Mahābhārata · Adhyāya 1.34
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.34.1
इत्येवमुक्तो गरुडः प्रत्युवाच शचीपतिम् ।
सख्यं मेऽस्तु त्वया देव यथेच्छसि पुरंदर।
बलं तु मम जानीहि महच्चासह्यमेव च ॥ १.३४.१ ॥
Assim interpelado, Garuḍa respondeu ao senhor de Śacī: "Ó deus Purandara, que haja amizade entre nós, se assim desejares. Saibas que minha força é grande e insuportável."
1.34.2
कामं नैतत्प्रशंसन्ति सन्तः स्वबलसंस्तवम् ।
अनिमित्तं सुरश्रेष्ठ सद्यः प्राप्नोति गर्हणाम् ॥ १.३४.२ ॥
Na verdade, os bons não louvam o elogio da própria força; quem o faz sem motivo logo incorre em censura, ó melhor dos deuses.
1.34.3
गुणसंकीर्तनं चापि पृष्टेनान्येन गोपते ।
वक्तव्यं न तु वक्तव्यं स्वयमेव शतक्रतो ॥ १.३४.३ ॥
Mesmo quando outro pergunta, pode-se narrar as próprias qualidades; mas, ó senhor das vacas, ó Śatakratu, não devem ser ditas por iniciativa própria.
1.34.4
सखेति कृत्वा तु सखे पृष्टो वक्ष्याम्यहं त्वया ।
न ह्यात्मस्तवसंयुक्तं वक्तव्यमनिमित्ततः ॥ १.३४.४ ॥
Considerando-te amigo, ó amigo, já que perguntas, falarei; mas palavras cheias de autoelogio não devem ser ditas sem motivo.
1.34.5
सपर्वतवनामुर्वीं ससागरजलामिमाम् ।
वहे पक्षेण वै शक्र त्वामप्यत्रावलम्बिनम् ॥ १.३४.५ ॥
Ó Śakra, esta terra com suas montanhas, florestas e águas oceânicas eu poderia carregá-la com uma só asa, e a ti também, agarrado aqui a ela.
1.34.6
सर्वान्संपिण्डितान्वापि लोकान्सस्थाणुजङ्गमान् ।
वहेयमपरिश्रान्तो विद्धीदं मे महद्बलम् ॥ १.३४.६ ॥
Mesmo todos os mundos reunidos, os imóveis e os móveis, eu poderia carregar sem me cansar. Saibas que esta é a minha grande força.
1.34.7
इत्युक्तवचनं वीरं किरीटी श्रीमतां वरः ।
आह शौनक देवेन्द्रः सर्वलोकहितः प्रभुः ॥ १.३४.७ ॥
Tendo dito estas palavras ao herói, Indra, o coroado, o melhor dos gloriosos, senhor dos deuses e benfeitor de todos os mundos, disse, ó Śaunaka:
1.34.8
एवमेव यथात्थ त्वं सर्वं संभाव्यते त्वयि ।
संगृह्यतामिदानीं मे सख्यमत्यन्तमुत्तमम् ॥ १.३४.८ ॥
É exatamente como disseste; em ti tudo é possível. Agora aceita a minha amizade suprema e excelente.
1.34.9
न कार्यं यदि सोमेन मम सोमः प्रदीयताम् ।
अस्मांस्ते हि प्रबाधेयुर्येभ्यो दद्याद्भवानिमम् ॥ १.३४.९ ॥
Se não precisas do soma, que me seja dado o meu soma. Aqueles a quem o deres certamente nos oprimirão.
1.34.10
किंचित्कारणमुद्दिश्य सोमोऽयं नीयते मया ।
न दास्यामि समापातुं सोमं कस्मैचिदप्यहम् ॥ १.३४.१० ॥
Tendo em vista certa razão, levo este soma. Não darei este soma a ninguém para beber.
1.34.11
यत्रेमं तु सहस्राक्ष निक्षिपेयमहं स्वयम् ।
त्वमादाय ततस्तृर्णं हरेथास्त्रिदिवेश्वर ॥ १.३४.११ ॥
Ó de mil olhos, onde eu mesmo o depositar, dali tu o tomarás rapidamente e o levarás, ó senhor dos três céus.
1.34.12
वाक्येनानेन तुष्टोऽहं यत्त्वयोक्तमिहाण्डज ।
यमिच्छसि वरं मत्तस्तं गृहाण खगोत्तम ॥ १.३४.१२ ॥
Estou satisfeito com estas palavras que disseste aqui, ó nascido do ovo. Recebe de mim a dádiva que desejares, ó melhor das aves.
1.34.13
इत्युक्तः प्रत्युवाचेदं कद्रूपुत्राननुस्मरन् ।
भवेयुर्भुजगाः शक्र मम भक्ष्या महाबलाः ॥ १.३४.१३ ॥
Assim interpelado, lembrando-se dos filhos de Kadrū, respondeu: Ó Śakra, que essas poderosas serpentes sejam o meu alimento.
1.34.14
ईशोऽहमपि सर्वस्य करिष्यामि तु तेऽर्थिताम् ।
भवेयुर्भुजगाः शक्र मम भक्ष्या महाबलाः ॥ १.३४.१४ ॥
Eu também sou senhor de todos, e certamente cumprirei o teu pedido. Ó Śakra, que essas poderosas serpentes sejam o meu alimento.
1.34.15
तथेत्युक्त्वाऽन्वगच्छत्तं ततो दानवसूदनः ।
देवदेवं महात्मानं योगिनामीश्वरं हरिम् ॥ १.३४.१५ ॥
Dizendo «Assim seja», o matador dos dānavas seguiu então o deus dos deuses, o magnânimo Hari, senhor dos yogins.
1.34.16
स चान्वमोदत्तं चार्थं यथोक्तं गरुडेन वै ।
इदं भूयो वचः प्राह भगवांस्त्रिदशेश्वरः ॥ १.३४.१६ ॥
Ele aprovou aquele pedido exatamente como Garuḍa o havia expresso, e então o bem-aventurado senhor dos trinta deuses voltou a dizer estas palavras.
1.34.17
हरिष्यामि विनिक्षिप्तं सोममित्यनुभाष्य तम् ।
आजगाम ततस्तूर्णं सुपर्णी मातुरन्तिकम् ॥ १.३४.१७ ॥
Dizendo-lhe «Trarei o soma depositado», o alado logo voltou para junto de sua mãe.
1.34.18
विनयावनतो भूत्वा वचनं चेदमब्रवीत् ।
इदमानीतममृतं देवानां भवनान्मया ॥ १.३४.१८ ॥
Curvando-se com humildade, proferiu estas palavras: «Este néctar de imortalidade foi trazido por mim da morada dos deuses.»
1.34.19
प्रशाधि किमितो मातः करिष्यामि शुभव्रते ।
परितुष्टाऽहमेतेन कर्मणा तव पुत्रक ॥ १.३४.१९ ॥
Ó mãe de votos auspiciosos, ordena: o que devo fazer daqui em diante? Ó filho, estou plenamente satisfeita com este teu feito.
1.34.20
अजरश्चाभरश्चैव देवानां सुप्रियो भव ।
अथ सर्पानुवाचेदं सर्वान्परमहृष्टवत्।
इदमानीतममृतं निक्षेप्स्यामि कुशेषु वः ॥ १.३४.२० ॥
Sejas sem velhice e sem fardo, e querido dos deuses. Então, muito alegre, falou a todas as serpentes: colocarei sobre a relva kuśa este néctar que trouxe para vós.
1.34.21
स्नाता मङ्गलसंयुक्तास्ततः प्राश्नीत पन्नगाः ।
भवद्भिरिदमासीनैर्यदुक्तं तद्वचस्तदा ॥ १.३४.२१ ॥
Depois de banhados e cheios de auspício, então, ó serpentes, deveis bebê-lo; que se cumpra a palavra que dissestes sentados aqui.
1.34.22
अदासी चैव मातेयमद्यप्रभृति चास्तु मे ।
यथोक्तं भवतामेतद्वचो मे प्रतिपादितम् ॥ १.३४.२२ ॥
A partir de hoje, que esta minha mãe não seja escrava. Como dissestes, a vossa palavra me foi cumprida.
1.34.23
ततः स्नातुं गताः सर्पाः प्रत्युक्त्वा तं तथेत्युत ।
शक्रोऽप्यमृतमाक्षिप्य जगाम त्रिदिवं पुनः ॥ १.३४.२३ ॥
Então as serpentes, respondendo-lhe: «Assim seja», foram banhar-se. E Śakra (Indra), tendo arrebatado o néctar, voltou de novo para o céu.
1.34.24
अथागतास्तमुद्देशं सर्पाः सोमार्थिनस्तदा ।
स्नाताश्च कुतजप्याश्च प्रहृष्टाः कृतमङ्गलाः ॥ १.३४.२४ ॥
Então as serpentes, desejosas do soma (néctar), chegaram àquele lugar, depois de se banharem, recitarem preces, se alegrarem e realizarem ritos auspiciosos.
1.34.25
परस्परकृतद्वेषाः सोमप्राशनकर्मणि ।
अहं पूर्वमहं पूर्वमित्युक्त्वा ते समाद्रवन् ॥ १.३४.२५ ॥
Nutrindo inimizade mútua, no ato de beber o soma, dizendo "eu primeiro, eu primeiro", eles dispararam.
1.34.26
यत्रैतदमृतं चापि स्थापितं कुशसंस्तरे ।
तद्विज्ञाय हृतं सर्पाः प्रतिमायाकृतं च तत् ॥ १.३४.२६ ॥
Sabendo que este néctar fora colocado sobre o leito de capim kuśa, as serpentes o arrebataram; e aquilo fora feito como um engano.
1.34.27
सोमस्थानमिदं चेति दर्भांस्ते लिलिहुस्तदा ।
ततो द्विधा कृता जिह्वाः सर्पाणां तेन कर्मणा ॥ १.३४.२७ ॥
Pensando "este é o lugar do soma", lamberam então a grama darbha; e então, por aquele ato, as línguas das serpentes foram divididas em duas.
1.34.28
अभवंश्चामृतस्पर्शाद्दर्भास्तेऽथ पवित्रिणः ।
नागाश्च वञ्चिता भूत्वा विसृज्य विनतां ततः।
विषादमगमंस्तीव्रं गरुडस्य बलात्प्रभो ॥ १.३४.२८ ॥
Pelo contato com o néctar, aquelas ervas darbha tornaram-se sagradas; e as serpentes, enganadas, tendo libertado Vinatā, ó senhor, caíram em intenso sofrimento pela força de Garuḍa.
1.34.29
एवं तदमृतं तेन हृतमाहृतमेव च ।
द्विजिह्वाश्च कृताः सर्पा गरुडेन महात्मना ॥ १.३४.२९ ॥
Assim, aquele néctar foi arrebatado por ele e também trazido de volta; e o magnânimo Garuḍa tornou as serpentes bilíngues.
1.34.30
ततः सुपर्णः परमप्रहर्षवा-
न्विहृत्य मात्रा सह तत्र कानने।
भुजंगभक्षः परमार्चितः खगै-
रहीनकीर्तिर्विनतामनन्दयत् ॥ १.३४.३० ॥
Então Suparṇa, muito alegre, passeou com sua mãe naquela floresta; o devorador de serpentes, grandemente honrado pelas aves, de fama intacta, alegrou Vinatā.
1.34.31
इमां कथां यः शृणुयान्नरः सदा ।
पठेत वा द्विजगणमुख्यसंसदि।
असंशयं त्रिदिवमियात्स पुण्यभा-
ङ्महात्मनः पतगपतेः प्रकीर्तनात् ॥ १.३४.३१ ॥
O homem que sempre ouve esta história, ou a recita numa assembleia dos principais dos duas vezes nascidos, sem dúvida vai ao céu e, pelo louvor do magnânimo senhor das aves (Garuḍa), torna-se partícipe do mérito.