Mahābhārata · Adhyāya 1.250
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.250.1
स तु नैराश्यमापन्नः सदा ग्लानिसमन्वितः ।
पितामहमुपागच्छत्संक्रुद्धो हव्यवाहनः ॥ १.२५०.१ ॥
Sumido en la desesperanza y siempre abatido, el enfurecido portador de ofrendas (Agni) se acercó al abuelo (Brahmā).
1.250.2
तच्च सर्वं यथान्यायं ब्रह्मणे संन्यवेदयत् ।
उवाच चैवनं भगवान्मुहूर्तं स विचिन्त्य तु ॥ १.२५०.२ ॥
Le informó todo esto a Brahmā debidamente y por completo; el bendito, tras reflexionar un momento, le habló así.
1.250.3
उपायः परिदृष्टो मे यथा त्वं धक्ष्यसेऽनघ ।
कालं च कंचित्क्षमतां ततस्तद्धक्ष्यते भवान् ॥ १.२५०.३ ॥
Oh sin mancha, he visto un medio con el que lo quemarás. Ten paciencia por un tiempo; entonces lo quemarás.
1.250.4
भविष्यतः सहायौ ते नरनारायणौ तदा ।
ताभ्यां त्वं सहितो दावं धक्ष्यसे हव्यवाहन ॥ १.२५०.४ ॥
Entonces Nara y Nārāyaṇa serán tus dos auxiliares; con ellos quemarás el incendio del bosque, oh portador de ofrendas.
1.250.5
एवमस्त्विति तं वह्निर्ब्रह्माणं प्रत्यभाषत ।
संभूतौ तौ विदित्वा तु नरनारायणावृषी ॥ १.२५०.५ ॥
«Así sea», respondió Agni a Brahmā, habiendo sabido que los dos sabios Nara y Nārāyaṇa habían nacido.
1.250.6
कालस्य महतो राजंस्तस्य वाक्यं स्वयंभुवः ।
अनुस्मृत्य जगामाथ पुनरेव पितामहम् ॥ १.२५०.६ ॥
Oh rey, tras mucho tiempo, recordando las palabras del Autoexistente (Brahmā), volvió de nuevo al abuelo.
1.250.7
अब्रवीच्च तदा ब्रह्मा यथा त्वं धक्ष्यसेऽनल ।
खाण्डवं दावमद्यैव मिषतोऽस्य शचीपतेः ॥ १.२५०.७ ॥
Entonces Brahmā dijo: Oh Fuego, hoy mismo quemarás el bosque de Khāṇḍava mientras el señor de Śacī, Indra, mira.
1.250.8
नरनारायणौ यौ तौ पूर्वदेवौ विभावसो ।
संप्राप्तौ मानुषे लोके कार्यार्थं हि दिवौकसाम् ॥ १.२५०.८ ॥
Oh Vibhāvasu, aquellos dos dioses antiguos, Nara y Nārāyaṇa, han llegado al mundo humano por un propósito de los dioses.
1.250.9
अर्जुनं वासुदेवं च यौ तौ लोकोऽभिमन्यते ।
तावेतौ सहितावेहि खाण्डवस्य समीपतः ॥ १.२५०.९ ॥
Trae juntos a Arjuna y a Vāsudeva, aquellos dos a quienes el mundo venera, cerca del Khāṇḍava.
1.250.10
तौ त्वं याचस्व साहाय्ये दाहार्थं खाण्डवस्य च ।
ततो धक्ष्यसि तं दावं रक्षितं त्रिदशैरपि ॥ १.२५०.१० ॥
Pide ayuda a esos dos para quemar el Khāṇḍava; entonces quemarás ese bosque, protegido incluso por los dioses.
1.250.11
तौ तु सत्वानि सर्वाणि यत्नतो वारयिष्यतः ।
देवराजं च सहितौ तत्र मे नास्ति संशयः ॥ १.२५०.११ ॥
Esos dos harán todo lo posible por apartar a todas las criaturas, junto con el rey de los dioses, Indra, allí. De ello no tengo duda.
1.250.12
एतच्छ्रुत्वा तु वचनं त्वरितो हव्यवाहनः ।
कृष्णपार्थावुपागम्य यमर्थं त्वभ्यभाषत ॥ १.२५०.१२ ॥
Al oír estas palabras, Agni, portador de las ofrendas, se acercó presuroso a Kṛṣṇa y Pārtha y les habló del propósito.
1.250.13
तं ते कथितवानस्मि पूर्वमेव नृपोत्तम ।
तच्छ्रुत्वा वचनं त्वग्नेर्बीभत्सुर्जातवेदसम् ॥ १.२५०.१३ ॥
Vaiśampāyana dijo: Oh, mejor de los reyes, ya te lo he contado antes. Al oír esas palabras de Agni, Bībhatsu (Arjuna) se dirigió a Jātavedas.
1.250.14
अब्रवीन्नृपशार्दूल तत्कालसदृशं वचः ।
दिधक्षुं खाण्डवं दावमकामस्य शतक्रतोः ॥ १.२५०.१४ ॥
Vaiśampāyana dijo: Oh, tigre entre los reyes, pronunció palabras adecuadas al momento, acerca de Śatakratu (Indra), que no quería que se quemara el bosque de Khāṇḍava.
1.250.15
उत्तमास्त्राणि मे सन्ति दिव्यानि च बहूनि च ।
यैरहं शक्नुयां योद्धुमपि वज्रधरान्बहून् ॥ १.२५०.१५ ॥
Arjuna dijo: Poseo armas supremas y muchas divinas, con las que podría combatir incluso contra muchos portadores del rayo.
1.250.16
धनुर्मे नास्ति भगवन्बाहुवीर्येण संमितम् ।
कुर्वतः समरे यत्नं वेगं यद्विषहेन्मम ॥ १.२५०.१६ ॥
Arjuna dijo: Oh, venerable, no tengo un arco igual al poder de mis brazos, uno que pueda soportar la fuerza de mi esfuerzo en la batalla.
1.250.17
शरैश्च मेऽर्थो बहुभिरक्षयैः क्षिप्रमस्यतः ।
न हि वोढुं रथः शक्तः शरान्मम यथेप्सितान् ॥ १.२५०.१७ ॥
Arjuna dijo: Necesito muchas flechas inagotables, pues disparo rápido; y mi carro no puede soportar las flechas que deseo.
1.250.18
अश्वांश्च दिव्यानिच्छेयं पाण्डुरान्वातरंहसः ।
रथं च मेघनिर्घोषं सूर्यप्रतिमतेजसम् ॥ १.२५०.१८ ॥
Arjuna dijo: Deseo caballos divinos, blancos y veloces como el viento, y un carro que retumbe como nubes y resplandezca como el sol.
1.250.19
तथा कृष्णस्य वीर्येण नायुधं विद्यते समम् ।
येन नागान्पिशाचांश्च निहन्यान्माधवो रणे ॥ १.२५०.१९ ॥
Y no existe arma igual al valor de Kṛṣṇa, con la cual Mādhava pueda matar serpientes y piśācas en la batalla.
1.250.20
उपायं कर्मसिद्धौ च भघवन्वक्तुमर्हसि ।
निवारयेयं येनेन्द्रं वर्षमाणं महावने ॥ १.२५०.२० ॥
Oh bienaventurado, debes decirme el medio para lograr la acción, con el cual pueda contener a Indra que llueve en el gran bosque.
1.250.21
पौरुषेण तु यत्कार्यं तत्कर्ताऽहं स्म पावक ।
करणानि समर्थानि भगवन्दातुमर्हसि ॥ १.२५०.२१ ॥
Oh purificador, la obra que debe hacerse con esfuerzo viril, yo mismo soy su ejecutor; oh bienaventurado, debes concederme instrumentos capaces.