Mahābhārata · Adhyāya 1.250
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.250.1
स तु नैराश्यमापन्नः सदा ग्लानिसमन्वितः ।
पितामहमुपागच्छत्संक्रुद्धो हव्यवाहनः ॥ १.२५०.१ ॥
Tomado pelo desespero e sempre abatido, o irritado portador das oferendas (Agni) aproximou-se do avô (Brahmā).
1.250.2
तच्च सर्वं यथान्यायं ब्रह्मणे संन्यवेदयत् ।
उवाच चैवनं भगवान्मुहूर्तं स विचिन्त्य तु ॥ १.२५०.२ ॥
Relatou tudo isso a Brahmā devidamente e por completo; o bendito, após refletir por um momento, falou-lhe assim.
1.250.3
उपायः परिदृष्टो मे यथा त्वं धक्ष्यसेऽनघ ।
कालं च कंचित्क्षमतां ततस्तद्धक्ष्यते भवान् ॥ १.२५०.३ ॥
Ó sem mácula, vi um meio pelo qual o queimarás. Tem paciência por algum tempo; então o queimarás.
1.250.4
भविष्यतः सहायौ ते नरनारायणौ तदा ।
ताभ्यां त्वं सहितो दावं धक्ष्यसे हव्यवाहन ॥ १.२५०.४ ॥
Então Nara e Nārāyaṇa serão teus dois auxiliares; com eles queimarás o incêndio da floresta, ó portador das oferendas.
1.250.5
एवमस्त्विति तं वह्निर्ब्रह्माणं प्रत्यभाषत ।
संभूतौ तौ विदित्वा तु नरनारायणावृषी ॥ १.२५०.५ ॥
«Assim seja», respondeu Agni a Brahmā, tendo sabido que os dois sábios Nara e Nārāyaṇa haviam nascido.
1.250.6
कालस्य महतो राजंस्तस्य वाक्यं स्वयंभुवः ।
अनुस्मृत्य जगामाथ पुनरेव पितामहम् ॥ १.२५०.६ ॥
Ó rei, após longo tempo, lembrando-se das palavras do Autoexistente (Brahmā), foi de novo ao avô.
1.250.7
अब्रवीच्च तदा ब्रह्मा यथा त्वं धक्ष्यसेऽनल ।
खाण्डवं दावमद्यैव मिषतोऽस्य शचीपतेः ॥ १.२५०.७ ॥
Então Brahmā disse: Ó Fogo, hoje mesmo queimarás a floresta de Khāṇḍava enquanto o senhor de Śacī, Indra, observa.
1.250.8
नरनारायणौ यौ तौ पूर्वदेवौ विभावसो ।
संप्राप्तौ मानुषे लोके कार्यार्थं हि दिवौकसाम् ॥ १.२५०.८ ॥
Ó Vibhāvasu, aqueles dois deuses antigos, Nara e Nārāyaṇa, chegaram ao mundo humano por uma tarefa dos deuses.
1.250.9
अर्जुनं वासुदेवं च यौ तौ लोकोऽभिमन्यते ।
तावेतौ सहितावेहि खाण्डवस्य समीपतः ॥ १.२५०.९ ॥
Traze juntos Arjuna e Vāsudeva, aqueles dois que o mundo honra, para perto do Khāṇḍava.
1.250.10
तौ त्वं याचस्व साहाय्ये दाहार्थं खाण्डवस्य च ।
ततो धक्ष्यसि तं दावं रक्षितं त्रिदशैरपि ॥ १.२५०.१० ॥
Peça ajuda àqueles dois para queimar o Khāṇḍava; então queimarás aquela floresta, protegida até pelos deuses.
1.250.11
तौ तु सत्वानि सर्वाणि यत्नतो वारयिष्यतः ।
देवराजं च सहितौ तत्र मे नास्ति संशयः ॥ १.२५०.११ ॥
Aqueles dois afastarão com zelo todas as criaturas, junto com o rei dos deuses, Indra, ali. Disso não tenho dúvida.
1.250.12
एतच्छ्रुत्वा तु वचनं त्वरितो हव्यवाहनः ।
कृष्णपार्थावुपागम्य यमर्थं त्वभ्यभाषत ॥ १.२५०.१२ ॥
Ouvindo estas palavras, Agni, portador das oblações, aproximou-se apressadamente de Kṛṣṇa e Pārtha e falou-lhes do propósito.
1.250.13
तं ते कथितवानस्मि पूर्वमेव नृपोत्तम ।
तच्छ्रुत्वा वचनं त्वग्नेर्बीभत्सुर्जातवेदसम् ॥ १.२५०.१३ ॥
Vaiśampāyana disse: Ó melhor dos reis, já te contei isto antes. Ao ouvir aquelas palavras de Agni, Bībhatsu (Arjuna) dirigiu-se a Jātavedas.
1.250.14
अब्रवीन्नृपशार्दूल तत्कालसदृशं वचः ।
दिधक्षुं खाण्डवं दावमकामस्य शतक्रतोः ॥ १.२५०.१४ ॥
Vaiśampāyana disse: Ó tigre entre os reis, ele falou palavras adequadas ao momento, sobre Śatakratu (Indra), que não queria que a floresta de Khāṇḍava fosse queimada.
1.250.15
उत्तमास्त्राणि मे सन्ति दिव्यानि च बहूनि च ।
यैरहं शक्नुयां योद्धुमपि वज्रधरान्बहून् ॥ १.२५०.१५ ॥
Arjuna disse: Possuo armas supremas e muitas armas divinas, com as quais poderia lutar até contra muitos portadores do raio.
1.250.16
धनुर्मे नास्ति भगवन्बाहुवीर्येण संमितम् ।
कुर्वतः समरे यत्नं वेगं यद्विषहेन्मम ॥ १.२५०.१६ ॥
Arjuna disse: Ó venerável, não tenho um arco igual ao poder dos meus braços, que suporte a força do meu esforço na batalha.
1.250.17
शरैश्च मेऽर्थो बहुभिरक्षयैः क्षिप्रमस्यतः ।
न हि वोढुं रथः शक्तः शरान्मम यथेप्सितान् ॥ १.२५०.१७ ॥
Arjuna disse: Preciso de muitas flechas inesgotáveis, pois disparo rapidamente; e minha carruagem não consegue carregar as flechas que desejo.
1.250.18
अश्वांश्च दिव्यानिच्छेयं पाण्डुरान्वातरंहसः ।
रथं च मेघनिर्घोषं सूर्यप्रतिमतेजसम् ॥ १.२५०.१८ ॥
Arjuna disse: Desejo cavalos divinos, brancos e rápidos como o vento, e uma carruagem que trovoe como nuvens e brilhe como o sol.
1.250.19
तथा कृष्णस्य वीर्येण नायुधं विद्यते समम् ।
येन नागान्पिशाचांश्च निहन्यान्माधवो रणे ॥ १.२५०.१९ ॥
E não há arma igual ao valor de Kṛṣṇa, com a qual Mādhava poderia matar nāgas e piśācas na batalha.
1.250.20
उपायं कर्मसिद्धौ च भघवन्वक्तुमर्हसि ।
निवारयेयं येनेन्द्रं वर्षमाणं महावने ॥ १.२५०.२० ॥
Ó bem-aventurado, deves dizer-me o meio de realizar a obra, pelo qual eu possa conter Indra que chove na grande floresta.
1.250.21
पौरुषेण तु यत्कार्यं तत्कर्ताऽहं स्म पावक ।
करणानि समर्थानि भगवन्दातुमर्हसि ॥ १.२५०.२१ ॥
Ó purificador, a obra a ser feita pelo esforço viril, eu mesmo sou o seu executor; ó bem-aventurado, deves conceder-me instrumentos capazes.