மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.250
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.250.1
स तु नैराश्यमापन्नः सदा ग्लानिसमन्वितः ।
पितामहमुपागच्छत्संक्रुद्धो हव्यवाहनः ॥ १.२५०.१ ॥
அவனோ விரக்தியை அடைந்து எப்போதும் சோர்வுடன் இருந்தான். கோபமுற்ற ஹவ்யவாஹனன் (அக்னி) பிதாமகரிடம் சென்றான்.
1.250.2
तच्च सर्वं यथान्यायं ब्रह्मणे संन्यवेदयत् ।
उवाच चैवनं भगवान्मुहूर्तं स विचिन्त्य तु ॥ १.२५०.२ ॥
அதையெல்லாம் முறைப்படி பிரம்மாவிடம் முழுமையாகத் தெரிவித்தான். பகவான் (பிரம்மா) சிறிது நேரம் சிந்தித்து இவ்வாறு கூறினார்.
1.250.3
उपायः परिदृष्टो मे यथा त्वं धक्ष्यसेऽनघ ।
कालं च कंचित्क्षमतां ततस्तद्धक्ष्यते भवान् ॥ १.२५०.३ ॥
பாவமற்றவனே, நீ அதை எரிக்கக்கூடிய ஒரு வழியை நான் கண்டிருக்கிறேன். சிறிது காலம் பொறுத்திரு; அப்போது நீ அதை எரிப்பாய்.
1.250.4
भविष्यतः सहायौ ते नरनारायणौ तदा ।
ताभ्यां त्वं सहितो दावं धक्ष्यसे हव्यवाहन ॥ १.२५०.४ ॥
அப்போது நர நாராயணர்கள் உனக்கு இரண்டு துணைவர்களாக இருப்பார்கள். அவர்களுடன் நீ காட்டுத் தீயை எரிப்பாய், ஓ ஹவ்யவாஹனா.
1.250.5
एवमस्त्विति तं वह्निर्ब्रह्माणं प्रत्यभाषत ।
संभूतौ तौ विदित्वा तु नरनारायणावृषी ॥ १.२५०.५ ॥
'அப்படியே ஆகட்டும்' என்று அக்னி பிரம்மாவுக்குப் பதில் கூறினான். நர நாராயணர் என்ற இரு முனிவர்கள் பிறந்துவிட்டதை அறிந்து (அக்னி இவ்வாறு கூறினான்).
1.250.6
कालस्य महतो राजंस्तस्य वाक्यं स्वयंभुवः ।
अनुस्मृत्य जगामाथ पुनरेव पितामहम् ॥ १.२५०.६ ॥
அரசனே, நீண்ட காலத்திற்குப் பின் சுயம்பு (பிரம்மா) கூறிய அந்த வார்த்தையை நினைவுகூர்ந்து, அவன் மீண்டும் பிதாமகரிடம் சென்றான்.
1.250.7
अब्रवीच्च तदा ब्रह्मा यथा त्वं धक्ष्यसेऽनल ।
खाण्डवं दावमद्यैव मिषतोऽस्य शचीपतेः ॥ १.२५०.७ ॥
அப்போது பிரம்மா கூறினார்: ஓ அக்னியே, இன்றே நீ காண்டவ வனத்தை எரிப்பாய், சசீபதியாகிய இந்திரன் பார்த்துக்கொண்டிருக்கையிலேயே.
1.250.8
नरनारायणौ यौ तौ पूर्वदेवौ विभावसो ।
संप्राप्तौ मानुषे लोके कार्यार्थं हि दिवौकसाम् ॥ १.२५०.८ ॥
ஓ விபாவசு, நரனும் நாராயணனும் ஆகிய அந்த இரு பழைய தேவர்கள் தேவர்களின் காரியத்திற்காக மனித உலகத்திற்கு வந்துள்ளனர்.
1.250.9
अर्जुनं वासुदेवं च यौ तौ लोकोऽभिमन्यते ।
तावेतौ सहितावेहि खाण्डवस्य समीपतः ॥ १.२५०.९ ॥
அர்ஜுனனையும் வாசுதேவனையும், இவ்வுலகம் எவர்களைப் போற்றுகிறதோ அவ்விருவரையும், ஒன்றாக காண்டவத்தின் அருகில் அழைத்து வா.
1.250.10
तौ त्वं याचस्व साहाय्ये दाहार्थं खाण्डवस्य च ।
ततो धक्ष्यसि तं दावं रक्षितं त्रिदशैरपि ॥ १.२५०.१० ॥
காண்டவத்தை எரிப்பதற்குத் துணையாக அவ்விருவரிடமும் நீ வேண்டிக் கேள்; அதன் பின் தேவர்களாலும் காக்கப்படும் அந்தக் காட்டை எரிப்பாய்.
1.250.11
तौ तु सत्वानि सर्वाणि यत्नतो वारयिष्यतः ।
देवराजं च सहितौ तत्र मे नास्ति संशयः ॥ १.२५०.११ ॥
அந்த இருவரும் முயற்சியுடன் எல்லா உயிரினங்களையும் தடுப்பார்கள்; அங்கே தேவர்களின் அரசன் இந்திரனுடனும் சேர்ந்து. இதில் எனக்கு ஐயமில்லை.
1.250.12
एतच्छ्रुत्वा तु वचनं त्वरितो हव्यवाहनः ।
कृष्णपार्थावुपागम्य यमर्थं त्वभ्यभाषत ॥ १.२५०.१२ ॥
இந்த வார்த்தையைக் கேட்டதும் ஹவ்யவாகனனாகிய அக்னி விரைவாக கிருஷ்ணனையும் பார்த்தனையும் அணுகி, தான் கொண்ட நோக்கத்தை அவர்களிடம் கூறினான்.
1.250.13
तं ते कथितवानस्मि पूर्वमेव नृपोत्तम ।
तच्छ्रुत्वा वचनं त्वग्नेर्बीभत्सुर्जातवेदसम् ॥ १.२५०.१३ ॥
வைசம்பாயனர் கூறினார்: நிருபச்ரேஷ்டனே, இதை நான் உனக்கு முன்பே சொல்லியிருக்கிறேன். அக்னியின் அந்த வார்த்தையைக் கேட்டு, பீபத்ஸு (அர்ஜுனன்) ஜாதவேதஸ் (அக்னி) இடம் பேசினான்.
1.250.14
अब्रवीन्नृपशार्दूल तत्कालसदृशं वचः ।
दिधक्षुं खाण्डवं दावमकामस्य शतक्रतोः ॥ १.२५०.१४ ॥
வைசம்பாயனர் கூறினார்: நிருபசார்தூலனே, அந்தக் காலத்திற்கு ஏற்ற வார்த்தையைச் சொன்னான் — காண்டவ வனத்தை எரிக்க விரும்பும் அகாமனாகிய சதக்ரதுவைப் பற்றி.
1.250.15
उत्तमास्त्राणि मे सन्ति दिव्यानि च बहूनि च ।
यैरहं शक्नुयां योद्धुमपि वज्रधरान्बहून् ॥ १.२५०.१५ ॥
அர்ஜுனன் கூறினான்: என்னிடம் உயர்ந்த, பல தெய்வீக அஸ்திரங்கள் உள்ளன; அவற்றால் வஜ்ரத்தை ஏந்தும் பலரோடும் நான் போர் செய்ய முடியும்.
1.250.16
धनुर्मे नास्ति भगवन्बाहुवीर्येण संमितम् ।
कुर्वतः समरे यत्नं वेगं यद्विषहेन्मम ॥ १.२५०.१६ ॥
அர்ஜுனன் கூறினான்: பகவானே, என் புயபலத்திற்கு ஏற்ற வில் என்னிடம் இல்லை — போரில் முயலும் என் வேகத்தைத் தாங்கக்கூடிய வில்.
1.250.17
शरैश्च मेऽर्थो बहुभिरक्षयैः क्षिप्रमस्यतः ।
न हि वोढुं रथः शक्तः शरान्मम यथेप्सितान् ॥ १.२५०.१७ ॥
அர்ஜுனன் கூறினான்: வேகமாக எய்யும் எனக்கு அழியாத பல அம்புகள் தேவை; என் விரும்பிய அம்புகளைத் தாங்க என் தேர் வலிமையற்றது.
1.250.18
अश्वांश्च दिव्यानिच्छेयं पाण्डुरान्वातरंहसः ।
रथं च मेघनिर्घोषं सूर्यप्रतिमतेजसम् ॥ १.२५०.१८ ॥
அர்ஜுனன் கூறினான்: காற்றின் வேகமுடைய, வெண்மையான தெய்வீகக் குதிரைகளையும், மேகம் போல் முழங்கும், சூரியனைப் போல் ஒளிரும் தேரையும் நான் விரும்புகிறேன்.
1.250.19
तथा कृष्णस्य वीर्येण नायुधं विद्यते समम् ।
येन नागान्पिशाचांश्च निहन्यान्माधवो रणे ॥ १.२५०.१९ ॥
கிருஷ்ணனின் வீரியத்திற்கு இணையான ஆயுதம் எதுவும் இல்லை; அதன்மூலம் மாதவன் போரில் நாகர்களையும் பிசாசுகளையும் அழிக்கக்கூடும்.
1.250.20
उपायं कर्मसिद्धौ च भघवन्वक्तुमर्हसि ।
निवारयेयं येनेन्द्रं वर्षमाणं महावने ॥ १.२५०.२० ॥
பகவானே, செயல் நிறைவேறுவதற்கான வழியை நீர் கூற வேண்டும்; அதனால் பெரும் காட்டில் மழை பொழியும் இந்திரனை நான் தடுக்கலாம்.
1.250.21
पौरुषेण तु यत्कार्यं तत्कर्ताऽहं स्म पावक ।
करणानि समर्थानि भगवन्दातुमर्हसि ॥ १.२५०.२१ ॥
பாவகனே, மனிதவலிமையால் செய்ய வேண்டிய செயலை நானே செய்பவன்; பகவானே, திறன்மிக்க கருவிகளை எனக்குத் தர நீர் தகுதியுடையவர்.