مهابهاراتا · أدهيايا 1.43
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.43.1
यदि दष्टं मयेह त्वं शक्तः किंचिच्चिकित्सितुम् ।
ततो वृक्षं मया दष्टमिमं जीवय काश्यप ॥ १.४३.१ ॥
إن كنت قادرًا على شفاء شيء عضضته هنا، فأحي هذه الشجرة التي عضضتها، يا كاشيابا.
1.43.2
परं मन्त्रबलं यत्ते तद्दर्शय यतस्व च ।
न्यग्रोधमेनं धक्ष्यामि पश्यतस्ते द्विजोत्तम ॥ १.४३.२ ॥
أظهر قوة تعاويذك العليا وابذل جهدك. يا أفضل البراهمة، وأنت تنظر سأحرق هذه الشجرة الباناية.
1.43.3
दश नागेन्द्र वृक्षं त्वं यद्येतदभिमन्यसे ।
अहमेनं त्वया दष्टं जीवयिष्ये भुजंगम।
पश्य मन्त्रबलं मेऽद्य न्यग्रोधं दश पन्नग ॥ १.४३.३ ॥
يا سيد الثعابين، إن كنت تظن ذلك فاعضض هذه الشجرة. يا ثعبان، سأحيي ما عضضته. انظر اليوم إلى قوة تعاويذي، يا ثعبان؛ اعضض الشجرة الباناية.
1.43.4
एवमुक्तः स नागेन्द्रः काश्यपेन महात्मना ।
अदशद्वृक्षमभ्येत्य न्यग्रोधं पन्नगोत्तमः ॥ १.४३.४ ॥
فلما خاطبه الكاشيابا العظيم بذلك، دنا ذلك السيد للثعابين، أفضل الثعابين، من الشجرة الباناية فعضّها.
1.43.5
स वृक्षस्तेन दष्टस्तु पन्नगेन महात्मना ।
आशीविषविषोपेतः प्रजज्वाल समन्ततः ॥ १.४३.५ ॥
فاشتعلت تلك الشجرة من كل جانب، بعدما عضّها ذلك الثعبان العظيم وامتلأت بسم الأفعى.
1.43.6
तं दग्ध्वा स नगं नागः काश्यपं पुनरब्रवीत् ।
कुरु यत्नं द्विजश्रेष्ठ जीवयैव वनस्पतिम् ॥ १.४३.६ ॥
ولما أحرق تلك الشجرة قال الثعبان للكاشيابا مرة أخرى: 'يا أفضل البراهمة، ابذل جهدك؛ أحي هذه الشجرة.'
1.43.7
भस्मीभूतं ततो वृक्षं पन्नगेन्द्रस्य तेजसा ।
भस्म सर्वं समाहृत्य काश्यपो वाक्यमब्रवीत् ॥ १.४३.७ ॥
فاحترقت الشجرة حتى صارت رمادًا بنار ملك الثعابين. فجمع كاشيابا الرماد كله وقال هذه الكلمات.
1.43.8
विद्याबलं पन्नगेन्द्र पश्य मेऽद्य वनस्पतौ ।
अहं संजीवयाम्येनं पश्यतस्ते भुजंगम ॥ १.४३.८ ॥
انظر اليوم يا ملك الثعابين إلى قوة علمي على هذه الشجرة. أيها الثعبان، وأنت تنظر، سأعيدها إلى الحياة.
1.43.9
ततः स भगवान्विद्वान्काश्यपो द्विजसत्तमः ।
भस्मराशीकृतं वृक्षं विद्यया समजीवयत् ॥ १.४३.९ ॥
ثم أحيا كاشيابا العالم المبجل، أفضل المولودين مرتين، تلك الشجرة التي صارت كومة رماد، بعلمه.
1.43.10
अङ्कुरं कृतवांस्तत्र ततः पर्णद्वयान्वितम् ।
पलाशिनं शाखिनं च तथा विटपिनं पुनः ॥ १.४३.१० ॥
هناك أنبت براعمة بورقتين؛ ثم امتلأت الشجرة بأزهار البلاشا، وصارت ذات أغصان وفروع.
1.43.11
तं दृष्ट्वा जीवितं वृक्षं काश्यपेन महात्मना ।
उवाच तक्षको ब्रह्मन्नैतदत्यद्भुतं त्वयि ॥ १.४३.११ ॥
ولما رأى تلك الشجرة قد أحياها الكاشيابا العظيم النفس، قال تاكشاكا: "أيها البراهمي، ليس هذا بالعجيب الكبير فيك."
1.43.12
द्विजेन्द्र यद्विषं हन्या मम वा मद्विधस्य वा ।
कं त्वमर्थमभिप्रेप्सुर्यासि तत्र तपोधन ॥ १.४३.१२ ॥
أيها سيد المولودين مرتين، إن أصابك سمي أو سمّ من هو مثلي، فأيّ غاية تبتغي حين تذهب إلى هناك، يا كنز التقشف؟
1.43.13
यत्तेऽभिलषितं प्राप्तं फलं तस्मान्नृपोत्तमात् ।
अहमेव प्रदास्यामि तत्ते यद्यपि दुर्लभम् ॥ १.४३.१३ ॥
الثمرة التي تمنيت نيلها من ذلك الملك الأفضل، وإن كانت عسيرة المنال، سأعطيكها أنا بنفسي.
1.43.14
विप्रशापाभिभूते च क्षीणायुषि नराधिपे ।
घटमानस्य ते विप्र सिद्धिः संशयिता भवेत् ॥ १.४३.१४ ॥
أيها البراهمي، ما دام ذلك سيد البشر، المغلوب بلعنة البراهمي وقد نفد عمره، حيًّا، فإن نجاح سعيك سيصبح موضع شك.
1.43.15
ततो यशः प्रदीप्तं ते त्रिषु लोकेषु विश्रुतम् ।
निरंशुरिव घर्मांशुरन्तर्धानमितो व्रजेत् ॥ १.४३.१५ ॥
عندئذ ستزول من هنا شهرتك المتوهجة، المشهورة في العوالم الثلاثة، كالشمس بلا أشعة.
1.43.16
धनार्थी याम्यहं तत्र तन्मे देहि भुजंगम ।
ततोऽहं विनिवर्तिष्ये स्वापतेयं प्रगृह्य वै ॥ १.४३.१६ ॥
أنا ذاهب إلى هناك طالبًا الثروة؛ أيها الثعبان، أعطني ذلك. عندئذ أعود آخذًا مالي.
1.43.17
यावद्धनं प्रार्थयसे तस्माद्राज्ञस्ततोऽधिकम् ।
अहमेव प्रदास्यामि निवर्तस्व द्विजोत्तम ॥ १.४३.१७ ॥
بقدر ما تطلب من الملك من المال، بل أكثر من ذلك، سأعطيكه أنا بنفسي؛ عُد، أيها أفضل البراهمة.
1.43.18
तक्षकस्य वचः श्रुत्वा काश्यपो द्विजसत्तमः ।
प्रदध्यौ सुमहातेजाराजानं प्रति बुद्धिमान् ॥ १.४३.१८ ॥
لما سمع كلام تاكشاكا، فكّر كاشيابا، أفضل البراهمة، ذو البهاء العظيم والحكيم، في الملك.
1.43.19
दिव्यज्ञानः स तेजस्वी ज्ञात्वा तं नृपतिं तदा ।
क्षीणायुषं पाण्डवेयमपावर्तत काश्यपः ॥ १.४३.१९ ॥
عاد كاشيابا، المتألق والمتحلي بالمعرفة الإلهية، حين علم أن عمر الملك يتلاشى، متراجعاً عن ابن باندو.
1.43.20
लब्ध्वा वित्तं मुनिवरस्तक्षकाद्यावदीप्सितम् ।
निवृत्ते काश्यपे तस्मिन्समयेन महात्मनि ॥ १.४३.२० ॥
فاز أفضل الحكماء بمقدار ما أراد من الثروة من تاكشاكا، ولما عاد ذلك الكاشيابا العظيم في الوقت المتفق عليه…
1.43.21
जगाम तक्षकस्तूर्णं नगरं नागसाह्वयम् ।
अथ शुश्राव गच्छन्स तक्षको जगतीपतिम् ॥ १.४३.२१ ॥
مضى تاكشاكا سريعاً إلى المدينة المسماة ناغاسا هفايا. وفيما هو ماضٍ، سمع عن سيد الأرض…
1.43.22
मन्त्रैर्विषहरैर्दिव्यै रक्ष्यमाणं प्रयत्नतः ।
स चिन्तयामास तदा मायायोगेन पार्थिवः ॥ १.४३.२२ ॥
كان الملك محمياً بعناية بتعاويذ إلهية تطرد السم، فتأمل تاكشاكا فيه حينها، قائلاً: بوساطة السحر…
1.43.23
मया वञ्चयितव्योऽसौ क उपायो भवेदिति ।
ततस्तापसरूपेण प्राहिणोत्स भुजंगमान् ॥ १.४३.२३ ॥
«كيف لي أن أخدعه؟ وأي وسيلة قد تكون؟» وبهذا التفكير، أرسل الثعابين في هيئة زهاد.
1.43.24
फलपत्रोदकं गृह्य राज्ञे नागोऽथ तक्षकः ।
गच्छध्वं यूयमव्यग्रा राजानं कार्यवत्तया ॥ १.४३.२४ ॥
«خذوا الثمار والأوراق والماء، واذهبوا إلى الملك جميعكم هادئين وبغاية.» ثم قال لهم الثعبان تاكشاكا…
1.43.25
फलपत्रोदकं नागाः प्रतिग्राहयितुं नृपम् ।
ते तक्षकसमादिष्टास्तथा चक्रुर्भुजङ्गमाः ॥ १.४३.२५ ॥
بأمر تakṣaka فعلت الثعابين ذلك لتقديم الثمار والأوراق والماء إلى الملك.
1.43.26
उपनिन्युस्तथा राज्ञे दर्भानम्भः फलानि च ।
तच्च सर्वं स राजेन्द्रः प्रतिजग्राह वीर्यवान् ॥ १.४३.२६ ॥
قدّموا للملك عشب كوشا والماء والثمار، فقبل ذلك الملك العظيم، سيد الملوك، كله.
1.43.27
कृत्वा तेषां च कार्याणि गम्यतामित्युवाच तान् ।
गतेषु तेषु नागेषु तापसच्छद्मरूपिषु ॥ १.४३.२७ ॥
وبعد أن قضى حاجاتهم قال لهم: «انصرفوا». ولما مضت تلك الثعابين المتنكرة في هيئة النُّسّاك،
1.43.28
अमात्यान्सुहृदश्चैव प्रोवाच स नराधिपः ।
भक्षयन्तु भवन्तो वै स्वादूनीमानि सर्वशः ॥ १.४३.२८ ॥
قال ذلك السيد على البشر لوزرائه وأصدقائه: «فليأكل جميعكم هذه الثمار الحلوة كلها.»
1.43.29
तापसैरुपनीतानि फलानि सहिता मया ।
ततो राजा ससचिवः फलान्यादातुमैच्छत ॥ १.४३.२९ ॥
«هذه الثمار التي جاء بها النُّسّاك، معي.» فأراد الملك ومعه وزراؤه أن يأخذوا الثمار.
1.43.30
विधिना संप्रयुक्तो वै ऋषिवाक्येन तेन तु ।
यस्मिन्नेव फले नागस्तमेवाभक्षयत्स्वयम् ॥ १.४३.३० ॥
مدفوعاً بالقدر وبكلام ذلك الحكيم، أكل الملك بنفسه ذلك الثمر نفسه الذي كانت فيه الحية.
1.43.31
ततो भक्षयतस्तस्य फलात्कृमिरभूदणुः ।
ह्रस्वकः कृष्णनयनस्ताम्रवर्णोऽथ शौनक ॥ १.४३.३१ ॥
وبينما كان يأكل الثمرة، نشأت منها دودة صغيرة، قصيرة القامة، سوداء العينين، نحاسية اللون، يا شونaka.
1.43.32
स तं गृह्य नृपश्रेष्ठः सचिवानिदमब्रवीत् ।
अस्तमभ्येति सविता विषादद्य न मे भयम् ॥ १.४३.३२ ॥
فأخذها أفضل الملوك وقال لوزرائه: "الشمس تغرب؛ اليوم لا أخاف من هذا السم."
1.43.33
सत्यवागस्तु स मुनिः कृमिर्मां दशतामयम् ।
तक्षको नाम भूत्वा वै तथा परिहृतं भवेत् ॥ १.४३.३३ ॥
ليكن ذلك المُنسِك صادق القول؛ ولتلدغني هذه الدودة متخذةً اسم تَكشَكا، فيتحقق قوله.
1.43.34
ते चैनमन्ववर्तन्त मन्त्रिणः कालचोदिताः ।
एवमुक्त्वा स राजेन्द्रो ग्रीवायां सन्निवेश्यह ॥ १.४३.३४ ॥
واتبعه الوزراء مدفوعين بالزمن. فلما قال ذلك وضع سيد الملوك الدودة على عنقه.
1.43.35
कृमिकं प्राहसत्तूर्णं मुमूर्षुर्नष्टचेतनः ।
प्रहसन्नेव भोगेन तक्षकेणाभिवेष्टितः ॥ १.४३.३५ ॥
ولما اقترب من الموت وفقد وعيه، ضحك فورًا من الدودة؛ وبينما كان يضحك التفّت به حلقات تَكشَكا.
1.43.36
तस्मात्फलाद्विनिष्क्रम्य यत्तद्राज्ञे निवेदितम् ।
वेष्टयित्वा च भोगेन विनद्य च महास्वनम्।
अदशत्पृथिवीपालं तक्षकः पन्नगेश्वरः ॥ १.४३.३६ ॥
خرج من تلك الثمرة كما أُعلم الملك، فالتفّ حوله وزأر بصوت عظيم، فلدغ تَكشَكا، سيد الثعابين، حامي الأرض.