Mahābhārata · Adhyāya 1.248
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.248.1
इन्द्रप्रस्थे वसन्तस्ते जघ्रुरन्यान्नराधिपान् ।
शासनाद्धृतराष्ट्रस्य राज्ञः शान्तनवस्य च ॥ १.२४८.१ ॥
In Indraprastha wohnend, unterwarfen sie andere Könige auf Befehl des Königs Dhṛtarāṣṭra und des Sohnes Śantanus.
1.248.2
आश्रित्य धर्मराजानं सर्वलोकोऽवसत्सुखम् ।
पुण्यलक्षणकर्माणं स्वदेहमिव देहिनः ॥ १.२४८.२ ॥
Sich auf König Dharma stützend, lebte das ganze Volk glücklich, wie ein Verkörperter in seinem eigenen Leib, denn seine Taten trugen die Zeichen des Verdienstes.
1.248.3
स समं धर्मकामार्थान्सिषेवे भरतर्षभ ।
त्रीनिवात्मसमान्बन्धून्नीतिमानिव मानयन् ॥ १.२४८.३ ॥
O Stier der Bharatas, er pflegte Dharma, Lust und Reichtum in gleichem Maße und ehrte seine drei Verwandten, ihm selbst ebenbürtig, wie einer, der richtiges Verhalten kennt.
1.248.4
तेषां समविभक्तानां क्षितौ देहवतामिव ।
बभौ धर्मार्थकामानां चतुर्थ इव पार्थिवः ॥ १.२४८.४ ॥
Unter ihnen, gleichmäßig verteilt, wie Dharma, Reichtum und Begierde, auf der Erde verkörpert, strahlte jener König wie ein Vierter.
1.248.5
अध्येतारं परं वेदान्प्रयोक्तारं महाध्वरे ।
रक्षितारं शुभाँल्लोकाँल्लोभिरे तं जनाधिपम् ॥ १.२४८.५ ॥
Sie alle sehnten sich nach jenem Herrn der Menschen, dem höchsten Rezitator der Veden, der sie beim großen Opfer anwendet und die glückverheißenden Welten schützt.
1.248.6
अधिष्ठानवती लक्ष्मीः परायणवती मतिः ।
वर्धमानोऽखिलो धर्मस्तेनासीत्पृथिवीक्षिताम् ॥ १.२४८.६ ॥
Durch ihn hatte die Glückseligkeit unter den Herrschern der Erde einen festen Grund, der Verstand eine höchste Zuflucht, und das ganze Dharma wuchs.
1.248.7
भ्रातृभिः सहितौ राजा चतुर्भिरधिकं बभौ ।
प्रयुज्यमानैर्विततो वेदैरिव महाध्वरः ॥ १.२४८.७ ॥
Mit seinen Brüdern strahlte der König heller als die vier, wie ein großes Opfer, das durch die Veden entfaltet wird.
1.248.8
तं तु धौम्यादयो विप्राः परिवार्योपतस्थिरे ।
बृहस्पतिसमा मुख्याः प्रजापतिमिवामराः ॥ १.२४८.८ ॥
Dhaumya und die übrigen Brahmanen, die vornehmsten und dem Bṛhaspati gleich, umringten ihn und dienten ihm, wie die Götter Prajāpati dienen.
1.248.9
धर्मराजे ह्यतिप्रीत्या पूर्णचन्द्र इवामले ।
प्रजानां रेमिरे तुल्यं नेत्राणि हृदयानि च ॥ १.२४८.९ ॥
Aus großer Zuneigung zu König Dharma freuten sich die Augen und Herzen des Volkes gleichermaßen, wie der Vollmond am klaren Himmel.
1.248.10
न तु केवलदैवेन प्रजा भावेन रेमिरे ।
यद्बभूव मनःकान्तं कर्मणा स चकार तत् ॥ १.२४८.१० ॥
Das Volk freute sich nicht allein durch das Schicksal, sondern durch seine Gesinnung; was dem Geist lieb war, vollbrachte er durch seine Taten.
1.248.11
न ह्ययुक्तं न चासत्यं नासह्यं न च वाऽप्रियम् ।
भाषितं चारुभाषस्य जज्ञे पार्थस्य धीमतः ॥ १.२४८.११ ॥
Aus den Worten des weisen Pārtha, der angenehm sprach, kam nichts Unpassendes, Falsches, Unerträgliches oder Unangenehmes hervor.
1.248.12
स हि सर्वस्य लोकस्य हितमात्मन एव च ।
चिकीर्षन्सुमहातेजा रेमे भरतसत्तम ॥ १.२४८.१२ ॥
Das Wohl aller Welt und auch sein eigenes zu bewirken begehrend, freute sich jener von großer Strahlkraft, o bester der Bharatas.
1.248.13
तथा तु मुदिताः सर्वे पाण्डवा विगतज्वराः ।
अवसन्पृथिवीपालाँस्तापयन्तः स्वतेजसा ॥ १.२४८.१३ ॥
So wohnten alle Pāṇḍavas, erfreut und von Kummer befreit, dort und versetzten mit ihrem eigenen Glanz die Beschützer der Erde in Hitze.
1.248.14
ततः कतिपयाहस्य बीभत्सुः कृष्णमब्रवीत् ।
उष्णानि कृष्ण वर्तन्ते गच्छावो यमुनां प्रति ॥ १.२४८.१४ ॥
Nach einigen Tagen sprach Bībhatsu (Arjuna) zu Kṛṣṇa: »O Kṛṣṇa, die Hitze ist groß; laß uns zur Yamunā gehen.«
1.248.15
सुहृज्जनवृतौ तत्र विहृत्य मधुसूदन ।
सायाह्ने पुनरेष्यावो रोचतां ते जनार्दन ॥ १.२४८.१५ ॥
»O Madhusūdana, nachdem wir dort umgeben von Verwandten und Freunden umhergewandert sind, werden wir am Abend zurückkehren, wenn es dir gefällt, o Janārdana.«
1.248.16
कुन्तीमातर्ममाप्येतद्रोचते यद्वयं जले ।
सुहृज्जनवृताः पार्थ विहरेम यथासुखम् ॥ १.२४८.१६ ॥
Vāsudeva sprach: »O Sohn der Kuntī, auch mir gefällt das: Laß uns im Wasser umherziehen, nach Belieben, umgeben von Verwandten und Freunden, o Pārtha.«
1.248.17
आमन्त्र्य तौ धर्मराजमनुज्ञाप्य च भारत ।
जग्मतुः पार्थगोविन्दौ सुहृज्जनवृतौ ततः ॥ १.२४८.१७ ॥
O Bhārata, nachdem die beiden sich von Dharmarāja verabschiedet und seine Erlaubnis erhalten hatten, brachen Pārtha und Govinda auf, umgeben von Verwandten und Freunden.
1.248.18
विहरन्खाण्डवप्रस्थे काननेषु च माधवः ।
पुष्पितोपवनां दिव्यां ददर्श यमुनां नदीम् ॥ १.२४८.१८ ॥
Auf seinen Wanderungen durch das Gebiet von Khāṇḍava und die Wälder sah Mādhava den göttlichen Fluss Yamunā mit seinen blühenden Hainen.
1.248.19
तस्यास्तीरे वनं दिव्यं सर्वर्तुसुमनोहरम् ।
आलयं सर्वभूतानां खाण्डवं खड्गचर्मभृत् ॥ १.२४८.१९ ॥
An ihrem Ufer lag ein göttlicher Wald, lieblich mit Blumen aller Jahreszeiten, die Wohnstatt aller Wesen: Khāṇḍava, als trüge er Schwert und Schild.
1.248.20
ददर्श कृत्स्नं तं देशं सहितः सव्यसाचिना ।
ऋक्षगोमायुशार्दूलवृककृष्णमृगान्वितम् ॥ १.२४८.२० ॥
Zusammen mit Savyasācin (Arjuna) betrachtete er die ganze Gegend, voller Bären, Schakale, Tiger, Wölfe und schwarzer Antilopen.
1.248.21
शाखामृगगणैर्जुष्टं गजद्वीपिनिषेवितम् ।
शकबर्हिणदात्यूहहंससारसनादितम् ॥ १.२४८.२१ ॥
Es war von Affenscharen bevölkert, von Elefanten und Leoparden besucht und hallte wider vom Ruf der Papageien, Pfauen, Dātyūha-Vögel, Schwäne und Kraniche.
1.248.22
नानामृगसहस्रैश्च पक्षिभिश्च समावृतम् ।
मानार्हं तच्च सर्वेषां देवदानवरक्षसाम् ॥ १.२४८.२२ ॥
Es war umgeben von Tausenden Tieren und Vögeln vielerlei Art, und es war würdig, von allen geehrt zu werden: Göttern, Dānavas und Rākṣasas.
1.248.23
आलयं पन्नगेन्द्रस्य तक्षकस्य महात्मनः ।
वेणुशाल्मलिबिल्वातिमुक्तजंब्वाम्रचम्पकैः ॥ १.२४८.२३ ॥
Es war die Wohnstatt des hochgesinnten Schlangenfürsten Takṣaka, erfüllt von Bambus, Seidenbaum, Bilva, Atimukta, Rosenapfel, Mango und Champak-Bäumen.
1.248.24
अङ्कोलपनसाश्वत्थतालजम्बीरवञ्जुलैः ।
एकपद्मकतालैश्च शतशश्चैव रौहिणैः ॥ १.२४८.२४ ॥
Es war erfüllt von Aṅkola-, Jackfrucht-, Aśvattha-, Palm-, Zitronen- und Vañjula-Bäumen, von Ekapadmaka- und Palmen und von Hunderten Rauhiṇa-Bäumen.
1.248.25
नानावृक्षैः समायुक्तं नानागुल्मसमावृतम् ।
वेत्रकीचकसंयुक्तमाशीविषनिषेवितम् ॥ १.२४८.२५ ॥
Erfüllt von vielerlei Bäumen, umgeben von mancherlei Gesträuch, reich an Rattan und Bambus, von giftigen Schlangen bewohnt.
1.248.26
विगतार्कं महाभोगविततद्रुमसङ्कटम् ।
व्यालदंष्ट्रिगणाकीर्णं वर्जितं सर्वमानुषैः ॥ १.२४८.२६ ॥
Ohne Sonnenlicht, dicht von weit ausladenden Bäumen, voller reißzahniger Raubtiere, von allen Menschen gemieden.
1.248.27
रक्षसां भुजगेन्द्राणां पक्षिणां च महालयम् ।
खाण्डवं सुमहाप्राज्ञः सर्वलोकविभागवित् ॥ १.२४८.२७ ॥
Khāṇḍava, die große Behausung der Rākṣasas, der Schlangenkönige und der Vögel; der überaus weise, der die Einteilung aller Welten kennt, sah es.
1.248.28
दृष्टवान्सर्वलोकेश अर्जुनेन समन्वितः ।
पीताम्बरधरो देवस्तद्वनं बहुधा चरन् ॥ १.२४८.२८ ॥
Der Gott, Herr aller Welten, in gelbe Gewänder gekleidet, zusammen mit Arjuna, der jenen Wald auf vielerlei Weise durchstreifte, sah ihn.
1.248.29
सद्रुमस्य सयक्षस्य सभूतगणपक्षिणः ।
खाण्डवस्य विनाशं तं ददर्श मधुसूदनः ॥ १.२४८.२९ ॥
Madhusūdana sah jene Vernichtung Khāṇḍavas, mit seinen Bäumen, Yakṣas, Geisterscharen und Vögeln.
1.248.30
विहारदेशं संप्राप्य नानाद्रुममनुत्तमम् ।
गृहैरुच्चावचैर्युक्तं पुरन्दरपुरोपमम् ॥ १.२४८.३० ॥
Als sie einen Lustgarten erreichten, überaus herrlich mit vielen Bäumen, mit hohen und niedrigen Häusern ausgestattet, dem Stadt Indras gleich.
1.248.31
भक्ष्यैर्भोज्यैश्च पेयैश्च रसवद्बिर्महाधनैः ।
माल्यैश्च विविधैर्गन्धैस्तथा वार्ष्मेयपाण्डवौ ॥ १.२४८.३१ ॥
Mit Speisen zum Essen, Gerichten zum Verzehr und Getränken, mit schmackhaften und kostbaren Dingen, mit Girlanden vielerlei Art und mancherlei Düften — Vārṣṇeya und Pāṇḍava.
1.248.32
तदा विविशतुः पूर्णं रत्नैरुच्चावचैः शुभैः ।
यथोपजोषं सर्वश्च जनश्चिक्रीड भारत ॥ १.२४८.३२ ॥
Dann betraten sie (den Palast), der mit mannigfaltigen, glückverheißenden Juwelen gefüllt war; und alle Leute, o Nachkomme Bharatas, vergnügten sich nach ihrem Belieben.
1.248.33
स्त्रियश्च विपुलश्रोष्ण्यश्चारुपीनपयोधराः ।
मदस्खलितगामिन्यश्चिक्रीडुर्वामलोचनाः ॥ १.२४८.३३ ॥
Auch die Frauen, breithüftig, mit schönen vollen Brüsten, im schwankenden Gang des Rausches gehend, mit schönen Augen, spielten.
1.248.34
वने काश्चिज्जले काश्चित्काश्चिद्वेश्मसु चाङ्गनाः ।
यथादेशं यथाप्रीति चिक्रीडुः पार्थकृष्णयोः ॥ १.२४८.३४ ॥
Einige Frauen im Wald, einige im Wasser, und andere in den Häusern, je nach Ort und nach Belieben, spielten mit Pārtha und Kṛṣṇa.
1.248.35
वासुदेवप्रिया नित्यं सत्यभामा च भामिनी ।
द्रौपदी च सुभद्रा च वासांस्याभरणानि च।
प्रायच्छन्त महाराज स्त्रीणां ताः स्म मदोत्कटाः ॥ १.२४८.३५ ॥
Satyabhāmā, stets Vāsudeva lieb, und die edle Draupadī und Subhadrā waren dort; o großer König, im Rausch ungestüm, schenkten sie den Frauen Gewänder und Schmuck.
1.248.36
काश्चित्प्रहृष्टा ननृतुश्चुक्रुशुश्च तथा पराः ।
जहसुश्च परा नार्यः पपुश्चान्या वरासवम् ॥ १.२४८.३६ ॥
Einige Frauen tanzten, voller Freude, und andere schrien; andere Frauen lachten, und andere tranken den vortrefflichen Likör.
1.248.37
रुरुधुश्चापरास्तत्र प्रजघ्नुश्च परस्परम् ।
मन्त्रयामासुरन्याश्च रहस्यानि परस्परम् ॥ १.२४८.३७ ॥
Andere hielten einander dort auf, und einige schlugen sich gegenseitig. Wieder andere berieten einander über geheime Dinge.
1.248.38
वेणुवीणामृदङ्गानां मनोज्ञानां च सर्वशः ।
शब्देन पूर्यते हर्म्यं तद्वनं सुमहर्द्धिमत् ॥ १.२४८.३८ ॥
Vom reizenden Klang von Flöten, Vīṇās und Trommeln wurde der Palast ringsum erfüllt; jener Hain war sehr prächtig.
1.248.39
तस्मिंस्तदा वर्तमानो कुरुदाशार्हनन्दनौ ।
समीपं जग्मतुः कंचिदुद्देशं सुमनोहरम् ॥ १.२४८.३९ ॥
Da gingen die beiden Söhne der Geschlechter der Kurus und Dāśārhas, die dort anwesend waren, zu einem sehr reizvollen Ort in der Nähe.
1.248.40
तत्र गत्वा महात्मानौ कृष्णौ परपुरञ्जयौ ।
महार्हासनयो राजंस्ततस्तौ सन्निषीदतुः ॥ १.२४८.४० ॥
Dort setzten sich, o König, nachdem sie hingegangen waren, die beiden großherzigen Kṛṣṇas, Bezwinger feindlicher Städte, auf kostbare Sitze.
1.248.41
तत्र पूर्वव्यतीतानि विक्रान्तानीतराणि च ।
बहूनि कथयित्वा तौ रेमाते पार्थमाधवौ ॥ १.२४८.४१ ॥
Dort ergötzten sich die beiden, Pārtha und Mādhava, nachdem sie viele vergangene und andere Heldentaten erzählt hatten.
1.248.42
तत्रोपविष्टौ मुदितौ नाकपृष्ठेऽश्विनाविव ।
अभ्यागच्छत्तदा विप्रो वासुदेवधनञ्जयौ ॥ १.२४८.४२ ॥
Dort, fröhlich sitzend wie die beiden Aśvin auf dem Rücken des Himmels, kam da ein Brahmane zu Vāsudeva und Dhanañjaya.
1.248.43
बृहच्छालप्रतीकाशः प्रतप्तकनकप्रभः ।
हरिपिङ्गोज्ज्वलश्मश्रुः प्रमाणायामतः समः ॥ १.२४८.४३ ॥
Er glich einem großen Sāla-Baum, mit dem Glanz geschmolzenen Goldes; sein Bart leuchtete, rötlichgelb wie der eines Löwen, und Höhe und Breite standen im gleichen Verhältnis.
1.248.44
तरुणादित्यसङ्काशश्चीरवासा जटाधरः ।
पद्मपत्राननः पिङ्गस्तेजसा प्रज्वलन्निव ॥ १.२४८.४४ ॥
Er glich der jungen Sonne, gekleidet in Baumrinden und mit verfilztem Haar; sein Gesicht war wie ein Lotusblatt, rötlichgelb, und er strahlte, als brenne er von seinem eigenen Glanz.
1.248.45
जगाम तौ कृष्णपार्थौ दिधक्षुः खाण्डवं वनम् ।
उपसृष्टं तु तं कृष्णो भ्राजमानं द्विजोत्तमम्।
अर्जनो वासुदेवश्च तूर्णमुत्पत्य तस्थतुः ॥ १.२४८.४५ ॥
Kṛṣṇa und Pārtha machten sich auf, begierig, den Khāṇḍava-Wald zu verbrennen. Da erhoben sich Kṛṣṇa und Arjuna rasch und traten vor jenen strahlenden besten der Brahmanen.