മഹാഭാരതം · അധ്യായം 1.250
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.250.1
स तु नैराश्यमापन्नः सदा ग्लानिसमन्वितः ।
पितामहमुपागच्छत्संक्रुद्धो हव्यवाहनः ॥ १.२५०.१ ॥
അവൻ നിരാശയിലായി എപ്പോഴും ക്ഷീണിതനായിരുന്നു. കോപിച്ച ഹവ്യവാഹനൻ (അഗ്നി) പിതാമഹന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു.
1.250.2
तच्च सर्वं यथान्यायं ब्रह्मणे संन्यवेदयत् ।
उवाच चैवनं भगवान्मुहूर्तं स विचिन्त्य तु ॥ १.२५०.२ ॥
അതെല്ലാം യഥാവിധി ബ്രഹ്മാവിനെ പൂർണ്ണമായി അറിയിച്ചു. ഭഗവാൻ (ബ്രഹ്മാവ്) അൽപനേരം ആലോചിച്ച ശേഷം ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
1.250.3
उपायः परिदृष्टो मे यथा त्वं धक्ष्यसेऽनघ ।
कालं च कंचित्क्षमतां ततस्तद्धक्ष्यते भवान् ॥ १.२५०.३ ॥
നിഷ്പാപനേ, നീ അതിനെ ദഹിപ്പിക്കാനുള്ള ഉപായം ഞാൻ കണ്ടിരിക്കുന്നു. കുറച്ചുകാലം ക്ഷമിക്കൂ; അപ്പോൾ നീ അതിനെ ദഹിപ്പിക്കും.
1.250.4
भविष्यतः सहायौ ते नरनारायणौ तदा ।
ताभ्यां त्वं सहितो दावं धक्ष्यसे हव्यवाहन ॥ १.२५०.४ ॥
അപ്പോൾ നരനും നാരായണനും നിനക്ക് രണ്ടു സഹായികളായിരിക്കും. അവരോടൊപ്പം നീ കാട്ടുതീയെ ദഹിപ്പിക്കും, ഹവ്യവാഹനാ.
1.250.5
एवमस्त्विति तं वह्निर्ब्रह्माणं प्रत्यभाषत ।
संभूतौ तौ विदित्वा तु नरनारायणावृषी ॥ १.२५०.५ ॥
'അങ്ങനെ തന്നെയാകട്ടെ' എന്ന് അഗ്നി ബ്രഹ്മാവിനോട് മറുപടി പറഞ്ഞു. നരനും നാരായണനും എന്ന രണ്ടു ഋഷിമാർ ജനിച്ചതറിഞ്ഞ് (അഗ്നി അങ്ങനെ പറഞ്ഞു).
1.250.6
कालस्य महतो राजंस्तस्य वाक्यं स्वयंभुवः ।
अनुस्मृत्य जगामाथ पुनरेव पितामहम् ॥ १.२५०.६ ॥
രാജാവേ, ദീർഘകാലത്തിനുശേഷം സ്വയംഭുവിന്റെ (ബ്രഹ്മാവിന്റെ) ആ വാക്ക് ഓർത്ത് (അഗ്നി) വീണ്ടും പിതാമഹന്റെ അടുത്തേക്ക് പോയി.
1.250.7
अब्रवीच्च तदा ब्रह्मा यथा त्वं धक्ष्यसेऽनल ।
खाण्डवं दावमद्यैव मिषतोऽस्य शचीपतेः ॥ १.२५०.७ ॥
അപ്പോൾ ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: ഹേ അഗ്നേ, ഇന്നുതന്നെ നീ ഖാണ്ഡവ വനത്തെ ദഹിപ്പിക്കും, ശചീപതിയായ ഇന്ദ്രൻ നോക്കിനിൽക്കെ.
1.250.8
नरनारायणौ यौ तौ पूर्वदेवौ विभावसो ।
संप्राप्तौ मानुषे लोके कार्यार्थं हि दिवौकसाम् ॥ १.२५०.८ ॥
ഹേ വിഭാവസോ, നരനും നാരായണനും എന്ന ആ പൂർവദേവന്മാർ ദേവകാര്യത്തിനായി മനുഷ്യലോകത്തിൽ എത്തിയിരിക്കുന്നു.
1.250.9
अर्जुनं वासुदेवं च यौ तौ लोकोऽभिमन्यते ।
तावेतौ सहितावेहि खाण्डवस्य समीपतः ॥ १.२५०.९ ॥
ലോകം ആരെ ആദരിക്കുന്നുവോ ആ അർജുനനെയും വാസുദേവനെയും ഇരുവരെയും ഒരുമിച്ച് ഖാണ്ഡവത്തിനടുത്ത് വരുത്തുക.
1.250.10
तौ त्वं याचस्व साहाय्ये दाहार्थं खाण्डवस्य च ।
ततो धक्ष्यसि तं दावं रक्षितं त्रिदशैरपि ॥ १.२५०.१० ॥
ഖാണ്ഡവം ദഹിപ്പിക്കുന്നതിന് സഹായത്തിനായി നീ ആ ഇരുവരോടും യാചിക്കുക; അപ്പോൾ ദേവന്മാരാൽ പോലും സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ട ആ വനത്തെ നീ ദഹിപ്പിക്കും.
1.250.11
तौ तु सत्वानि सर्वाणि यत्नतो वारयिष्यतः ।
देवराजं च सहितौ तत्र मे नास्ति संशयः ॥ १.२५०.११ ॥
ആ ഇരുവരും യത്നത്തോടെ സകല ജീവികളെയും തടയും; അവിടെ ദേവരാജനായ ഇന്ദ്രനോടൊപ്പവും. ഇതിൽ എനിക്ക് സംശയമില്ല.
1.250.12
एतच्छ्रुत्वा तु वचनं त्वरितो हव्यवाहनः ।
कृष्णपार्थावुपागम्य यमर्थं त्वभ्यभाषत ॥ १.२५०.१२ ॥
ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട് ഹവ്യവാഹനനായ അഗ്നി വേഗത്തിൽ കൃഷ്ണന്റെയും പാർത്ഥന്റെയും അടുത്തെത്തി, തന്റെ ഉദ്ദേശ്യം അവരോട് പറഞ്ഞു.
1.250.13
तं ते कथितवानस्मि पूर्वमेव नृपोत्तम ।
तच्छ्रुत्वा वचनं त्वग्नेर्बीभत्सुर्जातवेदसम् ॥ १.२५०.१३ ॥
വൈശംപായനൻ പറഞ്ഞു: നൃപോത്തമാ, ഇത് ഞാൻ നേരത്തേ നിന്നോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അഗ്നിയുടെ ആ വാക്ക് കേട്ട് ബീഭത്സു (അർജുനൻ) ജാതവേദസ്സിനോട് സംസാരിച്ചു.
1.250.14
अब्रवीन्नृपशार्दूल तत्कालसदृशं वचः ।
दिधक्षुं खाण्डवं दावमकामस्य शतक्रतोः ॥ १.२५०.१४ ॥
വൈശംപായനൻ പറഞ്ഞു: നൃപശാർദൂലാ, ആ സമയത്തിനു യോജിച്ച വാക്ക് അവൻ പറഞ്ഞു — ഖാണ്ഡവവനം ദഹിപ്പിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച, അതിൽ അസന്തുഷ്ടനായ ശതക്രതു (ഇന്ദ്രൻ) സംബന്ധിച്ച്.
1.250.15
उत्तमास्त्राणि मे सन्ति दिव्यानि च बहूनि च ।
यैरहं शक्नुयां योद्धुमपि वज्रधरान्बहून् ॥ १.२५०.१५ ॥
അർജുനൻ പറഞ്ഞു: എന്റെ പക്കൽ ഉത്തമവും അനേകം ദിവ്യവുമായ അസ്ത്രങ്ങളുണ്ട്; അവയാൽ വജ്രധാരികളായ പലരോടും എനിക്ക് യുദ്ധം ചെയ്യാനാകും.
1.250.16
धनुर्मे नास्ति भगवन्बाहुवीर्येण संमितम् ।
कुर्वतः समरे यत्नं वेगं यद्विषहेन्मम ॥ १.२५०.१६ ॥
അർജുനൻ പറഞ്ഞു: ഭഗവാനേ, എന്റെ ഭുജബലത്തിനു തുല്യമായ വില്ല് എന്റെ പക്കലില്ല — യുദ്ധത്തിൽ ഞാൻ ചെയ്യുന്ന ശ്രമത്തിന്റെ വേഗത താങ്ങാൻ കഴിയുന്നത്.
1.250.17
शरैश्च मेऽर्थो बहुभिरक्षयैः क्षिप्रमस्यतः ।
न हि वोढुं रथः शक्तः शरान्मम यथेप्सितान् ॥ १.२५०.१७ ॥
അർജുനൻ പറഞ്ഞു: വേഗത്തിൽ എയ്യുന്ന എനിക്ക് അക്ഷയങ്ങളായ അനേകം അമ്പുകൾ വേണം; എന്റെ ആഗ്രഹിച്ച അമ്പുകൾ വഹിക്കാൻ എന്റെ രഥത്തിന് കഴിയില്ല.
1.250.18
अश्वांश्च दिव्यानिच्छेयं पाण्डुरान्वातरंहसः ।
रथं च मेघनिर्घोषं सूर्यप्रतिमतेजसम् ॥ १.२५०.१८ ॥
അർജുനൻ പറഞ്ഞു: കാറ്റിന്റെ വേഗമുള്ള വെളുത്ത ദിവ്യാശ്വങ്ങളെയും, മേഘഗർജ്ജനം പോലെ മുഴങ്ങുന്ന, സൂര്യതേജസ്സുള്ള രഥത്തെയും ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
1.250.19
तथा कृष्णस्य वीर्येण नायुधं विद्यते समम् ।
येन नागान्पिशाचांश्च निहन्यान्माधवो रणे ॥ १.२५०.१९ ॥
കൃഷ്ണന്റെ വീര്യത്തിനു തുല്യമായ ആയുധമില്ല; അതുകൊണ്ട് മാധവന് യുദ്ധത്തിൽ നാഗന്മാരെയും പിശാചന്മാരെയും വധിക്കാനാകും.
1.250.20
उपायं कर्मसिद्धौ च भघवन्वक्तुमर्हसि ।
निवारयेयं येनेन्द्रं वर्षमाणं महावने ॥ १.२५०.२० ॥
ഭഗവാനേ, കാര്യസിദ്ധിക്കുള്ള ഉപായം അങ്ങ് പറയണം; അതുകൊണ്ട് മഹാവനത്തിൽ മഴ പെയ്യിക്കുന്ന ഇന്ദ്രനെ എനിക്കു തടയാം.
1.250.21
पौरुषेण तु यत्कार्यं तत्कर्ताऽहं स्म पावक ।
करणानि समर्थानि भगवन्दातुमर्हसि ॥ १.२५०.२१ ॥
പാവകാ, പൗരുഷത്താൽ ചെയ്യേണ്ട കാര്യം ഞാൻതന്നെയാണ് ചെയ്യുന്നവൻ; ഭഗവാനേ, സമർത്ഥമായ ഉപകരണങ്ങൾ അങ്ങ് എനിക്കു നൽകണം.