Mahābhārata · Adhyāya 1.37
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.37.1
मातुः सकाशात्तं शापं श्रुत्वा वै पन्नगोत्तमः ।
वासुकिश्चिन्तयामास शापोऽयं न भवेत्कथम् ॥ १.३७.१ ॥
Nachdem Vāsuki, der beste der Schlangen, jenen Fluch von seiner Mutter gehört hatte, überlegte er, wie dieser Fluch nicht eintreten könne.
1.37.2
ततः स मन्त्रयामास भ्रातृभिः सह सर्वशः ।
ऐरावतप्रभृतिभिः सर्वैर्धर्मपरायणैः ॥ १.३७.२ ॥
Dann beriet er sich gründlich mit seinen Brüdern, angeführt von Airāvata, alle dem Dharma ergeben.
1.37.3
अयं शापो यथोद्दिष्टो विदितं वस्तथाऽनघाः ।
तस्य शापस्य मोक्षार्थं मन्त्रयित्वा यतामहे ॥ १.३७.३ ॥
Ihr Sündenlosen, ihr kennt diesen Fluch, so wie er verkündet wurde. Lasst uns beraten und uns um Befreiung von ihm bemühen.
1.37.4
सर्वेषामेव शापानां प्रतिघातो हि विद्यते ।
न तु मात्राऽभिशप्तानां मोक्षः क्वचन विद्यते ॥ १.३७.४ ॥
Jeder Fluch hat zwar ein Gegenmittel, doch für die von einer Mutter Verfluchten gibt es nirgends Befreiung.
1.37.5
अव्ययस्याप्रमेयस्य सत्यस्य च तथाग्रतः ।
शप्ता इत्येव मे श्रुत्वा जायते हृदि वेपथुः ॥ १.३७.५ ॥
Wenn ich höre, dass wir verflucht sind, vor dem Unvergänglichen, Unermesslichen und der Wahrheit selbst, erbebt mein Herz.
1.37.6
नूनं सर्वविनाशोऽयमस्माकं समुपागतः ।
शापः सृष्टो महाघोरो मात्रा खल्वविनीतया।
न ह्येतां सोऽव्ययो देवः शपत्नीं प्रत्यषेधयत् ॥ १.३७.६ ॥
Gewiss ist unsere völlige Vernichtung über uns gekommen. Die ungezügelte Mutter hat diesen schrecklichen Fluch gesandt, und der unvergängliche Gott hat jene Nebenfrau nicht gehindert.
1.37.7
तस्मात्संमन्त्रयामोऽद्य भुजङ्गानामनामयम् ।
यथा भवेद्धि सर्वेषां मा नः कालोऽत्यगादयम् ॥ १.३७.७ ॥
Darum wollen wir jetzt gemeinsam beraten, damit allen Schlangen Heil widerfährt; möge uns diese Zeit nicht entgehen.
1.37.8
सर्व एव हि नस्तावद्बुद्धिमन्तो विचक्षणाः ।
अपि मन्त्रयमाणा हि हेतुं पश्याम मोक्षणे ॥ १.३७.८ ॥
Wir alle sind klug und einsichtig; wenn wir gemeinsam beraten, werden wir gewiss einen Weg zur Befreiung finden.
1.37.9
यथा नष्टं पुरा देवा गूढमग्निं गुहागतम् ।
यथा स यज्ञो न भवेद्यथा वाऽपि पराभवः।
जनमेजयस्य सर्पाणां विनाशकरणाय वै ॥ १.३७.९ ॥
So wie die Götter einst das im Höhlenversteck verborgene Feuer verloren, wie jenes Opfer nicht zustande kam oder wie eine Niederlage geschah, so möge auch Janamejayas Opfer zur Vernichtung der Schlangen nicht stattfinden.
1.37.10
तथेत्युक्त्वा ततः सर्वे काद्रवेयाः समागताः ।
समयं चकिरे तत्र मन्त्रबुद्धिविशारदाः ॥ १.३७.१० ॥
Mit den Worten »So sei es« versammelten sich da alle Söhne Kadrūs und trafen dort eine Vereinbarung, denn sie waren in Rat und Weisheit erfahren.
1.37.11
एके तत्राब्रुवन्नागा वयं भूत्वा द्विजर्षभाः ।
जनमेजयं तु भिक्षामो यज्ञस्ते न भवेदिति ॥ १.३७.११ ॥
Dort sprachen einige Schlangen: »Lasst uns als die besten der Brahmanen erscheinen und Janamejaya um Almosen bitten, damit dein Opfer nicht zustande kommt.«
1.37.12
अपरे त्वब्रुवन्नागास्तत्र पण्डितमानिनः ।
मन्त्रिणोऽस्य वयं सर्वे भविष्यामः सुसंमताः ॥ १.३७.१२ ॥
Andere Schlangen aber, die sich für gelehrt hielten, sprachen: »Wir alle werden seine angesehenen Ratgeber sein.«
1.37.13
स नः प्रक्ष्यति सर्वेषु कार्येष्वर्थविनिश्चयम् ।
तत्र बुद्धिं प्रदास्यामो यथा यज्ञो निवर्त्स्यति ॥ १.३७.१३ ॥
Er wird uns über die Entscheidung des Sinnes in allen Angelegenheiten befragen; dort werden wir einen Rat geben, dass das Opfer abgebrochen wird.
1.37.14
स नो बहुमतान्राजा बुद्ध्या बुद्धिमतां वरः ।
यज्ञार्थं प्रक्ष्यति व्यक्तं नेति वक्ष्यामहे वयम् ॥ १.३७.१४ ॥
Jener König, der Beste unter den Weisen, der uns hoch achtet, wird uns klar über das Opfer befragen; dann werden wir 'Nein' sagen.
1.37.15
दर्शयन्तो बहून्दोषान्प्रेत्य चेह च दारुणान् ।
हेतुभिः कारणैश्चैव यथा यज्ञो भवेन्न सः ॥ १.३७.१५ ॥
Indem wir die vielen schrecklichen Mängel zeigen, sowohl in dieser als auch in der jenseitigen Welt, werden wir durch Gründe und Argumente bewirken, dass jenes Opfer nicht stattfindet.
1.37.16
अथवा य उपाध्यायः क्रतोस्तस्य भविष्यति ।
सर्पसत्रविधानज्ञो राजकार्यहिते रतः ॥ १.३७.१६ ॥
Oder aber: der Oberpriester jenes Opfers, der die Riten des Schlangenopfers kennt und dem Wohl der königlichen Angelegenheiten ergeben ist.
1.37.17
तं गत्वा दशतां कश्चिद्भुजङ्गः स मरिष्यति ।
तस्मिन्मृते यज्ञकारे क्रतुः स न भविष्यति ॥ १.३७.१७ ॥
Möge irgendeine Schlange zu ihm gehen und ihn beißen, und er wird sterben; wenn der Opferherr tot ist, wird jenes Opfer nicht stattfinden.
1.37.18
ये चान्ये सर्पसत्रज्ञा भविष्यन्त्यस्य चर्त्विजः ।
तांश्च सर्वान्दशिष्यामः कृतमेवं भविष्यति ॥ १.३७.१८ ॥
Und alle anderen, die das Schlangenopfer kennen und seine Priester sein werden, werden wir alle ebenfalls beißen; so wird es geschehen.
1.37.19
अपरे त्वब्रुवन्नागा धर्मात्मानो दयालवः ।
अबुद्धिरेषा भवतां ब्रह्महत्या न शोभनम् ॥ १.३७.१९ ॥
Doch andere Schlangen, rechtschaffenen Sinnes und mitfühlend, sprachen: Dies ist eure Torheit; die Tötung eines Brahmanen ziemt sich nicht.
1.37.20
सम्यक्सद्धर्ममूला वै व्यसने शान्तिरुत्तमा ।
अधर्मोत्तरता नाम कृत्स्नं व्यापादयेज्जगत् ॥ १.३७.२० ॥
Frieden, gegründet auf das wahre Dharma, ist gewiss der höchste in Not; das Übermaß des Adharma würde die ganze Welt vernichten.
1.37.21
अपरे त्वब्रुवन्नागाः समिद्धं जातवेदसम् ।
वर्षैर्निर्वापयिष्यामो मेघा भूत्वा सविद्युतः ॥ १.३७.२१ ॥
Andere Schlangen sprachen: Zu Wolken mit Blitzen geworden, wollen wir das lodernde Feuer mit Regenschauern löschen.
1.37.22
स्रुग्भाण्डं निशि गत्वा च अपरे भुजगोत्तमाः ।
प्रमत्तानां हरन्त्वाशु विघ्न एवं भविष्यति ॥ १.३७.२२ ॥
Und in der Nacht sollen andere vorzügliche Schlangen hingehen und das Schöpfgefäß der Nachlässigen rasch rauben; so wird es ein Hindernis geben.
1.37.23
यज्ञे वा भुजगास्तस्मिञ्शतशोऽथ सहस्रशः ।
जनान्दशन्तु वै सर्वे नैवं त्रासो भविष्यति ॥ १.३७.२३ ॥
Oder aber, bei jenem Opfer, sollen Hunderte und Tausende von Schlangen die Menschen beißen; so wird kein Schrecken entstehen.
1.37.24
अथवा संस्कृतं भोज्यं दूषयन्तु भुजङ्गमाः ।
स्वेन मूत्रपुरीषेण सर्वभोज्यविनाशिना ॥ १.३७.२४ ॥
Oder aber, die Schlangen sollen die zubereitete Speise mit ihrem eigenen Urin und Kot verunreinigen, was alle Speisen verdirbt.
1.37.25
अपरे त्वब्रुवंस्तत्र ऋत्विजोऽस्य भवामहे ।
यज्ञविघ्नं करिष्यामो दक्षिणा दीयतामिति ॥ १.३७.२५ ॥
Andere sagten dort: 'Wir werden seine Priester sein und das Opfer behindern; die Dakṣiṇā soll gegeben werden.'
1.37.26
वश्यतां च गतोऽसौ नः करिष्यति यथेप्सितम् ।
अपरे त्वब्रुवंस्तत्र जले प्रक्रीडितं नृपम् ॥ १.३७.२६ ॥
'Wenn er uns unterworfen ist, wird er tun, was wir wünschen.' Andere aber sprachen dort vom König, der im Wasser spielte…
1.37.27
गृहमानीय बध्नीमः क्रतुरेवं भवेन्न सः ।
अपरे त्वब्रुवंस्तत्र नागाः पण्डितमानिनः ॥ १.३७.२७ ॥
'Bringen wir ihn nach Hause und fesseln ihn; so wird das Opfer vollzogen, aber nicht er.' Andere dort, Schlangen, die sich für weise hielten, sagten…
1.37.28
दशामस्तं प्रगृह्याशु कृतपेवं भविष्यति ।
छिन्नं मूलमनर्थानां मृते तस्मिन्भविष्यति ॥ १.३७.२८ ॥
'Seine Lage schnell ergreifend, wird es so geschehen. Mit seinem Tod wird die Wurzel der Unglücke abgeschnitten.'
1.37.29
एषा नो नैष्ठिकी बुद्धिः सर्वेषामीक्षणश्रवः ।
अथ यन्मन्यसे राजन्द्रुतं तत्संविधीयताम् ॥ १.३७.२९ ॥
'Dies ist unser fester Entschluss, wie alle gesehen und gehört haben. Nun, o König, was du für richtig hältst, werde schnell verfügt.'
1.37.30
इत्युक्त्वा समुदैक्षन्त वासुकिं पन्नगोत्तमम् ।
वासुकिश्चापि संचिन्त्य तानुवाच भुजङ्गमान् ॥ १.३७.३० ॥
Nachdem sie dies gesagt hatten, blickten sie auf Vāsuki, den besten der Schlangen. Auch Vāsuki überlegte und sprach zu jenen Schlangen.
1.37.31
नैषा वो नैष्ठिकी बुद्धिर्मता कर्तुं भुजङ्गमाः ।
सर्वेषामेव मे बुद्धिः पन्नगानां न रोचते ॥ १.३७.३१ ॥
O Schlangen, dieser euer Entschluss kann nicht als endgültig oder richtig gelten. Die Ansicht aller Schlangen gefällt mir nicht.
1.37.32
किं तत्र संविधातव्यं भवतां स्याद्धितं तु यत् ।
श्रेयः प्रसादनं मन्ये कश्यपश्य महात्मनः ॥ १.३७.३२ ॥
Was euch dort nützlich wäre, muss man einrichten. Ich halte es für das Beste, den großmütigen Kaśyapa zu besänftigen.
1.37.33
ज्ञातिवर्गस्य सौहार्दादात्मनश्च भुजङ्गमाः ।
न च जानाति मे बुद्धिः किंचित्कर्तुं वचो हिवः ॥ १.३७.३३ ॥
O Schlangen, aus Zuneigung zu meinen Verwandten und auch um meiner selbst willen weiß mein Verstand nicht, welches Wort ich für euch erfüllen soll.
1.37.34
मया हीदं विधातव्यं भवतां यद्धितं भवेत् ।
अनेनाहं भृशं तप्ये गुणदोषौ मदाश्रयौ ॥ १.३७.३४ ॥
Ich muss tun, was euch nützlich wäre. Darüber bin ich sehr gequält, denn sowohl Verdienst als auch Schuld ruhen auf mir.