മഹാഭാരതം · അധ്യായം 1.254
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.254.1
तथा शैलनिपातेन भीषिताः खाण्डवालयाः ।
दानवा राक्षसा नागास्तरक्ष्वृक्षवनौकसः ॥ १.२५४.१ ॥
ഇങ്ങനെ പർവത ശിലകൾ വീണതിനാൽ ഖാണ്ഡവവാസികളായ ദാനവരും രാക്ഷസരും നാഗന്മാരും തരക്ഷുക്കളും ഋക്ഷങ്ങളും ഭയന്നു.
1.254.2
द्विपाः प्रभिन्नाः शार्दूलाः सिंहाः केसरिणस्तथा ।
मृगाश्च महिषाश्चैव शतशः पक्षिणस्तथा ॥ १.२५४.२ ॥
മദം പൊട്ടിയ ആനകളും പുലികളും സിംഹങ്ങളും കേസരി സിംഹങ്ങളും മാനുകളും പോത്തുകളും നൂറുകണക്കിന് പക്ഷികളും.
1.254.3
समुद्विग्ना विससृपुस्तथान्या भूतजातयः ।
तं दावं समुदैक्षन्त कृष्णौ चाभ्युद्यतायुधौ ॥ १.२५४.३ ॥
അത്യന്തം ഉദ്വിഗ്നരായി മറ്റു ജീവജാതികളും ഓടി; ആ കാട്ടുതീ അവർ കണ്ടു; ആയുധമുയർത്തിയ രണ്ടു കൃഷ്ണന്മാരും അതു നോക്കി.
1.254.4
उत्पातनादशब्देन त्रासिता इव चाभवन् ।
ते वनं प्रसमीक्ष्याथ दह्यमानमनेकधा ॥ १.२५४.४ ॥
ആ ഭയങ്കരമായ ഗർജനത്തിന്റെയും ആരവത്തിന്റെയും ശബ്ദത്താൽ അവർ ഭയന്നതുപോലെയായി; അപ്പോൾ പലവിധത്തിൽ കത്തുന്ന വനം അവർ നന്നായി നോക്കി.
1.254.5
कृष्णमभ्युद्यतास्त्रं च नादं मुमुचुरुल्बणम् ।
तेन नादेन रौद्रेण नादेन च विभावसोः ॥ १.२५४.५ ॥
ആയുധമുയർത്തിയ കൃഷ്ണനെ കണ്ട് അവർ ഭീകരമായ നിലവിളി മുഴക്കി; ആ ഭയങ്കര നാദത്താലും അഗ്നിയുടെ നാദത്താലും.
1.254.6
ररास गगनं कृत्स्नमुत्पातजलदैरिव ।
ततः कृष्णो महाबाहुः स्वतेजोभास्वरं महत् ॥ १.२५४.६ ॥
അപ്പോൾ ആകാശം മുഴുവൻ അശുഭമേഘങ്ങളാൽ മുഴങ്ങുന്നതുപോലെ അലറി; അപ്പോൾ മഹാബാഹുവായ കൃഷ്ണൻ തന്റെ തേജസ്സാൽ ജ്വലിച്ച മഹാരൂപത്തോടെ.
1.254.7
चक्रं व्यसृजदत्युग्रं तेषां नाशाय केशवः ।
तेनार्ता जातयः क्षुद्राः सदानवनिशाचराः ॥ १.२५४.७ ॥
കേശവൻ അവരുടെ നാശത്തിനായി അത്യുഗ്രമായ ചക്രം എറിഞ്ഞു. അതിനാൽ പീഡിതരായ ക്ഷുദ്രജാതികളും ദാനവന്മാരും നിശാചരന്മാരും വേദനിച്ചു.
1.254.8
निकृत्ताः शतशः सर्वा निपेतुरनलं क्षणात् ।
तत्रादृश्यन्त ते दैत्याः कृष्णचक्रविदारिताः ॥ १.२५४.८ ॥
നൂറുകണക്കിന് വെട്ടപ്പെട്ട അവരെല്ലാം ക്ഷണത്തിൽ അഗ്നിയിൽ വീണു. അവിടെ കൃഷ്ണചക്രത്താൽ പിളർക്കപ്പെട്ട ആ ദൈത്യന്മാർ കാണപ്പെട്ടു.
1.254.9
वसारुधिरसंपृक्ताः सन्ध्यायामिव तोयदाः ।
पिशाचान्पक्षिणो नागान्पशूंश्चैव सहस्रशः ॥ १.२५४.९ ॥
മജ്ജയും രക്തവും പുരണ്ടവരായി, സന്ധ്യാമേഘങ്ങൾ പോലെ; പിശാചന്മാരെയും പക്ഷികളെയും നാഗങ്ങളെയും മൃഗങ്ങളെയും ആയിരക്കണക്കിന്.
1.254.10
निघ्नंश्चरति वार्ष्णेयः कालवत्तत्र भारत ।
क्षिप्तं क्षिप्तं पुनश्चक्रं कृष्णस्यामित्रघातिनः ॥ १.२५४.१० ॥
ഭാരതാ, അവിടെ വാർഷ്ണേയൻ (കൃഷ്ണൻ) കാലനെപ്പോലെ അടിച്ചുകൊണ്ട് സഞ്ചരിച്ചു. ശത്രുഘാതകനായ കൃഷ്ണന്റെ ചക്രം വീണ്ടും വീണ്ടും എറിയപ്പെട്ടു.
1.254.11
छित्त्वानेकानि सत्वानि पाणिमेति पुनः पुनः ।
तथा तु निघ्नतस्तस्य पिशाचोरगराक्षसान् ॥ १.२५४.११ ॥
അനേകം ജീവികളെ മുറിച്ചുകൊണ്ട് ആ ചക്രം വീണ്ടും വീണ്ടും കൈയിലേക്ക് മടങ്ങി. ഇങ്ങനെ അടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന അവൻ പിശാചന്മാരെയും നാഗങ്ങളെയും രാക്ഷസന്മാരെയും (സംഹരിച്ചു).
1.254.12
बभूव रूपमत्युग्रं सर्वभूतात्मनस्तदा ।
समेतानां च सर्वेषां दानवानां च सर्वशः ॥ १.२५४.१२ ॥
അപ്പോൾ സർവഭൂതാത്മാവിന്റെ (കൃഷ്ണന്റെ) രൂപം അത്യുഗ്രമായി. അവിടെ കൂടിയിരുന്ന എല്ലാ ദാനവന്മാർക്കും എല്ലാ ഭാഗത്തും (അത് ഉഗ്രമായി).
1.254.13
विजेता नाभवत्कश्चित्कृष्णपाण्डवयोर्मृधे ।
तयोर्बलात्परित्रातुं तं च दावं यदा सुराः ॥ १.२५४.१३ ॥
ദേവന്മാർ ആ കാട്ടുതീയെ അവരുടെ ബലംകൊണ്ട് രക്ഷിക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ, കൃഷ്ണനും പാണ്ഡവനും തമ്മിലുള്ള യുദ്ധത്തിൽ ആരും വിജയിച്ചില്ല.
1.254.14
नाशक्नुवञ्शमयितुं तदाऽभूवन्पराङ्मुखाः ।
शतक्रतुस्तु संप्रेक्ष्य विमुखानमरांस्तथा ॥ १.२५४.१४ ॥
അതിനെ ശമിപ്പിക്കാൻ കഴിയാതെ അവർ പിൻവാങ്ങി. ശതക്രതുവായ ഇന്ദ്രൻ ദേവന്മാർ പിന്തിരിയുന്നത് കണ്ടു.
1.254.15
बभूव मुदितो राजन्प्रशंसन्केशवार्जुनौ ।
निवृत्तेष्वथ देवेषु वागुवाचाशरीरिणी ॥ १.२५४.१५ ॥
രാജാവേ! ദേവന്മാർ പിന്തിരിഞ്ഞപ്പോൾ ഇന്ദ്രൻ കേശവനെയും അർജ്ജുനനെയും പുകഴ്ത്തി സന്തോഷിച്ചു. അപ്പോൾ ഒരു അശരീരി വാണി പറഞ്ഞു.
1.254.16
शतक्रतुं समाभाष्य महागम्भीरनिःस्वना ।
न ते सखा सन्निहितस्तक्षको भुजगोत्तमः ॥ १.२५४.१६ ॥
അതിഗംഭീര സ്വരത്തിൽ ശതക്രതുവായ ഇന്ദ്രനെ അഭിസംബോധന ചെയ്തു പറഞ്ഞു: 'നിന്റെ സുഹൃത്തായ ശ്രേഷ്ഠ നാഗം തക്ഷകൻ ഇവിടെ ഇല്ല.'
1.254.17
दाहकाले खाण्डवस्य कुरुक्षेत्रं गतो ह्यसौ ।
न च शक्यौ युधा जेतुं कथंचिदपि वासव ॥ १.२५४.१७ ॥
ഖാണ്ഡവദഹന സമയത്ത് അവൻ കുരുക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് പോയിരിക്കുന്നു. ഓ വാസവാ! ഈ രണ്ടുപേരെയും യുദ്ധത്തിൽ ഒരിക്കലും ജയിക്കാനാവില്ല.
1.254.18
वासुदेवार्जुनावेतौ निबोध वचनान्मम ।
नरनारायणावेतौ पूर्वदेवौ दिवि श्रुतौ ॥ १.२५४.१८ ॥
വാസുദേവനെയും അർജ്ജുനനെയും എന്റെ വാക്കിൽനിന്ന് മനസ്സിലാക്കുക. ഇവർ ഇരുവരും നരനും നാരായണനും, സ്വർഗ്ഗത്തിൽ കേൾക്കപ്പെട്ട പൂർവദേവന്മാരും ആണ്.
1.254.19
भवानप्यभिजानाति यद्वीर्यौ यत्पराक्रमौ ।
नैतौ शक्यौ दुराधर्षौ विजेतुमजितौ युधि ॥ १.२५४.१९ ॥
ഇവരുടെ വീര്യവും പരാക്രമവും നിങ്ങൾക്കും അറിയാം. യുദ്ധത്തിൽ ഇവർ അജയ്യരാണ്, ജയിക്കാനാവാത്തവരാണ്.
1.254.20
अपि सर्वेषु लोकेषु पुराणावृषिसत्तमौ ।
पूजनीयतमावेतावपि सर्वैः सुरासुरैः ॥ १.२५४.२० ॥
എല്ലാ ലോകങ്ങളിലും ഈ ഇരുവരും പുരാതന ഋഷിമാരിൽ ശ്രേഷ്ഠരാണ്; ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും എല്ലാവരും ഇവരെ അത്യന്തം പൂജനീയരായി കരുതുന്നു.
1.254.21
यक्षराक्षसगन्धर्वनरकिन्नरपन्नगैः ।
तस्मादितः सुरैः सार्धं गन्तुमर्हसि वासव ॥ १.२५४.२१ ॥
യക്ഷർ, രാക്ഷസർ, ഗന്ധർവർ, മനുഷ്യർ, കിന്നരർ, പന്നഗർ എന്നിവരാൽ പൂജിക്കപ്പെടുന്നവരാകയാൽ, വാസവാ, നീ ഇവിടെനിന്ന് ദേവന്മാരോടൊപ്പം പോകേണ്ടതാണ്.
1.254.22
दिष्टं चाप्यनुपश्यैतत्खाण्डवस्य विनाशनम् ।
इति वाक्यमुपश्रुत्य तथ्यमित्यमरेश्वरः ॥ १.२५४.२२ ॥
ഖാണ്ഡവവനത്തിന്റെ നാശം വിധിയാൽ നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ടതാണെന്നും കാണുക. ഈ വാക്ക് കേട്ട ദേവേന്ദ്രൻ, "ഇത് സത്യം" എന്ന് പറഞ്ഞു.
1.254.23
क्रोधामर्षौ समुत्सृज्य संप्रतस्थे दिवं तदा ।
तं प्रस्थितं महात्मानं समवेक्ष्य दिवौकसः ॥ १.२५४.२३ ॥
അപ്പോൾ കോപവും അമർഷവും ഉപേക്ഷിച്ച് അവൻ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു. ആ മഹാത്മാവ് പുറപ്പെടുന്നത് കണ്ട് സ്വർഗ്ഗവാസികൾ...
1.254.24
सहिताः सेनया राजन्ननुजग्मुः पुरन्दरम् ।
देवराजं तदा यान्तं सह देवैरवेक्ष्य तु ॥ १.२५४.२४ ॥
രാജാവേ, അപ്പോൾ ദേവന്മാർ തങ്ങളുടെ സേനയോടൊപ്പം പുരന്ദരനെ അനുഗമിച്ചു. ദേവേന്ദ്രൻ ദേവന്മാരോടൊപ്പം പുറപ്പെടുന്നത് കണ്ട്...
1.254.25
वासुदेवार्जुनौ वीरौ सिंहनादं विनेदतुः ।
देवराजे गते राजन्प्रहृष्टौ केशवार्जुनौ ॥ १.२५४.२५ ॥
രാജാവേ, ദേവരാജൻ പോയപ്പോൾ വീരന്മാരായ വാസുദേവനും അർജ്ജുനനും സിംഹനാദം മുഴക്കി; കേശവനും അർജ്ജുനനും സന്തോഷിച്ചു.
1.254.26
निर्विशङ्कं वनं वीरौ दाहयामासतुस्तदा ।
स मारुत इवाभ्राणि नाशयित्वाऽर्जुनः सुरान् ॥ १.२५४.२६ ॥
വീരന്മാർ ഇരുവരും ഭയമില്ലാതെ അന്ന് ആ കാടിനെ ദഹിപ്പിച്ചു; കാറ്റ് മേഘങ്ങളെ ചിതറിക്കുന്നതുപോലെ അർജ്ജുനൻ ദേവന്മാരെ നശിപ്പിച്ചു.
1.254.27
व्यधमच्छरसङ्घातैर्देहिनः खाण्डवालयान् ।
न च स्म किंचिच्छक्नोति भूतं निश्चरितुं ततः ॥ १.२५४.२७ ॥
അവൻ അമ്പുകളുടെ കൂട്ടത്താൽ ഖാണ്ഡവത്തിൽ വസിച്ചിരുന്ന ജീവികളെ ചിതറിച്ചു; അതിനാൽ ഒരു ജീവിക്കും അവിടെനിന്ന് പുറത്തുകടക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
1.254.28
संछिद्यमानमिषुभिरस्यता सव्यसाचिना ।
नाशक्नुवंश्च भूतानि महान्त्यपि रणेऽर्जुनम् ॥ १.२५४.२८ ॥
സവ്യസാചിയായ അർജ്ജുനന്റെ അമ്പുകളാൽ ഛേദിക്കപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരുന്ന മഹാജീവികൾക്കും യുദ്ധത്തിൽ അർജ്ജുനനെ എതിർക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
1.254.29
निरीक्षितुममोघास्त्रं योद्धुं चापि कुतो रणे ।
शतं चैकेन विव्याध शतेनैकं पतत्रिणाम् ॥ १.२५४.२९ ॥
അമോഘാസ്ത്രം നോക്കിനിൽക്കാൻ പോലും കഴിയാത്തപ്പോൾ യുദ്ധത്തിൽ എതിർക്കുന്നത് എങ്ങനെ? അവൻ ഒന്നുകൊണ്ട് നൂറിനെയും നൂറുകൊണ്ട് ഒരു പക്ഷിയെയും തുളച്ചു.
1.254.30
व्यसवस्तेऽपतन्नग्नौ साक्षात्कालहता इव ।
न चालभन्त ते शर्म रोधःसु विषमेषु च ॥ १.२५४.३० ॥
ജീവനറ്റ് അവർ അഗ്നിയിൽ വീണു, നേരിട്ട് കാലനാൽ വധിക്കപ്പെട്ടവരെപ്പോലെ; പാറക്കെട്ടുകളിലും പരുക്കൻ സ്ഥലങ്ങളിലും അവർക്ക് ശാന്തി ലഭിച്ചില്ല.
1.254.31
पितृदेवनिवासेषु सन्तापश्चाप्यजायत ।
भूतसङ्घाश्च बहवो दीनाश्चक्रुर्महास्वनम् ॥ १.२५४.३१ ॥
പിതൃദേവന്മാരുടെയും ദേവന്മാരുടെയും വാസസ്ഥലങ്ങളിലും സന്താപമുണ്ടായി; അനേകം ദീനരായ ജീവിസംഘങ്ങൾ മഹാ നിലവിളി മുഴക്കി.
1.254.32
रुरुदुर्वारणाश्चैव तथा मृगतरक्षवः ।
तेन शब्देन वित्रेसुर्गङ्गोदधिचरा झषाः ॥ १.२५४.३२ ॥
ആനകളും കരഞ്ഞു; മാനുകളും തരക്ഷുക്കളും അങ്ങനെതന്നെ; ആ ശബ്ദത്താൽ ഗംഗയിലും സമുദ്രത്തിലും സഞ്ചരിക്കുന്ന മത്സ്യങ്ങൾ ഭയന്നു.
1.254.33
विद्याधरगणाश्चैव ये च तत्र वनौकसः ।
न त्वर्जुनं महाबाहो नापि कृष्णं जनार्दनम् ॥ १.२५४.३३ ॥
അവിടെയുള്ള വിദ്യാധരസംഘങ്ങളും വനവാസികളും; എന്നാൽ ഹേ മഹാബാഹോ, അവർക്ക് അർജുനനെയോ ജനാർദ്ദനനായ കൃഷ്ണനെയോ കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
1.254.34
निरीक्षितुं वै शक्नोति कश्चिद्योद्धुं कुतः पुनः ।
एकायनगता येऽपि निष्पेतुस्तत्र केचन ॥ १.२५४.३४ ॥
ആർക്കും അവരെ നോക്കാൻപോലും കഴിഞ്ഞില്ല; യുദ്ധം ചെയ്യുന്നത് എങ്ങനെ? ഒരൊറ്റ വഴിയിൽ പോയവരിൽ ചിലർ അവിടെനിന്ന് രക്ഷപ്പെട്ടു.
1.254.35
राक्षसा दानवा नागा जघ्ने चक्रेण तान्हरिः ।
ते तु भिन्नशिरोदेहाश्चक्रवेगाद्गतासवः ॥ १.२५४.३५ ॥
രാക്ഷസരെയും ദാനവരെയും നാഗരെയും ഹരി ചക്രംകൊണ്ട് അടിച്ചു; ചക്രവേഗത്താൽ അവരുടെ തലയും ദേഹവും പിളർന്ന് അവർ ജീവൻ വെടിഞ്ഞു.
1.254.36
पेतुरन्ये महाकायाः प्रदीप्ते वसुरेतसि ।
समांसरुधिरौधैश्च वसाभिश्चापि तर्पितः ॥ १.२५४.३६ ॥
മറ്റു മഹാകായന്മാർ ജ്വലിക്കുന്ന വസുരേതസ്സിൽ (അഗ്നിയിൽ) വീണു; മാംസ-രക്തപ്രവാഹങ്ങളാലും കൊഴുപ്പാലും ആ അഗ്നി തൃപ്തിയടഞ്ഞു.
1.254.37
उपर्याकाशगो भूत्वा विधूमः समपद्यत ।
दीप्ताक्षो दीप्तजिह्वश्च संप्रदीप्तमहाननः ॥ १.२५४.३७ ॥
അവൻ ആകാശത്ത് ഉയർന്ന് പുകയില്ലാത്തവനായി; അവന്റെ കണ്ണുകൾ ജ്വലിച്ചു, നാവ് തീജ്വാലയായി, വലിയ വായ് പൂർണ്ണമായി എരിഞ്ഞു.
1.254.38
दीप्तोर्ध्वकेशः पिङ्गाक्षः पिबन्प्राणभृतां वसाम् ।
तां स कृष्णार्जुनकृतां सुधां प्राप्य हुताशनः ॥ १.२५४.३८ ॥
അവന്റെ മുടി മുകളിലേക്ക് ജ്വലിച്ചു, കണ്ണുകൾ മഞ്ഞനിറമായി; ജീവികളുടെ കൊഴുപ്പ് കുടിച്ച്, കൃഷ്ണനും അർജുനനും ഒരുക്കിയ ആ അമൃതം ലഭിച്ച അഗ്നി (ഇങ്ങനെയായി).
1.254.39
बभूव मुदितस्तृप्तः परां निर्वृतिमागतः ।
तथाऽसुरं मयं नाम तक्षकस्य निवेशनात् ॥ १.२५४.३९ ॥
അവൻ സന്തോഷിച്ച് തൃപ്തനായി, പരമമായ ശാന്തി നേടി; അതുപോലെ തക്ഷകന്റെ വസതിയിൽ നിന്ന് മയൻ എന്ന പേരുള്ള അസുരൻ (പുറത്തുവന്നു).
1.254.40
विप्रद्रवन्तं सहसा ददर्श मधुसूदनः ।
तमग्निः प्रार्थयामास दिधक्षुर्वातसारथिः ॥ १.२५४.४० ॥
പെട്ടെന്ന് ഓടിപ്പോകുന്ന അവനെ മധുസൂദനൻ കണ്ടു; കാറ്റിനെ സാരഥിയാക്കിയ, ദഹിപ്പിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച അഗ്നി അവനോട് അപേക്ഷിച്ചു.
1.254.41
शरीरवाञ्जटी भूत्वा नदन्निव बलाहकः ।
विज्ञाय दानवेन्द्राणां मयं वै शिल्पिनां वरम् ॥ १.२५४.४१ ॥
ശരീരധാരിയായി, ജടയുള്ളവനായി, മേഘം പോലെ ഗർജ്ജിച്ചുകൊണ്ട്; ദാനവ രാജാക്കന്മാരിൽ ശില്പികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ മയനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞ്.
1.254.42
जिघांसुर्वासुदेवस्तं चक्रमुद्यम्य धिष्ठितः ।
स चक्रमुद्यतं दृष्ट्वा दिधक्षन्तं च पावकम् ॥ १.२५४.४२ ॥
അവനെ കൊല്ലാനാഗ്രഹിച്ച് വാസുദേവൻ ചക്രം ഉയർത്തി നിന്നു; ഉയർത്തിയ ചക്രവും ദഹിപ്പിക്കാനാഗ്രഹിച്ച അഗ്നിയും അവൻ കണ്ടു.
1.254.43
अभिधावार्जुनेत्येवं मयस्त्राहीति चाब्रवीत् ।
तस्य भीतस्वनं श्रुत्वा मा भैरिति धनंजयः ॥ १.२५४.४३ ॥
"അർജുനാ, ഓടിവരൂ, മയനെ രക്ഷിക്കൂ!" എന്ന് അവൻ പറഞ്ഞു. അവന്റെ ഭയചീൽക്കാരം കേട്ട് ധനഞ്ജയൻ "ഭയപ്പെടേണ്ട" എന്ന് പറഞ്ഞു.
1.254.44
प्रत्युवाच मयं पार्थो जीवयन्निव भारत ।
तं न भेतव्यमित्याह मयं पार्थो दयापरः ॥ १.२५४.४४ ॥
ഭാരതാ, പാർത്ഥൻ മയനോട് മറുപടി പറഞ്ഞു, അവന് ജീവൻ നൽകുന്നതുപോലെ. ദയാപരനായ പാർത്ഥൻ മയനോട്, "നീ ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ല" എന്ന് പറഞ്ഞു.
1.254.45
तं पार्थेनाभये दत्ते नमुचेर्भ्रातरं मयम् ।
न हन्तुमैच्छद्दाशार्हः पावको न ददाह च ॥ १.२५४.४५ ॥
പാർത്ഥൻ അഭയം നൽകിയപ്പോൾ, നമുചിയുടെ സഹോദരൻ മയനെ ദാശാർഹൻ (കൃഷ്ണൻ) വധിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചില്ല; പാവകൻ (അഗ്നി) അവനെ ദഹിപ്പിച്ചതുമില്ല.
1.254.46
तद्वनं पावको धीमान्दिनानि दश पञ्च च ।
ददाह कृष्णपार्थाभ्यां रक्षितः पाकशासनात् ॥ १.२५४.४६ ॥
ബുദ്ധിമാനായ പാവകൻ ആ വനം പതിനഞ്ചു ദിവസം ദഹിപ്പിച്ചു. പാകശാസനനാൽ (ഇന്ദ്രനാൽ) കൃഷ്ണനും പാർത്ഥനും സംരക്ഷിച്ചതിനാൽ.
1.254.47
तस्मिन्वने दह्यमाने षडग्निर्न ददाह च ।
अश्वसेनं मयं चैव चतुरः शार्ङ्गकांस्तथा ॥ १.२५४.४७ ॥
ആ വനം കത്തിയെരിയുമ്പോഴും ഷഡഗ്നി അശ്വസേനനെയും മയനെയും നാല് ശാർങ്ഗകരെയും ദഹിപ്പിച്ചില്ല.