மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.248
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.248.1
इन्द्रप्रस्थे वसन्तस्ते जघ्रुरन्यान्नराधिपान् ।
शासनाद्धृतराष्ट्रस्य राज्ञः शान्तनवस्य च ॥ १.२४८.१ ॥
இந்திரப்ரஸ்தத்தில் வாழ்ந்த அவர்கள் திருதராஷ்டிர மன்னனினும் சாந்தனுவின் மகனினும் கட்டளையால் பிற மன்னர்களை அடக்கினர்.
1.248.2
आश्रित्य धर्मराजानं सर्वलोकोऽवसत्सुखम् ।
पुण्यलक्षणकर्माणं स्वदेहमिव देहिनः ॥ १.२४८.२ ॥
தர்மராஜனை (யுதிஷ்டிரனை) ஆதாரமாகக் கொண்டு எல்லா மக்களும் இன்பமாக வாழ்ந்தனர்; புண்ணியச் செயல்களை உடையவனாகிய அவன், உயிருள்ளவன் தன் உடலைப் போல.
1.248.3
स समं धर्मकामार्थान्सिषेवे भरतर्षभ ।
त्रीनिवात्मसमान्बन्धून्नीतिमानिव मानयन् ॥ १.२४८.३ ॥
பரத குலத்தின் காளையே! அவன் தர்மம், காமம், அர்த்தம் ஆகிய மூன்றையும் சமமாகப் பின்பற்றினான்; தன்னைப் போன்ற மூன்று பந்துக்களையும் நீதிமான் போல மதித்தான்.
1.248.4
तेषां समविभक्तानां क्षितौ देहवतामिव ।
बभौ धर्मार्थकामानां चतुर्थ इव पार्थिवः ॥ १.२४८.४ ॥
பூமியில் உருவெடுத்த தர்மம், அர்த்தம், காமம் ஆகியவற்றைப் போல சமமாகப் பகிரப்பட்ட அவர்களுக்கு நடுவில், அந்த மன்னன் நான்காவதுபோல் ஒளிர்ந்தான்.
1.248.5
अध्येतारं परं वेदान्प्रयोक्तारं महाध्वरे ।
रक्षितारं शुभाँल्लोकाँल्लोभिरे तं जनाधिपम् ॥ १.२४८.५ ॥
வேதங்களைச் சிறந்த முறையில் ஓதுபவன், பெரிய யாகத்தில் அவற்றைப் பயன்படுத்துபவன், நல்ல உலகங்களைக் காப்பவன் ஆகிய அந்த மக்கள் தலைவனை (அனைவரும்) விரும்பினர்.
1.248.6
अधिष्ठानवती लक्ष्मीः परायणवती मतिः ।
वर्धमानोऽखिलो धर्मस्तेनासीत्पृथिवीक्षिताम् ॥ १.२४८.६ ॥
அவனால் பூமியை ஆளும் மன்னர்களிடையே செல்வம் நிலையான அடித்தளம் கொண்டதாயிற்று, அறிவு உயர்ந்த புகலிடம் கொண்டதாயிற்று, முழு தர்மமும் வளர்ந்தது.
1.248.7
भ्रातृभिः सहितौ राजा चतुर्भिरधिकं बभौ ।
प्रयुज्यमानैर्विततो वेदैरिव महाध्वरः ॥ १.२४८.७ ॥
சகோதரர்களுடன் அரசன் நால்வருடன் கூடுதலாகப் பிரகாசித்தான்; ஓதப்படும் வேதங்களால் விரிந்த பெரிய யாகம் போல.
1.248.8
तं तु धौम्यादयो विप्राः परिवार्योपतस्थिरे ।
बृहस्पतिसमा मुख्याः प्रजापतिमिवामराः ॥ १.२४८.८ ॥
தௌம்யர் முதலிய அந்தணர்கள், பிருகஸ்பதிக்கு நிகரான சிறந்தோர், அவனைச் சூழ்ந்து தேவர்கள் பிரஜாபதியை வணங்குவது போல வணங்கினர்.
1.248.9
धर्मराजे ह्यतिप्रीत्या पूर्णचन्द्र इवामले ।
प्रजानां रेमिरे तुल्यं नेत्राणि हृदयानि च ॥ १.२४८.९ ॥
தர்மராஜனிடம் மிகுந்த அன்பால், தெளிவான வானில் முழுநிலவு போல, மக்களின் கண்களும் இதயங்களும் ஒப்பாக மகிழ்ந்தன.
1.248.10
न तु केवलदैवेन प्रजा भावेन रेमिरे ।
यद्बभूव मनःकान्तं कर्मणा स चकार तत् ॥ १.२४८.१० ॥
மக்கள் வெறும் விதியால் அல்ல, அவனது இயல்பால் மகிழ்ந்தனர்; மனதுக்கினியதை அவன் தன் செயலால் செய்தான்.
1.248.11
न ह्ययुक्तं न चासत्यं नासह्यं न च वाऽप्रियम् ।
भाषितं चारुभाषस्य जज्ञे पार्थस्य धीमतः ॥ १.२४८.११ ॥
இனிய சொற்களையுடைய அறிவுள்ள பார்த்தனின் சொற்களில் தகாததும், பொய்யும், தாங்கொணாததும், அப்ரியமானதும் எழவில்லை.
1.248.12
स हि सर्वस्य लोकस्य हितमात्मन एव च ।
चिकीर्षन्सुमहातेजा रेमे भरतसत्तम ॥ १.२४८.१२ ॥
அவன் பெரும் ஒளியுடையவன்; எல்லா உலகத்தின் நலனையும் தன் நலனையும் செய்ய விரும்பி மகிழ்ந்தான், பரதர்களில் சிறந்தவனே.
1.248.13
तथा तु मुदिताः सर्वे पाण्डवा विगतज्वराः ।
अवसन्पृथिवीपालाँस्तापयन्तः स्वतेजसा ॥ १.२४८.१३ ॥
இவ்வாறு மகிழ்ச்சியடைந்த அனைத்துப் பாண்டவர்களும் துயரற்றவர்களாகி, தங்கள் தேஜஸால் பூமியின் அரசர்களை வெப்பமூட்டியவாறு வாழ்ந்தனர்.
1.248.14
ततः कतिपयाहस्य बीभत्सुः कृष्णमब्रवीत् ।
उष्णानि कृष्ण वर्तन्ते गच्छावो यमुनां प्रति ॥ १.२४८.१४ ॥
சில நாட்களுக்குப் பின் பீபத்ஸு கிருஷ்ணனிடம், "கிருஷ்ணா, வெயில் சுடுகிறது; நாம் யமுனையை நோக்கிச் செல்வோம்" என்றான்.
1.248.15
सुहृज्जनवृतौ तत्र विहृत्य मधुसूदन ।
सायाह्ने पुनरेष्यावो रोचतां ते जनार्दन ॥ १.२४८.१५ ॥
"மதுசூதனா, அங்கே நண்பர்கள் சூழ விளையாடி, மாலையில் நாம் மீண்டும் திரும்புவோம்; ஜனார்த்தனா, உனக்கு விருப்பமானால்."
1.248.16
कुन्तीमातर्ममाप्येतद्रोचते यद्वयं जले ।
सुहृज्जनवृताः पार्थ विहरेम यथासुखम् ॥ १.२४८.१६ ॥
வாசுதேவன் கூறினான்: "குந்தியின் மகனே, எனக்கும் இது பிடித்திருக்கிறது; நண்பர்கள் சூழ நீரில் நாம் சுகமாக விளையாடுவோம், பார்த்தா."
1.248.17
आमन्त्र्य तौ धर्मराजमनुज्ञाप्य च भारत ।
जग्मतुः पार्थगोविन्दौ सुहृज्जनवृतौ ततः ॥ १.२४८.१७ ॥
பாரதனே, அவ்விருவரும் தர்மராஜனிடம் விடை பெற்று, அனுமதி பெற்று, நண்பர்கள் சூழ, பார்த்தனும் கோவிந்தனும் அங்கிருந்து சென்றனர்.
1.248.18
विहरन्खाण्डवप्रस्थे काननेषु च माधवः ।
पुष्पितोपवनां दिव्यां ददर्श यमुनां नदीम् ॥ १.२४८.१८ ॥
காண்டவப் பிரஸ்தத்திலும் காடுகளிலும் விளையாடியபடி, மாதவன் மலர்ந்த சோலைகளுடன் கூடிய தெய்வீக யமுனை நதியைக் கண்டான்.
1.248.19
तस्यास्तीरे वनं दिव्यं सर्वर्तुसुमनोहरम् ।
आलयं सर्वभूतानां खाण्डवं खड्गचर्मभृत् ॥ १.२४८.१९ ॥
யமுனையின் கரையில் எல்லா ருதுக்களின் மலர்களாலும் அழகான ஒரு தெய்வீக வனம் இருந்தது; அது அனைத்து உயிர்களுக்கும் இருப்பிடமான காண்டவம், வாளும் கேடயமும் ஏந்தியது.
1.248.20
ददर्श कृत्स्नं तं देशं सहितः सव्यसाचिना ।
ऋक्षगोमायुशार्दूलवृककृष्णमृगान्वितम् ॥ १.२४८.२० ॥
சவ்யசாசியுடன் அவர் அந்தப் பகுதி முழுவதையும் கண்டார்; அது கரடிகள், நரிகள், புலிகள், ஓநாய்கள், கருமான்களால் நிறைந்திருந்தது.
1.248.21
शाखामृगगणैर्जुष्टं गजद्वीपिनिषेवितम् ।
शकबर्हिणदात्यूहहंससारसनादितम् ॥ १.२४८.२१ ॥
அது குரங்குக் கூட்டங்களால் நிறைந்து, யானைகளும் சிறுத்தைகளும் உலாவும் இடமாக, கிளிகள், மயில்கள், தாத்யூஹ பறவைகள், அன்னங்கள், கொக்குகளின் ஒலியால் எதிரொலித்தது.
1.248.22
नानामृगसहस्रैश्च पक्षिभिश्च समावृतम् ।
मानार्हं तच्च सर्वेषां देवदानवरक्षसाम् ॥ १.२४८.२२ ॥
அது ஆயிரக்கணக்கான பல்வேறு விலங்குகளாலும் பறவைகளாலும் சூழப்பட்டிருந்தது; அது தேவர்கள், தானவர்கள், ராட்சசர்கள் அனைவராலும் மதிக்கத்தக்கதாக இருந்தது.
1.248.23
आलयं पन्नगेन्द्रस्य तक्षकस्य महात्मनः ।
वेणुशाल्मलिबिल्वातिमुक्तजंब्वाम्रचम्पकैः ॥ १.२४८.२३ ॥
இது மகாத்மாவான நாகராஜன் தட்சகனின் இருப்பிடமாக இருந்தது; மூங்கில், இலவம், வில்வம், அதிமுக்தம், நாவல், மா, சம்பகம் மரங்களால் நிறைந்தது.
1.248.24
अङ्कोलपनसाश्वत्थतालजम्बीरवञ्जुलैः ।
एकपद्मकतालैश्च शतशश्चैव रौहिणैः ॥ १.२४८.२४ ॥
அங்கோலம், பலா, அரசு, பனை, எலுமிச்சை, வஞ்சுல மரங்களாலும், ஏகபத்மகம் மற்றும் பனைகளாலும், நூற்றுக்கணக்கான ரௌஹிண மரங்களாலும் நிறைந்தது.
1.248.25
नानावृक्षैः समायुक्तं नानागुल्मसमावृतम् ।
वेत्रकीचकसंयुक्तमाशीविषनिषेवितम् ॥ १.२४८.२५ ॥
பல வகை மரங்களால் நிறைந்தும், பல வகை புதர்களால் சூழப்பட்டும், பிரம்பு மற்றும் மூங்கில்களுடன் கூடியதும், நச்சுப் பாம்புகள் வாழ்வதுமான அது.
1.248.26
विगतार्कं महाभोगविततद्रुमसङ्कटम् ।
व्यालदंष्ट्रिगणाकीर्णं वर्जितं सर्वमानुषैः ॥ १.२४८.२६ ॥
சூரியனின் ஒளி எட்டாத, பெரிய படர்ந்த மரங்கள் நெருங்கிய, கொடிய பற்களுடைய விலங்குக் கூட்டங்கள் நிறைந்த, எல்லா மனிதர்களாலும் விலக்கப்பட்ட அது.
1.248.27
रक्षसां भुजगेन्द्राणां पक्षिणां च महालयम् ।
खाण्डवं सुमहाप्राज्ञः सर्वलोकविभागवित् ॥ १.२४८.२७ ॥
அரக்கர்கள், நாகராஜர்கள், பறவைகள் ஆகியோரின் பெரிய உறைவிடமான காண்டவம்; எல்லா உலகங்களின் பகுப்பையும் அறிந்த மிகுந்த ஞானியான அவன் அதைக் கண்டான்.
1.248.28
दृष्टवान्सर्वलोकेश अर्जुनेन समन्वितः ।
पीताम्बरधरो देवस्तद्वनं बहुधा चरन् ॥ १.२४८.२८ ॥
எல்லா உலகங்களுக்கும் ஈசனான, மஞ்சள் ஆடை அணிந்த தேவன் அர்ஜுனனுடன் கூடி அந்தக் காட்டை பலவிதமாகச் சுற்றித் திரிந்து கண்டான்.
1.248.29
सद्रुमस्य सयक्षस्य सभूतगणपक्षिणः ।
खाण्डवस्य विनाशं तं ददर्श मधुसूदनः ॥ १.२४८.२९ ॥
மரங்கள், யக்ஷர்கள், பூதக்கூட்டங்கள், பறவைகளுடன் கூடிய காண்டவத்தின் அந்த அழிவை மதுசூதனன் கண்டான்.
1.248.30
विहारदेशं संप्राप्य नानाद्रुममनुत्तमम् ।
गृहैरुच्चावचैर्युक्तं पुरन्दरपुरोपमम् ॥ १.२४८.३० ॥
பல மரங்களால் மிகச் சிறந்த விளையாட்டுத் தலத்தை அடைந்து, உயர்ந்தும் தாழ்ந்தும் உள்ள வீடுகளுடன் கூடியது, இந்திரனின் நகரம் போன்றது.
1.248.31
भक्ष्यैर्भोज्यैश्च पेयैश्च रसवद्बिर्महाधनैः ।
माल्यैश्च विविधैर्गन्धैस्तथा वार्ष्मेयपाण्डवौ ॥ १.२४८.३१ ॥
உண்ணும் உணவுகள், உட்கொள்ளும் பதார்த்தங்கள், பானங்கள், சுவையான பொருட்கள், மிக விலையுயர்ந்தவை, மாலைகள், பலவகை நறுமணங்கள் ஆகியவற்றுடன் — வார்ஷ்ணேயனும் பாண்டவனும்.
1.248.32
तदा विविशतुः पूर्णं रत्नैरुच्चावचैः शुभैः ।
यथोपजोषं सर्वश्च जनश्चिक्रीड भारत ॥ १.२४८.३२ ॥
அப்போது அவர்கள் உயர்ந்தவையும் தாழ்ந்தவையுமான பல்வேறு அழகிய ரத்தினங்களால் நிறைந்த (இல்லத்தில்) நுழைந்தனர். ஓ பரதனின் வழித்தோன்றலே, அனைவரும் தங்கள் விருப்பப்படி மகிழ்ந்து விளையாடினர்.
1.248.33
स्त्रियश्च विपुलश्रोष्ण्यश्चारुपीनपयोधराः ।
मदस्खलितगामिन्यश्चिक्रीडुर्वामलोचनाः ॥ १.२४८.३३ ॥
அகன்ற இடுப்புடையவர்களும், அழகிய பருத்த மார்பகங்களுடையவர்களும், மதத்தால் தள்ளாடும் நடையுடையவர்களுமான, அழகிய கண்களையுடைய பெண்களும் விளையாடினர்.
1.248.34
वने काश्चिज्जले काश्चित्काश्चिद्वेश्मसु चाङ्गनाः ।
यथादेशं यथाप्रीति चिक्रीडुः पार्थकृष्णयोः ॥ १.२४८.३४ ॥
சில பெண்கள் காட்டிலும், சில நீரிலும், சில மாளிகைகளிலும், இடத்திற்கேற்றபடியும் விருப்பத்திற்கேற்றபடியும், பார்த்தனுடனும் கிருஷ்ணனுடனும் விளையாடினர்.
1.248.35
वासुदेवप्रिया नित्यं सत्यभामा च भामिनी ।
द्रौपदी च सुभद्रा च वासांस्याभरणानि च।
प्रायच्छन्त महाराज स्त्रीणां ताः स्म मदोत्कटाः ॥ १.२४८.३५ ॥
வாசுதேவனின் அன்பிற்குரிய சத்யபாமாவும், அழகியான திரௌபதியும், சுபத்திரையும் எப்போதும் (அங்கிருந்தனர்). ஓ மகாராஜா, அவர்கள் மதத்தால் மிக்க உற்சாகத்துடன் பெண்களுக்கு ஆடைகளும் அணிகலன்களும் கொடுத்தனர்.
1.248.36
काश्चित्प्रहृष्टा ननृतुश्चुक्रुशुश्च तथा पराः ।
जहसुश्च परा नार्यः पपुश्चान्या वरासवम् ॥ १.२४८.३६ ॥
சில பெண்கள் மகிழ்ச்சியுடன் நடனமாடினர்; வேறு சிலர் கூச்சலிட்டனர். மற்ற பெண்கள் சிரித்தனர், வேறு சிலர் சிறந்த மதுவை அருந்தினர்.
1.248.37
रुरुधुश्चापरास्तत्र प्रजघ्नुश्च परस्परम् ।
मन्त्रयामासुरन्याश्च रहस्यानि परस्परम् ॥ १.२४८.३७ ॥
மற்றவர்கள் அங்கே ஒருவரையொருவர் தடுத்தனர்; சிலர் ஒருவரையொருவர் தாக்கினர். மற்றவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் இரகசியங்களைப் பற்றி ஆலோசித்தனர்.
1.248.38
वेणुवीणामृदङ्गानां मनोज्ञानां च सर्वशः ।
शब्देन पूर्यते हर्म्यं तद्वनं सुमहर्द्धिमत् ॥ १.२४८.३८ ॥
புல்லாங்குழல், வீணை, மிருதங்கம் ஆகியவற்றின் இனிய ஒலியால் அந்த மாளிகை எங்கும் நிறைந்தது; அந்தக் காடு மிகவும் செல்வச் செழிப்புடையதாக இருந்தது.
1.248.39
तस्मिंस्तदा वर्तमानो कुरुदाशार्हनन्दनौ ।
समीपं जग्मतुः कंचिदुद्देशं सुमनोहरम् ॥ १.२४८.३९ ॥
அப்போது அங்கிருந்த குரு, தாசார்ஹ குலங்களின் இரு மைந்தர்களும் மிக அழகான ஓரிடத்தின் அருகே சென்றனர்.
1.248.40
तत्र गत्वा महात्मानौ कृष्णौ परपुरञ्जयौ ।
महार्हासनयो राजंस्ततस्तौ सन्निषीदतुः ॥ १.२४८.४० ॥
அரசே! அங்கே சென்று, பகைவர் நகரங்களை வெல்லும் அந்த மகாத்மாக்கள் இரு கிருஷ்ணர்களும் விலைமதிப்பற்ற ஆசனங்களில் அமர்ந்தனர்.
1.248.41
तत्र पूर्वव्यतीतानि विक्रान्तानीतराणि च ।
बहूनि कथयित्वा तौ रेमाते पार्थमाधवौ ॥ १.२४८.४१ ॥
அங்கே முன்னர் கடந்த கதைகளும் பிற வீரச் செயல்களும் பலவற்றை எடுத்துரைத்து, அந்த பார்த்தனும் மாதவனும் மகிழ்ந்தனர்.
1.248.42
तत्रोपविष्टौ मुदितौ नाकपृष्ठेऽश्विनाविव ।
अभ्यागच्छत्तदा विप्रो वासुदेवधनञ्जयौ ॥ १.२४८.४२ ॥
அங்கே சொர்க்கத்தின் முதுகில் அமர்ந்த இரு அஸ்வினிகளைப் போல மகிழ்ந்து அமர்ந்திருந்த வாசுதேவனையும் தனஞ்சயனையும் அப்போது ஒரு அந்தணர் அணுகினார்.
1.248.43
बृहच्छालप्रतीकाशः प्रतप्तकनकप्रभः ।
हरिपिङ्गोज्ज्वलश्मश्रुः प्रमाणायामतः समः ॥ १.२४८.४३ ॥
அவர் பெரிய சால மரத்தைப் போன்றவர், உருக்கிய தங்கத்தின் ஒளி கொண்டவர்; அவரது தாடி பொன்னிறமும் பழுப்பும் கலந்து பிரகாசித்தது; உயரமும் அகலமும் சமமான விகிதத்தில் இருந்தன.
1.248.44
तरुणादित्यसङ्काशश्चीरवासा जटाधरः ।
पद्मपत्राननः पिङ्गस्तेजसा प्रज्वलन्निव ॥ १.२४८.४४ ॥
அவர் இளம் சூரியனைப் போன்றவர், மரவுரி ஆடை அணிந்தவர், சடை தாங்கியவர்; அவரது முகம் தாமரை இலை போன்றது, பொன்னிறமானவர்; தம் ஒளியால் எரிவது போல் ஒளிர்ந்தார்.
1.248.45
जगाम तौ कृष्णपार्थौ दिधक्षुः खाण्डवं वनम् ।
उपसृष्टं तु तं कृष्णो भ्राजमानं द्विजोत्तमम्।
अर्जनो वासुदेवश्च तूर्णमुत्पत्य तस्थतुः ॥ १.२४८.४५ ॥
கிருஷ்ணனும் பார்த்தனும் காண்டவ வனத்தை எரிக்க விரும்பிச் சென்றார்கள். அப்போது கிருஷ்ணனும் அர்ஜுனனும் விரைவாக எழுந்து, ஒளிவீசிய அந்தப் பிராமணச் சிறந்தவரை அணுகி நின்றனர்.