مهابهاراتا · أدهيايا 1.252
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.252.1
तौ रथाभ्यां रथश्रेष्ठौ दावस्योभयतः स्थितौ ।
दिक्षु सर्वासु भूतानां चक्राते कदनं महत् ॥ १.२५२.१ ॥
وقف هذان أفضل الفرسان على عرباتهما على جانبي حريق الغابة، وأوقعا مقتلة عظيمة بالكائنات في كل الاتجاهات.
1.252.2
यत्र यत्र च दृश्यन्ते प्राणिनः खाण्डवालयाः ।
पलायन्तः प्रवीरौ तौ तत्रतत्राभ्यधावताम् ॥ १.२५२.२ ॥
حيثما رُئيت كائنات خاندفا تفر، انقضّ عليها البطلان هناك وهناك.
1.252.3
छिद्रं न स्म प्रपश्यन्ति रथयोराशुचारिणोः ।
आविद्धावेव दृश्येते रथिनौ तौ रथोत्तमौ ॥ १.२५२.३ ॥
لم يكونوا يرون أي فجوة في العربتين السريعتين؛ ولم يظهر الفارسان الأفضلان إلا منقضّين رامين.
1.252.4
खाण्डवे दह्यमाने तु भूतान्यथ सहस्रशः ।
उत्पेतुर्भैरवान्नादान्विनदन्तः समन्ततः ॥ १.२५२.४ ॥
وبينما كانت خاندفا تحترق، نهضت آلاف الكائنات من كل جانب، تصرخ صرخات مرعبة.
1.252.5
दग्धैकदेशा बहवो निष्टप्ताश्च तथाऽपरे ।
स्फुटिताक्षा विशीर्णाश्च विप्लुताश्च तथाऽपरे ॥ १.२५२.५ ॥
احترق كثير منها من جانب، وتفحّم آخرون تماماً؛ انفجرت عيون بعضها، وتمزق بعضها، وركض آخرون في فوضى جامحة.
1.252.6
समालिङ्ग्य सुतानन्ये पितॄन्भ्रातॄनथाऽपरे ।
त्यक्तुं न शेकुः स्नेहेन तत्रैव निधनं गताः ॥ १.२५२.६ ॥
فمنهم من عانق أبناءه، ومنهم من عانق آباءه وإخوته؛ ولعجزهم عن تركهم بدافع المحبة لقوا حتفهم هناك.
1.252.7
सन्दष्टदशनाश्चान्ये समुत्पेतुरनेकशः ।
ततस्तेऽतीव घूर्णन्तः पुनरग्नौ प्रपेदिरे ॥ १.२५२.७ ॥
وآخرون، وقد أطبقوا أسنانهم، طاروا إلى أعلى مرارًا؛ ثم، وهم يدورون بشدة، سقطوا من جديد في النار.
1.252.8
दग्धपक्षाक्षिचरणा विचेष्टन्तो महीतले ।
तत्रतत्र स्म दृश्यन्ते विनश्यन्तः शरीरिणः ॥ १.२५२.८ ॥
وأجنحتها وعيونها وأقدامها محروقة، تتلوى على الأرض؛ وهنا وهناك كانت تُرى كائنات ذات أجساد تهلك.
1.252.9
जलाशयेषु तप्तेषु क्वाथ्यमानेषु वह्निना ।
गतसत्वाः स्म दृश्यन्ते कूर्ममत्स्याः समन्ततः ॥ १.२५२.९ ॥
وفي المياه المسخّنة المغلية من النار، كانت السلاحف والأسماك تُرى بلا حياة في كل مكان.
1.252.10
शरीरैरपरे दीप्तैर्देहवन्त इवाग्नयः ।
अदृश्यन्त वने तत्र प्राणिनः प्राणिसंक्षये ॥ १.२५२.१० ॥
وكانت كائنات أخرى بأجساد متوهجة، كأنها نيران مجسّدة، تُرى في تلك الغابة وسط هلاك الأحياء.
1.252.11
कांश्चिदुत्पततः पार्थः शरैः संछिद्य खण्डशः ।
पातयामास विहगान्प्रदीप्ते वसुरेतसि ॥ १.२५२.११ ॥
قطع بارثا (أرجونا) بسهامه بعض الطيور الطائرة إلى أجزاء، فأسقطها في النار المتوهجة.
1.252.12
ते शराचितसर्वाङ्गा निनदन्तो महारवान् ।
ऊर्ध्वमुत्पत्य वेगेन निपेतुः खाण्डवे पुनः ॥ १.२५२.१२ ॥
وقد امتلأت أجسادهم بالسهام، وهم يصيحون بأصوات عالية، طاروا بسرعة إلى أعلى ثم سقطوا من جديد في غابة الخاندافا.
1.252.13
शरैरभ्याहतानां च सङ्घशः स्म वनौकसाम् ।
विरावः शुश्रुवे घोरः समुद्रस्येव मथ्यतः ॥ १.२५२.१३ ॥
وسُمع صراخ مروّع من سكان الغابة الذين أصابتهم السهام جماعات، كأنه صوت البحر حين يُمخض.
1.252.14
वह्नेश्चापि प्रदीप्तस्य खमुत्पेतुर्महार्चिषः ।
जनयामासुरुद्वेगं सुमहान्तं दिवौकसाम् ॥ १.२५२.१४ ॥
وقفزت ألسنة النار العظيمة المشتعلة إلى السماء فأحدثت اضطرابًا شديدًا بين سكان السماء.
1.252.15
तेनार्चिषा सुसन्तप्ता देवाः सर्षिपुरोगमाः ।
ततो जग्मुर्महात्मानः सर्व एव दिवौकसः।
शतक्रतुं सहस्राक्षं देवेशमसुरार्दनम् ॥ १.२५२.१५ ॥
فقد اشتد بهم العذاب من تلك اللهيب، فانطلق الآلهة العظماء، يتقدمهم الحكماء، وجميع سكان السماء، نحو شاتاكراتو ذي الألف عين، سيد الآلهة، مُهلك الأسوريين.
1.252.16
किं न्विमे मानवाः सर्वे दह्यन्ते चित्रभानुना ।
कच्चिन्न संक्षयः प्राप्तो लोकानाममरेश्वर ॥ १.२५२.१६ ॥
لماذا يُحرق هؤلاء الناس جميعًا بالنار؟ أفقد حلّ فناء العوالم، يا سيد الخالدين؟
1.252.17
तच्छ्रुत्वा वृत्रहा तेभ्यः स्वयमेवान्ववेक्ष्य च ।
खाण्डवस्य विमोक्षार्थं प्रययौ हरिवाहनः ॥ १.२५२.१७ ॥
فلما سمع ذلك، وتحقق منه بنفسه، انطلق إندرا، قاتل فريتره، صاحب الخيول الشقراء، لتخليص غابة خاندافا.
1.252.18
महता रथबृन्देन नानारूपेण वासवः ।
आकाशं समवाकीर्य प्रववर्ष सुरेश्वरः ॥ १.२५२.१८ ॥
ومعه جيش عظيم من العربات، متخذًا أشكالًا شتى، غطّى فاسافا سيد الآلهة السماء وأمطر.
1.252.19
ततोऽक्षमात्रा व्यसृजन्धाराः शतसहस्रशः ।
चोदिता देवराजेन जलदाः खाण्डवं प्रति ॥ १.२५२.१९ ॥
فأطلقت السحب المدفوعة من ملك الآلهة مئات الألوف من السيول، غليظة كثقب المحور، نحو الخاندافا.
1.252.20
असंप्राप्तास्तु ता धारास्तेजसा जातवेदसः ।
ख एव समुशुष्यन्त नकाश्चित्पावकं गताः ॥ १.२५२.२० ॥
أما تلك السيول فلم تبلغ النار، بل جفّت في السماء من حرارة النار؛ وبعضها لم يبلغ النار أصلاً.
1.252.21
ततो नमुचिहा क्रुद्धो भृशमर्चिष्मतस्तदा ।
पुनरेव महामेघैरम्भांसि व्यसृजद्बहु ॥ १.२५२.२१ ॥
فغضب إندرا، قاتل ناموتشي، غضباً شديداً على ذي اللهب، فأرسل مرة أخرى مياهاً كثيرة بسحب عظيمة.
1.252.22
अर्चिर्धाराभिसंबद्धं धूमविद्युत्समाकुलम् ।
बभूव तद्वनं घोरं स्तनयित्नुसमाकुलम् ॥ १.२५२.२२ ॥
صارت تلك الغابة الرهيبة مشدودة بسيول اللهب، مملوءة بالدخان والبرق، ومغمورة بالرعد.