Mahābhārata · Adhyāya 1.43
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.43.1
यदि दष्टं मयेह त्वं शक्तः किंचिच्चिकित्सितुम् ।
ततो वृक्षं मया दष्टमिमं जीवय काश्यप ॥ १.४३.१ ॥
Se és capaz de curar algo que eu tenha mordido aqui, então revive esta árvore que mordi, ó Kāśyapa.
1.43.2
परं मन्त्रबलं यत्ते तद्दर्शय यतस्व च ।
न्यग्रोधमेनं धक्ष्यामि पश्यतस्ते द्विजोत्तम ॥ १.४३.२ ॥
Mostra o supremo poder dos teus mantras e esforça-te. Ó melhor dos brâmanes, enquanto olhas, queimarei esta figueira-de-bengala.
1.43.3
दश नागेन्द्र वृक्षं त्वं यद्येतदभिमन्यसे ।
अहमेनं त्वया दष्टं जीवयिष्ये भुजंगम।
पश्य मन्त्रबलं मेऽद्य न्यग्रोधं दश पन्नग ॥ १.४३.३ ॥
Ó senhor das serpentes, se assim pensas, morde esta árvore. Ó serpente, reviverei isto que tiveres mordido. Vê hoje o meu poder de mantras, ó serpente; morde a figueira-de-bengala.
1.43.4
एवमुक्तः स नागेन्द्रः काश्यपेन महात्मना ।
अदशद्वृक्षमभ्येत्य न्यग्रोधं पन्नगोत्तमः ॥ १.४३.४ ॥
Assim interpelado pelo magnânimo Kāśyapa, aquele senhor das serpentes, o melhor das serpentes, aproximou-se da figueira-de-bengala e mordeu-a.
1.43.5
स वृक्षस्तेन दष्टस्तु पन्नगेन महात्मना ।
आशीविषविषोपेतः प्रजज्वाल समन्ततः ॥ १.४३.५ ॥
Aquela árvore, mordida pela serpente magnânima e cheia do veneno de uma víbora, ardeu por todos os lados.
1.43.6
तं दग्ध्वा स नगं नागः काश्यपं पुनरब्रवीत् ।
कुरु यत्नं द्विजश्रेष्ठ जीवयैव वनस्पतिम् ॥ १.४३.६ ॥
Tendo queimado aquela árvore, a serpente disse de novo a Kāśyapa: 'Ó melhor dos brâmanes, faz um esforço; revive esta árvore.'
1.43.7
भस्मीभूतं ततो वृक्षं पन्नगेन्द्रस्य तेजसा ।
भस्म सर्वं समाहृत्य काश्यपो वाक्यमब्रवीत् ॥ १.४३.७ ॥
Então, pelo fogo do senhor das serpentes, a árvore foi reduzida a cinzas. Kāśyapa juntou toda a cinza e proferiu estas palavras.
1.43.8
विद्याबलं पन्नगेन्द्र पश्य मेऽद्य वनस्पतौ ।
अहं संजीवयाम्येनं पश्यतस्ते भुजंगम ॥ १.४३.८ ॥
Vê hoje, ó senhor das serpentes, o poder do meu saber sobre esta árvore. Ó serpente, enquanto observas, vou trazê-la de volta à vida.
1.43.9
ततः स भगवान्विद्वान्काश्यपो द्विजसत्तमः ।
भस्मराशीकृतं वृक्षं विद्यया समजीवयत् ॥ १.४३.९ ॥
Então o venerável e sábio Kāśyapa, o melhor dos duas vezes nascidos, reviveu pela sua sabedoria aquela árvore reduzida a um monte de cinzas.
1.43.10
अङ्कुरं कृतवांस्तत्र ततः पर्णद्वयान्वितम् ।
पलाशिनं शाखिनं च तथा विटपिनं पुनः ॥ १.४३.१० ॥
Ali fez brotar um rebento com duas folhas; depois ficou cheio de flores de palāśa, com ramos e galhos.
1.43.11
तं दृष्ट्वा जीवितं वृक्षं काश्यपेन महात्मना ।
उवाच तक्षको ब्रह्मन्नैतदत्यद्भुतं त्वयि ॥ १.४३.११ ॥
Ao ver aquela árvore trazida de volta à vida pelo magnânimo Kāśyapa, Takṣaka disse: "Brâmane, isto não é tão maravilhoso em ti."
1.43.12
द्विजेन्द्र यद्विषं हन्या मम वा मद्विधस्य वा ।
कं त्वमर्थमभिप्रेप्सुर्यासि तत्र तपोधन ॥ १.४३.१२ ॥
Ó senhor dos duas vezes nascidos, se o meu veneno, ou o de alguém como eu, te atingisse, ó tesouro de ascetismo, com que propósito vais lá?
1.43.13
यत्तेऽभिलषितं प्राप्तं फलं तस्मान्नृपोत्तमात् ।
अहमेव प्रदास्यामि तत्ते यद्यपि दुर्लभम् ॥ १.४३.१३ ॥
O fruto que desejaste obter daquele melhor dos reis, embora seja difícil de alcançar, eu mesmo te darei.
1.43.14
विप्रशापाभिभूते च क्षीणायुषि नराधिपे ।
घटमानस्य ते विप्र सिद्धिः संशयिता भवेत् ॥ १.४३.१४ ॥
Ó brâmane, enquanto aquele senhor dos homens, vencido pela maldição de um brâmane e com a vida consumida, estiver vivo, o sucesso do teu esforço tornar-se-ia duvidoso.
1.43.15
ततो यशः प्रदीप्तं ते त्रिषु लोकेषु विश्रुतम् ।
निरंशुरिव घर्मांशुरन्तर्धानमितो व्रजेत् ॥ १.४३.१५ ॥
Então a tua glória resplandecente, célebre nos três mundos, desapareceria daqui como o sol sem os seus raios.
1.43.16
धनार्थी याम्यहं तत्र तन्मे देहि भुजंगम ।
ततोऽहं विनिवर्तिष्ये स्वापतेयं प्रगृह्य वै ॥ १.४३.१६ ॥
Buscando riqueza, vou para lá; ó serpente, dá-me isso. Então regressarei levando a minha própria riqueza.
1.43.17
यावद्धनं प्रार्थयसे तस्माद्राज्ञस्ततोऽधिकम् ।
अहमेव प्रदास्यामि निवर्तस्व द्विजोत्तम ॥ १.४३.१७ ॥
Tanta riqueza quanta pedires ao rei, e ainda mais, eu mesmo te darei; volta atrás, melhor dos brâmanes.
1.43.18
तक्षकस्य वचः श्रुत्वा काश्यपो द्विजसत्तमः ।
प्रदध्यौ सुमहातेजाराजानं प्रति बुद्धिमान् ॥ १.४३.१८ ॥
Tendo ouvido as palavras de Takṣaka, o melhor dos brâmanes Kāśyapa, de grande esplendor e sábio, refletiu sobre o rei.
1.43.19
दिव्यज्ञानः स तेजस्वी ज्ञात्वा तं नृपतिं तदा ।
क्षीणायुषं पाण्डवेयमपावर्तत काश्यपः ॥ १.४३.१९ ॥
Kāśyapa, radiante e dotado de conhecimento divino, sabendo então que a vida do rei se extinguia, voltou atrás em relação ao filho de Pāṇḍu.
1.43.20
लब्ध्वा वित्तं मुनिवरस्तक्षकाद्यावदीप्सितम् ।
निवृत्ते काश्यपे तस्मिन्समयेन महात्मनि ॥ १.४३.२० ॥
O melhor dos sábios, tendo obtido de Takṣaka tanta riqueza quanto desejava, e quando aquele grande Kāśyapa retornou no tempo combinado…
1.43.21
जगाम तक्षकस्तूर्णं नगरं नागसाह्वयम् ।
अथ शुश्राव गच्छन्स तक्षको जगतीपतिम् ॥ १.४३.२१ ॥
Takṣaka partiu rapidamente para a cidade chamada Nāgasāhvaya. E enquanto caminhava, ouviu falar do senhor da terra…
1.43.22
मन्त्रैर्विषहरैर्दिव्यै रक्ष्यमाणं प्रयत्नतः ।
स चिन्तयामास तदा मायायोगेन पार्थिवः ॥ १.४३.२२ ॥
Protegido cuidadosamente por mantras divinos que afastam o veneno, o rei — Takṣaka então refletiu sobre ele, pensando: por meio da ilusão…
1.43.23
मया वञ्चयितव्योऽसौ क उपायो भवेदिति ।
ततस्तापसरूपेण प्राहिणोत्स भुजंगमान् ॥ १.४३.२३ ॥
"Como eu deveria enganá-lo? Que meio poderia haver?" Pensando assim, enviou serpentes sob a forma de ascetas.
1.43.24
फलपत्रोदकं गृह्य राज्ञे नागोऽथ तक्षकः ।
गच्छध्वं यूयमव्यग्रा राजानं कार्यवत्तया ॥ १.४३.२४ ॥
"Levando frutos, folhas e água, ide ao rei, todos vós calmos e com um propósito." Então a serpente Takṣaka (disse-lhes)…
1.43.25
फलपत्रोदकं नागाः प्रतिग्राहयितुं नृपम् ।
ते तक्षकसमादिष्टास्तथा चक्रुर्भुजङ्गमाः ॥ १.४३.२५ ॥
Por ordem de Takṣaka, as serpentes fizeram assim, para oferecer ao rei frutos, folhas e água.
1.43.26
उपनिन्युस्तथा राज्ञे दर्भानम्भः फलानि च ।
तच्च सर्वं स राजेन्द्रः प्रतिजग्राह वीर्यवान् ॥ १.४३.२६ ॥
Ofereceram ao rei grama kuśa, água e frutos, e aquele poderoso senhor dos reis aceitou tudo.
1.43.27
कृत्वा तेषां च कार्याणि गम्यतामित्युवाच तान् ।
गतेषु तेषु नागेषु तापसच्छद्मरूपिषु ॥ १.४३.२७ ॥
Após atender às suas tarefas, disse-lhes: «Podeis ir.» Quando aquelas serpentes disfarçadas de ascetas partiram,
1.43.28
अमात्यान्सुहृदश्चैव प्रोवाच स नराधिपः ।
भक्षयन्तु भवन्तो वै स्वादूनीमानि सर्वशः ॥ १.४३.२८ ॥
Aquele senhor dos homens disse aos seus ministros e amigos: «Comei vós todos estes frutos doces.»
1.43.29
तापसैरुपनीतानि फलानि सहिता मया ।
ततो राजा ससचिवः फलान्यादातुमैच्छत ॥ १.४३.२९ ॥
«Estes frutos trazidos pelos ascetas, juntamente comigo.» Então o rei, com os seus ministros, quis tomar os frutos.
1.43.30
विधिना संप्रयुक्तो वै ऋषिवाक्येन तेन तु ।
यस्मिन्नेव फले नागस्तमेवाभक्षयत्स्वयम् ॥ १.४३.३० ॥
Impelido pelo destino e pelas palavras daquele sábio, o rei comeu ele próprio aquele mesmo fruto em que estava a serpente.
1.43.31
ततो भक्षयतस्तस्य फलात्कृमिरभूदणुः ।
ह्रस्वकः कृष्णनयनस्ताम्रवर्णोऽथ शौनक ॥ १.४३.३१ ॥
Enquanto ele comia o fruto, dele surgiu um pequeno verme, de baixa estatura, olhos negros e cor de cobre, ó Śaunaka.
1.43.32
स तं गृह्य नृपश्रेष्ठः सचिवानिदमब्रवीत् ।
अस्तमभ्येति सविता विषादद्य न मे भयम् ॥ १.४३.३२ ॥
Tomando-o, o melhor dos reis disse aos seus ministros: "O sol está se pondo; hoje não temo este veneno."
1.43.33
सत्यवागस्तु स मुनिः कृमिर्मां दशतामयम् ।
तक्षको नाम भूत्वा वै तथा परिहृतं भवेत् ॥ १.४३.३३ ॥
Seja veraz aquele sábio; que este verme, tomando o nome de Takṣaka, me morda, e assim sua palavra se cumprirá.
1.43.34
ते चैनमन्ववर्तन्त मन्त्रिणः कालचोदिताः ।
एवमुक्त्वा स राजेन्द्रो ग्रीवायां सन्निवेश्यह ॥ १.४३.३४ ॥
E os ministros, impelidos pelo tempo, o seguiram. Tendo falado assim, o senhor dos reis o colocou sobre o pescoço.
1.43.35
कृमिकं प्राहसत्तूर्णं मुमूर्षुर्नष्टचेतनः ।
प्रहसन्नेव भोगेन तक्षकेणाभिवेष्टितः ॥ १.४३.३५ ॥
Próximo da morte, com os sentidos perdidos, logo riu do verme; e enquanto ria foi envolvido pelos anéis de Takṣaka.
1.43.36
तस्मात्फलाद्विनिष्क्रम्य यत्तद्राज्ञे निवेदितम् ।
वेष्टयित्वा च भोगेन विनद्य च महास्वनम्।
अदशत्पृथिवीपालं तक्षकः पन्नगेश्वरः ॥ १.४३.३६ ॥
Saindo daquele fruto, como fora anunciado ao rei, enrolando-se nele e rugindo com grande estrondo, Takṣaka, senhor das serpentes, mordeu o protetor da terra.