ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.254
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.254.1
तथा शैलनिपातेन भीषिताः खाण्डवालयाः ।
दानवा राक्षसा नागास्तरक्ष्वृक्षवनौकसः ॥ १.२५४.१ ॥
ಹೀಗೆ ಪರ್ವತ ಶಿಲೆಗಳ ಪತನದಿಂದ ಖಾಂಡವ ವನವಾಸಿಗಳಾದ ದಾನವರು, ರಾಕ್ಷಸರು, ನಾಗರು, ತರಕ್ಷುಗಳು ಮತ್ತು ಕರಡಿಗಳ ವನವಾಸಿಗಳು ಭಯಭೀತರಾದರು.
1.254.2
द्विपाः प्रभिन्नाः शार्दूलाः सिंहाः केसरिणस्तथा ।
मृगाश्च महिषाश्चैव शतशः पक्षिणस्तथा ॥ १.२५४.२ ॥
ಮದಿಸಿದ ಆನೆಗಳು, ಹುಲಿಗಳು, ಸಿಂಹಗಳು, ಕೇಸರಿ ಸಿಂಹಗಳು, ಜಿಂಕೆಗಳು, ಎಮ್ಮೆಗಳು ಮತ್ತು ನೂರಾರು ಪಕ್ಷಿಗಳು ಕೂಡ.
1.254.3
समुद्विग्ना विससृपुस्तथान्या भूतजातयः ।
तं दावं समुदैक्षन्त कृष्णौ चाभ्युद्यतायुधौ ॥ १.२५४.३ ॥
ಬಹಳ ಕಳವಳಗೊಂಡು ಇತರ ಪ್ರಾಣಿಸಂಕುಲಗಳೂ ಓಡಿದವು; ಆ ಕಾಡುಗಿಚ್ಚನ್ನು ನೋಡಿದವು; ಆಯುಧ ಎತ್ತಿದ ಇಬ್ಬರು ಕೃಷ್ಣರೂ ಅದನ್ನು ನೋಡಿದರು.
1.254.4
उत्पातनादशब्देन त्रासिता इव चाभवन् ।
ते वनं प्रसमीक्ष्याथ दह्यमानमनेकधा ॥ १.२५४.४ ॥
ಆ ಭಯಂಕರ ಗರ್ಜನೆ ಮತ್ತು ಕೋಲಾಹಲದಿಂದ ಅವರು ಭಯಭೀತರಾದಂತಾದರು; ಆಗ ಅನೇಕ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಉರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಕಾಡನ್ನು ಅವರು ಚೆನ್ನಾಗಿ ನೋಡಿದರು.
1.254.5
कृष्णमभ्युद्यतास्त्रं च नादं मुमुचुरुल्बणम् ।
तेन नादेन रौद्रेण नादेन च विभावसोः ॥ १.२५४.५ ॥
ಆಯುಧ ಎತ್ತಿದ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ನೋಡಿ ಅವರು ಭೀಕರ ಕೂಗನ್ನು ಹೊರಡಿಸಿದರು; ಆ ಭಯಂಕರ ನಾದದಿಂದ ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿಯ ನಾದದಿಂದಲೂ.
1.254.6
ररास गगनं कृत्स्नमुत्पातजलदैरिव ।
ततः कृष्णो महाबाहुः स्वतेजोभास्वरं महत् ॥ १.२५४.६ ॥
ಆಗ ಆಕಾಶವೆಲ್ಲ ಅಪಶಕುನ ಮೇಘಗಳಿಂದ ಗರ್ಜಿಸಿದಂತಾಯಿತು; ಆಗ ಮಹಾಬಾಹು ಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ ಮಹಾರೂಪದಲ್ಲಿ.
1.254.7
चक्रं व्यसृजदत्युग्रं तेषां नाशाय केशवः ।
तेनार्ता जातयः क्षुद्राः सदानवनिशाचराः ॥ १.२५४.७ ॥
ಕೇಶವನು ಅವರ ನಾಶಕ್ಕಾಗಿ ಅತ್ಯಂತ ಉಗ್ರ ಚಕ್ರವನ್ನು ಎಸೆದನು. ಅದರಿಂದ ಪೀಡಿತರಾದ ಕ್ಷುದ್ರ ಜಾತಿಗಳು, ದಾನವರು ಮತ್ತು ನಿಶಾಚರರೊಂದಿಗೆ, ನೊಂದವು.
1.254.8
निकृत्ताः शतशः सर्वा निपेतुरनलं क्षणात् ।
तत्रादृश्यन्त ते दैत्याः कृष्णचक्रविदारिताः ॥ १.२५४.८ ॥
ನೂರಾರಾಗಿ ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದರು. ಅಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣಚಕ್ರದಿಂದ ಸೀಳಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ದೈತ್ಯರು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡರು.
1.254.9
वसारुधिरसंपृक्ताः सन्ध्यायामिव तोयदाः ।
पिशाचान्पक्षिणो नागान्पशूंश्चैव सहस्रशः ॥ १.२५४.९ ॥
ಮಜ್ಜೆ ಮತ್ತು ರಕ್ತದಿಂದ ಲೇಪಿತರಾಗಿ, ಸಂಜೆಯ ಮೇಘಗಳಂತೆ; ಪಿಶಾಚರನ್ನು, ಪಕ್ಷಿಗಳನ್ನು, ನಾಗರನ್ನು, ಪಶುಗಳನ್ನು ಸಹ ಸಾವಿರಾರು.
1.254.10
निघ्नंश्चरति वार्ष्णेयः कालवत्तत्र भारत ।
क्षिप्तं क्षिप्तं पुनश्चक्रं कृष्णस्यामित्रघातिनः ॥ १.२५४.१० ॥
ಓ ಭಾರತ, ಅಲ್ಲಿ ವಾರ್ಷ್ಣೇಯನು (ಕೃಷ್ಣ) ಕಾಲನಂತೆ ಹೊಡೆಯುತ್ತಾ ಸಂಚರಿಸಿದನು. ಶತ್ರುಘಾತಕ ಕೃಷ್ಣನ ಚಕ್ರವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಎಸೆಯಲಾಯಿತು.
1.254.11
छित्त्वानेकानि सत्वानि पाणिमेति पुनः पुनः ।
तथा तु निघ्नतस्तस्य पिशाचोरगराक्षसान् ॥ १.२५४.११ ॥
ಅನೇಕ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ ಆ ಚಕ್ರ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಕೈಗೆ ಮರಳಿತು. ಹೀಗೆ ಹೊಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಅವನು ಪಿಶಾಚರನ್ನು, ನಾಗರನ್ನು, ರಾಕ್ಷಸರನ್ನು (ಸಂಹರಿಸಿದನು).
1.254.12
बभूव रूपमत्युग्रं सर्वभूतात्मनस्तदा ।
समेतानां च सर्वेषां दानवानां च सर्वशः ॥ १.२५४.१२ ॥
ಆಗ ಸರ್ವಭೂತಗಳ ಆತ್ಮನ (ಕೃಷ್ಣನ) ರೂಪವು ಅತ್ಯಂತ ಉಗ್ರವಾಯಿತು. ಅಲ್ಲಿ ಸೇರಿದ್ದ ಎಲ್ಲಾ ದಾನವರಿಗೂ ಎಲ್ಲೆಡೆ (ಅದು ಉಗ್ರವಾಯಿತು).
1.254.13
विजेता नाभवत्कश्चित्कृष्णपाण्डवयोर्मृधे ।
तयोर्बलात्परित्रातुं तं च दावं यदा सुराः ॥ १.२५४.१३ ॥
ದೇವತೆಗಳು ಆ ಕಾಡ್ಗಿಚ್ಚನ್ನು ಅವರ ಬಲದಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲು ಯತ್ನಿಸಿದಾಗ, ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಪಾಂಡವರ ನಡುವಿನ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ವಿಜೇತರಾಗಲಿಲ್ಲ.
1.254.14
नाशक्नुवञ्शमयितुं तदाऽभूवन्पराङ्मुखाः ।
शतक्रतुस्तु संप्रेक्ष्य विमुखानमरांस्तथा ॥ १.२५४.१४ ॥
ಅದನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸಲಾಗದೆ ಅವರು ಹಿಂದೆ ಸರಿದರು. ಶತಕ್ರತು ಇಂದ್ರನು ದೇವತೆಗಳು ವಿಮುಖರಾದುದನ್ನು ಕಂಡನು.
1.254.15
बभूव मुदितो राजन्प्रशंसन्केशवार्जुनौ ।
निवृत्तेष्वथ देवेषु वागुवाचाशरीरिणी ॥ १.२५४.१५ ॥
ಓ ರಾಜನೇ! ದೇವತೆಗಳು ಹಿಂತಿರುಗಿದಾಗ ಇಂದ್ರನು ಕೇಶವ ಮತ್ತು ಅರ್ಜುನರನ್ನು ಹೊಗಳುತ್ತಾ ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು. ಆಗ ಒಂದು ಅಶರೀರವಾಣಿ ನುಡಿಯಿತು.
1.254.16
शतक्रतुं समाभाष्य महागम्भीरनिःस्वना ।
न ते सखा सन्निहितस्तक्षको भुजगोत्तमः ॥ १.२५४.१६ ॥
ಬಹು ಗಂಭೀರ ಧ್ವನಿಯಿಂದ ಶತಕ್ರತು ಇಂದ್ರನನ್ನು ಸಂಬೋಧಿಸಿ ಅದು ನುಡಿಯಿತು: 'ನಿನ್ನ ಮಿತ್ರ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ನಾಗ ತಕ್ಷಕನು ಇಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ.'
1.254.17
दाहकाले खाण्डवस्य कुरुक्षेत्रं गतो ह्यसौ ।
न च शक्यौ युधा जेतुं कथंचिदपि वासव ॥ १.२५४.१७ ॥
ಖಾಂಡವ ದಹನದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವನು ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದಾನೆ. ಓ ವಾಸವ! ಈ ಇಬ್ಬರನ್ನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಗೆಲ್ಲಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
1.254.18
वासुदेवार्जुनावेतौ निबोध वचनान्मम ।
नरनारायणावेतौ पूर्वदेवौ दिवि श्रुतौ ॥ १.२५४.१८ ॥
ವಾಸುದೇವ ಮತ್ತು ಅರ್ಜುನ ಈ ಇಬ್ಬರನ್ನು ನನ್ನ ಮಾತಿನಿಂದ ತಿಳಿ. ಇವರು ಇಬ್ಬರೂ ನರ ಮತ್ತು ನಾರಾಯಣ, ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಕೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಪೂರ್ವದೇವತೆಗಳು.
1.254.19
भवानप्यभिजानाति यद्वीर्यौ यत्पराक्रमौ ।
नैतौ शक्यौ दुराधर्षौ विजेतुमजितौ युधि ॥ १.२५४.१९ ॥
ಇವರಿಬ್ಬರ ವೀರ್ಯ ಮತ್ತು ಪರಾಕ್ರಮ ನಿಮಗೂ ತಿಳಿದಿದೆ. ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಇವರು ಅಜೇಯರು, ಗೆಲ್ಲಲಾಗದವರು.
1.254.20
अपि सर्वेषु लोकेषु पुराणावृषिसत्तमौ ।
पूजनीयतमावेतावपि सर्वैः सुरासुरैः ॥ १.२५४.२० ॥
ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳಲ್ಲೂ ಈ ಇಬ್ಬರೂ ಪುರಾತನ ಋಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರು; ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಅಸುರರು ಎಲ್ಲರೂ ಇವರನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಪೂಜ್ಯರೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ.
1.254.21
यक्षराक्षसगन्धर्वनरकिन्नरपन्नगैः ।
तस्मादितः सुरैः सार्धं गन्तुमर्हसि वासव ॥ १.२५४.२१ ॥
ಯಕ್ಷರು, ರಾಕ್ಷಸರು, ಗಂಧರ್ವರು, ಮನುಷ್ಯರು, ಕಿನ್ನರರು, ಪನ್ನಗರು ಇವರೆಲ್ಲರಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುವವರು; ಆದ್ದರಿಂದ ವಾಸವನೇ, ನೀನು ಇಲ್ಲಿಂದ ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೊರಡಬೇಕು.
1.254.22
दिष्टं चाप्यनुपश्यैतत्खाण्डवस्य विनाशनम् ।
इति वाक्यमुपश्रुत्य तथ्यमित्यमरेश्वरः ॥ १.२५४.२२ ॥
ಖಾಂಡವ ವನದ ವಿನಾಶ ವಿಧಿಯಿಂದಲೇ ನಿರ್ಧಾರವಾಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನೂ ನೋಡು. ಈ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿದ ದೇವೇಂದ್ರ, "ಇದು ಸತ್ಯ" ಎಂದನು.
1.254.23
क्रोधामर्षौ समुत्सृज्य संप्रतस्थे दिवं तदा ।
तं प्रस्थितं महात्मानं समवेक्ष्य दिवौकसः ॥ १.२५४.२३ ॥
ಆಗ ಕ್ರೋಧ ಮತ್ತು ಅಸಹನೆಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಅವನು ಸ್ವರ್ಗದ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟನು. ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ಹೊರಡುವುದನ್ನು ಕಂಡು ಸ್ವರ್ಗವಾಸಿಗಳು...
1.254.24
सहिताः सेनया राजन्ननुजग्मुः पुरन्दरम् ।
देवराजं तदा यान्तं सह देवैरवेक्ष्य तु ॥ १.२५४.२४ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಆಗ ದೇವತೆಗಳು ತಮ್ಮ ಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ ಪುರಂದರನನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದರು. ದೇವರಾಜನು ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೊರಡುವುದನ್ನು ಕಂಡು...
1.254.25
वासुदेवार्जुनौ वीरौ सिंहनादं विनेदतुः ।
देवराजे गते राजन्प्रहृष्टौ केशवार्जुनौ ॥ १.२५४.२५ ॥
ರಾಜನೇ, ದೇವರಾಜ ಹೊರಟುಹೋದಾಗ ವೀರರಾದ ವಾಸುದೇವ ಮತ್ತು ಅರ್ಜುನರು ಸಿಂಹನಾದ ಮಾಡಿದರು; ಕೇಶವ ಮತ್ತು ಅರ್ಜುನರು ಹರ್ಷಗೊಂಡರು.
1.254.26
निर्विशङ्कं वनं वीरौ दाहयामासतुस्तदा ।
स मारुत इवाभ्राणि नाशयित्वाऽर्जुनः सुरान् ॥ १.२५४.२६ ॥
ವೀರರಿಬ್ಬರೂ ನಿರ್ಭಯವಾಗಿ ಆಗ ಆ ಕಾಡನ್ನು ಸುಡಿಸಿದರು; ಅರ್ಜುನನು ಗಾಳಿ ಮೋಡಗಳನ್ನು ಚದುರಿಸುವಂತೆ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದನು.
1.254.27
व्यधमच्छरसङ्घातैर्देहिनः खाण्डवालयान् ।
न च स्म किंचिच्छक्नोति भूतं निश्चरितुं ततः ॥ १.२५४.२७ ॥
ಅವನು ಬಾಣಗಳ ರಾಶಿಯಿಂದ ಖಾಂಡವದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಚದುರಿಸಿದನು; ಆಗ ಯಾವ ಪ್ರಾಣಿಯೂ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಬರಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ.
1.254.28
संछिद्यमानमिषुभिरस्यता सव्यसाचिना ।
नाशक्नुवंश्च भूतानि महान्त्यपि रणेऽर्जुनम् ॥ १.२५४.२८ ॥
ಸವ್ಯಸಾಚಿ ಅರ್ಜುನನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಮಹಾ ಪ್ರಾಣಿಗಳೂ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನನನ್ನು ಎದುರಿಸಲಾರದೆ ಹೋದವು.
1.254.29
निरीक्षितुममोघास्त्रं योद्धुं चापि कुतो रणे ।
शतं चैकेन विव्याध शतेनैकं पतत्रिणाम् ॥ १.२५४.२९ ॥
ಅಮೋಘ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು ನೋಡುವುದೂ ಕಷ್ಟವಾಗಿತ್ತು, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹೋರಾಡುವುದು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ? ಅವನು ಒಂದರಿಂದ ನೂರನ್ನು, ನೂರರಿಂದ ಒಂದು ಪಕ್ಷಿಯನ್ನು ಇರಿದನು.
1.254.30
व्यसवस्तेऽपतन्नग्नौ साक्षात्कालहता इव ।
न चालभन्त ते शर्म रोधःसु विषमेषु च ॥ १.२५४.३० ॥
ಪ್ರಾಣಹೀನರಾಗಿ ಅವರು ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದರು, ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಕಾಲನಿಂದ ಹತರಾದಂತೆ; ಎತ್ತರತಗ್ಗಿನ ಬಂಡೆಗಳಲ್ಲೂ ಅವರಿಗೆ ಆಶ್ರಯ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ.
1.254.31
पितृदेवनिवासेषु सन्तापश्चाप्यजायत ।
भूतसङ्घाश्च बहवो दीनाश्चक्रुर्महास्वनम् ॥ १.२५४.३१ ॥
ಪಿತೃದೇವತೆಗಳ ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳ ನಿವಾಸಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸಂತಾಪ ಉಂಟಾಯಿತು; ಅನೇಕ ದೀನ ಪ್ರಾಣಿಸಮೂಹಗಳು ಮಹಾ ಆಕ್ರಂದನ ಮಾಡಿದವು.
1.254.32
रुरुदुर्वारणाश्चैव तथा मृगतरक्षवः ।
तेन शब्देन वित्रेसुर्गङ्गोदधिचरा झषाः ॥ १.२५४.३२ ॥
ಆನೆಗಳು ಅಳತೊಡಗಿದವು; ಜಿಂಕೆಗಳು ಮತ್ತು ತರಕ್ಷುಗಳೂ ಹಾಗೆಯೇ; ಆ ಶಬ್ದಕ್ಕೆ ಗಂಗೆಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವ ಮೀನುಗಳು ಬೆದರಿದವು.
1.254.33
विद्याधरगणाश्चैव ये च तत्र वनौकसः ।
न त्वर्जुनं महाबाहो नापि कृष्णं जनार्दनम् ॥ १.२५४.३३ ॥
ಅಲ್ಲಿಯ ವಿದ್ಯಾಧರ ಗಣಗಳೂ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವರೂ; ಆದರೆ ಓ ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ಅವರು ಅರ್ಜುನನನ್ನಾಗಲಿ ಜನಾರ್ದನ ಕೃಷ್ಣನನ್ನಾಗಲಿ ನೋಡಲು ಶಕ್ತರಾಗಲಿಲ್ಲ.
1.254.34
निरीक्षितुं वै शक्नोति कश्चिद्योद्धुं कुतः पुनः ।
एकायनगता येऽपि निष्पेतुस्तत्र केचन ॥ १.२५४.३४ ॥
ಯಾರೂ ಅವರನ್ನು ನೋಡಲೂ ಶಕ್ತರಾಗಲಿಲ್ಲ, ಹೋರಾಡುವುದು ಹೇಗೆ? ಒಂದೇ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗಿದವರಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಬಿದ್ದರು.
1.254.35
राक्षसा दानवा नागा जघ्ने चक्रेण तान्हरिः ।
ते तु भिन्नशिरोदेहाश्चक्रवेगाद्गतासवः ॥ १.२५४.३५ ॥
ರಾಕ್ಷಸರನ್ನು, ದಾನವರನ್ನು, ನಾಗರನ್ನು ಹರಿ ಚಕ್ರದಿಂದ ಹೊಡೆದನು; ಚಕ್ರದ ವೇಗದಿಂದ ಅವರ ತಲೆ ಮತ್ತು ದೇಹ ಒಡೆದು ಪ್ರಾಣರಹಿತರಾದರು.
1.254.36
पेतुरन्ये महाकायाः प्रदीप्ते वसुरेतसि ।
समांसरुधिरौधैश्च वसाभिश्चापि तर्पितः ॥ १.२५४.३६ ॥
ಬೇರೆ ಮಹಾಕಾಯರು ಉರಿಯುತ್ತಿರುವ ವಸುರೇತಸ್ (ಅಗ್ನಿ)ಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದರು; ಮಾಂಸ ರಕ್ತದ ಪ್ರವಾಹಗಳಿಂದಲೂ ಕೊಬ್ಬಿನಿಂದಲೂ ಆ ಅಗ್ನಿ ತೃಪ್ತಿಗೊಂಡಿತು.
1.254.37
उपर्याकाशगो भूत्वा विधूमः समपद्यत ।
दीप्ताक्षो दीप्तजिह्वश्च संप्रदीप्तमहाननः ॥ १.२५४.३७ ॥
ಅವನು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಮೇಲೇರಿ ಹೊಗೆಯಿಲ್ಲದವನಾದನು; ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಉರಿಯುತ್ತಿದ್ದವು, ನಾಲಿಗೆ ಜ್ವಲಿಸುತ್ತಿತ್ತು, ದೊಡ್ಡ ಬಾಯಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಉರಿಯುತ್ತಿತ್ತು.
1.254.38
दीप्तोर्ध्वकेशः पिङ्गाक्षः पिबन्प्राणभृतां वसाम् ।
तां स कृष्णार्जुनकृतां सुधां प्राप्य हुताशनः ॥ १.२५४.३८ ॥
ಅವನ ಕೂದಲು ಮೇಲ್ಮುಖವಾಗಿ ಉರಿಯುತ್ತಿತ್ತು, ಕಣ್ಣುಗಳು ಹಳದಿ ಬಣ್ಣದ್ದಾಗಿದ್ದವು; ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಕೊಬ್ಬನ್ನು ಕುಡಿದು, ಕೃಷ್ಣ-ಅರ್ಜುನರು ನೀಡಿದ ಆ ಅಮೃತವನ್ನು ಪಡೆದ ಅಗ್ನಿ (ಹೀಗಾದನು).
1.254.39
बभूव मुदितस्तृप्तः परां निर्वृतिमागतः ।
तथाऽसुरं मयं नाम तक्षकस्य निवेशनात् ॥ १.२५४.३९ ॥
ಅವನು ಸಂತೋಷಗೊಂಡು ತೃಪ್ತನಾದನು, ಪರಮ ಸಮಾಧಾನವನ್ನು ಪಡೆದನು; ಅಂತೆಯೇ ತಕ್ಷಕನ ನಿವಾಸದಿಂದ ಮಯ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಅಸುರನು (ಹೊರಬಂದನು).
1.254.40
विप्रद्रवन्तं सहसा ददर्श मधुसूदनः ।
तमग्निः प्रार्थयामास दिधक्षुर्वातसारथिः ॥ १.२५४.४० ॥
ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಓಡುತ್ತಿದ್ದ ಅವನನ್ನು ಮಧುಸೂದನ ನೋಡಿದನು; ಗಾಳಿಯನ್ನು ರಥಸಾರಥಿಯಾಗಿ ಹೊಂದಿದ, ಸುಡಲು ಬಯಸಿದ ಅಗ್ನಿ ಅವನನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಂಡನು.
1.254.41
शरीरवाञ्जटी भूत्वा नदन्निव बलाहकः ।
विज्ञाय दानवेन्द्राणां मयं वै शिल्पिनां वरम् ॥ १.२५४.४१ ॥
ದೇಹಧಾರಿಯಾಗಿ, ಜಟಾಧಾರಿಯಾಗಿ, ಮೇಘದಂತೆ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಾ; ದಾನವ ರಾಜರಲ್ಲಿ, ಶಿಲ್ಪಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಮಯನನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ.
1.254.42
जिघांसुर्वासुदेवस्तं चक्रमुद्यम्य धिष्ठितः ।
स चक्रमुद्यतं दृष्ट्वा दिधक्षन्तं च पावकम् ॥ १.२५४.४२ ॥
ಅವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಬಯಸಿ ವಾಸುದೇವನು ಚಕ್ರವನ್ನು ಎತ್ತಿ ನಿಂತನು; ಅವನು ಎತ್ತಿದ ಚಕ್ರವನ್ನೂ, ಸುಡಲು ಬಯಸಿದ ಅಗ್ನಿಯನ್ನೂ ನೋಡಿದನು.
1.254.43
अभिधावार्जुनेत्येवं मयस्त्राहीति चाब्रवीत् ।
तस्य भीतस्वनं श्रुत्वा मा भैरिति धनंजयः ॥ १.२५४.४३ ॥
"ಅರ್ಜುನ, ಓಡಿ ಬಾ, ಮಯನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು!" ಎಂದು ಅವನು ಹೇಳಿದನು. ಅವನ ಭಯಭೀತ ಕೂಗನ್ನು ಕೇಳಿ ಧನಂಜಯನು "ಭಯಪಡಬೇಡ" ಎಂದನು.
1.254.44
प्रत्युवाच मयं पार्थो जीवयन्निव भारत ।
तं न भेतव्यमित्याह मयं पार्थो दयापरः ॥ १.२५४.४४ ॥
ಓ ಭಾರತ, ಪಾರ್ಥನು ಮಯನಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು, ಅವನಿಗೆ ಜೀವದಾನ ಮಾಡುವಂತೆ. ದಯಾಪರನಾದ ಪಾರ್ಥನು ಮಯನಿಗೆ, "ನೀನು ಭಯಪಡಬೇಕಿಲ್ಲ" ಎಂದನು.
1.254.45
तं पार्थेनाभये दत्ते नमुचेर्भ्रातरं मयम् ।
न हन्तुमैच्छद्दाशार्हः पावको न ददाह च ॥ १.२५४.४५ ॥
ಪಾರ್ಥನು ಅಭಯ ನೀಡಿದ ನಂತರ, ನಮುಚಿಯ ಸಹೋದರ ಮಯನನ್ನು ದಾಶಾರ್ಹ (ಕೃಷ್ಣ) ಕೊಲ್ಲಲು ಬಯಸಲಿಲ್ಲ; ಪಾವಕನು (ಅಗ್ನಿ) ಅವನನ್ನು ಸುಡಲಿಲ್ಲ.
1.254.46
तद्वनं पावको धीमान्दिनानि दश पञ्च च ।
ददाह कृष्णपार्थाभ्यां रक्षितः पाकशासनात् ॥ १.२५४.४६ ॥
ಜ್ಞಾನಿಯಾದ ಪಾವಕನು ಆ ಕಾಡನ್ನು ಹದಿನೈದು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಸುಟ್ಟನು. ಪಾಕಶಾಸನನ (ಇಂದ್ರನ) ರಕ್ಷಣೆಯಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಪಾರ್ಥರಿಂದ ರಕ್ಷಿತನಾಗಿ.
1.254.47
तस्मिन्वने दह्यमाने षडग्निर्न ददाह च ।
अश्वसेनं मयं चैव चतुरः शार्ङ्गकांस्तथा ॥ १.२५४.४७ ॥
ಆ ಕಾಡು ಉರಿಯುತ್ತಿದ್ದಾಗಲೂ ಷಡಗ್ನಿಯು ಅಶ್ವಸೇನ, ಮಯ ಮತ್ತು ನಾಲ್ಕು ಶಾರ್ಙ್ಗಕರನ್ನು ಸುಡಲಿಲ್ಲ.