ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 1.259
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.259.1
मन्दपालोऽञपि कौरव्यं चिन्तयामास पुत्रकान् ।
उक्त्वाऽपि च स तिग्मांशुं नैव शर्माधिगच्छति ॥ १.२५९.१ ॥
ਮੰਦਪਾਲ ਨੇ ਵੀ ਕੌਰਵ੍ਯ ਬਾਰੇ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਬਾਰੇ ਚਿੰਤਾ ਕੀਤੀ। ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੇ ਗੱਲ ਕਰਨ ਨਾਲ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾ ਮਿਲੀ।
1.259.2
स तप्यमानः पुत्रार्थे लपितामिदमब्रवीत् ।
कथं नु शक्ताः शरणे लपिते मम पुत्रकाः ॥ १.२५९.२ ॥
ਪੁੱਤਰਾਂ ਲਈ ਤੜਪਦਿਆਂ ਵਿਲਾਪ ਕਰਦਿਆਂ ਉਸਨੇ ਇਹ ਆਖਿਆ— "ਸ਼ਰਣ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਨਿੱਕੇ ਪੁੱਤਰ ਕਿਵੇਂ ਸਮਰੱਥ ਹੋਣਗੇ?"
1.259.3
वर्धमाने हुतवहे वाते चाशु प्रवायति ।
असमर्था विमोक्षाय भविष्यन्ति ममात्मजाः ॥ १.२५९.३ ॥
ਅੱਗ ਵਧਦੀ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਹਵਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਗਦੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਬਚ ਨਿਕਲਣ ਤੋਂ ਅਸਮਰੱਥ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।
1.259.4
कथं त्वशक्ता त्राणाय माता तेषां तपस्विनी ।
भविष्यति हि शोकार्ता पुत्रत्राणमपश्यती ॥ १.२५९.४ ॥
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਪੱਸਵਣੀ ਮਾਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਅਸਮਰੱਥ ਹੋਵੇਗੀ? ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਨਾ ਵੇਖ ਕੇ ਉਹ ਸ਼ੋਕ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋਵੇਗੀ।
1.259.5
कथमुड्डीयनेऽशक्तान्पतने च ममात्मजान् ।
सन्तप्यमाना बहुधा वाशमाना प्रधावती ॥ १.२५९.५ ॥
ਉੱਡਣ ਤੋਂ ਅਸਮਰੱਥ, ਡਿੱਗੇ ਹੋਏ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਲਈ ਉਹ ਕਈ ਢੰਗਾਂ ਨਾਲ ਤੜਪ ਕੇ ਵਿਲਾਪ ਕਰਦੀ ਦੌੜੇਗੀ।
1.259.6
जरितारिः कथं पुत्रः सारिसृक्कः कथं च मे ।
स्तम्बमित्रः कथं द्रोणः कथं सा च तपस्विनी ॥ १.२५९.६ ॥
ਜਰਿਤਾਰੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕਿਵੇਂ, ਮੇਰਾ ਸਾਰਿਸ੍ਰੁੱਕ ਕਿਵੇਂ, ਸਤੰਬਮਿੱਤਰ ਕਿਵੇਂ, ਦ੍ਰੋਣ ਕਿਵੇਂ, ਅਤੇ ਉਹ ਤਪੱਸਵਣੀ ਕਿਵੇਂ?
1.259.7
लालप्यमानं तमृषइं मन्दपालं तथा वने ।
लपिता प्रत्युवाचेदं सासूयमिव भारत ॥ १.२५९.७ ॥
ਹੇ ਭਾਰਤ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵਿਲਾਪ ਕਰ ਰਹੇ ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਮੰਦਪਾਲ ਨੂੰ ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ ਨੇ ਜਿਵੇਂ ਈਰਖਾ ਨਾਲ ਇਹ ਕਿਹਾ।
1.259.8
न ते पुत्रेष्ववेक्षाऽस्ति यानृषीनुक्तवानसि ।
तेजस्विनो वीर्यवन्तो न तेषां ज्वलनाद्भयम् ॥ १.२५९.८ ॥
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਤੂੰ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਕੋਈ ਫ਼ਿਕਰ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਤੇਜਸਵੀ ਅਤੇ ਬਲਵਾਨ ਹਨ; ਅੱਗ ਤੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਡਰ ਨਹੀਂ।
1.259.9
त्वयाऽग्नौ ते परीताश्च स्वयं हि मम सन्निधौ ।
श्रुतं तथा चेति ज्वलनेन महात्मना ॥ १.२५९.९ ॥
ਤੂੰ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਘਿਰੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਬਾਰੇ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਬਾਰੇ ਕਿਹਾ — ਇਹ ਮਹਾਤਮਾ ਅੱਗ ਨੇ ਵੀ ਸੁਣਿਆ, ਇਹ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ।
1.259.10
पलो न तां वाचमुक्त्वा मिथ्या करिष्यति ।
न्धुकृत्ये न तेन ते स्वस्थ मानसम् ॥ १.२५९.१० ॥
ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਇਹ ਬਚਨ ਕਹਿ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਝੂਠਾ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ। ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਦੇ ਫ਼ਰਜ਼ ਵਿੱਚ ਉਸ ਕਰਕੇ ਤੇਰਾ ਮਨ ਸ਼ਾਂਤ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।
1.259.11
तामेव तु ममामित्रां चिन्तयन्परितप्यसे ।
ध्रुवं मयि न ते स्नेहो यथा तपयं पुराऽभवत् ॥ १.२५९.११ ॥
ਮੇਰੇ ਉਸੇ ਵੈਰੀ ਬਾਰੇ ਸੋਚ ਕੇ ਤੂੰ ਦੁੱਖੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈਂ। ਯਕੀਨਨ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਤੀ ਤੇਰਾ ਪਿਆਰ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ।
1.259.12
नहि पक्षवता न्याय्यं निः हेन सुहृज्जने ।
पीड्यमान उपद्रष्टुं शक्तेना मा कथंचन ॥ १.२५९.१२ ॥
ਯਕੀਨਨ ਪੱਖਪਾਤੀ ਬੰਦੇ ਲਈ ਬਿਨਾਂ ਕਾਰਨ ਮਿੱਤਰ ਨਾਲ ਬੇਇਨਸਾਫ਼ੀ ਕਰਨੀ ਠੀਕ ਨਹੀਂ। ਦੁਖੀ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੀ ਉਸ ਵੱਲ ਵੇਖਣ ਜੋਗਾ ਨਹੀਂ।
1.259.13
गच्छ त्वं जरितामेव यदर्थं परितप्यसे ।
चरिष्याम्यहमप्येका यथा पुरुषाश्रिता ॥ १.२५९.१३ ॥
ਤੂੰ ਜਾ, ਜਿਸ ਲਈ ਤੂੰ ਦੁੱਖ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਮੈਂ ਵੀ ਇਕੱਲੀ ਵਿਚਰਾਂਗੀ, ਜਿਵੇਂ ਮਰਦ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਔਰਤ ਵਿਚਰਦੀ ਹੈ।
1.259.14
नाहमेवं चरे लोके यथा त्वमभिमन्यसे ।
अपत्यहेतोर्विचरे तच्च कृच्छ्रगतं मम ॥ १.२५९.१४ ॥
ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਸਮਝਦਾ ਹੈਂ, ਮੈਂ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਵਿਚਰਦਾ। ਮੈਂ ਸੰਤਾਨ ਲਈ ਵਿਚਰਦਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਉਹ ਵੀ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕਸ਼ਟਮਈ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।
1.259.15
भूतं हित्वा च भाव्यर्थे योऽवलम्बेत्स मन्दधीः ।
अवमन्येत तं लोको यथेच्छसि तथा कुरु ॥ १.२५९.१५ ॥
ਜੋ ਬੀਤੇ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਮਕਸਦ ਉੱਤੇ ਟੇਕ ਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੰਦਬੁੱਧੀ ਹੈ; ਲੋਕ ਉਸਦਾ ਨਿਰਾਦਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਚਾਹੇਂ ਤਿਵੇਂ ਕਰ।
1.259.16
एष हि प्रज्वलन्नग्निर्लेलिहानी महीरुहान् ।
आविग्ने हृदि सन्तापं जनयत्यशिवं मम ॥ १.२५९.१६ ॥
ਇਹ ਬਲਦੀ ਅੱਗ, ਰੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਚੱਟਦੀ ਹੋਈ, ਮੇਰੇ ਵਿਆਕੁਲ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਅਸ਼ੁਭ ਸੰਤਾਪ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।
1.259.17
भर्तुर्हि वाक्यं सा श्रुत्वा लपिता दुःखिताऽभवत् ।
सान्त्वयामास च पुनः पति पतिपरायणा ॥ १.२५९.१७ ॥
ਪਤੀ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ ਉਹ ਵਿਰਲਾਪ ਕਰਦੀ ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਗਈ; ਅਤੇ ਪਤੀਪਰਾਇਣਾ ਉਹ ਫਿਰ ਪਤੀ ਨੂੰ ਧੀਰਜ ਦੇਣ ਲੱਗੀ।
1.259.18
तस्माद्देशादतिक्रान्ते ज्वलने जरिता पुनः ।
जगाम पुत्रकानेन जरिता पुत्रगृद्धिनी ॥ १.२५९.१८ ॥
ਉਸ ਥਾਂ ਤੋਂ ਅੱਗ ਅੱਗੇ ਲੰਘ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜਰਿਤਾ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਚਲੀ ਗਈ; ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਚਾਹਵਾਨ ਜਰਿਤਾ।
1.259.19
सा तान्कुशलिनः सर्वान्विमुक्ताञ्जातवेदसः ।
रोरूयमाणान्ददृशे वने पुत्रान्निरामयान् ॥ १.२५९.१९ ॥
ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ, ਅੱਗ ਤੋਂ ਮੁਕਤ, ਰੋਂਦੇ ਹੋਏ, ਨਿਰੋਗ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਜੋਂ ਵੇਖਿਆ।
1.259.20
अश्रूणि मुमुचे तेषां दर्शनात्सा पुनःपुनः ।
न श्रद्धेयं ततस्तेषांर्शनं वै पुनःपुनः ॥ १.२५९.२० ॥
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਉਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਹੰਝੂ ਵਹਾਉਣ ਲੱਗੀ। ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਉਹ ਦਰਸ਼ਨ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਨਹੀਂ ਸੀ।
1.259.21
इति मत्वाऽब्रवीद्वाकजरिता पुत्रगृद्धिनी ।
एकाकशश्च पुत्रांस्तन्त्र्शमानान्वपद्यत ॥ १.२५९.२१ ॥
ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਵਾਲੀ ਜਰਿਤਾ ਨੇ ਬਚਨ ਕਹੇ; ਪਿਆਸੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਗਲ ਲਾਇਆ।
1.259.22
जरिता तु परिष्वज्युत्रस्नेहाच्चुचुम्ब ह ॥ १.२५९.२२ ॥
ਜਰਿਤਾ ਨੇ ਪੁੱਤਰ-ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗਲ ਲਾ ਕੇ ਚੁੰਮਿਆ।
1.259.23
ततोऽभ्यगच्छत्सहसमन्दपालोऽपि भारत ।
अथ ते सर्व एवैनं भ्यनन्दंस्तदा सुताः ॥ १.२५९.२३ ॥
ਫਿਰ ਹੇ ਭਾਰਤ, ਮੰਦਪਾਲ ਵੀ ਨਾਲ ਆਇਆ। ਤਦ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਉਸਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ।
1.259.24
गुरुत्वान्मन्दपालस्तपसश्च विशेषतः ।
अभिवादामहे सर्वे तपक्षाः प्रसादतः ॥ १.२५९.२४ ॥
ਮੰਦਪਾਲ ਵੱਡਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਅਤੇ ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਤਪ ਕਰਕੇ, ਉਸਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਤਪਸਵੀ ਉਸਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
1.259.25
एवमुक्तवतां तेषां तनन्द्य महातपाः ।
परिष्वज्य ततो मू उपाघ्राय च बलकान्।
पुत्रान्स्वयं समाहूयतः प्रोवाच गौतमः ॥ १.२५९.२५ ॥
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਇਹ ਕਹਿਣ ਤੇ ਮਹਾਤਪਸਵੀ ਗੌਤਮ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ, ਉਸਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਗਲ ਲਾਇਆ, ਸਿਰ ਸੁੰਘ ਕੇ ਬਾਲਕਾਂ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ; ਫਿਰ ਆਪ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੇ ਬੋਲਿਆ।
1.259.26
लालप्यमानमेकैकंरितां च पुनःपुनः ।
न चैवोचुस्तदा किंतमृषिं साध्वसाधु वा ॥ १.२५९.२६ ॥
ਹਰੇਕ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਵਿਰਲਾਪ ਕਰਕੇ ਬੁਲਾਉਣ ਤੇ ਵੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਬਾਰੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਚੰਗਾ ਜਾਂ ਮਾੜਾ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ।
1.259.27
ज्येष्ठः सुतस्ते कत कतमस्तस्य चानुजः ।
मध्यमः कतमश्चैव यान्कतमश्च ते ॥ १.२५९.२७ ॥
ਤੇਰਾ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਕੌਣ ਹੈ? ਉਸ ਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਕੌਣ? ਵਿਚਕਾਰਲਾ ਕੌਣ? ਅਤੇ ਕੌਣ ਕੌਣ, ਉਹ ਕੌਣ ਹਨ?
1.259.28
एवं ब्रुवन्तं दुःखाकं मा न प्रतिभाषसे ।
कृतवानस्मि हव्यानैव शान्तिमितो लभे।
एवमुक्त्वा तु तां मन्दपालस्तदाऽस्पृशत् ॥ १.२५९.२८ ॥
ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੋਲਦੇ ਮੈਨੂੰ ਤੂੰ ਜਵਾਬ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀ? ਮੈਂ ਹਵਿ ਅਰਪਿਤ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ; ਇੱਥੋਂ ਹੀ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਮੰਦਪਾਲ ਨੇ ਉਦੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ।
1.259.29
किं नु ज्येष्ठेन ते किमनन्तरजेन ते ।
किं वा मध्यमजातेन किं कनिष्ठेन वा पुनः ॥ १.२५९.२९ ॥
ਵੱਡੇ ਨਾਲ ਤੇਰਾ ਕੀ, ਅਗਲੇ ਨਾਲ ਤੇਰਾ ਕੀ? ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਨਾਲ ਕੀ, ਜਾਂ ਛੋਟੇ ਨਾਲ ਕੀ?
1.259.30
यां त्वं मां सर्वतो हीनामुत्सृज्यासि गतः पुरा ।
तामेव लपितां गच्छ तरुणीं चारुहासिनीम् ॥ १.२५९.३० ॥
ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਛੱਡ ਕੇ ਚਲਾ ਗਿਆ ਸੀ; ਉਸ ਵਿਰਲਾਪ ਕਰਦੀ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਉਸ ਜਵਾਨ, ਮਿੱਠਾ ਹੱਸਣ ਵਾਲੀ ਕੋਲ ਜਾ।
1.259.31
न स्त्रीणां विद्यते किंचिदमुत्र पुरुषान्तरात् ।
सापत्नकमृते लोके नान्यदर्थविनाशनम् ॥ १.२५९.३१ ॥
ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਤੀ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਕੁਝ ਨਹੀਂ; ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸੌਕਣ ਦੀ ਈਰਖਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕੋਈ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ ਧਨ-ਨਾਸ਼ ਦਾ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ।
1.259.32
वैराग्निदीपनं चैव भृशुद्वेगकारि च ।
सुव्रता चापि कल्याणी सर्वभूतेषु विश्रुता ॥ १.२५९.३२ ॥
ਉਹ ਵੈਰ ਦੀ ਅੱਗ ਭੜਕਾਉਣ ਵਾਲੀ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਬੇਚੈਨੀ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ; ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਸੁਵ੍ਰਤਾ, ਕਲਿਆਣੀ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।
1.259.33
अरुन्धती महात्मानं वसिष्ठं पर्यशङ्कत ।
विशुद्धभावमत्यन्तं सदा प्रियहिते रतम् ॥ १.२५९.३३ ॥
ਅਰੁੰਧਤੀ ਨੇ ਮਹਾਤਮਾ ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਉੱਤੇ ਸ਼ੱਕ ਕੀਤਾ; ਉਹ ਸਦਾ ਅਤਿਅੰਤ ਸ਼ੁੱਧ ਸੁਭਾਅ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਤੇ ਭਲਾਈ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਸਨ।
1.259.34
सप्तर्षिमध्यगं वीरमवमेने च तं मुनिम् ।
अपध्यानेन सा तेन धूमारुणसमप्रभा।
लक्ष्याऽलक्ष्या नाभिरूपा निमित्तमिव पश्यति ॥ १.२५९.३४ ॥
ਸਪਤਰਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਖੜ੍ਹੇ ਉਸ ਵੀਰ ਮੁਨੀ ਦਾ ਉਸ ਨੇ ਅਪਮਾਨ ਕੀਤਾ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਬੁਰੇ ਵਿਚਾਰ ਨਾਲ ਉਹ ਧੂੰਏਂ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋਈ ਚਮਕ ਵਾਲੀ, ਦਿਸਦੀ ਅਤੇ ਅਣਦਿਸਦੀ, ਅਸਾਧਾਰਨ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਹੋ ਗਈ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਵੇਖ ਰਹੀ ਹੋਵੇ।
1.259.35
अपत्यहेतोः संप्राप्तं तथा त्वमपि मामिह ।
इष्टमेवं गते हि त्वं सा तथैवाद्य वर्तते ॥ १.२५९.३५ ॥
ਸੰਤਾਨ ਲਈ ਤੂੰ ਵੀ ਇੱਥੇ ਮੈਨੂੰ ਪਾਇਆ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋਈ। ਉਹ ਵੀ ਅੱਜ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈ।
1.259.36
न हि भार्येति विश्वासः कार्यः पुंसा कथंचन ।
न हि कार्यमनुध्याति नारी पुत्रवती सती ॥ १.२५९.३६ ॥
'ਇਹ ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਹੈ' ਇਹ ਭਰੋਸਾ ਮਰਦ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਪੁੱਤਰਵਤੀ ਸਤੀ ਇਸਤਰੀ ਆਪਣੇ ਫਰਜ਼ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ ਸੋਚਦੀ।
1.259.37
ततस्ते सर्व एवैनं पुत्राः सम्यगुपासते ।
स च तानात्मजान्सर्वानाश्वासयितुमुद्यतः ॥ १.२५९.३७ ॥
ਫਿਰ ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰ ਉਸ ਦੀ ਭਲੀ ਭਾਂਤ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਸਨ; ਅਤੇ ਉਹ ਵੀ ਆਪਣੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਦਿਲਾਸਾ ਦੇਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।