Mahābhārata · Adhyāya 1.254
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.254.1
तथा शैलनिपातेन भीषिताः खाण्डवालयाः ।
दानवा राक्षसा नागास्तरक्ष्वृक्षवनौकसः ॥ १.२५४.१ ॥
Assim, aterrorizados pela queda das rochas, os habitantes de Khāṇḍava — dānavas, rākṣasas, nāgas e os moradores da floresta de hienas e ursos — ficaram amedrontados.
1.254.2
द्विपाः प्रभिन्नाः शार्दूलाः सिंहाः केसरिणस्तथा ।
मृगाश्च महिषाश्चैव शतशः पक्षिणस्तथा ॥ १.२५४.२ ॥
Elefantes enfurecidos, tigres, leões, leões de juba, veados e búfalos, e também centenas de pássaros.
1.254.3
समुद्विग्ना विससृपुस्तथान्या भूतजातयः ।
तं दावं समुदैक्षन्त कृष्णौ चाभ्युद्यतायुधौ ॥ १.२५४.३ ॥
Muito agitadas, as demais espécies de seres também se dispersaram; contemplaram aquele incêndio florestal, e os dois Kṛṣṇa estavam de pé, com as armas erguidas.
1.254.4
उत्पातनादशब्देन त्रासिता इव चाभवन् ।
ते वनं प्रसमीक्ष्याथ दह्यमानमनेकधा ॥ १.२५४.४ ॥
Como que aterrorizados pelo som daquele tumulto e rugido, então olharam bem para a floresta que ardia de muitas maneiras.
1.254.5
कृष्णमभ्युद्यतास्त्रं च नादं मुमुचुरुल्बणम् ।
तेन नादेन रौद्रेण नादेन च विभावसोः ॥ १.२५४.५ ॥
Vendo Kṛṣṇa com a arma erguida, soltaram um grito feroz; com aquele rugido terrível e com o rugido do fogo também.
1.254.6
ररास गगनं कृत्स्नमुत्पातजलदैरिव ।
ततः कृष्णो महाबाहुः स्वतेजोभास्वरं महत् ॥ १.२५४.६ ॥
O céu inteiro ressoou como se fosse com nuvens de mau agouro; então Kṛṣṇa, o de braços poderosos, resplandecente com seu próprio esplendor em grande forma.
1.254.7
चक्रं व्यसृजदत्युग्रं तेषां नाशाय केशवः ।
तेनार्ता जातयः क्षुद्राः सदानवनिशाचराः ॥ १.२५४.७ ॥
Keśava lançou o disco extremamente feroz para destruí-los. Atormentados por ele, os seres inferiores, junto com os Dānavas e os errantes noturnos, ficaram aflitos.
1.254.8
निकृत्ताः शतशः सर्वा निपेतुरनलं क्षणात् ।
तत्रादृश्यन्त ते दैत्याः कृष्णचक्रविदारिताः ॥ १.२५४.८ ॥
Cortados às centenas, todos caíram no fogo num instante. Ali viam-se os Daityas, partidos pelo disco de Kṛṣṇa.
1.254.9
वसारुधिरसंपृक्ताः सन्ध्यायामिव तोयदाः ।
पिशाचान्पक्षिणो नागान्पशूंश्चैव सहस्रशः ॥ १.२५४.९ ॥
Untados de medula e sangue, como nuvens do crepúsculo; piśācas, aves, serpentes e feras também, aos milhares.
1.254.10
निघ्नंश्चरति वार्ष्णेयः कालवत्तत्र भारत ।
क्षिप्तं क्षिप्तं पुनश्चक्रं कृष्णस्यामित्रघातिनः ॥ १.२५४.१० ॥
Ali, ó Bhārata, o Vṛṣṇi (Kṛṣṇa) movia-se golpeando como a própria Morte; o disco de Kṛṣṇa, matador de inimigos, era lançado repetidamente.
1.254.11
छित्त्वानेकानि सत्वानि पाणिमेति पुनः पुनः ।
तथा तु निघ्नतस्तस्य पिशाचोरगराक्षसान् ॥ १.२५४.११ ॥
Cortando muitas criaturas, o disco voltava sem cessar à sua mão; golpeando assim, destruiu piśācas, serpentes e rākṣasas.
1.254.12
बभूव रूपमत्युग्रं सर्वभूतात्मनस्तदा ।
समेतानां च सर्वेषां दानवानां च सर्वशः ॥ १.२५४.१२ ॥
Então a forma de Kṛṣṇa, o eu de todos os seres, tornou-se extremamente feroz para todos os Dānavas ali reunidos, por todos os lados.
1.254.13
विजेता नाभवत्कश्चित्कृष्णपाण्डवयोर्मृधे ।
तयोर्बलात्परित्रातुं तं च दावं यदा सुराः ॥ १.२५४.१३ ॥
Quando os deuses tentaram salvar aquele incêndio pela sua força, ninguém saiu vencedor no combate entre Kṛṣṇa e o Pāṇḍava.
1.254.14
नाशक्नुवञ्शमयितुं तदाऽभूवन्पराङ्मुखाः ।
शतक्रतुस्तु संप्रेक्ष्य विमुखानमरांस्तथा ॥ १.२५४.१४ ॥
Incapazes de o apaziguar, viraram as costas. Śatakratu, Indra, viu os imortais afastarem-se.
1.254.15
बभूव मुदितो राजन्प्रशंसन्केशवार्जुनौ ।
निवृत्तेष्वथ देवेषु वागुवाचाशरीरिणी ॥ १.२५४.१५ ॥
Ó rei, quando os deuses se retiraram, Indra alegrou-se louvando Keśava e Arjuna. Então falou uma voz incorpórea.
1.254.16
शतक्रतुं समाभाष्य महागम्भीरनिःस्वना ।
न ते सखा सन्निहितस्तक्षको भुजगोत्तमः ॥ १.२५४.१६ ॥
Dirigindo-se a Śatakratu, Indra, com voz muito profunda, disse: 'Teu amigo, o melhor das serpentes, Takṣaka, não está presente aqui.'
1.254.17
दाहकाले खाण्डवस्य कुरुक्षेत्रं गतो ह्यसौ ।
न च शक्यौ युधा जेतुं कथंचिदपि वासव ॥ १.२५४.१७ ॥
No momento da queima de Khāṇḍava, ele foi para Kurukṣetra. Ó Vāsava, estes dois não podem ser vencidos em batalha de modo algum.
1.254.18
वासुदेवार्जुनावेतौ निबोध वचनान्मम ।
नरनारायणावेतौ पूर्वदेवौ दिवि श्रुतौ ॥ १.२५४.१८ ॥
Reconhece estes dois, Vāsudeva e Arjuna, pela minha palavra: são Nara e Nārāyaṇa, os deuses antigos de quem se ouve no céu.
1.254.19
भवानप्यभिजानाति यद्वीर्यौ यत्पराक्रमौ ।
नैतौ शक्यौ दुराधर्षौ विजेतुमजितौ युधि ॥ १.२५४.१९ ॥
Você também conhece o valor e a bravura deles; na batalha, estes dois não podem ser vencidos nem conquistados.
1.254.20
अपि सर्वेषु लोकेषु पुराणावृषिसत्तमौ ।
पूजनीयतमावेतावपि सर्वैः सुरासुरैः ॥ १.२५४.२० ॥
Em todos os mundos, estes dois são os mais antigos e os melhores dos sábios, os mais dignos de adoração por todos, deuses e demônios.
1.254.21
यक्षराक्षसगन्धर्वनरकिन्नरपन्नगैः ।
तस्मादितः सुरैः सार्धं गन्तुमर्हसि वासव ॥ १.२५४.२१ ॥
Como são venerados por yakṣas, rākṣasas, gandharvas, homens, kinnaras e serpentes, ó Vāsava, deves partir daqui juntamente com os deuses.
1.254.22
दिष्टं चाप्यनुपश्यैतत्खाण्डवस्य विनाशनम् ।
इति वाक्यमुपश्रुत्य तथ्यमित्यमरेश्वरः ॥ १.२५४.२२ ॥
Considera também que a destruição da floresta de Khāṇḍava está destinada pelo destino. Ao ouvir estas palavras, o senhor dos imortais disse: "É verdade."
1.254.23
क्रोधामर्षौ समुत्सृज्य संप्रतस्थे दिवं तदा ।
तं प्रस्थितं महात्मानं समवेक्ष्य दिवौकसः ॥ १.२५४.२३ ॥
Então, abandonando a ira e o ressentimento, partiu para o céu. Vendo aquele magnânimo partir, os habitantes do céu...
1.254.24
सहिताः सेनया राजन्ननुजग्मुः पुरन्दरम् ।
देवराजं तदा यान्तं सह देवैरवेक्ष्य तु ॥ १.२५४.२४ ॥
Ó rei, então os deuses, juntamente com o seu exército, seguiram Purandara. Vendo o rei dos deuses partir com os deuses...
1.254.25
वासुदेवार्जुनौ वीरौ सिंहनादं विनेदतुः ।
देवराजे गते राजन्प्रहृष्टौ केशवार्जुनौ ॥ १.२५४.२५ ॥
Vāsudeva e Arjuna, os heróis, soltaram um rugido de leão; ó rei, quando o senhor dos deuses partiu, Keśava e Arjuna se alegraram.
1.254.26
निर्विशङ्कं वनं वीरौ दाहयामासतुस्तदा ।
स मारुत इवाभ्राणि नाशयित्वाऽर्जुनः सुरान् ॥ १.२५४.२६ ॥
Então os dois heróis, sem medo, incendiaram a floresta; e Arjuna, como o vento que dispersa as nuvens, destruiu os deuses.
1.254.27
व्यधमच्छरसङ्घातैर्देहिनः खाण्डवालयान् ।
न च स्म किंचिच्छक्नोति भूतं निश्चरितुं ततः ॥ १.२५४.२७ ॥
Com nuvens de flechas dispersou os seres encarnados que habitavam o Khāṇḍava; e então nenhuma criatura conseguia sair de lá.
1.254.28
संछिद्यमानमिषुभिरस्यता सव्यसाचिना ।
नाशक्नुवंश्च भूतानि महान्त्यपि रणेऽर्जुनम् ॥ १.२५४.२८ ॥
Embora abatidos pelas flechas de Savyasācin, os grandes seres não conseguiram enfrentar Arjuna na batalha.
1.254.29
निरीक्षितुममोघास्त्रं योद्धुं चापि कुतो रणे ।
शतं चैकेन विव्याध शतेनैकं पतत्रिणाम् ॥ १.२५४.२९ ॥
Quando mesmo olhar a arma infalível era difícil, como lutar na batalha? Ele trespassou cem com um, e um com cem dos alados.
1.254.30
व्यसवस्तेऽपतन्नग्नौ साक्षात्कालहता इव ।
न चालभन्त ते शर्म रोधःसु विषमेषु च ॥ १.२५४.३० ॥
Sem vida, caíram no fogo, como se atingidos diretamente pela Morte; e não encontraram refúgio nem nas rochas nem nos lugares escarpados.
1.254.31
पितृदेवनिवासेषु सन्तापश्चाप्यजायत ।
भूतसङ्घाश्च बहवो दीनाश्चक्रुर्महास्वनम् ॥ १.२५४.३१ ॥
A angústia surgiu mesmo nas moradas dos ancestrais e dos deuses, e as numerosas multidões de seres miseráveis levantaram um grande clamor.
1.254.32
रुरुदुर्वारणाश्चैव तथा मृगतरक्षवः ।
तेन शब्देन वित्रेसुर्गङ्गोदधिचरा झषाः ॥ १.२५४.३२ ॥
Os elefantes gemeram, e igualmente os veados e os tarakṣus; com aquele som, os peixes que vivem no Ganges e no oceano ficaram aterrorizados.
1.254.33
विद्याधरगणाश्चैव ये च तत्र वनौकसः ।
न त्वर्जुनं महाबाहो नापि कृष्णं जनार्दनम् ॥ १.२५४.३३ ॥
As hostes dos Vidyādharas e os habitantes da floresta que ali estavam; mas, ó de braços poderosos, não puderam olhar para Arjuna, nem mesmo para Kṛṣṇa Janārdana.
1.254.34
निरीक्षितुं वै शक्नोति कश्चिद्योद्धुं कुतः पुनः ।
एकायनगता येऽपि निष्पेतुस्तत्र केचन ॥ १.२५४.३४ ॥
Ninguém era capaz de olhá-los, quanto mais de combatê-los; e dos que haviam seguido o único caminho, alguns saíram dali.
1.254.35
राक्षसा दानवा नागा जघ्ने चक्रेण तान्हरिः ।
ते तु भिन्नशिरोदेहाश्चक्रवेगाद्गतासवः ॥ १.२५४.३५ ॥
Hari atingiu com o disco os rākṣasas, dānavas e nāgas; suas cabeças e corpos se partiram, e pela força do disco ficaram sem vida.
1.254.36
पेतुरन्ये महाकायाः प्रदीप्ते वसुरेतसि ।
समांसरुधिरौधैश्च वसाभिश्चापि तर्पितः ॥ १.२५४.३६ ॥
Outros seres de corpos enormes caíram no Vasu-retas (o fogo) ardente; e o fogo foi saciado com torrentes de carne e sangue, e com medula e gordura.
1.254.37
उपर्याकाशगो भूत्वा विधूमः समपद्यत ।
दीप्ताक्षो दीप्तजिह्वश्च संप्रदीप्तमहाननः ॥ १.२५४.३७ ॥
Subindo ao céu, tornou-se sem fumaça; seus olhos ardiam, sua língua era chama e sua grande boca inflamou-se por completo.
1.254.38
दीप्तोर्ध्वकेशः पिङ्गाक्षः पिबन्प्राणभृतां वसाम् ।
तां स कृष्णार्जुनकृतां सुधां प्राप्य हुताशनः ॥ १.२५४.३८ ॥
Seus cabelos ardiam para cima e seus olhos eram pardos; bebendo a gordura dos seres vivos, aquele fogo, tendo obtido o néctar feito por Kṛṣṇa e Arjuna, tornou-se forte.
1.254.39
बभूव मुदितस्तृप्तः परां निर्वृतिमागतः ।
तथाऽसुरं मयं नाम तक्षकस्य निवेशनात् ॥ १.२५४.३९ ॥
Ficou alegre e saciado, alcançando a mais alta satisfação; e assim, da morada de Takṣaka, surgiu o asura chamado Maya.
1.254.40
विप्रद्रवन्तं सहसा ददर्श मधुसूदनः ।
तमग्निः प्रार्थयामास दिधक्षुर्वातसारथिः ॥ १.२५४.४० ॥
Madhusūdana viu-o de repente fugindo; então Agni, cujo cocheiro é o vento e que desejava queimar, suplicou-lhe.
1.254.41
शरीरवाञ्जटी भूत्वा नदन्निव बलाहकः ।
विज्ञाय दानवेन्द्राणां मयं वै शिल्पिनां वरम् ॥ १.२५४.४१ ॥
Tomando um corpo e cabelos emaranhados, rugindo como uma nuvem; tendo reconhecido Maya, o melhor dos senhores dānavas e dos artífices.
1.254.42
जिघांसुर्वासुदेवस्तं चक्रमुद्यम्य धिष्ठितः ।
स चक्रमुद्यतं दृष्ट्वा दिधक्षन्तं च पावकम् ॥ १.२५४.४२ ॥
Desejando matá-lo, Vāsudeva permaneceu de pé com o disco erguido; e viu o disco erguido e o fogo desejoso de queimar.
1.254.43
अभिधावार्जुनेत्येवं मयस्त्राहीति चाब्रवीत् ।
तस्य भीतस्वनं श्रुत्वा मा भैरिति धनंजयः ॥ १.२५४.४३ ॥
"Corre até mim, Arjuna, salva Maya!", disse ele. Ao ouvir seu grito assustado, Dhanaṃjaya disse: "Não temas."
1.254.44
प्रत्युवाच मयं पार्थो जीवयन्निव भारत ।
तं न भेतव्यमित्याह मयं पार्थो दयापरः ॥ १.२५४.४४ ॥
Ó descendente de Bharata, Pārtha respondeu a Maya como se lhe devolvesse a vida. Pārtha, voltado à compaixão, disse a Maya: "Não precisas temer."
1.254.45
तं पार्थेनाभये दत्ते नमुचेर्भ्रातरं मयम् ।
न हन्तुमैच्छद्दाशार्हः पावको न ददाह च ॥ १.२५४.४५ ॥
Quando Pārtha lhe concedeu a segurança, Dāśārha (Kṛṣṇa) não quis matar Maya, irmão de Namuci, e Pāvaka (o fogo) não o queimou.
1.254.46
तद्वनं पावको धीमान्दिनानि दश पञ्च च ।
ददाह कृष्णपार्थाभ्यां रक्षितः पाकशासनात् ॥ १.२५४.४६ ॥
O sábio Pāvaka queimou aquela floresta por quinze dias, protegido por Kṛṣṇa e Pārtha a mando de Pākaśāsana (Indra).
1.254.47
तस्मिन्वने दह्यमाने षडग्निर्न ददाह च ।
अश्वसेनं मयं चैव चतुरः शार्ङ्गकांस्तथा ॥ १.२५४.४७ ॥
Enquanto aquela floresta ardia, o fogo sêxtuplo não queimou Aśvasena, nem Maya, nem os quatro Śārṅgakas.