మహాభారతం · అధ్యాయం 1.34
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.34.1
इत्येवमुक्तो गरुडः प्रत्युवाच शचीपतिम् ।
सख्यं मेऽस्तु त्वया देव यथेच्छसि पुरंदर।
बलं तु मम जानीहि महच्चासह्यमेव च ॥ १.३४.१ ॥
ఇలా పలకబడిన గరుడుడు శచీపతికి ఇలా సమాధానమిచ్చాడు: ఓ దేవా, పురందరా, నీ ఇష్టమైతే నాతో స్నేహం ఉండుగాక. నా బలాన్ని తెలుసుకో; అది గొప్పది, భరింపరానిది కూడా.
1.34.2
कामं नैतत्प्रशंसन्ति सन्तः स्वबलसंस्तवम् ।
अनिमित्तं सुरश्रेष्ठ सद्यः प्राप्नोति गर्हणाम् ॥ १.३४.२ ॥
సజ్జనులు తమ బలాన్ని తామే పొగడుకోవడాన్ని నిజంగా మెచ్చుకోరు. ఓ దేవశ్రేష్ఠా, కారణం లేకుండా అలా చేసేవాడు వెంటనే నిందకు గురవుతాడు.
1.34.3
गुणसंकीर्तनं चापि पृष्टेनान्येन गोपते ।
वक्तव्यं न तु वक्तव्यं स्वयमेव शतक्रतो ॥ १.३४.३ ॥
ఇతరులు అడిగినప్పుడు తన గుణాలను వివరించవచ్చు; కానీ ఓ గోపతీ, ఓ శతక్రతూ, తానే స్వయంగా చెప్పుకోకూడదు.
1.34.4
सखेति कृत्वा तु सखे पृष्टो वक्ष्याम्यहं त्वया ।
न ह्यात्मस्तवसंयुक्तं वक्तव्यमनिमित्ततः ॥ १.३४.४ ॥
స్నేహితునిగా భావించి, ఓ మిత్రమా, నీవు అడిగినందున నేను చెబుతాను. స్వీయ స్తుతితో కూడిన మాటలను కారణం లేకుండా చెప్పకూడదు.
1.34.5
सपर्वतवनामुर्वीं ससागरजलामिमाम् ।
वहे पक्षेण वै शक्र त्वामप्यत्रावलम्बिनम् ॥ १.३४.५ ॥
ఓ శక్రా, పర్వతాలు, అడవులు, సముద్ర జలాలతో కూడిన ఈ భూమిని ఒక రెక్కతోనే నేను మోసుకెళ్లగలను; ఇక్కడ దానిని పట్టుకుని ఉన్న నిన్ను కూడా.
1.34.6
सर्वान्संपिण्डितान्वापि लोकान्सस्थाणुजङ्गमान् ।
वहेयमपरिश्रान्तो विद्धीदं मे महद्बलम् ॥ १.३४.६ ॥
స్థావర జంగమ సహితంగా అన్ని లోకాలను ఒక్కచోట చేర్చినా నేను అలసట లేకుండా మోయగలను. ఇది నా మహాబలమని తెలుసుకో.
1.34.7
इत्युक्तवचनं वीरं किरीटी श्रीमतां वरः ।
आह शौनक देवेन्द्रः सर्वलोकहितः प्रभुः ॥ १.३४.७ ॥
ఆ వీరునితో ఈ విధంగా పలికి, శ్రీమంతులలో శ్రేష్ఠుడైన కిరీటధారి, సర్వలోకహితుడైన ప్రభువు దేవేంద్రుడు, ఓ శౌనకా, ఇలా అన్నాడు.
1.34.8
एवमेव यथात्थ त्वं सर्वं संभाव्यते त्वयि ।
संगृह्यतामिदानीं मे सख्यमत्यन्तमुत्तमम् ॥ १.३४.८ ॥
నీవు చెప్పినట్లే అది; నీలో అన్నీ సంభవమే. ఇప్పుడు నా అత్యుత్తమ స్నేహాన్ని స్వీకరించు.
1.34.9
न कार्यं यदि सोमेन मम सोमः प्रदीयताम् ।
अस्मांस्ते हि प्रबाधेयुर्येभ्यो दद्याद्भवानिमम् ॥ १.३४.९ ॥
సోమంతో నాకు పని లేకపోతే, నా సోమాన్ని నాకు ఇవ్వు. నీవు దీన్ని ఎవరికిస్తావో, వారు మమ్మల్ని హింసిస్తారు.
1.34.10
किंचित्कारणमुद्दिश्य सोमोऽयं नीयते मया ।
न दास्यामि समापातुं सोमं कस्मैचिदप्यहम् ॥ १.३४.१० ॥
ఏదో కారణాన్ని దృష్టిలో ఉంచుకుని నేను ఈ సోమాన్ని తీసుకువెళ్తున్నాను. ఈ సోమాన్ని ఎవరికీ త్రాగేందుకు నేను ఇవ్వను.
1.34.11
यत्रेमं तु सहस्राक्ष निक्षिपेयमहं स्वयम् ।
त्वमादाय ततस्तृर्णं हरेथास्त्रिदिवेश्वर ॥ १.३४.११ ॥
ఓ సహస్రాక్షా, నేను దీన్ని ఎక్కడ స్వయంగా ఉంచుతానో, అక్కడినుంచి నీవు దీన్ని వెంటనే తీసుకువెళ్ళు, ఓ త్రిదివేశ్వరా.
1.34.12
वाक्येनानेन तुष्टोऽहं यत्त्वयोक्तमिहाण्डज ।
यमिच्छसि वरं मत्तस्तं गृहाण खगोत्तम ॥ १.३४.१२ ॥
ఇక్కడ నీవు పలికిన ఈ మాటకు నేను సంతృప్తి చెందాను, ఓ అండజా. నీవు నా నుండి ఏ వరాన్ని కోరుకుంటావో దాన్ని స్వీకరించు, ఓ ఖగోత్తమా.
1.34.13
इत्युक्तः प्रत्युवाचेदं कद्रूपुत्राननुस्मरन् ।
भवेयुर्भुजगाः शक्र मम भक्ष्या महाबलाः ॥ १.३४.१३ ॥
ఇలా అనబడినవాడై, కద్రువ కుమారులను స్మరిస్తూ అతడు ఇది పలికాడు: ఓ శక్ర, ఆ మహాబల సర్పాలు నాకు ఆహారం కావాలి.
1.34.14
ईशोऽहमपि सर्वस्य करिष्यामि तु तेऽर्थिताम् ।
भवेयुर्भुजगाः शक्र मम भक्ष्या महाबलाः ॥ १.३४.१४ ॥
నేను కూడా అందరికీ ప్రభువును; నీ కోరికను తప్పక తీరుస్తాను. ఓ శక్ర, ఆ మహాబల సర్పాలు నాకు ఆహారం కావాలి.
1.34.15
तथेत्युक्त्वाऽन्वगच्छत्तं ततो दानवसूदनः ।
देवदेवं महात्मानं योगिनामीश्वरं हरिम् ॥ १.३४.१५ ॥
"అలాగే కానివ్వు" అని పలికి, దానవులను సంహరించువాడు అప్పుడు దేవదేవుడు, మహాత్ముడు, యోగులకు ప్రభువు అయిన హరిని అనుసరించాడు.
1.34.16
स चान्वमोदत्तं चार्थं यथोक्तं गरुडेन वै ।
इदं भूयो वचः प्राह भगवांस्त्रिदशेश्वरः ॥ १.३४.१६ ॥
ఆయన గరుత్మంతుడు పలికిన ఆ కోరికను యథాతథంగా ఆమోదించాడు; అప్పుడు త్రిదశేశ్వరుడైన భగవంతుడు మరల ఈ మాటను పలికాడు.
1.34.17
हरिष्यामि विनिक्षिप्तं सोममित्यनुभाष्य तम् ।
आजगाम ततस्तूर्णं सुपर्णी मातुरन्तिकम् ॥ १.३४.१७ ॥
"నేను దాచబడిన సోమాన్ని తెచ్చెదను" అని అతనికి చెప్పి, ఆ సుపర్ణి త్వరగా తన తల్లి వద్దకు వచ్చాడు.
1.34.18
विनयावनतो भूत्वा वचनं चेदमब्रवीत् ।
इदमानीतममृतं देवानां भवनान्मया ॥ १.३४.१८ ॥
వినయంతో వంగి అతడు ఈ మాట పలికాడు: "దేవతల భవనం నుండి నేను ఈ అమృతాన్ని తెచ్చాను."
1.34.19
प्रशाधि किमितो मातः करिष्यामि शुभव्रते ।
परितुष्टाऽहमेतेन कर्मणा तव पुत्रक ॥ १.३४.१९ ॥
శుభవ్రతురాలా తల్లీ, ఇప్పుడు నేను ఏమి చేయాలి? ఆజ్ఞాపించు. కుమారా, నీ ఈ కర్మకు నేను పూర్ణంగా సంతోషించాను.
1.34.20
अजरश्चाभरश्चैव देवानां सुप्रियो भव ।
अथ सर्पानुवाचेदं सर्वान्परमहृष्टवत्।
इदमानीतममृतं निक्षेप्स्यामि कुशेषु वः ॥ १.३४.२० ॥
నీవు వృద్ధత్వం లేనివాడవై, భారం లేనివాడవై, దేవతలకు మిక్కిలి ప్రియుడవై ఉండుము. తరువాత మిక్కిలి సంతోషంగా ఉన్న సర్పాలతో ఆమె ఇలా అన్నది: నేను తెచ్చిన ఈ అమృతాన్ని మీ కోసం దర్భలపై ఉంచుతాను.
1.34.21
स्नाता मङ्गलसंयुक्तास्ततः प्राश्नीत पन्नगाः ।
भवद्भिरिदमासीनैर्यदुक्तं तद्वचस्तदा ॥ १.३४.२१ ॥
స్నానం చేసి, మంగళంతో కూడినవారై, అప్పుడు సర్పాలారా, దీనిని తినండి. ఇక్కడ కూర్చున్న మీరు చెప్పిన ఆ మాట అప్పుడు నెరవేరాలి.
1.34.22
अदासी चैव मातेयमद्यप्रभृति चास्तु मे ।
यथोक्तं भवतामेतद्वचो मे प्रतिपादितम् ॥ १.३४.२२ ॥
ఈ రోజు నుండి ఈ నా తల్లి దాసి కాకూడదు. మీరు చెప్పినట్లుగా, ఆ మాట నాకు నెరవేర్చబడింది.
1.34.23
ततः स्नातुं गताः सर्पाः प्रत्युक्त्वा तं तथेत्युत ।
शक्रोऽप्यमृतमाक्षिप्य जगाम त्रिदिवं पुनः ॥ १.३४.२३ ॥
అప్పుడు సర్పాలు 'అలాగే' అని అతనికి సమాధానమిచ్చి స్నానానికి వెళ్ళాయి. శక్రుడు (ఇంద్రుడు) కూడా అమృతాన్ని అపహరించి మళ్లీ స్వర్గానికి వెళ్ళాడు.
1.34.24
अथागतास्तमुद्देशं सर्पाः सोमार्थिनस्तदा ।
स्नाताश्च कुतजप्याश्च प्रहृष्टाः कृतमङ्गलाः ॥ १.३४.२४ ॥
అప్పుడు సోమాన్ని (అమృతాన్ని) కోరిన సర్పాలు ఆ స్థలానికి వచ్చాయి. స్నానం చేసి, జపం చేసి, సంతోషంగా, మంగళ కార్యాలు నిర్వహించి (అవి వచ్చాయి).
1.34.25
परस्परकृतद्वेषाः सोमप्राशनकर्मणि ।
अहं पूर्वमहं पूर्वमित्युक्त्वा ते समाद्रवन् ॥ १.३४.२५ ॥
ఒకరిపట్ల ఒకరు ద్వేషం కలిగి ఉండి, సోమపానం చేసే సమయంలో "నేను ముందు, నేను ముందు" అని అంటూ వారు పరుగెత్తారు.
1.34.26
यत्रैतदमृतं चापि स्थापितं कुशसंस्तरे ।
तद्विज्ञाय हृतं सर्पाः प्रतिमायाकृतं च तत् ॥ १.३४.२६ ॥
ఈ అమృతం కుశ దర్భల శయ్యపై ఉంచబడినదని తెలుసుకొని, సర్పాలు దానిని అపహరించాయి; అది కూడా మోసంతో చేయబడినదే.
1.34.27
सोमस्थानमिदं चेति दर्भांस्ते लिलिहुस्तदा ।
ततो द्विधा कृता जिह्वाः सर्पाणां तेन कर्मणा ॥ १.३४.२७ ॥
"ఇది సోమ స్థానం" అని భావించి వారు అప్పుడు దర్భలను నాకారు; అప్పుడు ఆ కర్మ వల్ల సర్పాల నాలుకలు రెండుగా చేయబడ్డాయి.
1.34.28
अभवंश्चामृतस्पर्शाद्दर्भास्तेऽथ पवित्रिणः ।
नागाश्च वञ्चिता भूत्वा विसृज्य विनतां ततः।
विषादमगमंस्तीव्रं गरुडस्य बलात्प्रभो ॥ १.३४.२८ ॥
అమృతస్పర్శ వల్ల ఆ దర్భలు పవిత్రమయ్యాయి; నాగులు మోసగింపబడి, వినతను విడిచిపెట్టి, ఓ ప్రభూ, గరుత్మంతుని బలం వల్ల తీవ్ర విషాదాన్ని పొందారు.
1.34.29
एवं तदमृतं तेन हृतमाहृतमेव च ।
द्विजिह्वाश्च कृताः सर्पा गरुडेन महात्मना ॥ १.३४.२९ ॥
ఈ విధంగా అతడు ఆ అమృతాన్ని అపహరించి తిరిగి తెచ్చాడు; మహాత్ముడైన గరుత్మంతుడు సర్పాలను ద్విజిహ్వలుగా చేశాడు.
1.34.30
ततः सुपर्णः परमप्रहर्षवा-
न्विहृत्य मात्रा सह तत्र कानने।
भुजंगभक्षः परमार्चितः खगै-
रहीनकीर्तिर्विनतामनन्दयत् ॥ १.३४.३० ॥
అప్పుడు అత్యంత సంతోషంగా ఉన్న సుపర్ణుడు, తల్లితో కలిసి ఆ అడవిలో విహరించి, సర్పాలను భక్షించేవాడై, పక్షులచే మిక్కిలి గౌరవింపబడి, క్షీణించని కీర్తి గలవాడై వినతను ఆనందింపజేశాడు.
1.34.31
इमां कथां यः शृणुयान्नरः सदा ।
पठेत वा द्विजगणमुख्यसंसदि।
असंशयं त्रिदिवमियात्स पुण्यभा-
ङ्महात्मनः पतगपतेः प्रकीर्तनात् ॥ १.३४.३१ ॥
ఈ కథను ఎప్పుడూ వినేవాడు, లేదా ద్విజుల శ్రేష్ఠ సభలో దీనిని పఠించేవాడు, సందేహం లేకుండా స్వర్గానికి వెళ్తాడు; మహాత్ముడైన పతగపతి (గరుడుని) కీర్తనం వల్ల పుణ్యానికి భాగస్వామి అవుతాడు.