மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.43
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.43.1
यदि दष्टं मयेह त्वं शक्तः किंचिच्चिकित्सितुम् ।
ततो वृक्षं मया दष्टमिमं जीवय काश्यप ॥ १.४३.१ ॥
நான் இங்கு கடித்தவனை நீ குணப்படுத்த ஏதேனும் ஆற்றல் பெற்றிருந்தால், ஓ காசியபா, நான் கடித்த இந்த மரத்தை உயிர்ப்பித்துக் காட்டு.
1.43.2
परं मन्त्रबलं यत्ते तद्दर्शय यतस्व च ।
न्यग्रोधमेनं धक्ष्यामि पश्यतस्ते द्विजोत्तम ॥ १.४३.२ ॥
உன்னுடைய உயர்ந்த மந்திர வலிமையை வெளிப்படுத்து, முயற்சி செய். ஓ சிறந்த பிராமணனே, நீ பார்த்துக்கொண்டிருக்கும்போதே இந்த ஆலமரத்தை எரித்து விடுவேன்.
1.43.3
दश नागेन्द्र वृक्षं त्वं यद्येतदभिमन्यसे ।
अहमेनं त्वया दष्टं जीवयिष्ये भुजंगम।
पश्य मन्त्रबलं मेऽद्य न्यग्रोधं दश पन्नग ॥ १.४३.३ ॥
நாகேந்திரா, நீ அப்படி நினைத்தால் இந்த மரத்தைக் கடி. ஓ பாம்பே, உன்னால் கடிக்கப்பட்ட இதை நான் உயிர்ப்பிப்பேன். இன்று என் மந்திர வலிமையைப் பார். ஓ பன்னகா, ஆலமரத்தைக் கடி.
1.43.4
एवमुक्तः स नागेन्द्रः काश्यपेन महात्मना ।
अदशद्वृक्षमभ्येत्य न्यग्रोधं पन्नगोत्तमः ॥ १.४३.४ ॥
மகாத்மாவான காசியபர் இவ்வாறு கூறியதும், நாகேந்திரனும் சிறந்த பாம்புகளில் ஒருவனுமான அவன் அந்த ஆலமரத்தை அணுகிக் கடித்தான்.
1.43.5
स वृक्षस्तेन दष्टस्तु पन्नगेन महात्मना ।
आशीविषविषोपेतः प्रजज्वाल समन्ततः ॥ १.४३.५ ॥
அந்த மகாத்மா பாம்பால் கடிக்கப்பட்ட அந்த மரம், விரியன் பாம்பின் விஷத்தால் நிரம்பி எல்லாப் புறமும் பற்றி எரிந்தது.
1.43.6
तं दग्ध्वा स नगं नागः काश्यपं पुनरब्रवीत् ।
कुरु यत्नं द्विजश्रेष्ठ जीवयैव वनस्पतिम् ॥ १.४३.६ ॥
அந்த மரத்தை எரித்த பின், அந்த நாகன் மீண்டும் காசியபரிடம் சொன்னான்: 'ஓ சிறந்த பிராமணனே, முயற்சி செய், இந்த மரத்தை உயிர்ப்பித்துவிடு.'
1.43.7
भस्मीभूतं ततो वृक्षं पन्नगेन्द्रस्य तेजसा ।
भस्म सर्वं समाहृत्य काश्यपो वाक्यमब्रवीत् ॥ १.४३.७ ॥
பின்னர் நாகர்களின் தலைவனின் தேஜஸால் மரம் சாம்பலானது. காசியபர் அனைத்து சாம்பலையும் சேகரித்துப் பின்வருமாறு கூறினார்.
1.43.8
विद्याबलं पन्नगेन्द्र पश्य मेऽद्य वनस्पतौ ।
अहं संजीवयाम्येनं पश्यतस्ते भुजंगम ॥ १.४३.८ ॥
நாகர்தலைவனே, இன்று இம்மரத்தின் மேல் என் வித்யாபலத்தைக் காண். பாம்பே, நீ பார்த்துக் கொண்டிருக்கும்போதே இதை உயிர்ப்பிக்கிறேன்.
1.43.9
ततः स भगवान्विद्वान्काश्यपो द्विजसत्तमः ।
भस्मराशीकृतं वृक्षं विद्यया समजीवयत् ॥ १.४३.९ ॥
பின்னர் அந்த பகவான், அறிஞரும் அந்தணர்களில் சிறந்தவருமான காசியபர், சாம்பல் குவியலாகிய அம்மரத்தை வித்யையால் உயிர்ப்பித்தார்.
1.43.10
अङ्कुरं कृतवांस्तत्र ततः पर्णद्वयान्वितम् ।
पलाशिनं शाखिनं च तथा विटपिनं पुनः ॥ १.४३.१० ॥
அங்கே அவர் இரண்டு இலைகளுடன் கூடிய ஓர் இளந்தளிரை எழச்செய்தார்; பின்னர் அது பலாச மலர்களும், கிளைகளும், சிறு கொம்புகளும் உடையதாயிற்று.
1.43.11
तं दृष्ट्वा जीवितं वृक्षं काश्यपेन महात्मना ।
उवाच तक्षको ब्रह्मन्नैतदत्यद्भुतं त्वयि ॥ १.४३.११ ॥
மகாத்மாவாகிய காசியபரால் உயிர்ப்பிக்கப்பட்ட அம்மரத்தைக் கண்டு தக்ஷகன் கூறினான்: "பிராமணனே, இது உன்னிடத்தில் அத்தனை அதிசயமானதல்ல."
1.43.12
द्विजेन्द्र यद्विषं हन्या मम वा मद्विधस्य वा ।
कं त्वमर्थमभिप्रेप्सुर्यासि तत्र तपोधन ॥ १.४३.१२ ॥
பிராமணர்களின் தலைவனே, என் விஷமோ என்னைப்போன்றவனின் விஷமோ தாக்கினால், தவச்செல்வனே, எந்த நோக்கத்துடன் நீ அங்கே செல்கிறாய்?
1.43.13
यत्तेऽभिलषितं प्राप्तं फलं तस्मान्नृपोत्तमात् ।
अहमेव प्रदास्यामि तत्ते यद्यपि दुर्लभम् ॥ १.४३.१३ ॥
நீ அந்த உத்தம அரசனிடமிருந்து விரும்பிய பலனை, அது கிடைப்பது அரிதானாலும், நானே உனக்குத் தருவேன்.
1.43.14
विप्रशापाभिभूते च क्षीणायुषि नराधिपे ।
घटमानस्य ते विप्र सिद्धिः संशयिता भवेत् ॥ १.४३.१४ ॥
அந்த மன்னன் பிராமணனின் சாபத்தால் வீழ்ந்து ஆயுள் குன்றியவனாக இருக்கும்போது, ஓ பிராமணா, உன் முயற்சியின் வெற்றி ஐயத்திற்குரியதாகும்.
1.43.15
ततो यशः प्रदीप्तं ते त्रिषु लोकेषु विश्रुतम् ।
निरंशुरिव घर्मांशुरन्तर्धानमितो व्रजेत् ॥ १.४३.१५ ॥
அப்போது மூன்று உலகங்களிலும் புகழ்பெற்ற உன் ஒளிரும் புகழ், ஒளியற்ற சூரியனைப் போல இங்கிருந்து மறைந்துவிடும்.
1.43.16
धनार्थी याम्यहं तत्र तन्मे देहि भुजंगम ।
ततोऽहं विनिवर्तिष्ये स्वापतेयं प्रगृह्य वै ॥ १.४३.१६ ॥
செல்வத்தை விரும்பி நான் அங்கே போகிறேன்; ஓ பாம்பே, அதை எனக்குக் கொடு. அப்போது என் சொத்தைப் பெற்றுக்கொண்டு நான் திரும்புவேன்.
1.43.17
यावद्धनं प्रार्थयसे तस्माद्राज्ञस्ततोऽधिकम् ।
अहमेव प्रदास्यामि निवर्तस्व द्विजोत्तम ॥ १.४३.१७ ॥
அரசனிடமிருந்து நீ எவ்வளவு செல்வம் கேட்கிறாயோ, அதைவிட அதிகமாக நானே உனக்குத் தருவேன்; ஓ உத்தம அந்தணா, திரும்பு.
1.43.18
तक्षकस्य वचः श्रुत्वा काश्यपो द्विजसत्तमः ।
प्रदध्यौ सुमहातेजाराजानं प्रति बुद्धिमान् ॥ १.४३.१८ ॥
தக்ஷகனின் சொற்களைக் கேட்டு, மிக்க தேஜஸ்வியும் அறிவுள்ளவருமான சிறந்த அந்தணர் காசியபர் மன்னனைப் பற்றி ஆழ்ந்து சிந்தித்தார்.
1.43.19
दिव्यज्ञानः स तेजस्वी ज्ञात्वा तं नृपतिं तदा ।
क्षीणायुषं पाण्डवेयमपावर्तत काश्यपः ॥ १.४३.१९ ॥
தெய்வீக ஞானம் கொண்ட அந்த தேஜஸ்வியான காசியபர், அப்போது அந்த அரசனின் ஆயுள் குறைந்து வருவதை அறிந்து, பாண்டவ மகனிடமிருந்து திரும்பினார்.
1.43.20
लब्ध्वा वित्तं मुनिवरस्तक्षकाद्यावदीप्सितम् ।
निवृत्ते काश्यपे तस्मिन्समयेन महात्मनि ॥ १.४३.२० ॥
முனிவர்களில் சிறந்தவர் தக்ஷகனிடமிருந்து தாம் விரும்பிய அளவுக்குச் செல்வத்தைப் பெற்றார்; அந்த மகாத்மா காசியபர் ஒப்பந்தப்படி திரும்பிச் சென்றபோது…
1.43.21
जगाम तक्षकस्तूर्णं नगरं नागसाह्वयम् ।
अथ शुश्राव गच्छन्स तक्षको जगतीपतिम् ॥ १.४३.२१ ॥
தக்ஷகன் விரைவாக நாகசாஹ்வயம் என்ற நகருக்குச் சென்றான். செல்லும் வழியில் அவன் அந்த உலகநாதனைப் பற்றிக் கேள்விப்பட்டான்…
1.43.22
मन्त्रैर्विषहरैर्दिव्यै रक्ष्यमाणं प्रयत्नतः ।
स चिन्तयामास तदा मायायोगेन पार्थिवः ॥ १.४३.२२ ॥
தெய்வீக விஷ நீக்கும் மந்திரங்களால் கவனமாகக் காக்கப்பட்ட அந்த அரசனைப் பற்றி அப்போது தக்ஷகன் சிந்தித்தான். அந்த அரசன் மாயையின் வழியால்…
1.43.23
मया वञ्चयितव्योऽसौ क उपायो भवेदिति ।
ततस्तापसरूपेण प्राहिणोत्स भुजंगमान् ॥ १.४३.२३ ॥
"நான் இவனை எவ்வாறு ஏமாற்ற வேண்டும்? என்ன உபாயம் இருக்கக்கூடும்?" என்று எண்ணி, அவன் தவசி வடிவில் பாம்புகளை அனுப்பினான்.
1.43.24
फलपत्रोदकं गृह्य राज्ञे नागोऽथ तक्षकः ।
गच्छध्वं यूयमव्यग्रा राजानं कार्यवत्तया ॥ १.४३.२४ ॥
"பழங்களும் இலைகளும் நீரும் எடுத்துக்கொண்டு, நீங்கள் அனைவரும் அமைதியுடன் ஒரு நோக்கத்தோடு அரசனிடம் செல்லுங்கள்." அப்போது நாகன் தக்ஷகன் (பாம்புகளிடம் கூறினான்)…
1.43.25
फलपत्रोदकं नागाः प्रतिग्राहयितुं नृपम् ।
ते तक्षकसमादिष्टास्तथा चक्रुर्भुजङ्गमाः ॥ १.४३.२५ ॥
அரசனுக்குப் பழங்கள், இலைகள், நீர் ஆகியவற்றை அளிக்க, தக்ஷகனின் கட்டளைப்படி அந்தப் பாம்புகள் அவ்வாறே செய்தன.
1.43.26
उपनिन्युस्तथा राज्ञे दर्भानम्भः फलानि च ।
तच्च सर्वं स राजेन्द्रः प्रतिजग्राह वीर्यवान् ॥ १.४३.२६ ॥
அவர்கள் அரசனுக்கு தர்ப்பைப் புல், நீர், பழங்கள் ஆகியவற்றை அளித்தனர்; வலிமைமிக்க அந்த மன்னர்களின் மன்னன் அனைத்தையும் ஏற்றுக்கொண்டான்.
1.43.27
कृत्वा तेषां च कार्याणि गम्यतामित्युवाच तान् ।
गतेषु तेषु नागेषु तापसच्छद्मरूपिषु ॥ १.४३.२७ ॥
அவர்களின் பணிகளை முடித்து, "நீங்கள் செல்லலாம்" என்று அவர்களிடம் கூறினான்; தவசிகளின் வேடம் பூண்ட அந்தப் பாம்புகள் சென்றபோது,
1.43.28
अमात्यान्सुहृदश्चैव प्रोवाच स नराधिपः ।
भक्षयन्तु भवन्तो वै स्वादूनीमानि सर्वशः ॥ १.४३.२८ ॥
அந்த நராதிபன் தன் அமைச்சர்களையும் நண்பர்களையும் நோக்கி, "நீங்கள் அனைவரும் இந்த இனிய பழங்களையெல்லாம் உண்ணுங்கள்" என்றான்.
1.43.29
तापसैरुपनीतानि फलानि सहिता मया ।
ततो राजा ससचिवः फलान्यादातुमैच्छत ॥ १.४३.२९ ॥
"தவசிகளால் கொண்டுவரப்பட்ட இந்தப் பழங்களை என்னுடன் சேர்ந்து." பின்னர் அரசன் தன் அமைச்சர்களுடன் அந்தப் பழங்களை எடுக்க விரும்பினான்.
1.43.30
विधिना संप्रयुक्तो वै ऋषिवाक्येन तेन तु ।
यस्मिन्नेव फले नागस्तमेवाभक्षयत्स्वयम् ॥ १.४३.३० ॥
முனிவரின் அந்த வாக்கால், விதியால் ஏவப்பட்டு, அரசன் எந்தப் பழத்தில் நாகன் இருந்தானோ அந்தப் பழத்தையே தானே உண்டான்.
1.43.31
ततो भक्षयतस्तस्य फलात्कृमिरभूदणुः ।
ह्रस्वकः कृष्णनयनस्ताम्रवर्णोऽथ शौनक ॥ १.४३.३१ ॥
பின்னர் அவன் அந்தப் பழத்தை உண்டுகொண்டிருக்கையில், அதிலிருந்து ஒரு சிறிய புழு தோன்றியது; அது குட்டையாகவும், கருங்கண்களும் செம்பு நிறமும் உடையதாகவும் இருந்தது, ஓ ஷௌனகா.
1.43.32
स तं गृह्य नृपश्रेष्ठः सचिवानिदमब्रवीत् ।
अस्तमभ्येति सविता विषादद्य न मे भयम् ॥ १.४३.३२ ॥
அந்த மன்னர்களில் சிறந்தவன் அதை எடுத்து அமைச்சர்களிடம் இவ்வாறு கூறினான்: 'சூரியன் மறையப் போகிறான்; இன்று இந்த நஞ்சால் எனக்கு பயமில்லை.'
1.43.33
सत्यवागस्तु स मुनिः कृमिर्मां दशतामयम् ।
तक्षको नाम भूत्वा वै तथा परिहृतं भवेत् ॥ १.४३.३३ ॥
அந்த முனி சத்தியம் பேசுபவராகட்டும்; இந்த புழு தக்ஷகன் என்ற பெயரில் என்னைக் கடிக்கட்டும்; அப்போதுதான் அது நிறைவேறும்.
1.43.34
ते चैनमन्ववर्तन्त मन्त्रिणः कालचोदिताः ।
एवमुक्त्वा स राजेन्द्रो ग्रीवायां सन्निवेश्यह ॥ १.४३.३४ ॥
காலத்தால் தூண்டப்பட்ட அமைச்சர்களும் அவனைப் பின்பற்றினர். இவ்வாறு கூறிய மன்னர்களின் தலைவன் அதை கழுத்தில் வைத்தான்.
1.43.35
कृमिकं प्राहसत्तूर्णं मुमूर्षुर्नष्टचेतनः ।
प्रहसन्नेव भोगेन तक्षकेणाभिवेष्टितः ॥ १.४३.३५ ॥
மரணத்தை நெருங்கி, உணர்வு இழந்த அவன் உடனே அந்தப் புழுவைப் பார்த்துச் சிரித்தான்; சிரித்துக்கொண்டிருக்கையிலேயே தக்ஷகனின் சுருள்களால் சுற்றி வளைக்கப்பட்டான்.
1.43.36
तस्मात्फलाद्विनिष्क्रम्य यत्तद्राज्ञे निवेदितम् ।
वेष्टयित्वा च भोगेन विनद्य च महास्वनम्।
अदशत्पृथिवीपालं तक्षकः पन्नगेश्वरः ॥ १.४३.३६ ॥
அந்தப் பழத்திலிருந்து வெளிப்பட்டு, அரசனிடம் முன்பே அறிவிக்கப்பட்டதுபோல, அவனைச் சுருள்களால் சுற்றி, பெரும் ஒலியுடன் கர்ஜித்து, நாகராஜனாகிய தக்ஷகன் பூமியைக் காக்கும் அரசனைக் கடித்தான்.