മഹാഭാരതം · അധ്യായം 1.248
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.248.1
इन्द्रप्रस्थे वसन्तस्ते जघ्रुरन्यान्नराधिपान् ।
शासनाद्धृतराष्ट्रस्य राज्ञः शान्तनवस्य च ॥ १.२४८.१ ॥
ഇന്ദ്രപ്രസ്ഥത്തിൽ വസിച്ചുകൊണ്ട് അവർ ധൃതരാഷ്ട്ര രാജാവിന്റെയും ശാന്തനുവിന്റെ പുത്രന്റെയും (ഭീഷ്മരുടെ) കല്പനയാൽ മറ്റു രാജാക്കന്മാരെ കീഴടക്കി.
1.248.2
आश्रित्य धर्मराजानं सर्वलोकोऽवसत्सुखम् ।
पुण्यलक्षणकर्माणं स्वदेहमिव देहिनः ॥ १.२४८.२ ॥
ധർമ്മരാജനെ (യുധിഷ്ഠിരനെ) ആശ്രയിച്ച് എല്ലാ ജനങ്ങളും സുഖമായി വസിച്ചു; പുണ്യലക്ഷണമുള്ള കർമ്മങ്ങളുള്ളവനായ അദ്ദേഹത്തെ, ദേഹി സ്വന്തം ദേഹത്തെ എന്നപോലെ.
1.248.3
स समं धर्मकामार्थान्सिषेवे भरतर्षभ ।
त्रीनिवात्मसमान्बन्धून्नीतिमानिव मानयन् ॥ १.२४८.३ ॥
ഭരതർഷഭാ! അവൻ ധർമ്മം, കാമം, അർത്ഥം എന്നിവയെ തുല്യമായി സേവിച്ചു; തന്നോട് സമാനരായ മൂന്ന് ബന്ധുക്കളെ നീതിമാനെന്നപോലെ ആദരിച്ചു.
1.248.4
तेषां समविभक्तानां क्षितौ देहवतामिव ।
बभौ धर्मार्थकामानां चतुर्थ इव पार्थिवः ॥ १.२४८.४ ॥
ഭൂമിയിൽ ദേഹം ധരിച്ച് തുല്യമായി വിഭജിക്കപ്പെട്ട ധർമ്മ, അർത്ഥ, കാമങ്ങൾക്കിടയിൽ ആ രാജാവ് നാലാമനെന്നപോലെ പ്രകാശിച്ചു.
1.248.5
अध्येतारं परं वेदान्प्रयोक्तारं महाध्वरे ।
रक्षितारं शुभाँल्लोकाँल्लोभिरे तं जनाधिपम् ॥ १.२४८.५ ॥
വേദങ്ങൾ ഉത്തമമായി പഠിക്കുന്നവനും മഹായാഗത്തിൽ അവ പ്രയോഗിക്കുന്നവനും ശുഭലോകങ്ങളെ രക്ഷിക്കുന്നവനുമായ ആ ജനാധിപനെ (എല്ലാവരും) ആഗ്രഹിച്ചു.
1.248.6
अधिष्ठानवती लक्ष्मीः परायणवती मतिः ।
वर्धमानोऽखिलो धर्मस्तेनासीत्पृथिवीक्षिताम् ॥ १.२४८.६ ॥
അവനാൽ ഭൂമിയെ ഭരിക്കുന്ന രാജാക്കന്മാർക്കിടയിൽ ഐശ്വര്യത്തിന് ഉറച്ച അടിസ്ഥാനമുണ്ടായി, ബുദ്ധിക്ക് പരമമായ ആശ്രയമുണ്ടായി, സമസ്ത ധർമ്മവും വളർന്നു.
1.248.7
भ्रातृभिः सहितौ राजा चतुर्भिरधिकं बभौ ।
प्रयुज्यमानैर्विततो वेदैरिव महाध्वरः ॥ १.२४८.७ ॥
സഹോദരന്മാരോടൊപ്പം രാജാവ് നാലുപേരോടുകൂടി കൂടുതൽ ശോഭിച്ചു; വേദങ്ങളാൽ വിസ്തരിക്കപ്പെട്ട മഹായജ്ഞം പോലെ.
1.248.8
तं तु धौम्यादयो विप्राः परिवार्योपतस्थिरे ।
बृहस्पतिसमा मुख्याः प्रजापतिमिवामराः ॥ १.२४८.८ ॥
ധൗമ്യൻ മുതലായ ബ്രാഹ്മണർ, ബൃഹസ്പതിക്കു തുല്യരായ പ്രധാനികൾ, അവനെ ചുറ്റി ദേവന്മാർ പ്രജാപതിയെ സേവിക്കുന്നതുപോലെ സേവിച്ചു.
1.248.9
धर्मराजे ह्यतिप्रीत्या पूर्णचन्द्र इवामले ।
प्रजानां रेमिरे तुल्यं नेत्राणि हृदयानि च ॥ १.२४८.९ ॥
ധർമ്മരാജനിൽ അത്യന്ത പ്രീതിയോടെ, നിർമ്മല ആകാശത്തിലെ പൂർണ്ണചന്ദ്രനെപ്പോലെ, പ്രജകളുടെ കണ്ണുകളും ഹൃദയങ്ങളും ഒരുപോലെ ആനന്ദിച്ചു.
1.248.10
न तु केवलदैवेन प्रजा भावेन रेमिरे ।
यद्बभूव मनःकान्तं कर्मणा स चकार तत् ॥ १.२४८.१० ॥
പ്രജകൾ കേവലം ദൈവത്താലല്ല, അവന്റെ സ്വഭാവത്താൽ ആനന്ദിച്ചു; മനസ്സിന് പ്രിയമായത് അവൻ കർമ്മത്താൽ ചെയ്തു.
1.248.11
न ह्ययुक्तं न चासत्यं नासह्यं न च वाऽप्रियम् ।
भाषितं चारुभाषस्य जज्ञे पार्थस्य धीमतः ॥ १.२४८.११ ॥
മധുരമായി സംസാരിക്കുന്ന ബുദ്ധിമാനായ പാർത്ഥന്റെ വാക്കുകളിൽ അനുചിതമോ അസത്യമോ അസഹ്യമോ അപ്രിയമോ ഉണ്ടായില്ല.
1.248.12
स हि सर्वस्य लोकस्य हितमात्मन एव च ।
चिकीर्षन्सुमहातेजा रेमे भरतसत्तम ॥ १.२४८.१२ ॥
ആ മഹാതേജസ്വി എല്ലാ ലോകത്തിന്റെയും തന്റെയും ഹിതം ചെയ്യാനാഗ്രഹിച്ചു ആനന്ദിച്ചു, ഭരതശ്രേഷ്ഠാ.
1.248.13
तथा तु मुदिताः सर्वे पाण्डवा विगतज्वराः ।
अवसन्पृथिवीपालाँस्तापयन्तः स्वतेजसा ॥ १.२४८.१३ ॥
ഇങ്ങനെ സന്തുഷ്ടരായ എല്ലാ പാണ്ഡവരും ദുഃഖരഹിതരായി, തങ്ങളുടെ തേജസ്സുകൊണ്ട് ഭൂപാലന്മാരെ താപിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് വസിച്ചു.
1.248.14
ततः कतिपयाहस्य बीभत्सुः कृष्णमब्रवीत् ।
उष्णानि कृष्ण वर्तन्ते गच्छावो यमुनां प्रति ॥ १.२४८.१४ ॥
കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾക്കുശേഷം ബീഭത്സു കൃഷ്ണനോട് പറഞ്ഞു: "കൃഷ്ണാ, ചൂട് കഠിനമാണ്; നമുക്ക് യമുനയിലേക്ക് പോകാം."
1.248.15
सुहृज्जनवृतौ तत्र विहृत्य मधुसूदन ।
सायाह्ने पुनरेष्यावो रोचतां ते जनार्दन ॥ १.२४८.१५ ॥
"മധുസൂദനാ, അവിടെ സുഹൃത്തുക്കളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് വിഹരിച്ച് സായാഹ്നത്തിൽ നാം വീണ്ടും മടങ്ങിവരാം; ജനാർദ്ദനാ, നിനക്ക് ഇഷ്ടമെങ്കിൽ."
1.248.16
कुन्तीमातर्ममाप्येतद्रोचते यद्वयं जले ।
सुहृज्जनवृताः पार्थ विहरेम यथासुखम् ॥ १.२४८.१६ ॥
വാസുദേവൻ പറഞ്ഞു: "കുന്തീപുത്രാ, എനിക്കും ഇത് ഇഷ്ടമാണ്; സുഹൃത്തുക്കളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് വെള്ളത്തിൽ സുഖമായി വിഹരിക്കാം, പാർത്ഥാ."
1.248.17
आमन्त्र्य तौ धर्मराजमनुज्ञाप्य च भारत ।
जग्मतुः पार्थगोविन्दौ सुहृज्जनवृतौ ततः ॥ १.२४८.१७ ॥
ഭാരതാ, അവർ ഇരുവരും ധർമ്മരാജനോട് യാത്ര ചോദിച്ച് അനുമതി വാങ്ങി, സുഹൃത്തുക്കളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് പാർത്ഥനും ഗോവിന്ദനും അവിടെനിന്ന് പോയി.
1.248.18
विहरन्खाण्डवप्रस्थे काननेषु च माधवः ।
पुष्पितोपवनां दिव्यां ददर्श यमुनां नदीम् ॥ १.२४८.१८ ॥
ഖാണ്ഡവപ്രസ്ഥത്തിലും കാടുകളിലും വിഹരിച്ചുകൊണ്ട് മാധവൻ പൂത്തുലഞ്ഞ ഉപവനങ്ങളോടുകൂടിയ ദിവ്യയായ യമുനാനദി കണ്ടു.
1.248.19
तस्यास्तीरे वनं दिव्यं सर्वर्तुसुमनोहरम् ।
आलयं सर्वभूतानां खाण्डवं खड्गचर्मभृत् ॥ १.२४८.१९ ॥
യമുനയുടെ തീരത്ത് എല്ലാ ഋതുക്കളിലെയും പൂക്കളാൽ മനോഹരമായ ഒരു ദിവ്യവനം ഉണ്ടായിരുന്നു; സർവഭൂതങ്ങളുടെയും ആലയമായ ഖാണ്ഡവം, വാളും പരിചയും ധരിച്ചതുപോലെ.
1.248.20
ददर्श कृत्स्नं तं देशं सहितः सव्यसाचिना ।
ऋक्षगोमायुशार्दूलवृककृष्णमृगान्वितम् ॥ १.२४८.२० ॥
സവ്യസാചിയോടൊപ്പം അവൻ ആ പ്രദേശം മുഴുവൻ കണ്ടു; കരടികളും കുറുക്കന്മാരും കടുവകളും ചെന്നായ്ക്കളും കൃഷ്ണമൃഗങ്ങളും നിറഞ്ഞത്.
1.248.21
शाखामृगगणैर्जुष्टं गजद्वीपिनिषेवितम् ।
शकबर्हिणदात्यूहहंससारसनादितम् ॥ १.२४८.२१ ॥
കുരങ്ങൻകൂട്ടങ്ങൾ നിറഞ്ഞതും ആനകളും പുള്ളിപ്പുലികളും സഞ്ചരിക്കുന്നതും, തത്തകൾ, മയിലുകൾ, ദാത്യൂഹങ്ങൾ, ഹംസങ്ങൾ, കൊക്കുകൾ എന്നിവയുടെ ശബ്ദത്താൽ മുഴങ്ങുന്നതുമായിരുന്നു അത്.
1.248.22
नानामृगसहस्रैश्च पक्षिभिश्च समावृतम् ।
मानार्हं तच्च सर्वेषां देवदानवरक्षसाम् ॥ १.२४८.२२ ॥
ആയിരക്കണക്കിന് വിവിധ മൃഗങ്ങളാലും പക്ഷികളാലും ചുറ്റപ്പെട്ടിരുന്നു; ദേവന്മാർക്കും ദാനവന്മാർക്കും രാക്ഷസന്മാർക്കും എല്ലാവർക്കും ആദരണീയമായിരുന്നു അത്.
1.248.23
आलयं पन्नगेन्द्रस्य तक्षकस्य महात्मनः ।
वेणुशाल्मलिबिल्वातिमुक्तजंब्वाम्रचम्पकैः ॥ १.२४८.२३ ॥
ഇത് മഹാത്മാവായ നാഗരാജാവ് തക്ഷകന്റെ ആലയമായിരുന്നു; മുള, ഇലവ്, വിൽവം, അതിമുക്തം, ഞാവൽ, മാവ്, ചമ്പകം എന്നിവയാൽ നിറഞ്ഞത്.
1.248.24
अङ्कोलपनसाश्वत्थतालजम्बीरवञ्जुलैः ।
एकपद्मकतालैश्च शतशश्चैव रौहिणैः ॥ १.२४८.२४ ॥
അങ്കോലം, പ്ലാവ്, അരയാൽ, പന, നാരങ്ങ, വഞ്ചുലം മരങ്ങളാലും, ഏകപദ്മകം, പനകളാലും, നൂറുകണക്കിന് രൗഹിണ മരങ്ങളാലും നിറഞ്ഞത്.
1.248.25
नानावृक्षैः समायुक्तं नानागुल्मसमावृतम् ।
वेत्रकीचकसंयुक्तमाशीविषनिषेवितम् ॥ १.२४८.२५ ॥
നാനാതരം വൃക്ഷങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞതും നാനാതരം കുറ്റിച്ചെടികളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടതും ചൂരലും മുളയും കൊണ്ടുള്ളതും വിഷസർപ്പങ്ങൾ വസിക്കുന്നതുമായ ആ വനം.
1.248.26
विगतार्कं महाभोगविततद्रुमसङ्कटम् ।
व्यालदंष्ट्रिगणाकीर्णं वर्जितं सर्वमानुषैः ॥ १.२४८.२६ ॥
സൂര്യപ്രകാശമെത്താത്തതും പടർന്നുപന്തലിച്ച വലിയ മരങ്ങൾ തിങ്ങിയതും ദംഷ്ട്രകളുള്ള ഹിംസ്രജന്തുക്കളാൽ നിറഞ്ഞതും എല്ലാ മനുഷ്യരും ഒഴിവാക്കിയതുമായ ആ വനം.
1.248.27
रक्षसां भुजगेन्द्राणां पक्षिणां च महालयम् ।
खाण्डवं सुमहाप्राज्ञः सर्वलोकविभागवित् ॥ १.२४८.२७ ॥
രാക്ഷസന്മാരുടെയും നാഗരാജാക്കന്മാരുടെയും പക്ഷികളുടെയും മഹാവാസസ്ഥലമായ ഖാണ്ഡവവനം; സർവലോകവിഭാഗങ്ങളെ അറിയുന്ന മഹാപ്രാജ്ഞനായവൻ അത് കണ്ടു.
1.248.28
दृष्टवान्सर्वलोकेश अर्जुनेन समन्वितः ।
पीताम्बरधरो देवस्तद्वनं बहुधा चरन् ॥ १.२४८.२८ ॥
സർവലോകേശ്വരനായ പീതാംബരധാരിയായ ദേവൻ അർജ്ജുനനോടൊപ്പം ആ വനത്തിൽ പല വിധത്തിൽ സഞ്ചരിച്ച് അത് കണ്ടു.
1.248.29
सद्रुमस्य सयक्षस्य सभूतगणपक्षिणः ।
खाण्डवस्य विनाशं तं ददर्श मधुसूदनः ॥ १.२४८.२९ ॥
വൃക്ഷങ്ങൾ, യക്ഷന്മാർ, ഭൂതഗണങ്ങൾ, പക്ഷികൾ എന്നിവയോടുകൂടിയ ഖാണ്ഡവത്തിന്റെ ആ നാശം മധുസൂദനൻ കണ്ടു.
1.248.30
विहारदेशं संप्राप्य नानाद्रुममनुत्तमम् ।
गृहैरुच्चावचैर्युक्तं पुरन्दरपुरोपमम् ॥ १.२४८.३० ॥
നാനാതരം വൃക്ഷങ്ങളാൽ അത്യുത്തമമായ വിഹാരസ്ഥലത്തെത്തി, ഉയരത്തിലും താഴ്ചയിലുമുള്ള ഗൃഹങ്ങളോടുകൂടിയതും ഇന്ദ്രപുരിക്കു തുല്യവുമായത്.
1.248.31
भक्ष्यैर्भोज्यैश्च पेयैश्च रसवद्बिर्महाधनैः ।
माल्यैश्च विविधैर्गन्धैस्तथा वार्ष्मेयपाण्डवौ ॥ १.२४८.३१ ॥
ഭക്ഷ്യങ്ങളും ഭോജ്യങ്ങളും പേയങ്ങളും, രുചികരവും മഹാമൂല്യമുള്ളതുമായവയും, വിവിധ മാലകളും സുഗന്ധങ്ങളും കൊണ്ട് — വാർഷ്ണേയനും പാണ്ഡവനും.
1.248.32
तदा विविशतुः पूर्णं रत्नैरुच्चावचैः शुभैः ।
यथोपजोषं सर्वश्च जनश्चिक्रीड भारत ॥ १.२४८.३२ ॥
അപ്പോൾ അവർ ഉയർന്നതും താഴ്ന്നതുമായ, ശുഭകരമായ രത്നങ്ങൾ നിറഞ്ഞ (ഭവനത്തിൽ) പ്രവേശിച്ചു. ഹേ ഭാരതാ, എല്ലാവരും ഇഷ്ടാനുസരണം ആനന്ദത്തോടെ വിഹരിച്ചു.
1.248.33
स्त्रियश्च विपुलश्रोष्ण्यश्चारुपीनपयोधराः ।
मदस्खलितगामिन्यश्चिक्रीडुर्वामलोचनाः ॥ १.२४८.३३ ॥
വിശാലമായ നിതംബമുള്ളവരും, സുന്ദരവും പുഷ്ടവുമായ സ്തനങ്ങളുള്ളവരും, മദത്താൽ ഇടറുന്ന നടത്തമുള്ളവരും, സുന്ദര നയനമുള്ളവരുമായ സ്ത്രീകളും വിഹരിച്ചു.
1.248.34
वने काश्चिज्जले काश्चित्काश्चिद्वेश्मसु चाङ्गनाः ।
यथादेशं यथाप्रीति चिक्रीडुः पार्थकृष्णयोः ॥ १.२४८.३४ ॥
ചില സ്ത്രീകൾ വനത്തിലും, ചിലർ ജലത്തിലും, ചിലർ വീടുകളിലും, സ്ഥലത്തിനൊത്തും ഇഷ്ടാനുസരണവും പാർത്ഥന്റെയും കൃഷ്ണന്റെയും കൂടെ വിഹരിച്ചു.
1.248.35
वासुदेवप्रिया नित्यं सत्यभामा च भामिनी ।
द्रौपदी च सुभद्रा च वासांस्याभरणानि च।
प्रायच्छन्त महाराज स्त्रीणां ताः स्म मदोत्कटाः ॥ १.२४८.३५ ॥
വാസുദേവന് പ്രിയയായ സത്യഭാമയും, ഭാമിനിയായ ദ്രൗപദിയും, സുഭദ്രയും എപ്പോഴും (അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു). ഹേ മഹാരാജാവേ, മദോന്മത്തരായി അവർ സ്ത്രീകൾക്ക് വസ്ത്രങ്ങളും ആഭരണങ്ങളും നൽകി.
1.248.36
काश्चित्प्रहृष्टा ननृतुश्चुक्रुशुश्च तथा पराः ।
जहसुश्च परा नार्यः पपुश्चान्या वरासवम् ॥ १.२४८.३६ ॥
ചില സ്ത്രീകൾ സന്തോഷത്തോടെ നൃത്തം ചെയ്തു, മറ്റു ചിലർ ആർത്തുവിളിച്ചു. മറ്റു സ്ത്രീകൾ ചിരിച്ചു, വേറെ ചിലർ ഉത്തമമായ മദ്യം കുടിച്ചു.
1.248.37
रुरुधुश्चापरास्तत्र प्रजघ्नुश्च परस्परम् ।
मन्त्रयामासुरन्याश्च रहस्यानि परस्परम् ॥ १.२४८.३७ ॥
മറ്റു ചിലർ അവിടെ പരസ്പരം തടഞ്ഞു; ചിലർ പരസ്പരം അടിച്ചു. മറ്റുള്ളവർ പരസ്പരം രഹസ്യങ്ങൾ ആലോചിച്ചു.
1.248.38
वेणुवीणामृदङ्गानां मनोज्ञानां च सर्वशः ।
शब्देन पूर्यते हर्म्यं तद्वनं सुमहर्द्धिमत् ॥ १.२४८.३८ ॥
വേണു, വീണ, മൃദംഗം എന്നിവയുടെ മനോഹരമായ ശബ്ദം കൊണ്ട് ആ മാളിക എല്ലായിടത്തും നിറഞ്ഞു. ആ വനം അത്യന്തം ഐശ്വര്യമുള്ളതായിരുന്നു.
1.248.39
तस्मिंस्तदा वर्तमानो कुरुदाशार्हनन्दनौ ।
समीपं जग्मतुः कंचिदुद्देशं सुमनोहरम् ॥ १.२४८.३९ ॥
അപ്പോൾ അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന കുരു, ദാശാർഹ വംശങ്ങളിലെ ഇരുവരും അതിമനോഹരമായ ഒരു സ്ഥലത്തിനടുത്തേക്ക് പോയി.
1.248.40
तत्र गत्वा महात्मानौ कृष्णौ परपुरञ्जयौ ।
महार्हासनयो राजंस्ततस्तौ सन्निषीदतुः ॥ १.२४८.४० ॥
രാജാവേ! അവിടെ ചെന്ന്, ശത്രുനഗരങ്ങളെ ജയിച്ച ആ മഹാത്മാക്കളായ രണ്ടു കൃഷ്ണന്മാരും വിലപിടിച്ച ആസനങ്ങളിൽ ഇരുന്നു.
1.248.41
तत्र पूर्वव्यतीतानि विक्रान्तानीतराणि च ।
बहूनि कथयित्वा तौ रेमाते पार्थमाधवौ ॥ १.२४८.४१ ॥
അവിടെ പണ്ടു കഴിഞ്ഞ കാര്യങ്ങളും മറ്റു വീരകൃത്യങ്ങളും പലതും പറഞ്ഞ് പാർത്ഥനും മാധവനും രമിച്ചു.
1.248.42
तत्रोपविष्टौ मुदितौ नाकपृष्ठेऽश्विनाविव ।
अभ्यागच्छत्तदा विप्रो वासुदेवधनञ्जयौ ॥ १.२४८.४२ ॥
സ്വർഗ്ഗപ്പുറത്തിരിക്കുന്ന അശ്വിനീദേവന്മാരെപ്പോലെ സന്തോഷത്തോടെ ഇരുന്ന വാസുദേവനും ധനഞ്ജയനും അടുത്തേക്ക് അപ്പോൾ ഒരു ബ്രാഹ്മണൻ വന്നു.
1.248.43
बृहच्छालप्रतीकाशः प्रतप्तकनकप्रभः ।
हरिपिङ्गोज्ज्वलश्मश्रुः प्रमाणायामतः समः ॥ १.२४८.४३ ॥
അദ്ദേഹം വലിയ ശാലവൃക്ഷത്തിനു തുല്യനായിരുന്നു, ഉരുക്കിയ സ്വർണ്ണത്തിന്റെ പ്രഭയുള്ളവനായിരുന്നു; താടി പച്ചകലർന്ന മഞ്ഞനിറത്തിൽ തിളങ്ങി; ഉയരവും വീതിയും ഒത്ത അനുപാതത്തിലായിരുന്നു.
1.248.44
तरुणादित्यसङ्काशश्चीरवासा जटाधरः ।
पद्मपत्राननः पिङ्गस्तेजसा प्रज्वलन्निव ॥ १.२४८.४४ ॥
ഉദയസൂര്യനു തുല്യനായ അദ്ദേഹം വൽക്കലവസ്ത്രം ധരിച്ചവനും ജടാധാരിയും ആയിരുന്നു; താമരയിലപോലെ മുഖമുള്ള, മഞ്ഞനിറമുള്ള അദ്ദേഹം തേജസ്സുകൊണ്ട് ജ്വലിക്കുന്നതുപോലെ തിളങ്ങി.
1.248.45
जगाम तौ कृष्णपार्थौ दिधक्षुः खाण्डवं वनम् ।
उपसृष्टं तु तं कृष्णो भ्राजमानं द्विजोत्तमम्।
अर्जनो वासुदेवश्च तूर्णमुत्पत्य तस्थतुः ॥ १.२४८.४५ ॥
കൃഷ്ണനും പാർത്ഥനും ഖാണ്ഡവവനം ദഹിപ്പിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച് പോയി. അപ്പോൾ കൃഷ്ണനും അർജുനനും വേഗത്തിൽ ചാടിയെഴുന്നേറ്റ്, ശോഭിച്ചുനിന്ന ആ ശ്രേഷ്ഠ ബ്രാഹ്മണന്റെ അടുത്തെത്തി നിന്നു.