Mahābhārata · Adhyāya 1.43
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.43.1
यदि दष्टं मयेह त्वं शक्तः किंचिच्चिकित्सितुम् ।
ततो वृक्षं मया दष्टमिमं जीवय काश्यप ॥ १.४३.१ ॥
Wenn du hier irgendetwas heilen kannst, das von mir gebissen wurde, so belebe nun diesen Baum, den ich gebissen habe, o Kāśyapa.
1.43.2
परं मन्त्रबलं यत्ते तद्दर्शय यतस्व च ।
न्यग्रोधमेनं धक्ष्यामि पश्यतस्ते द्विजोत्तम ॥ १.४३.२ ॥
Zeige die höchste Kraft deiner Mantras und bemühe dich. O bester der Brahmanen, während du zusiehst, werde ich diesen Banyanbaum verbrennen.
1.43.3
दश नागेन्द्र वृक्षं त्वं यद्येतदभिमन्यसे ।
अहमेनं त्वया दष्टं जीवयिष्ये भुजंगम।
पश्य मन्त्रबलं मेऽद्य न्यग्रोधं दश पन्नग ॥ १.४३.३ ॥
O Herr der Schlangen, wenn du es so meinst, beiße diesen Baum. O Schlange, ich werde dies wieder beleben, das du gebissen hast. Sieh heute meine Mantra-Kraft, o Schlange; beiße den Banyanbaum.
1.43.4
एवमुक्तः स नागेन्द्रः काश्यपेन महात्मना ।
अदशद्वृक्षमभ्येत्य न्यग्रोधं पन्नगोत्तमः ॥ १.४३.४ ॥
So angesprochen vom großherzigen Kāśyapa, näherte sich jener Herr der Schlangen, der beste der Schlangen, dem Banyanbaum und biss ihn.
1.43.5
स वृक्षस्तेन दष्टस्तु पन्नगेन महात्मना ।
आशीविषविषोपेतः प्रजज्वाल समन्ततः ॥ १.४३.५ ॥
Jener Baum, vom großherzigen Schlangenwesen gebissen und mit dem Gift einer Giftschlange erfüllt, loderte von allen Seiten auf.
1.43.6
तं दग्ध्वा स नगं नागः काश्यपं पुनरब्रवीत् ।
कुरु यत्नं द्विजश्रेष्ठ जीवयैव वनस्पतिम् ॥ १.४३.६ ॥
Nachdem er jenen Baum verbrannt hatte, sprach die Schlange erneut zu Kāśyapa: 'O bester der Brahmanen, bemühe dich; belebe diesen Baum.'
1.43.7
भस्मीभूतं ततो वृक्षं पन्नगेन्द्रस्य तेजसा ।
भस्म सर्वं समाहृत्य काश्यपो वाक्यमब्रवीत् ॥ १.४३.७ ॥
Da wurde der Baum durch die Glut des Herrn der Schlangen zu Asche. Kāśyapa sammelte alle Asche und sprach diese Worte.
1.43.8
विद्याबलं पन्नगेन्द्र पश्य मेऽद्य वनस्पतौ ।
अहं संजीवयाम्येनं पश्यतस्ते भुजंगम ॥ १.४३.८ ॥
Sieh heute, o Herr der Schlangen, die Macht meines Wissens an diesem Baum. O Schlange, während du zusiehst, werde ich ihn wieder zum Leben erwecken.
1.43.9
ततः स भगवान्विद्वान्काश्यपो द्विजसत्तमः ।
भस्मराशीकृतं वृक्षं विद्यया समजीवयत् ॥ १.४३.९ ॥
Da belebte der ehrwürdige und gelehrte Kāśyapa, der Beste der Zweimalgeborenen, den zu einem Aschenhaufen gewordenen Baum durch sein Wissen wieder.
1.43.10
अङ्कुरं कृतवांस्तत्र ततः पर्णद्वयान्वितम् ।
पलाशिनं शाखिनं च तथा विटपिनं पुनः ॥ १.४३.१० ॥
Dort ließ er einen Keim mit zwei Blättern entstehen; dann wurde er voller Palāśa-Blüten, mit Ästen und Zweigen.
1.43.11
तं दृष्ट्वा जीवितं वृक्षं काश्यपेन महात्मना ।
उवाच तक्षको ब्रह्मन्नैतदत्यद्भुतं त्वयि ॥ १.४३.११ ॥
Als er den Baum sah, der vom großherzigen Kāśyapa wieder belebt worden war, sprach Takṣaka: "Brahmane, das ist bei dir nicht so sehr wunderbar."
1.43.12
द्विजेन्द्र यद्विषं हन्या मम वा मद्विधस्य वा ।
कं त्वमर्थमभिप्रेप्सुर्यासि तत्र तपोधन ॥ १.४३.१२ ॥
O Herr der Zweimalgeborenen, wenn mein Gift oder das eines Wesens wie ich dich träfe, o Schatz der Askese, zu welchem Zweck gehst du dorthin?
1.43.13
यत्तेऽभिलषितं प्राप्तं फलं तस्मान्नृपोत्तमात् ।
अहमेव प्रदास्यामि तत्ते यद्यपि दुर्लभम् ॥ १.४३.१३ ॥
Die Frucht, die du dir von jenem besten der Könige erwünscht hast, obwohl sie schwer zu erlangen ist, die werde ich dir selbst geben.
1.43.14
विप्रशापाभिभूते च क्षीणायुषि नराधिपे ।
घटमानस्य ते विप्र सिद्धिः संशयिता भवेत् ॥ १.४३.१४ ॥
O Brahmane, solange jener Herr der Menschen, vom Fluch eines Brahmanen überwältigt und mit verbrauchtem Leben, noch lebt, würde der Erfolg deines Strebens zweifelhaft.
1.43.15
ततो यशः प्रदीप्तं ते त्रिषु लोकेषु विश्रुतम् ।
निरंशुरिव घर्मांशुरन्तर्धानमितो व्रजेत् ॥ १.४३.१५ ॥
Dann würde dein strahlender Ruhm, in den drei Welten berühmt, wie die strahlenlose Sonne von hier verschwinden.
1.43.16
धनार्थी याम्यहं तत्र तन्मे देहि भुजंगम ।
ततोऽहं विनिवर्तिष्ये स्वापतेयं प्रगृह्य वै ॥ १.४३.१६ ॥
Nach Reichtum strebend gehe ich dorthin; o Schlange, gib mir das. Dann kehre ich zurück und nehme meinen eigenen Reichtum mit.
1.43.17
यावद्धनं प्रार्थयसे तस्माद्राज्ञस्ततोऽधिकम् ।
अहमेव प्रदास्यामि निवर्तस्व द्विजोत्तम ॥ १.४३.१७ ॥
So viel Reichtum, wie du vom König forderst, und noch mehr davon, werde ich dir selbst geben; kehre um, bester der Brahmanen.
1.43.18
तक्षकस्य वचः श्रुत्वा काश्यपो द्विजसत्तमः ।
प्रदध्यौ सुमहातेजाराजानं प्रति बुद्धिमान् ॥ १.४३.१८ ॥
Als er Takṣakas Worte gehört hatte, dachte der beste der Brahmanen Kāśyapa, von großer Strahlkraft und weise, über den König nach.
1.43.19
दिव्यज्ञानः स तेजस्वी ज्ञात्वा तं नृपतिं तदा ।
क्षीणायुषं पाण्डवेयमपावर्तत काश्यपः ॥ १.४३.१९ ॥
Kāśyapa, strahlend und mit göttlicher Erkenntnis begabt, wusste, dass das Leben des Königs schwand, und kehrte da vom Sohn Pāṇḍus um.
1.43.20
लब्ध्वा वित्तं मुनिवरस्तक्षकाद्यावदीप्सितम् ।
निवृत्ते काश्यपे तस्मिन्समयेन महात्मनि ॥ १.४३.२० ॥
Der beste der Weisen hatte von Takṣaka so viel Reichtum erlangt, wie er begehrte; als jener große Kāśyapa nach der Abmachung umgekehrt war…
1.43.21
जगाम तक्षकस्तूर्णं नगरं नागसाह्वयम् ।
अथ शुश्राव गच्छन्स तक्षको जगतीपतिम् ॥ १.४३.२१ ॥
Takṣaka begab sich eilig in die Stadt namens Nāgasāhvaya. Und während er ging, hörte er vom Herrscher der Erde…
1.43.22
मन्त्रैर्विषहरैर्दिव्यै रक्ष्यमाणं प्रयत्नतः ।
स चिन्तयामास तदा मायायोगेन पार्थिवः ॥ १.४३.२२ ॥
Von göttlichen Giftbanne-Mantras sorgfältig bewacht, dachte Takṣaka da über den König nach: durch den Zauber der Täuschung…
1.43.23
मया वञ्चयितव्योऽसौ क उपायो भवेदिति ।
ततस्तापसरूपेण प्राहिणोत्स भुजंगमान् ॥ १.४३.२३ ॥
»Wie soll ich ihn täuschen? Welches Mittel könnte es geben?« So dachte er und sandte Schlangen in der Gestalt von Asketen.
1.43.24
फलपत्रोदकं गृह्य राज्ञे नागोऽथ तक्षकः ।
गच्छध्वं यूयमव्यग्रा राजानं कार्यवत्तया ॥ १.४३.२४ ॥
»Nehmt Früchte, Blätter und Wasser und geht, ihr alle gelassen und mit einem Zweck, zum König.« Da sprach die Schlange Takṣaka zu ihnen…
1.43.25
फलपत्रोदकं नागाः प्रतिग्राहयितुं नृपम् ।
ते तक्षकसमादिष्टास्तथा चक्रुर्भुजङ्गमाः ॥ १.४३.२५ ॥
Auf Takṣakas Befehl taten die Schlangen dies, um dem König Früchte, Blätter und Wasser darzubieten.
1.43.26
उपनिन्युस्तथा राज्ञे दर्भानम्भः फलानि च ।
तच्च सर्वं स राजेन्द्रः प्रतिजग्राह वीर्यवान् ॥ १.४३.२६ ॥
Sie brachten dem König Kuśa-Gras, Wasser und Früchte dar, und der mächtige Herr der Könige nahm alles an.
1.43.27
कृत्वा तेषां च कार्याणि गम्यतामित्युवाच तान् ।
गतेषु तेषु नागेषु तापसच्छद्मरूपिषु ॥ १.४३.२७ ॥
Nachdem er ihre Aufgaben erledigt hatte, sprach er: „Ihr könnt gehen.“ Als jene als Asketen verkleideten Schlangen gegangen waren,
1.43.28
अमात्यान्सुहृदश्चैव प्रोवाच स नराधिपः ।
भक्षयन्तु भवन्तो वै स्वादूनीमानि सर्वशः ॥ १.४३.२८ ॥
Jener Herr der Menschen sprach zu seinen Ministern und Freunden: „Esst alle diese süßen Früchte.“
1.43.29
तापसैरुपनीतानि फलानि सहिता मया ।
ततो राजा ससचिवः फलान्यादातुमैच्छत ॥ १.४३.२९ ॥
„Diese von den Asketen gebrachten Früchte, zusammen mit mir.“ Da wollte der König mit seinen Ministern die Früchte nehmen.
1.43.30
विधिना संप्रयुक्तो वै ऋषिवाक्येन तेन तु ।
यस्मिन्नेव फले नागस्तमेवाभक्षयत्स्वयम् ॥ १.४३.३० ॥
Vom Schicksal und dem Wort jenes Weisen getrieben, aß der König selbst genau jene Frucht, in der die Schlange lag.
1.43.31
ततो भक्षयतस्तस्य फलात्कृमिरभूदणुः ।
ह्रस्वकः कृष्णनयनस्ताम्रवर्णोऽथ शौनक ॥ १.४३.३१ ॥
Während er die Frucht aß, entstand aus ihr ein winziger Wurm, klein, schwarzäugig und kupferfarben, o Śaunaka.
1.43.32
स तं गृह्य नृपश्रेष्ठः सचिवानिदमब्रवीत् ।
अस्तमभ्येति सविता विषादद्य न मे भयम् ॥ १.४३.३२ ॥
Er nahm es und sprach zu seinen Ministern: "Die Sonne geht unter; heute fürchte ich dieses Gift nicht."
1.43.33
सत्यवागस्तु स मुनिः कृमिर्मां दशतामयम् ।
तक्षको नाम भूत्वा वै तथा परिहृतं भवेत् ॥ १.४३.३३ ॥
Möge jener Weise wahrhaftig sein; möge dieser Wurm, den Namen Takṣaka annehmend, mich beißen, und so erfüllt sich sein Wort.
1.43.34
ते चैनमन्ववर्तन्त मन्त्रिणः कालचोदिताः ।
एवमुक्त्वा स राजेन्द्रो ग्रीवायां सन्निवेश्यह ॥ १.४३.३४ ॥
Und die Minister, von der Zeit getrieben, folgten ihm. So sprechend legte der Herrscher der Könige es sich um den Hals.
1.43.35
कृमिकं प्राहसत्तूर्णं मुमूर्षुर्नष्टचेतनः ।
प्रहसन्नेव भोगेन तक्षकेणाभिवेष्टितः ॥ १.४३.३५ ॥
Dem Tode nahe und seiner Sinne beraubt, lachte er sogleich über den Wurm; und während er lachte, wurde er von den Windungen Takṣakas umschlungen.
1.43.36
तस्मात्फलाद्विनिष्क्रम्य यत्तद्राज्ञे निवेदितम् ।
वेष्टयित्वा च भोगेन विनद्य च महास्वनम्।
अदशत्पृथिवीपालं तक्षकः पन्नगेश्वरः ॥ १.४३.३६ ॥
Aus jener Frucht hervorkommend, wie es dem König verkündet worden war, ihn umwindend und mit großem Getöse brüllend, biss Takṣaka, der Herr der Schlangen, den Beschützer der Erde.