡ್ಡ ಹಸಿರು-ಹಳದಿ ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿತ್ತು; ಎತ್ತರ ಮತ್ತು ಅಗಲ ಸಮಾನ ಅನುಪಾತದಲ್ಲಿದ್ದವು.
1.248.44
तरुणादित्यसङ्काशश्चीरवासा जटाधरः ।
पद्मपत्राननः पिङ्गस्तेजसा प्रज्वलन्निव ॥ १.२४८.४४ ॥
ಅವರು ಎಳೆಯ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಇದ್ದರು, ನಾರುಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿದವರು, ಜಟಾಧಾರಿ; ಅವರ ಮುಖ ಕಮಲದ ಎಲೆಯಂತೆ, ಹಳದಿ ವರ್ಣದವರು; ತಮ್ಮ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಉರಿಯುತ್ತಿರುವಂತೆ ಹೊಳೆದರು.
1.248.45
जगाम तौ कृष्णपार्थौ दिधक्षुः खाण्डवं वनम् ।
उपसृष्टं तु तं कृष्णो भ्राजमानं द्विजोत्तमम्।
अर्जनो वासुदेवश्च तूर्णमुत्पत्य तस्थतुः ॥ १.२४८.४५ ॥
ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಪಾರ್ಥರು ಖಾಂಡವ ವನವನ್ನು ಸುಡಲು ಬಯಸಿ ಹೊರಟರು. ಆಗ ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಅರ್ಜುನರು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಎದ್ದು, ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಬಳಿ ಬಂದು ನಿಂತರು.