ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.34
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.34.1
इत्येवमुक्तो गरुडः प्रत्युवाच शचीपतिम् ।
सख्यं मेऽस्तु त्वया देव यथेच्छसि पुरंदर।
बलं तु मम जानीहि महच्चासह्यमेव च ॥ १.३४.१ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಗರುಡನು ಶಚೀಪತಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು: ಓ ದೇವ, ಪುರಂದರ, ನಿನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಾದರೆ ನನ್ನೊಡನೆ ಸ್ನೇಹವಿರಲಿ. ನನ್ನ ಬಲವನ್ನು ತಿಳಿ; ಅದು ಮಹತ್ತಾದುದು ಮತ್ತು ಸಹಿಸಲಾಗದುದು.
1.34.2
कामं नैतत्प्रशंसन्ति सन्तः स्वबलसंस्तवम् ।
अनिमित्तं सुरश्रेष्ठ सद्यः प्राप्नोति गर्हणाम् ॥ १.३४.२ ॥
ಸಜ್ಜನರು ತಮ್ಮ ಬಲವನ್ನು ತಾವೇ ಹೊಗಳುವುದನ್ನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಮೆಚ್ಚುವುದಿಲ್ಲ. ಓ ದೇವಶ್ರೇಷ್ಠ, ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆ ಹಾಗೆ ಮಾಡುವವನು ತಕ್ಷಣ ನಿಂದೆಗೆ ಗುರಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ.
1.34.3
गुणसंकीर्तनं चापि पृष्टेनान्येन गोपते ।
वक्तव्यं न तु वक्तव्यं स्वयमेव शतक्रतो ॥ १.३४.३ ॥
ಇತರರು ಕೇಳಿದಾಗ ತನ್ನ ಗುಣಗಳನ್ನು ವರ್ಣಿಸಬಹುದು; ಆದರೆ ಓ ಗೋಪತಿ, ಓ ಶತಕ್ರತು, ತಾನಾಗಿ ಅವುಗಳನ್ನು ಹೇಳಬಾರದು.
1.34.4
सखेति कृत्वा तु सखे पृष्टो वक्ष्याम्यहं त्वया ।
न ह्यात्मस्तवसंयुक्तं वक्तव्यमनिमित्ततः ॥ १.३४.४ ॥
ಸ್ನೇಹಿತನೆಂದು ಭಾವಿಸಿ, ಓ ಮಿತ್ರ, ನೀನು ಕೇಳಿದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಆತ್ಮಸ್ತುತಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆ ಹೇಳಬಾರದು.
1.34.5
सपर्वतवनामुर्वीं ससागरजलामिमाम् ।
वहे पक्षेण वै शक्र त्वामप्यत्रावलम्बिनम् ॥ १.३४.५ ॥
ಓ ಶಕ್ರ, ಪರ್ವತ ವನ ಸಮುದ್ರ ಜಲಸಹಿತ ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಒಂದೇ ರೆಕ್ಕೆಯಿಂದ ನಾನು ಹೊತ್ತೊಯ್ಯಬಲ್ಲೆ; ಇಲ್ಲಿ ಅದಕ್ಕೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿರುವ ನಿನ್ನನ್ನೂ ಕೂಡ.
1.34.6
सर्वान्संपिण्डितान्वापि लोकान्सस्थाणुजङ्गमान् ।
वहेयमपरिश्रान्तो विद्धीदं मे महद्बलम् ॥ १.३४.६ ॥
ಸ್ಥಾವರ ಜಂಗಮ ಸಹಿತವಾಗಿ ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿದರೂ ನಾನು ದಣಿವಿಲ್ಲದೆ ಹೊತ್ತೊಯ್ಯಬಲ್ಲೆ. ಇದೇ ನನ್ನ ಮಹಾಬಲ ಎಂದು ತಿಳಿ.
1.34.7
इत्युक्तवचनं वीरं किरीटी श्रीमतां वरः ।
आह शौनक देवेन्द्रः सर्वलोकहितः प्रभुः ॥ १.३४.७ ॥
ಆ ವೀರನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡಿ, ಶ್ರೀಮಂತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಕಿರೀಟಧಾರಿ, ಸರ್ವಲೋಕಹಿತ ಪ್ರಭು ದೇವೇಂದ್ರನು, ಓ ಶೌನಕ, ಹೀಗೆಂದನು.
1.34.8
एवमेव यथात्थ त्वं सर्वं संभाव्यते त्वयि ।
संगृह्यतामिदानीं मे सख्यमत्यन्तमुत्तमम् ॥ १.३४.८ ॥
ನೀನು ಹೇಳಿದಂತೆಯೇ ಇದೆ; ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಸಾಧ್ಯ. ಈಗ ನನ್ನ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು.
1.34.9
न कार्यं यदि सोमेन मम सोमः प्रदीयताम् ।
अस्मांस्ते हि प्रबाधेयुर्येभ्यो दद्याद्भवानिमम् ॥ १.३४.९ ॥
ಸೋಮದಿಂದ ನನಗೆ ಯಾವ ಕೆಲಸವೂ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ನನ್ನ ಸೋಮವನ್ನು ನನಗೆ ಕೊಡು. ಇದನ್ನು ನೀನು ಯಾರಿಗೆ ಕೊಡುವೆಯೋ, ಅವರು ನಮಗೆ ಕಷ್ಟ ಕೊಡುವರು.
1.34.10
किंचित्कारणमुद्दिश्य सोमोऽयं नीयते मया ।
न दास्यामि समापातुं सोमं कस्मैचिदप्यहम् ॥ १.३४.१० ॥
ಯಾವುದೋ ಕಾರಣವನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ನಾನು ಈ ಸೋಮವನ್ನು ಕೊಂಡೊಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಈ ಸೋಮವನ್ನು ಯಾರಿಗೂ ಕುಡಿಯಲು ನಾನು ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ.
1.34.11
यत्रेमं तु सहस्राक्ष निक्षिपेयमहं स्वयम् ।
त्वमादाय ततस्तृर्णं हरेथास्त्रिदिवेश्वर ॥ १.३४.११ ॥
ಓ ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷನೇ, ನಾನು ಇದನ್ನು ಎಲ್ಲಿ ನಾನೇ ಇಡುತ್ತೇನೋ, ಅಲ್ಲಿಂದ ನೀನು ಇದನ್ನು ತಕ್ಷಣ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗು, ಓ ತ್ರಿದಿವೇಶ್ವರ.
1.34.12
वाक्येनानेन तुष्टोऽहं यत्त्वयोक्तमिहाण्डज ।
यमिच्छसि वरं मत्तस्तं गृहाण खगोत्तम ॥ १.३४.१२ ॥
ಇಲ್ಲಿ ನೀನು ಹೇಳಿದ ಈ ಮಾತಿನಿಂದ ನಾನು ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿದ್ದೇನೆ, ಓ ಅಂಡಜನೇ. ನೀನು ನನ್ನಿಂದ ಯಾವ ವರವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತೀಯೋ ಅದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು, ಓ ಖಗೋತ್ತಮ.
1.34.13
इत्युक्तः प्रत्युवाचेदं कद्रूपुत्राननुस्मरन् ।
भवेयुर्भुजगाः शक्र मम भक्ष्या महाबलाः ॥ १.३४.१३ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟವನು, ಕದ್ರುವಿನ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾ ಹೀಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು: ಓ ಶಕ್ರ, ಆ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ಸರ್ಪಗಳು ನನ್ನ ಆಹಾರವಾಗಲಿ.
1.34.14
ईशोऽहमपि सर्वस्य करिष्यामि तु तेऽर्थिताम् ।
भवेयुर्भुजगाः शक्र मम भक्ष्या महाबलाः ॥ १.३४.१४ ॥
ನಾನೂ ಸರ್ವರಿಗೂ ಒಡೆಯ; ನಿನ್ನ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ಖಂಡಿತವಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸುವೆ. ಓ ಶಕ್ರ, ಆ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ಸರ್ಪಗಳು ನನ್ನ ಆಹಾರವಾಗಲಿ.
1.34.15
तथेत्युक्त्वाऽन्वगच्छत्तं ततो दानवसूदनः ।
देवदेवं महात्मानं योगिनामीश्वरं हरिम् ॥ १.३४.१५ ॥
"ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ" ಎಂದು ಹೇಳಿ, ದಾನವರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವನು ಆಗ ದೇವದೇವನೂ ಮಹಾತ್ಮನೂ ಯೋಗಿಗಳ ಈಶ್ವರನೂ ಆದ ಹರಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದನು.
1.34.16
स चान्वमोदत्तं चार्थं यथोक्तं गरुडेन वै ।
इदं भूयो वचः प्राह भगवांस्त्रिदशेश्वरः ॥ १.३४.१६ ॥
ಅವನು ಗರುಡನು ಹೇಳಿದ ಆ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ಹೇಳಿದಂತೆಯೇ ಅನುಮೋದಿಸಿದನು; ಆಗ ತ್ರಿದಶೇಶ್ವರನಾದ ಭಗವಂತನು ಮತ್ತೆ ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
1.34.17
हरिष्यामि विनिक्षिप्तं सोममित्यनुभाष्य तम् ।
आजगाम ततस्तूर्णं सुपर्णी मातुरन्तिकम् ॥ १.३४.१७ ॥
"ಇಟ್ಟಿರುವ ಸೋಮವನ್ನು ನಾನು ತರುವೆನು" ಎಂದು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿ, ಆ ಸುಪರ್ಣಿಯು ತ್ವರೆಯಾಗಿ ತನ್ನ ತಾಯಿಯ ಬಳಿಗೆ ಬಂದನು.
1.34.18
विनयावनतो भूत्वा वचनं चेदमब्रवीत् ।
इदमानीतममृतं देवानां भवनान्मया ॥ १.३४.१८ ॥
ವಿನಯದಿಂದ ಬಾಗಿದವನಾಗಿ ಅವನು ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು: "ದೇವತೆಗಳ ಭವನದಿಂದ ನನ್ನಿಂದ ಈ ಅಮೃತ ತರಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ."
1.34.19
प्रशाधि किमितो मातः करिष्यामि शुभव्रते ।
परितुष्टाऽहमेतेन कर्मणा तव पुत्रक ॥ १.३४.१९ ॥
ಶುಭವ್ರತೆಯಾದ ತಾಯಿ, ಆಜ್ಞಾಪಿಸು, ಈಗ ನಾನು ಏನು ಮಾಡಲಿ? ಮಗನೇ, ನಿನ್ನ ಈ ಕರ್ಮದಿಂದ ನಾನು ಪೂರ್ಣ ಸಂತುಷ್ಟಳಾಗಿದ್ದೇನೆ.
1.34.20
अजरश्चाभरश्चैव देवानां सुप्रियो भव ।
अथ सर्पानुवाचेदं सर्वान्परमहृष्टवत्।
इदमानीतममृतं निक्षेप्स्यामि कुशेषु वः ॥ १.३४.२० ॥
ನೀನು ಜರೆಯಿಲ್ಲದವನೂ ಭಾರವಿಲ್ಲದವನೂ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯನೂ ಆಗಿರು. ನಂತರ ಅತ್ಯಂತ ಹರ್ಷಿತರಾದ ಸರ್ಪಗಳಿಗೆ ಅವಳು ಹೇಳಿದಳು: ನಾನು ತಂದಿರುವ ಈ ಅಮೃತವನ್ನು ನಿಮಗಾಗಿ ದರ್ಭೆಯ ಮೇಲೆ ಇಡುತ್ತೇನೆ.
1.34.21
स्नाता मङ्गलसंयुक्तास्ततः प्राश्नीत पन्नगाः ।
भवद्भिरिदमासीनैर्यदुक्तं तद्वचस्तदा ॥ १.३४.२१ ॥
ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಮಂಗಳದಿಂದ ಕೂಡಿದವರಾಗಿ, ನಂತರ ಸರ್ಪಗಳೇ, ಇದನ್ನು ತಿನ್ನಿರಿ. ಇಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿರುವ ನೀವು ಹೇಳಿದ ಆ ಮಾತು ಆಗ ನೆರವೇರಲಿ.
1.34.22
अदासी चैव मातेयमद्यप्रभृति चास्तु मे ।
यथोक्तं भवतामेतद्वचो मे प्रतिपादितम् ॥ १.३४.२२ ॥
ಇಂದಿನಿಂದ ಈ ನನ್ನ ತಾಯಿ ದಾಸಿಯಾಗದಿರಲಿ. ನೀವು ಹೇಳಿದಂತೆ, ಆ ಮಾತು ನನಗಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.
1.34.23
ततः स्नातुं गताः सर्पाः प्रत्युक्त्वा तं तथेत्युत ।
शक्रोऽप्यमृतमाक्षिप्य जगाम त्रिदिवं पुनः ॥ १.३४.२३ ॥
ಆಗ ಸರ್ಪಗಳು 'ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ' ಎಂದು ಅವನಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿ ಸ್ನಾನಕ್ಕೆ ಹೊರಟವು. ಶಕ್ರನೂ (ಇಂದ್ರನೂ) ಅಮೃತವನ್ನು ಕದ್ದುಕೊಂಡು ಮತ್ತೆ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದನು.
1.34.24
अथागतास्तमुद्देशं सर्पाः सोमार्थिनस्तदा ।
स्नाताश्च कुतजप्याश्च प्रहृष्टाः कृतमङ्गलाः ॥ १.३४.२४ ॥
ಆಗ ಸೋಮವನ್ನು (ಅಮೃತವನ್ನು) ಬಯಸಿದ ಸರ್ಪಗಳು ಆ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬಂದವು. ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಜಪ ಮಾಡಿ, ಹರ್ಷದಿಂದ ಮಂಗಳ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ (ಅವು ಬಂದವು).
1.34.25
परस्परकृतद्वेषाः सोमप्राशनकर्मणि ।
अहं पूर्वमहं पूर्वमित्युक्त्वा ते समाद्रवन् ॥ १.३४.२५ ॥
ಪರಸ್ಪರ ದ್ವೇಷ ಹೊಂದಿದ್ದವರಾಗಿ, ಸೋಮಪಾನ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ, "ನಾನು ಮೊದಲು, ನಾನು ಮೊದಲು" ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅವರು ಧಾವಿಸಿದರು.
1.34.26
यत्रैतदमृतं चापि स्थापितं कुशसंस्तरे ।
तद्विज्ञाय हृतं सर्पाः प्रतिमायाकृतं च तत् ॥ १.३४.२६ ॥
ಈ ಅಮೃತವನ್ನು ಕುಶದ ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಇರಿಸಲಾಗಿತ್ತೆಂದು ತಿಳಿದು, ಸರ್ಪಗಳು ಅದನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿದವು; ಅದು ವಂಚನೆಗಾಗಿ ರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು.
1.34.27
सोमस्थानमिदं चेति दर्भांस्ते लिलिहुस्तदा ।
ततो द्विधा कृता जिह्वाः सर्पाणां तेन कर्मणा ॥ १.३४.२७ ॥
"ಇದು ಸೋಮದ ಸ್ಥಾನ" ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ ಅವರು ಆಗ ದರ್ಭೆಯನ್ನು ನೆಕ್ಕಿದರು; ಆಗ ಆ ಕರ್ಮದಿಂದ ಸರ್ಪಗಳ ನಾಲಿಗೆಗಳು ಎರಡಾಗಿ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟವು.
1.34.28
अभवंश्चामृतस्पर्शाद्दर्भास्तेऽथ पवित्रिणः ।
नागाश्च वञ्चिता भूत्वा विसृज्य विनतां ततः।
विषादमगमंस्तीव्रं गरुडस्य बलात्प्रभो ॥ १.३४.२८ ॥
ಅಮೃತದ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಆ ದರ್ಭೆಗಳು ಪವಿತ್ರವಾದವು; ನಾಗರು ವಂಚಿತರಾಗಿ, ವಿನತೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಓ ಪ್ರಭೂ, ಗರುಡನ ಬಲದಿಂದ ತೀವ್ರ ವಿಷಾದವನ್ನು ಹೊಂದಿದರು.
1.34.29
एवं तदमृतं तेन हृतमाहृतमेव च ।
द्विजिह्वाश्च कृताः सर्पा गरुडेन महात्मना ॥ १.३४.२९ ॥
ಹೀಗೆ ಅವನು ಆ ಅಮೃತವನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿ ಮರಳಿ ತಂದನು; ಮಹಾತ್ಮ ಗರುಡನು ಸರ್ಪಗಳನ್ನು ದ್ವಿಜಿಹ್ವರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದನು.
1.34.30
ततः सुपर्णः परमप्रहर्षवा-
न्विहृत्य मात्रा सह तत्र कानने।
भुजंगभक्षः परमार्चितः खगै-
रहीनकीर्तिर्विनतामनन्दयत् ॥ १.३४.३० ॥
ಆಗ ಅತಿ ಹರ್ಷಿತನಾದ ಸುಪರ್ಣನು ತಾಯಿಯೊಡನೆ ಆ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ವಿಹರಿಸಿ, ಸರ್ಪಭಕ್ಷಕನಾಗಿ, ಪಕ್ಷಿಗಳಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ಪೂಜಿತನಾಗಿ, ಕುಂದದ ಕೀರ್ತಿಯುಳ್ಳವನಾಗಿ ವಿನತೆಯನ್ನು ಆನಂದಿಸಿದನು.
1.34.31
इमां कथां यः शृणुयान्नरः सदा ।
पठेत वा द्विजगणमुख्यसंसदि।
असंशयं त्रिदिवमियात्स पुण्यभा-
ङ्महात्मनः पतगपतेः प्रकीर्तनात् ॥ १.३४.३१ ॥
ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಯಾವ ಮನುಷ್ಯನು ಸದಾ ಕೇಳುತ್ತಾನೋ, ಅಥವಾ ದ್ವಿಜರ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಪಠಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ; ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಪತಗಪತಿಯ (ಗರುಡನ) ಕೀರ್ತನದಿಂದ ಪುಣ್ಯದ ಭಾಗಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ.