ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.252
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.252.1
तौ रथाभ्यां रथश्रेष्ठौ दावस्योभयतः स्थितौ ।
दिक्षु सर्वासु भूतानां चक्राते कदनं महत् ॥ १.२५२.१ ॥
ಆ ಇಬ್ಬರು ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಥಿಕರು ತಮ್ಮ ರಥಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಡಿನ ಬೆಂಕಿಯ ಎರಡು ಬದಿಗಳಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಮಹಾ ಸಂಹಾರ ಮಾಡಿದರು.
1.252.2
यत्र यत्र च दृश्यन्ते प्राणिनः खाण्डवालयाः ।
पलायन्तः प्रवीरौ तौ तत्रतत्राभ्यधावताम् ॥ १.२५२.२ ॥
ಖಾಂಡವದ ನಿವಾಸಿ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಓಡುತ್ತಿರುವುದು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬಂದರೂ, ಆ ಇಬ್ಬರು ವೀರರು ಅಲ್ಲಲ್ಲಿಗೆ ಅವರ ಮೇಲೆ ಧಾವಿಸಿದರು.
1.252.3
छिद्रं न स्म प्रपश्यन्ति रथयोराशुचारिणोः ।
आविद्धावेव दृश्येते रथिनौ तौ रथोत्तमौ ॥ १.२५२.३ ॥
ವೇಗವಾಗಿ ಚಲಿಸುವ ಆ ಎರಡು ರಥಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಅಂತರ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ; ಆ ಇಬ್ಬರು ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಥಿಕರು ಧಾವಿಸಿ ಬರುವವರಂತೆಯೇ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡರು.
1.252.4
खाण्डवे दह्यमाने तु भूतान्यथ सहस्रशः ।
उत्पेतुर्भैरवान्नादान्विनदन्तः समन्ततः ॥ १.२५२.४ ॥
ಖಾಂಡವ ಸುಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಸಾವಿರಾರು ಜೀವಿಗಳು ಭೀಕರ ಆರ್ತನಾದ ಮಾಡುತ್ತಾ ಎಲ್ಲ ಕಡೆಗಳಿಂದ ಮೇಲೆ ಎದ್ದವು.
1.252.5
दग्धैकदेशा बहवो निष्टप्ताश्च तथाऽपरे ।
स्फुटिताक्षा विशीर्णाश्च विप्लुताश्च तथाऽपरे ॥ १.२५२.५ ॥
ಅನೇಕ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಒಂದು ಕಡೆ ಸುಟ್ಟುಹೋಗಿದ್ದವು, ಇತರರು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಕರಕಲಾಗಿದ್ದವು; ಕೆಲವರ ಕಣ್ಣುಗಳು ಸಿಡಿದವು, ಕೆಲವರು ಛಿದ್ರವಾದರು, ಇತರರು ದಿಕ್ಕೆಟ್ಟು ಓಡಾಡಿದರು.
1.252.6
समालिङ्ग्य सुतानन्ये पितॄन्भ्रातॄनथाऽपरे ।
त्यक्तुं न शेकुः स्नेहेन तत्रैव निधनं गताः ॥ १.२५२.६ ॥
ಕೆಲವರು ಮಕ್ಕಳನ್ನು, ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ತಂದೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಸಹೋದರರನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡರು; ಸ್ನೇಹದಿಂದ ಅವರನ್ನು ಬಿಡಲಾರದೆ ಅಲ್ಲೇ ಮರಣ ಹೊಂದಿದರು.
1.252.7
सन्दष्टदशनाश्चान्ये समुत्पेतुरनेकशः ।
ततस्तेऽतीव घूर्णन्तः पुनरग्नौ प्रपेदिरे ॥ १.२५२.७ ॥
ಇತರರು ಹಲ್ಲು ಕಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಹಲವು ಬಾರಿ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹಾರಿದರು. ನಂತರ ಅವರು ಅತ್ಯಂತ ತಿರುಗುತ್ತಾ ಮತ್ತೆ ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದರು.
1.252.8
दग्धपक्षाक्षिचरणा विचेष्टन्तो महीतले ।
तत्रतत्र स्म दृश्यन्ते विनश्यन्तः शरीरिणः ॥ १.२५२.८ ॥
ರೆಕ್ಕೆ, ಕಣ್ಣು, ಕಾಲುಗಳು ಸುಟ್ಟು, ನೆಲದಲ್ಲಿ ಒದ್ದಾಡುತ್ತಾ, ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ದೇಹಧಾರಿ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತಿರುವುದು ಕಾಣಿಸಿತು.
1.252.9
जलाशयेषु तप्तेषु क्वाथ्यमानेषु वह्निना ।
गतसत्वाः स्म दृश्यन्ते कूर्ममत्स्याः समन्ततः ॥ १.२५२.९ ॥
ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಕಾದು ಕುದಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಜಲಾಶಯಗಳಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಆಮೆಗಳು ಮತ್ತು ಮೀನುಗಳು ಪ್ರಾಣರಹಿತವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿದವು.
1.252.10
शरीरैरपरे दीप्तैर्देहवन्त इवाग्नयः ।
अदृश्यन्त वने तत्र प्राणिनः प्राणिसंक्षये ॥ १.२५२.१० ॥
ಇತರ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಉರಿಯುವ ದೇಹಗಳೊಂದಿಗೆ, ದೇಹಧಾರಿ ಅಗ್ನಿಗಳಂತೆ, ಪ್ರಾಣಿಗಳ ನಾಶದಲ್ಲಿ ಆ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿದವು.
1.252.11
कांश्चिदुत्पततः पार्थः शरैः संछिद्य खण्डशः ।
पातयामास विहगान्प्रदीप्ते वसुरेतसि ॥ १.२५२.११ ॥
ಪಾರ್ಥನು (ಅರ್ಜುನನು) ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹಾರುತ್ತಿದ್ದ ಕೆಲವು ಪಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ಬಾಣಗಳಿಂದ ತುಂಡು ತುಂಡಾಗಿ ಕತ್ತರಿಸಿ, ಉರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ವಸುರೇತಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಬೀಳಿಸಿದನು.
1.252.12
ते शराचितसर्वाङ्गा निनदन्तो महारवान् ।
ऊर्ध्वमुत्पत्य वेगेन निपेतुः खाण्डवे पुनः ॥ १.२५२.१२ ॥
ಬಾಣಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಅಂಗಾಂಗಗಳಿಂದ, ಮಹಾ ಧ್ವನಿಗಳಿಂದ ಕೂಗುತ್ತಾ, ವೇಗದಿಂದ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹಾರಿ, ಅವರು ಮತ್ತೆ ಖಾಂಡವ ಕಾಡಿನಲ್ಲೇ ಬಿದ್ದರು.
1.252.13
शरैरभ्याहतानां च सङ्घशः स्म वनौकसाम् ।
विरावः शुश्रुवे घोरः समुद्रस्येव मथ्यतः ॥ १.२५२.१३ ॥
ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಕಾಡಿನವರ ಗುಂಪುಗಳ ಭಯಂಕರ ಆಕ್ರಂದನ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಮಥಿಸಿದಾಗ ಕೇಳಿಸುವಂತೆ ಕೇಳಿಸಿತು.
1.252.14
वह्नेश्चापि प्रदीप्तस्य खमुत्पेतुर्महार्चिषः ।
जनयामासुरुद्वेगं सुमहान्तं दिवौकसाम् ॥ १.२५२.१४ ॥
ಉರಿಯುತ್ತಿರುವ ಬೆಂಕಿಯ ಮಹಾ ಜ್ವಾಲೆಗಳು ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಎದ್ದು ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಧಿಕ ಕಳವಳವನ್ನುಂಟುಮಾಡಿದವು.
1.252.15
तेनार्चिषा सुसन्तप्ता देवाः सर्षिपुरोगमाः ।
ततो जग्मुर्महात्मानः सर्व एव दिवौकसः।
शतक्रतुं सहस्राक्षं देवेशमसुरार्दनम् ॥ १.२५२.१५ ॥
ಆ ಜ್ವಾಲೆಯಿಂದ ಬಹಳವಾಗಿ ಸಂತಪ್ತರಾದ ಮಹಾತ್ಮ ದೇವತೆಗಳು ಋಷಿಗಳನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷ, ಶತಕ್ರತು, ಅಸುರರನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ದೇವೇಶ್ವರ ಇಂದ್ರನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದರು.
1.252.16
किं न्विमे मानवाः सर्वे दह्यन्ते चित्रभानुना ।
कच्चिन्न संक्षयः प्राप्तो लोकानाममरेश्वर ॥ १.२५२.१६ ॥
ಓ ಅಮರೇಶ್ವರ, ಈ ಮನುಷ್ಯರೆಲ್ಲರೂ ಏಕೆ ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಸುಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ? ಲೋಕಗಳಿಗೆ ವಿನಾಶ ಬಂದಿದೆಯೇ?
1.252.17
तच्छ्रुत्वा वृत्रहा तेभ्यः स्वयमेवान्ववेक्ष्य च ।
खाण्डवस्य विमोक्षार्थं प्रययौ हरिवाहनः ॥ १.२५२.१७ ॥
ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ ವೃತ್ರಹಂತಕ, ಹರಿವಾಹನ ಇಂದ್ರನು ತಾನೇ ಪರಿಶೀಲಿಸಿ ಖಾಂಡವವನವನ್ನು ಬಿಡಿಸಲು ಹೊರಟನು.
1.252.18
महता रथबृन्देन नानारूपेण वासवः ।
आकाशं समवाकीर्य प्रववर्ष सुरेश्वरः ॥ १.२५२.१८ ॥
ಮಹಾ ರಥಸಮೂಹದೊಂದಿಗೆ, ನಾನಾ ರೂಪಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ವಾಸವ ಸುರೇಶ್ವರನು ಆಕಾಶವನ್ನು ಆವರಿಸಿ ಮಳೆಗರೆದನು.
1.252.19
ततोऽक्षमात्रा व्यसृजन्धाराः शतसहस्रशः ।
चोदिता देवराजेन जलदाः खाण्डवं प्रति ॥ १.२५२.१९ ॥
ಆಗ ದೇವೇಂದ್ರನಿಂದ ಪ್ರೇರಿತವಾದ ಮೇಘಗಳು ಖಾಂಡವ ವನದ ಕಡೆಗೆ ಅಚ್ಚುರಂಧ್ರದಷ್ಟು ದಪ್ಪದ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಧಾರೆಗಳನ್ನು ಸುರಿಸಿದವು.
1.252.20
असंप्राप्तास्तु ता धारास्तेजसा जातवेदसः ।
ख एव समुशुष्यन्त नकाश्चित्पावकं गताः ॥ १.२५२.२० ॥
ಆ ಧಾರೆಗಳು ಅಗ್ನಿಯ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ತಲುಪುವ ಮೊದಲೇ ಆಕಾಶದಲ್ಲೇ ಒಣಗಿಹೋದವು; ಕೆಲವು ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಸೇರಲೇ ಇಲ್ಲ.
1.252.21
ततो नमुचिहा क्रुद्धो भृशमर्चिष्मतस्तदा ।
पुनरेव महामेघैरम्भांसि व्यसृजद्बहु ॥ १.२५२.२१ ॥
ಆಗ ನಮುಚಿಯನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದ ಇಂದ್ರನು ಅಗ್ನಿಯ ಮೇಲೆ ಅತ್ಯಂತ ಕೋಪಗೊಂಡು ಮತ್ತೆ ಮಹಾಮೇಘಗಳಿಂದ ಬಹಳ ನೀರನ್ನು ಸುರಿಸಿದನು.
1.252.22
अर्चिर्धाराभिसंबद्धं धूमविद्युत्समाकुलम् ।
बभूव तद्वनं घोरं स्तनयित्नुसमाकुलम् ॥ १.२५२.२२ ॥
ಆ ಭಯಂಕರ ವನವು ಜ್ವಾಲಾಧಾರೆಗಳಿಂದ ಬಂಧಿತವಾಗಿ, ಹೊಗೆ ಮತ್ತು ಮಿಂಚಿನಿಂದ ತುಂಬಿ, ಗುಡುಗಿನ ಶಬ್ದದಿಂದ ವ್ಯಾಪ್ತವಾಯಿತು.