ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 1.250
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.250.1
स तु नैराश्यमापन्नः सदा ग्लानिसमन्वितः ।
पितामहमुपागच्छत्संक्रुद्धो हव्यवाहनः ॥ १.२५०.१ ॥
ସେ ନିରାଶାରେ ପଡ଼ି ସର୍ବଦା ଗ୍ଲାନିରେ ଭରି ରହିଥିଲେ। କ୍ରୁଦ୍ଧ ହବ୍ୟବାହନ (ଅଗ୍ନି) ପିତାମହଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ।
1.250.2
तच्च सर्वं यथान्यायं ब्रह्मणे संन्यवेदयत् ।
उवाच चैवनं भगवान्मुहूर्तं स विचिन्त्य तु ॥ १.२५०.२ ॥
ସେ ସବୁକିଛି ଯଥାବିଧି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ନିବେଦନ କଲେ। ଭଗବାନ (ବ୍ରହ୍ମା) କ୍ଷଣେ ଚିନ୍ତା କରି ଏପରି କହିଲେ।
1.250.3
उपायः परिदृष्टो मे यथा त्वं धक्ष्यसेऽनघ ।
कालं च कंचित्क्षमतां ततस्तद्धक्ष्यते भवान् ॥ १.२५०.३ ॥
ହେ ନିଷ୍ପାପ, ତୁମେ ଯେଉଁ ଉପାୟରେ ଦହନ କରିବ ତାହା ମୁଁ ଦେଖିଛି। କିଛି ସମୟ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଧର; ତେବେ ତୁମେ ତାହା ଦହନ କରିବ।
1.250.4
भविष्यतः सहायौ ते नरनारायणौ तदा ।
ताभ्यां त्वं सहितो दावं धक्ष्यसे हव्यवाहन ॥ १.२५०.४ ॥
ସେତେବେଳେ ନର ଓ ନାରାୟଣ ତୁମର ଦୁଇ ସହାୟକ ହେବେ। ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ତୁମେ ବନ ଅଗ୍ନିକୁ ଦହନ କରିବ, ହେ ହବ୍ୟବାହନ।
1.250.5
एवमस्त्विति तं वह्निर्ब्रह्माणं प्रत्यभाषत ।
संभूतौ तौ विदित्वा तु नरनारायणावृषी ॥ १.२५०.५ ॥
'ସେପରି ହେଉ' ବୋଲି ଅଗ୍ନି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ। ନର ଓ ନାରାୟଣ ନାମକ ଦୁଇ ଋଷି ଜନ୍ମିଥିବା ଜାଣି (ଅଗ୍ନି ଏପରି କହିଲେ)।
1.250.6
कालस्य महतो राजंस्तस्य वाक्यं स्वयंभुवः ।
अनुस्मृत्य जगामाथ पुनरेव पितामहम् ॥ १.२५०.६ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ଦୀର୍ଘ କାଳ ପରେ ସ୍ୱୟମ୍ଭୁଙ୍କ (ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ) ସେ ବାକ୍ୟ ସ୍ମରଣ କରି (ଅଗ୍ନି) ପୁଣି ପିତାମହଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ।
1.250.7
अब्रवीच्च तदा ब्रह्मा यथा त्वं धक्ष्यसेऽनल ।
खाण्डवं दावमद्यैव मिषतोऽस्य शचीपतेः ॥ १.२५०.७ ॥
ଏଥିରେ ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ: ହେ ଅଗ୍ନି, ଆଜି ତୁମେ ଖାଣ୍ଡବ ବନ ଦଗ୍ଧ କରିବ, ଶଚୀପତି ଇନ୍ଦ୍ର ଦେଖୁଥିବା ବେଳେ।
1.250.8
नरनारायणौ यौ तौ पूर्वदेवौ विभावसो ।
संप्राप्तौ मानुषे लोके कार्यार्थं हि दिवौकसाम् ॥ १.२५०.८ ॥
ହେ ବିଭାବସୁ, ନର ଓ ନାରାୟଣ ନାମକ ସେହି ପୂର୍ବ ଦେବତା ଦେବତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ମନୁଷ୍ୟଲୋକକୁ ଆସିଛନ୍ତି।
1.250.9
अर्जुनं वासुदेवं च यौ तौ लोकोऽभिमन्यते ।
तावेतौ सहितावेहि खाण्डवस्य समीपतः ॥ १.२५०.९ ॥
ଯାହାଙ୍କୁ ଲୋକ ସମ୍ମାନ କରେ ସେହି ଅର୍ଜୁନ ଓ ବାସୁଦେବ, ଏହି ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ଏକତ୍ର ଖାଣ୍ଡବ ନିକଟକୁ ଆଣ।
1.250.10
तौ त्वं याचस्व साहाय्ये दाहार्थं खाण्डवस्य च ।
ततो धक्ष्यसि तं दावं रक्षितं त्रिदशैरपि ॥ १.२५०.१० ॥
ଖାଣ୍ଡବ ଦହନ ପାଇଁ ସହାୟତା ପାଇଁ ସେହି ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ଯାଚ; ତା'ପରେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷିତ ସେହି ବନକୁ ତୁମେ ଦଗ୍ଧ କରିବ।
1.250.11
तौ तु सत्वानि सर्वाणि यत्नतो वारयिष्यतः ।
देवराजं च सहितौ तत्र मे नास्ति संशयः ॥ १.२५०.११ ॥
ସେହି ଦୁଇଜଣ ଯତ୍ନ ସହ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ନିବାରଣ କରିବେ; ସେଠାରେ ଦେବରାଜ ଇନ୍ଦ୍ର ସହିତ ମଧ୍ୟ। ଏଥିରେ ମୋର କୌଣସି ସଂଶୟ ନାହିଁ।
1.250.12
एतच्छ्रुत्वा तु वचनं त्वरितो हव्यवाहनः ।
कृष्णपार्थावुपागम्य यमर्थं त्वभ्यभाषत ॥ १.२५०.१२ ॥
ଏହି ବଚନ ଶୁଣି ହବ୍ୟବାହନ ଅଗ୍ନି ଶୀଘ୍ର କୃଷ୍ଣ ଓ ପାର୍ଥଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ ଯାହା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଥିଲା ତାହା କହିଲେ।
1.250.13
तं ते कथितवानस्मि पूर्वमेव नृपोत्तम ।
तच्छ्रुत्वा वचनं त्वग्नेर्बीभत्सुर्जातवेदसम् ॥ १.२५०.१३ ॥
ବୈଶମ୍ପାୟନ କହିଲେ: ହେ ନୃପଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହା ମୁଁ ପୂର୍ବରୁ ତୁମକୁ କହିଛି। ଅଗ୍ନିଙ୍କ ସେହି ବାକ୍ୟ ଶୁଣି ବୀଭତ୍ସୁ (ଅର୍ଜୁନ) ଜାତବେଦସଙ୍କୁ କହିଲେ।
1.250.14
अब्रवीन्नृपशार्दूल तत्कालसदृशं वचः ।
दिधक्षुं खाण्डवं दावमकामस्य शतक्रतोः ॥ १.२५०.१४ ॥
ବୈଶମ୍ପାୟନ କହିଲେ: ହେ ନୃପଶାର୍ଦୂଳ, ସେ ସେହି ସମୟ ଉପଯୁକ୍ତ ବାକ୍ୟ କହିଲେ — ଖାଣ୍ଡବ ବନକୁ ଦହନ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ଏବଂ ତହିଁରେ ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଶତକ୍ରତୁ (ଇନ୍ଦ୍ର) ବିଷୟରେ।
1.250.15
उत्तमास्त्राणि मे सन्ति दिव्यानि च बहूनि च ।
यैरहं शक्नुयां योद्धुमपि वज्रधरान्बहून् ॥ १.२५०.१५ ॥
ଅର୍ଜୁନ କହିଲେ: ମୋ ପାଖରେ ଉତ୍ତମ ଏବଂ ଅନେକ ଦିବ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର ଅଛି; ଯାହାଦ୍ୱାରା ମୁଁ ବଜ୍ରଧାରୀ ଅନେକଙ୍କ ସହ ମଧ୍ୟ ଯୁଦ୍ଧ କରିପାରିବି।
1.250.16
धनुर्मे नास्ति भगवन्बाहुवीर्येण संमितम् ।
कुर्वतः समरे यत्नं वेगं यद्विषहेन्मम ॥ १.२५०.१६ ॥
ଅର୍ଜୁନ କହିଲେ: ହେ ଭଗବନ୍, ମୋ ବାହୁବଳ ସହିତ ସମାନ ଧନୁ ମୋ ପାଖରେ ନାହିଁ — ଯାହା ଯୁଦ୍ଧରେ ମୋ ପ୍ରୟାସର ବେଗ ସହିପାରିବ।
1.250.17
शरैश्च मेऽर्थो बहुभिरक्षयैः क्षिप्रमस्यतः ।
न हि वोढुं रथः शक्तः शरान्मम यथेप्सितान् ॥ १.२५०.१७ ॥
ଅର୍ଜୁନ କହିଲେ: ଶୀଘ୍ର ନିକ୍ଷେପକାରୀ ମୋ ପାଇଁ ଅକ୍ଷୟ ଅନେକ ଶର ଦରକାର; ଏବଂ ମୋ ରଥ ମୋ ଇଚ୍ଛିତ ଶରସବୁ ବହନ କରିବାକୁ ସମର୍ଥ ନୁହେଁ।
1.250.18
अश्वांश्च दिव्यानिच्छेयं पाण्डुरान्वातरंहसः ।
रथं च मेघनिर्घोषं सूर्यप्रतिमतेजसम् ॥ १.२५०.१८ ॥
ଅର୍ଜୁନ କହିଲେ: ପବନ ସମାନ ବେଗିଆ ଧଳା ଦିବ୍ୟ ଘୋଡ଼ା ଏବଂ ମେଘଗର୍ଜନ ପରି ଗର୍ଜନକାରୀ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମାନ ତେଜସ୍ୱୀ ରଥ ମୁଁ ଇଚ୍ଛା କରେ।
1.250.19
तथा कृष्णस्य वीर्येण नायुधं विद्यते समम् ।
येन नागान्पिशाचांश्च निहन्यान्माधवो रणे ॥ १.२५०.१९ ॥
କୃଷ୍ଣଙ୍କ ବୀର୍ଯ୍ୟ ସମାନ ଅସ୍ତ୍ର ନାହିଁ; ଯଦ୍ଦ୍ୱାରା ମାଧବ ରଣରେ ନାଗ ଓ ପିଶାଚମାନଙ୍କୁ ବଧ କରିପାରନ୍ତି।
1.250.20
उपायं कर्मसिद्धौ च भघवन्वक्तुमर्हसि ।
निवारयेयं येनेन्द्रं वर्षमाणं महावने ॥ १.२५०.२० ॥
ହେ ଭଗବନ୍, କାର୍ଯ୍ୟସିଦ୍ଧିର ଉପାୟ ଆପଣ କହିବାର ଯୋଗ୍ୟ; ଯଦ୍ଦ୍ୱାରା ମହାବନରେ ବର୍ଷଣ କରୁଥିବା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ମୁଁ ନିବାରଣ କରିପାରିବି।
1.250.21
पौरुषेण तु यत्कार्यं तत्कर्ताऽहं स्म पावक ।
करणानि समर्थानि भगवन्दातुमर्हसि ॥ १.२५०.२१ ॥
ହେ ପାବକ, ପୌରୁଷରେ କରିବାର କାର୍ଯ୍ୟର କର୍ତ୍ତା ମୁଁ ହିଁ; ହେ ଭଗବନ୍, ସମର୍ଥ ସାଧନ ମୋତେ ଦେବାକୁ ଆପଣ ଯୋଗ୍ୟ।