Mahābhārata · Adhyāya 1.34
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.34.1
इत्येवमुक्तो गरुडः प्रत्युवाच शचीपतिम् ।
सख्यं मेऽस्तु त्वया देव यथेच्छसि पुरंदर।
बलं तु मम जानीहि महच्चासह्यमेव च ॥ १.३४.१ ॥
Así interpelado, Garuḍa respondió al señor de Śacī: "Oh dios Purandara, que haya amistad entre nosotros, si así lo deseas. Conoce mi fuerza; es grande e insoportable."
1.34.2
कामं नैतत्प्रशंसन्ति सन्तः स्वबलसंस्तवम् ।
अनिमित्तं सुरश्रेष्ठ सद्यः प्राप्नोति गर्हणाम् ॥ १.३४.२ ॥
En verdad, los buenos no alaban el elogio de la propia fuerza; quien lo hace sin motivo pronto incurre en reproche, oh mejor de los dioses.
1.34.3
गुणसंकीर्तनं चापि पृष्टेनान्येन गोपते ।
वक्तव्यं न तु वक्तव्यं स्वयमेव शतक्रतो ॥ १.३४.३ ॥
Incluso cuando otro pregunta, uno puede relatar sus cualidades; pero, oh señor de las vacas, oh Śatakratu, no deben decirse por propia iniciativa.
1.34.4
सखेति कृत्वा तु सखे पृष्टो वक्ष्याम्यहं त्वया ।
न ह्यात्मस्तवसंयुक्तं वक्तव्यमनिमित्ततः ॥ १.३४.४ ॥
Considerándote amigo, oh amigo, como preguntas, hablaré; pero las palabras llenas de autoelogio no deben pronunciarse sin motivo.
1.34.5
सपर्वतवनामुर्वीं ससागरजलामिमाम् ।
वहे पक्षेण वै शक्र त्वामप्यत्रावलम्बिनम् ॥ १.३४.५ ॥
Oh Śakra, esta tierra con sus montañas, bosques y aguas oceánicas la podría llevar con una sola ala, y a ti también, aferrado aquí a ella.
1.34.6
सर्वान्संपिण्डितान्वापि लोकान्सस्थाणुजङ्गमान् ।
वहेयमपरिश्रान्तो विद्धीदं मे महद्बलम् ॥ १.३४.६ ॥
Incluso todos los mundos reunidos, tanto los inmóviles como los móviles, los podría llevar sin cansarme. Sabe que este es mi gran poder.
1.34.7
इत्युक्तवचनं वीरं किरीटी श्रीमतां वरः ।
आह शौनक देवेन्द्रः सर्वलोकहितः प्रभुः ॥ १.३४.७ ॥
Habiendo dicho estas palabras al héroe, Indra, el coronado, el mejor de los gloriosos, señor de los dioses y benefactor de todos los mundos, dijo, oh Śaunaka:
1.34.8
एवमेव यथात्थ त्वं सर्वं संभाव्यते त्वयि ।
संगृह्यतामिदानीं मे सख्यमत्यन्तमुत्तमम् ॥ १.३४.८ ॥
Es tal como has dicho; en ti todo es posible. Ahora acepta mi amistad suprema y excelente.
1.34.9
न कार्यं यदि सोमेन मम सोमः प्रदीयताम् ।
अस्मांस्ते हि प्रबाधेयुर्येभ्यो दद्याद्भवानिमम् ॥ १.३४.९ ॥
Si no tienes necesidad del soma, que se me dé mi soma. Quienes reciban esto de ti nos oprimirán sin duda.
1.34.10
किंचित्कारणमुद्दिश्य सोमोऽयं नीयते मया ।
न दास्यामि समापातुं सोमं कस्मैचिदप्यहम् ॥ १.३४.१० ॥
Con cierto propósito en mente, me llevo este soma. No daré este soma a nadie para beber.
1.34.11
यत्रेमं तु सहस्राक्ष निक्षिपेयमहं स्वयम् ।
त्वमादाय ततस्तृर्णं हरेथास्त्रिदिवेश्वर ॥ १.३४.११ ॥
Oh de los mil ojos, donde yo mismo lo deposite, de allí tómalo al instante y llévatelo, oh señor de los tres cielos.
1.34.12
वाक्येनानेन तुष्टोऽहं यत्त्वयोक्तमिहाण्डज ।
यमिच्छसि वरं मत्तस्तं गृहाण खगोत्तम ॥ १.३४.१२ ॥
Me complace estas palabras que has pronunciado aquí, oh nacido del huevo. Toma del mí el don que desees, oh el mejor de las aves.
1.34.13
इत्युक्तः प्रत्युवाचेदं कद्रूपुत्राननुस्मरन् ।
भवेयुर्भुजगाः शक्र मम भक्ष्या महाबलाः ॥ १.३४.१३ ॥
Así interpelado, recordando a los hijos de Kadrū, respondió: Oh Śakra, que esas poderosas serpientes sean mi alimento.
1.34.14
ईशोऽहमपि सर्वस्य करिष्यामि तु तेऽर्थिताम् ।
भवेयुर्भुजगाः शक्र मम भक्ष्या महाबलाः ॥ १.३४.१४ ॥
Yo también soy señor de todos, y ciertamente cumpliré tu petición. Oh Śakra, que esas poderosas serpientes sean mi alimento.
1.34.15
तथेत्युक्त्वाऽन्वगच्छत्तं ततो दानवसूदनः ।
देवदेवं महात्मानं योगिनामीश्वरं हरिम् ॥ १.३४.१५ ॥
Diciendo «Así sea», el matador de los dānavas siguió entonces al dios de dioses, el magnánimo Hari, señor de los yoguis.
1.34.16
स चान्वमोदत्तं चार्थं यथोक्तं गरुडेन वै ।
इदं भूयो वचः प्राह भगवांस्त्रिदशेश्वरः ॥ १.३४.१६ ॥
Aprobó aquella petición tal como la había expresado Garuḍa, y luego el bienaventurado señor de los treinta dioses volvió a pronunciar estas palabras.
1.34.17
हरिष्यामि विनिक्षिप्तं सोममित्यनुभाष्य तम् ।
आजगाम ततस्तूर्णं सुपर्णी मातुरन्तिकम् ॥ १.३४.१७ ॥
Diciéndole «Traeré el soma depositado», el alado regresó enseguida junto a su madre.
1.34.18
विनयावनतो भूत्वा वचनं चेदमब्रवीत् ।
इदमानीतममृतं देवानां भवनान्मया ॥ १.३४.१८ ॥
Inclinándose con humildad, pronunció estas palabras: «Este néctar de inmortalidad ha sido traído por mí desde la morada de los dioses.»
1.34.19
प्रशाधि किमितो मातः करिष्यामि शुभव्रते ।
परितुष्टाऽहमेतेन कर्मणा तव पुत्रक ॥ १.३४.१९ ॥
¡Oh madre de votos auspiciosos, ordena! ¿Qué debo hacer desde aquí? Oh hijo, estoy plenamente complacida con esta tu acción.
1.34.20
अजरश्चाभरश्चैव देवानां सुप्रियो भव ।
अथ सर्पानुवाचेदं सर्वान्परमहृष्टवत्।
इदमानीतममृतं निक्षेप्स्यामि कुशेषु वः ॥ १.३४.२० ॥
Que seas sin vejez y sin carga, y querido de los dioses. Luego, muy alegre, habló a todas las serpientes: pondré sobre la hierba kuśa este néctar que he traído para vosotras.
1.34.21
स्नाता मङ्गलसंयुक्तास्ततः प्राश्नीत पन्नगाः ।
भवद्भिरिदमासीनैर्यदुक्तं तद्वचस्तदा ॥ १.३४.२१ ॥
Bañados y llenos de auspicio, entonces, oh serpientes, debéis beberlo; que se cumpla la palabra que dijisteis mientras estabais aquí sentados.
1.34.22
अदासी चैव मातेयमद्यप्रभृति चास्तु मे ।
यथोक्तं भवतामेतद्वचो मे प्रतिपादितम् ॥ १.३४.२२ ॥
Desde hoy, que esta madre mía no sea esclava. Tal como dijisteis, vuestra palabra me ha sido cumplida.
1.34.23
ततः स्नातुं गताः सर्पाः प्रत्युक्त्वा तं तथेत्युत ।
शक्रोऽप्यमृतमाक्षिप्य जगाम त्रिदिवं पुनः ॥ १.३४.२३ ॥
Entonces las serpientes, respondiéndole: «Así sea», se fueron a bañar. Y Śakra (Indra), tras arrebatar el néctar, volvió de nuevo al cielo.
1.34.24
अथागतास्तमुद्देशं सर्पाः सोमार्थिनस्तदा ।
स्नाताश्च कुतजप्याश्च प्रहृष्टाः कृतमङ्गलाः ॥ १.३४.२४ ॥
Entonces las serpientes, deseosas del soma (néctar), llegaron a aquel lugar, después de bañarse, recitar oraciones, regocijarse y cumplir ritos auspiciosos.
1.34.25
परस्परकृतद्वेषाः सोमप्राशनकर्मणि ।
अहं पूर्वमहं पूर्वमित्युक्त्वा ते समाद्रवन् ॥ १.३४.२५ ॥
Albergando enemistad mutua, en el acto de beber el soma, diciendo "yo primero, yo primero", se precipitaron.
1.34.26
यत्रैतदमृतं चापि स्थापितं कुशसंस्तरे ।
तद्विज्ञाय हृतं सर्पाः प्रतिमायाकृतं च तत् ॥ १.३४.२६ ॥
Sabiendo que este néctar había sido puesto sobre el lecho de hierba kuśa, las serpientes lo arrebataron; y aquello fue hecho como un engaño.
1.34.27
सोमस्थानमिदं चेति दर्भांस्ते लिलिहुस्तदा ।
ततो द्विधा कृता जिह्वाः सर्पाणां तेन कर्मणा ॥ १.३४.२७ ॥
Pensando "este es el lugar del soma", lamieron entonces la hierba darbha; y luego, por aquel acto, las lenguas de las serpientes quedaron partidas en dos.
1.34.28
अभवंश्चामृतस्पर्शाद्दर्भास्तेऽथ पवित्रिणः ।
नागाश्च वञ्चिता भूत्वा विसृज्य विनतां ततः।
विषादमगमंस्तीव्रं गरुडस्य बलात्प्रभो ॥ १.३४.२८ ॥
Por el contacto con el néctar, aquellas hierbas darbha se volvieron sagradas; y las serpientes, engañadas, habiendo liberado a Vinatā, oh señor, cayeron en intenso dolor por el poder de Garuḍa.
1.34.29
एवं तदमृतं तेन हृतमाहृतमेव च ।
द्विजिह्वाश्च कृताः सर्पा गरुडेन महात्मना ॥ १.३४.२९ ॥
Así, aquel néctar fue arrebatado por él y también devuelto; y el magnánimo Garuḍa hizo a las serpientes de doble lengua.
1.34.30
ततः सुपर्णः परमप्रहर्षवा-
न्विहृत्य मात्रा सह तत्र कानने।
भुजंगभक्षः परमार्चितः खगै-
रहीनकीर्तिर्विनतामनन्दयत् ॥ १.३४.३० ॥
Entonces Suparṇa, muy alegre, recorrió con su madre aquel bosque; el devorador de serpientes, muy honrado por las aves, de fama inmarcesible, alegró a Vinatā.
1.34.31
इमां कथां यः शृणुयान्नरः सदा ।
पठेत वा द्विजगणमुख्यसंसदि।
असंशयं त्रिदिवमियात्स पुण्यभा-
ङ्महात्मनः पतगपतेः प्रकीर्तनात् ॥ १.३४.३१ ॥
El hombre que siempre escucha esta historia, o la recita en una asamblea de los principales de los dvijas, sin duda va al cielo, y por la alabanza del magnánimo señor de las aves (Garuḍa) se hace partícipe del mérito.