Mahābhārata · Adhyāya 1.250
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.250.1
स तु नैराश्यमापन्नः सदा ग्लानिसमन्वितः ।
पितामहमुपागच्छत्संक्रुद्धो हव्यवाहनः ॥ १.२५०.१ ॥
Von Verzweiflung ergriffen und stets von Niedergeschlagenheit erfüllt, trat der erzürnte Träger der Opfergaben (Agni) vor den Großvater (Brahmā).
1.250.2
तच्च सर्वं यथान्यायं ब्रह्मणे संन्यवेदयत् ।
उवाच चैवनं भगवान्मुहूर्तं स विचिन्त्य तु ॥ १.२५०.२ ॥
Er berichtete dies alles Brahmā ordnungsgemäß und vollständig; der Erhabene sann einen Augenblick nach und sprach dann zu ihm so.
1.250.3
उपायः परिदृष्टो मे यथा त्वं धक्ष्यसेऽनघ ।
कालं च कंचित्क्षमतां ततस्तद्धक्ष्यते भवान् ॥ १.२५०.३ ॥
O Makelloser, ich habe ein Mittel gesehen, durch das du es verbrennen wirst. Gedulde dich eine Weile; dann wirst du es verbrennen.
1.250.4
भविष्यतः सहायौ ते नरनारायणौ तदा ।
ताभ्यां त्वं सहितो दावं धक्ष्यसे हव्यवाहन ॥ १.२५०.४ ॥
Dann werden Nara und Nārāyaṇa deine beiden Helfer sein; mit ihnen wirst du das Waldfeuer verbrennen, o Träger der Opfergaben.
1.250.5
एवमस्त्विति तं वह्निर्ब्रह्माणं प्रत्यभाषत ।
संभूतौ तौ विदित्वा तु नरनारायणावृषी ॥ १.२५०.५ ॥
»So sei es«, antwortete Agni dem Brahmā, nachdem er erfahren hatte, dass die beiden Weisen Nara und Nārāyaṇa geboren worden waren.
1.250.6
कालस्य महतो राजंस्तस्य वाक्यं स्वयंभुवः ।
अनुस्मृत्य जगामाथ पुनरेव पितामहम् ॥ १.२५०.६ ॥
O König, nach langer Zeit erinnerte er sich an die Worte des Selbstgeborenen (Brahmā) und ging wieder zum Großvater.
1.250.7
अब्रवीच्च तदा ब्रह्मा यथा त्वं धक्ष्यसेऽनल ।
खाण्डवं दावमद्यैव मिषतोऽस्य शचीपतेः ॥ १.२५०.७ ॥
Da sprach Brahmā: O Feuer, heute noch wirst du den Khāṇḍava-Wald verbrennen, während der Herr der Śacī, Indra, zusieht.
1.250.8
नरनारायणौ यौ तौ पूर्वदेवौ विभावसो ।
संप्राप्तौ मानुषे लोके कार्यार्थं हि दिवौकसाम् ॥ १.२५०.८ ॥
O Vibhāvasu, jene beiden alten Götter, Nara und Nārāyaṇa, sind in die Menschenwelt gekommen, um die Angelegenheit der Götter zu vollbringen.
1.250.9
अर्जुनं वासुदेवं च यौ तौ लोकोऽभिमन्यते ।
तावेतौ सहितावेहि खाण्डवस्य समीपतः ॥ १.२५०.९ ॥
Bring Arjuna und Vāsudeva, jene beiden, die die Welt verehrt, zusammen in die Nähe des Khāṇḍava.
1.250.10
तौ त्वं याचस्व साहाय्ये दाहार्थं खाण्डवस्य च ।
ततो धक्ष्यसि तं दावं रक्षितं त्रिदशैरपि ॥ १.२५०.१० ॥
Bitte jene beiden um Hilfe beim Verbrennen des Khāṇḍava; dann wirst du jenen Wald verbrennen, der selbst von den Göttern geschützt wird.
1.250.11
तौ तु सत्वानि सर्वाणि यत्नतो वारयिष्यतः ।
देवराजं च सहितौ तत्र मे नास्ति संशयः ॥ १.२५०.११ ॥
Jene beiden werden eifrig alle Wesen abwehren, zusammen mit dem König der Götter, Indra, dort. Daran zweifle ich nicht.
1.250.12
एतच्छ्रुत्वा तु वचनं त्वरितो हव्यवाहनः ।
कृष्णपार्थावुपागम्य यमर्थं त्वभ्यभाषत ॥ १.२५०.१२ ॥
Als Agni, der Träger der Opfergaben, diese Worte hörte, trat er eilig vor Kṛṣṇa und Pārtha und sprach zu ihnen über sein Anliegen.
1.250.13
तं ते कथितवानस्मि पूर्वमेव नृपोत्तम ।
तच्छ्रुत्वा वचनं त्वग्नेर्बीभत्सुर्जातवेदसम् ॥ १.२५०.१३ ॥
Vaiśampāyana sprach: O bester der Könige, ich habe dir dies schon zuvor erzählt. Als Bībhatsu (Arjuna) jene Worte Agnis gehört hatte, wandte er sich an Jātavedas.
1.250.14
अब्रवीन्नृपशार्दूल तत्कालसदृशं वचः ।
दिधक्षुं खाण्डवं दावमकामस्य शतक्रतोः ॥ १.२५०.१४ ॥
Vaiśampāyana sprach: O Tiger unter den Königen, er sprach Worte, die dem Augenblick angemessen waren, über Śatakratu (Indra), der unwillig war, als man den Khāṇḍava-Wald verbrennen wollte.
1.250.15
उत्तमास्त्राणि मे सन्ति दिव्यानि च बहूनि च ।
यैरहं शक्नुयां योद्धुमपि वज्रधरान्बहून् ॥ १.२५०.१५ ॥
Arjuna sprach: Ich besitze höchste und viele göttliche Waffen, mit denen ich sogar gegen viele Träger des Donnerkeils kämpfen könnte.
1.250.16
धनुर्मे नास्ति भगवन्बाहुवीर्येण संमितम् ।
कुर्वतः समरे यत्नं वेगं यद्विषहेन्मम ॥ १.२५०.१६ ॥
Arjuna sprach: O Verehrter, ich habe keinen Bogen, der der Kraft meiner Arme gleichkommt und den Ansturm meiner Anstrengung im Kampf aushielte.
1.250.17
शरैश्च मेऽर्थो बहुभिरक्षयैः क्षिप्रमस्यतः ।
न हि वोढुं रथः शक्तः शरान्मम यथेप्सितान् ॥ १.२५०.१७ ॥
Arjuna sprach: Ich brauche viele unerschöpfliche Pfeile, denn ich schieße schnell; und mein Wagen vermag die Pfeile nicht zu tragen, die ich begehre.
1.250.18
अश्वांश्च दिव्यानिच्छेयं पाण्डुरान्वातरंहसः ।
रथं च मेघनिर्घोषं सूर्यप्रतिमतेजसम् ॥ १.२५०.१८ ॥
Arjuna sprach: Ich wünsche mir göttliche weiße Pferde, schnell wie der Wind, und einen Wagen, der wie Wolken donnert und so strahlend ist wie die Sonne.
1.250.19
तथा कृष्णस्य वीर्येण नायुधं विद्यते समम् ।
येन नागान्पिशाचांश्च निहन्यान्माधवो रणे ॥ १.२५०.१९ ॥
Und keine Waffe ist gleich der Tapferkeit Kṛṣṇas, mit der Mādhava im Kampf Nāgas und Piśācas erschlagen könnte.
1.250.20
उपायं कर्मसिद्धौ च भघवन्वक्तुमर्हसि ।
निवारयेयं येनेन्द्रं वर्षमाणं महावने ॥ १.२५०.२० ॥
O Gesegneter, du solltest mir das Mittel nennen, die Tat zu vollbringen, durch das ich Indra abwehren könnte, der im großen Wald regnet.
1.250.21
पौरुषेण तु यत्कार्यं तत्कर्ताऽहं स्म पावक ।
करणानि समर्थानि भगवन्दातुमर्हसि ॥ १.२५०.२१ ॥
O Reiniger, das Werk, das durch männliche Kraft zu tun ist, ich selbst bin sein Täter; O Gesegneter, du solltest mir taugliche Werkzeuge geben.