മഹാഭാരതം · അധ്യായം 1.252
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.252.1
तौ रथाभ्यां रथश्रेष्ठौ दावस्योभयतः स्थितौ ।
दिक्षु सर्वासु भूतानां चक्राते कदनं महत् ॥ १.२५२.१ ॥
ആ രണ്ട് ശ്രേഷ്ഠ രഥികർ തങ്ങളുടെ രഥങ്ങളിൽ കാട്ടുതീയുടെ ഇരുവശത്തും നിന്ന് എല്ലാ ദിക്കുകളിലും ജീവികളെ വലിയ തോതിൽ സംഹരിച്ചു.
1.252.2
यत्र यत्र च दृश्यन्ते प्राणिनः खाण्डवालयाः ।
पलायन्तः प्रवीरौ तौ तत्रतत्राभ्यधावताम् ॥ १.२५२.२ ॥
ഖാണ്ഡവവാസികളായ ജീവികൾ ഓടുന്നത് എവിടെയെല്ലാം കാണപ്പെട്ടുവോ, അവിടെയെല്ലാം ആ രണ്ട് വീരന്മാരും അവരുടെ നേരെ പാഞ്ഞടുത്തു.
1.252.3
छिद्रं न स्म प्रपश्यन्ति रथयोराशुचारिणोः ।
आविद्धावेव दृश्येते रथिनौ तौ रथोत्तमौ ॥ १.२५२.३ ॥
വേഗത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന ആ രണ്ട് രഥങ്ങളിലും ഒരു വിടവും കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല; ആ രണ്ട് ഉത്തമ രഥികരും പായുന്നവരെന്നപോലെയാണ് കാണപ്പെട്ടത്.
1.252.4
खाण्डवे दह्यमाने तु भूतान्यथ सहस्रशः ।
उत्पेतुर्भैरवान्नादान्विनदन्तः समन्ततः ॥ १.२५२.४ ॥
ഖാണ്ഡവം കത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ ആയിരക്കണക്കിന് ജീവികൾ ഭയങ്കരമായ നിലവിളികളോടെ എല്ലാ വശങ്ങളിൽ നിന്നും ഉയർന്നു.
1.252.5
दग्धैकदेशा बहवो निष्टप्ताश्च तथाऽपरे ।
स्फुटिताक्षा विशीर्णाश्च विप्लुताश्च तथाऽपरे ॥ १.२५२.५ ॥
പലരും ഒരു വശം പൊള്ളിപ്പോയി, മറ്റു ചിലർ കടുത്ത തോതിൽ കരിഞ്ഞു; ചിലരുടെ കണ്ണുകൾ പൊട്ടിത്തെറിച്ചു, ചിലർ ചിതറിപ്പോയി, മറ്റു ചിലർ ഭ്രാന്തമായി ഓടിനടന്നു.
1.252.6
समालिङ्ग्य सुतानन्ये पितॄन्भ्रातॄनथाऽपरे ।
त्यक्तुं न शेकुः स्नेहेन तत्रैव निधनं गताः ॥ १.२५२.६ ॥
ചിലർ മക്കളെ ആലിംഗനം ചെയ്തു, മറ്റു ചിലർ പിതാക്കന്മാരെയും സഹോദരന്മാരെയും; സ്നേഹത്താൽ അവരെ വിട്ടുപോകാൻ കഴിയാതെ അവിടെത്തന്നെ മരണമടഞ്ഞു.
1.252.7
सन्दष्टदशनाश्चान्ये समुत्पेतुरनेकशः ।
ततस्तेऽतीव घूर्णन्तः पुनरग्नौ प्रपेदिरे ॥ १.२५२.७ ॥
മറ്റുചിലർ പല്ലുകൾ കടിച്ചമർത്തി പലതവണ മുകളിലേക്കു പറന്നു. പിന്നീട് അവർ അതിശയം ചുറ്റിത്തിരിഞ്ഞ് വീണ്ടും തീയിൽ വീണു.
1.252.8
दग्धपक्षाक्षिचरणा विचेष्टन्तो महीतले ।
तत्रतत्र स्म दृश्यन्ते विनश्यन्तः शरीरिणः ॥ १.२५२.८ ॥
ചിറകുകളും കണ്ണുകളും കാലുകളും കരിഞ്ഞ്, നിലത്ത് പിടയുന്ന, ഇവിടെയുമവിടെയും ശരീരധാരികളായ ജീവികൾ നശിക്കുന്നതായി കാണപ്പെട്ടു.
1.252.9
जलाशयेषु तप्तेषु क्वाथ्यमानेषु वह्निना ।
गतसत्वाः स्म दृश्यन्ते कूर्ममत्स्याः समन्ततः ॥ १.२५२.९ ॥
തീയാൽ ചൂടേറ്റ് തിളയ്ക്കുന്ന ജലാശയങ്ങളിൽ എല്ലായിടത്തും ആമകളും മീനുകളും ജീവനറ്റ നിലയിൽ കാണപ്പെട്ടു.
1.252.10
शरीरैरपरे दीप्तैर्देहवन्त इवाग्नयः ।
अदृश्यन्त वने तत्र प्राणिनः प्राणिसंक्षये ॥ १.२५२.१० ॥
മറ്റുള്ള ജീവികൾ ജ്വലിക്കുന്ന ശരീരങ്ങളോടെ, ശരീരധാരികളായ അഗ്നികൾപോലെ, ജീവികളുടെ നാശത്തിൽ ആ കാട്ടിൽ കാണപ്പെട്ടു.
1.252.11
कांश्चिदुत्पततः पार्थः शरैः संछिद्य खण्डशः ।
पातयामास विहगान्प्रदीप्ते वसुरेतसि ॥ १.२५२.११ ॥
മുകളിലേക്കു പറന്ന ചില പക്ഷികളെ പാർത്ഥൻ (അർജുനൻ) അമ്പുകളാൽ കഷണങ്ങളാക്കി മുറിച്ച് ജ്വലിക്കുന്ന വസുരേതസ്സിൽ വീഴ്ത്തി.
1.252.12
ते शराचितसर्वाङ्गा निनदन्तो महारवान् ।
ऊर्ध्वमुत्पत्य वेगेन निपेतुः खाण्डवे पुनः ॥ १.२५२.१२ ॥
അമ്പുകളാൽ നിറഞ്ഞ അവയവങ്ങളോടെ, മഹാശബ്ദത്തിൽ നിലവിളിച്ച്, വേഗത്തിൽ മുകളിലേക്കു പറന്ന് അവർ വീണ്ടും ഖാണ്ഡവവനത്തിൽ തന്നെ വീണു.
1.252.13
शरैरभ्याहतानां च सङ्घशः स्म वनौकसाम् ।
विरावः शुश्रुवे घोरः समुद्रस्येव मथ्यतः ॥ १.२५२.१३ ॥
അമ്പുകളേറ്റ വനവാസികളുടെ കൂട്ടങ്ങളുടെ ഭയങ്കരമായ നിലവിളി സമുദ്രം കടയുമ്പോലെ കേൾക്കപ്പെട്ടു.
1.252.14
वह्नेश्चापि प्रदीप्तस्य खमुत्पेतुर्महार्चिषः ।
जनयामासुरुद्वेगं सुमहान्तं दिवौकसाम् ॥ १.२५२.१४ ॥
ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിയുടെ മഹാജ്വാലകൾ ആകാശത്തേക്ക് ഉയർന്ന് ദേവന്മാരിൽ വലിയ ഉദ്വേഗം ഉണ്ടാക്കി.
1.252.15
तेनार्चिषा सुसन्तप्ता देवाः सर्षिपुरोगमाः ।
ततो जग्मुर्महात्मानः सर्व एव दिवौकसः।
शतक्रतुं सहस्राक्षं देवेशमसुरार्दनम् ॥ १.२५२.१५ ॥
ആ ജ്വാലയാൽ അതിയായി പീഡിതരായ മഹാത്മാക്കളായ ദേവന്മാർ ഋഷിമാരെ മുന്നിൽനിർത്തി, സഹസ്രാക്ഷനും ശതക്രതുവും അസുരനാശകനുമായ ദേവേശനെ സമീപിച്ചു.
1.252.16
किं न्विमे मानवाः सर्वे दह्यन्ते चित्रभानुना ।
कच्चिन्न संक्षयः प्राप्तो लोकानाममरेश्वर ॥ १.२५२.१६ ॥
അമരേശ്വരാ, ഈ മനുഷ്യരെല്ലാം എന്തിനാണ് അഗ്നിയാൽ ദഹിക്കുന്നത്? ലോകങ്ങൾക്ക് നാശം വന്നുവോ?
1.252.17
तच्छ्रुत्वा वृत्रहा तेभ्यः स्वयमेवान्ववेक्ष्य च ।
खाण्डवस्य विमोक्षार्थं प्रययौ हरिवाहनः ॥ १.२५२.१७ ॥
അതു കേട്ട് വൃത്രഹന്താവായ, ഹരിവാഹനനായ ഇന്ദ്രൻ സ്വയം പരിശോധിച്ച് ഖാണ്ഡവവനം മോചിപ്പിക്കാൻ പുറപ്പെട്ടു.
1.252.18
महता रथबृन्देन नानारूपेण वासवः ।
आकाशं समवाकीर्य प्रववर्ष सुरेश्वरः ॥ १.२५२.१८ ॥
മഹത്തായ രഥസമൂഹത്തോടും നാനാരൂപങ്ങളോടും കൂടി വാസവനായ സുരേശ്വരൻ ആകാശത്തെ മൂടി മഴ പെയ്യിച്ചു.
1.252.19
ततोऽक्षमात्रा व्यसृजन्धाराः शतसहस्रशः ।
चोदिता देवराजेन जलदाः खाण्डवं प्रति ॥ १.२५२.१९ ॥
അപ്പോൾ ദേവേന്ദ്രനാൽ പ്രേരിതരായ മേഘങ്ങൾ ഖാണ്ഡവവനത്തിന് നേരെ അച്ചുതുളയോളം കനമുള്ള ലക്ഷക്കണക്കിന് ധാരകൾ വർഷിച്ചു.
1.252.20
असंप्राप्तास्तु ता धारास्तेजसा जातवेदसः ।
ख एव समुशुष्यन्त नकाश्चित्पावकं गताः ॥ १.२५२.२० ॥
ആ ധാരകൾ അഗ്നിയുടെ തേജസ്സിനാൽ അവനെ എത്തുന്നതിനു മുമ്പേ ആകാശത്തുതന്നെ വറ്റിപ്പോയി; ചിലത് അഗ്നിയിൽ എത്തുകപോലുമില്ല.
1.252.21
ततो नमुचिहा क्रुद्धो भृशमर्चिष्मतस्तदा ।
पुनरेव महामेघैरम्भांसि व्यसृजद्बहु ॥ १.२५२.२१ ॥
അപ്പോൾ നമുചിയെ വധിച്ച ഇന്ദ്രൻ അഗ്നിയോട് അത്യന്തം കോപിച്ച്, മഹാമേഘങ്ങളാൽ വീണ്ടും വളരെയധികം ജലം വർഷിച്ചു.
1.252.22
अर्चिर्धाराभिसंबद्धं धूमविद्युत्समाकुलम् ।
बभूव तद्वनं घोरं स्तनयित्नुसमाकुलम् ॥ १.२५२.२२ ॥
ആ ഘോരവനം ജ്വാലാധാരകളാൽ ബന്ധിതമായി, പുകയും മിന്നലും നിറഞ്ഞ്, ഇടിമുഴക്കത്താൽ വ്യാപ്തമായി.