مهابهاراتا · أدهيايا 1.46
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.46.1
एतच्छ्रुत्वा जरत्कारुर्भृशं शोकपरायणः ।
उवाच तान्पितॄन्दुःखाद्बाष्पसंदिग्धया गिरा ॥ १.४६.१ ॥
وعند سماع ذلك، تكلم جاراتكارو، المستغرق في الحزن، إلى أولئك الأجداد بصوت مخنوق بالدموع.
1.46.2
मम पूर्वे भवन्तो वै पितरः सपितामहाः ।
तद्ब्रूत यन्मया कार्यं भवतां प्रियकाम्यया ॥ १.४६.२ ॥
يا أجدادي الأولين، أنتم حقًا آبائي وأجدادي. فقولوا لي ما الذي يجب أن أفعله، رغبةً في إرضائكم.
1.46.3
अहमेव जरत्कारुः किल्बिषी भवतां सुतः ।
ते दण्डं धारयत मे दुष्कृतेरकृतात्मनः ॥ १.४६.३ ॥
أنا حقًا جاراتكارو، ابنكم الآثم. فاحكموا علي بالعقوبة، أنا الذي لم تُهذَّب نفسه بسبب أفعالي السيئة.
1.46.4
पुत्र दिष्ट्याऽसि संप्राप्त इमं देशं यदृच्छया ।
किमर्थं च त्वया ब्रह्मन्न कृतो दारसङ्ग्रहः ॥ १.४६.४ ॥
يا بني، لقد جئت إلى هذا المكان بالصدفة ولحسن الحظ. ولكن أيها البراهمي، لماذا لم تتخذ زوجة؟
1.46.5
ममायं पितरो नित्यं हृद्यर्थः परिवर्तते ।
ऊर्ध्वरेताः शरीरं वै प्रापयेयममुत्र वै ॥ १.४६.५ ॥
يا أجدادي، هذا الهدف في قلبي يبقى دائمًا: إذ أُصعِد نطفتي إلى الأعلى، سأبلغ العالم الآخر بهذا الجسد نفسه.
1.46.6
न दारान्वै करिष्येऽहमिति मे भावितं मनः ।
एवं दृष्ट्वा तु भवतः शकुन्तानिव लम्बतः ॥ १.४६.६ ॥
لقد عقد قلبي العزم أنني لن أتخذ زوجات. ولكن إذ رأيتكم معلّقين هكذا كالطيور—
1.46.7
मया निवर्तिता बुद्धिर्ब्रह्मचर्यात्पितामहाः ।
करिष्ये वः प्रियं कामं निवेक्ष्येऽहमसंशयम् ॥ १.४६.७ ॥
أيها الأجداد، لقد صرفتُ عقلي عن البراهمجاريا. سأحقق ما هو محبوب لكم ومرادكم؛ بلا شك سأتزوج.
1.46.8
सनाम्नीं यद्यहं कन्यामुपलप्स्ये कदाचन ।
भविष्यति च या काचिद्भैक्ष्यवत्स्वयमुद्यता ॥ १.४६.८ ॥
إن حصلتُ يوماً على فتاة تحمل الاسم نفسه، وأي امرأة أخرى تعرض نفسها من تلقاء ذاتها كالصدقة…
1.46.9
प्रतिग्रहीता तामस्मि न भरेयं च यामहम् ।
एवंविधमहं कुर्यां निवेशं प्राप्नुयां यदि।
अन्यथा न करिष्येऽहं सत्यमेतत्पितामहाः ॥ १.४६.९ ॥
سأقبلها، لكنني لن أعيلها. إن نلتُ زواجاً كهذا فسأفعل ذلك، وإلا فلن أفعله. هذا هو الحق، أيها الأجداد.
1.46.10
तत्र चोत्पत्स्यते जन्तुर्भवतां तारणाय वै ।
शाश्वताश्चाव्ययाश्चैव तिष्ठन्तु पितरो मम ॥ १.४६.१० ॥
وهناك، لخلاصكم، سيولد كائن بلا شك. ولتبقَ أسلافي خالدين لا يفنون.
1.46.11
एवमुक्त्वा तु स पितॄंश्चचार पृथिवी मुनिः ।
न च स्म लभते भार्यां वृद्धोऽयमिति शानक ॥ १.४६.११ ॥
وبعد أن قال ذلك، تجوّل الحكيم في الأرض مع الأسلاف. يا شاناكا، لم ينل زوجة، إذ قالوا: «هذا الرجل شيخ».
1.46.12
यदा निर्वेदमापन्नः पितृभिश्चोदिस्तथा ।
तदाऽरण्यं स गत्वोच्चैश्चुक्रोश भृशदुःखितः ॥ १.४६.१२ ॥
فلما وقع في اليأس وحثّه الأسلاف بمثل ذلك، مضى حينها إلى الغابة، وهو شديد الحزن، فصرخ بصوت عالٍ.
1.46.13
सत्वरण्यगतः प्राज्ञः पितॄणा हितकाम्यया ।
उवाच कन्यां याचामि तिस्रो वाचः शनैरिमाः ॥ १.४६.१३ ॥
فذهب الحكيم العالم إلى الغابة راغباً في خير الأسلاف، وقال بهدوء هذه الكلمات الثلاث: «أطلب فتاةً.»
1.46.14
यानि भूतानि सन्तीह स्थावराणि चराणि च ।
अन्तर्हितानि वा यानि तानि शृण्वन्तु मे वचः ॥ १.४६.१४ ॥
ليسمع كل الكائنات الموجودة هنا، الساكنة منها والمتحركة، وكذلك المختبئة، كلماتي.
1.46.15
उग्रे तपसि वर्तन्तं पितरश्चोदयन्ति माम् ।
निविशस्वेति दुःखार्ताः सन्तानस्य चिकीर्षया ॥ १.४६.१५ ॥
وأنا منهمك في تقشف شديد، يحثني الأسلاف المكروبون قائلين: «استقر»، راغبين في استمرار النسل.
1.46.16
निवेशायाखिलां भूमिं कन्याभैक्ष्यं चरामि भोः ।
दरिद्रो दुःखशीलश्च पितृभिः सन्नियोजितः ॥ १.४६.१६ ॥
لأستقر، أجوب الأرض كلها متسولاً فتاة، أيها السامعون. أنا فقير وذو طبع حزين، وقد كلفني الأسلاف بهذه المهمة.
1.46.17
यस्य कन्याऽस्ति भूतस्य ये मयेह प्रकीर्तिताः ।
ते मे कन्यां प्रयच्छन्तु चरतः सर्वतोदिशम् ॥ १.४६.१७ ॥
فليعطني من له ابنة، ومن ذكرتهم هنا، فتاةً، أنا الذي أجوب في كل الاتجاهات.
1.46.18
मम कन्या सनाम्नी या भैक्ष्यवच्चोदिता भवेत् ।
भरेयं चैव यां नाहं तां मे कन्यां प्रयच्छत ॥ १.४६.१८ ॥
أعطوني فتاةً تحمل اسمي، يمكن أن تُعطى كصدقة، ولن أضطر إلى إعالتها، فامنحوني إياها.
1.46.19
ततस्ते पन्नगा ये वै जरत्कारौ समाहिताः ।
तामादाय प्रवृत्तिं ते वासुकेः प्रत्यवेदयन् ॥ १.४६.१९ ॥
فأخذ الثعابين الذين كانت قلوبهم معلّقة بجاراتكارو تلك الفتاة وأبلغوا فاسوكي بهذا الخبر.
1.46.20
तेषां श्रुत्वा स नागेन्द्रस्तां कन्यां समलङ्कृताम् ।
प्रगृह्यारण्यमगमत्समीपं तस्य पन्नगः ॥ १.४६.२० ॥
وحين سمع ذلك الملك الثعباني كلامهم، أخذ بيد تلك الفتاة المزينة ومضى إلى الغابة القريبة منه.
1.46.21
तत्र तां भैक्ष्यवत्कन्यां प्रादात्तस्मै महात्मने ।
नागेन्द्रो वासुकिर्ब्रह्मन्न स तां प्रत्यगृह्णत ॥ १.४६.२१ ॥
هناك أعطى ملك الثعابين فاسوكي تلك الفتاة كصدقة لذلك العظيم النفس، ولكنه، أيها البرهمي، لم يقبلها.
1.46.22
असनामेति वै मत्वा भरणे चाविचारिते ।
मोक्षभावे स्थितश्चापि मन्दीभूतः परिग्रहे ॥ १.४६.२२ ॥
فظن أنها ليست من ذات الاسم، ولم يتدبر أمر إعالتها، فبقي في حال التحرر، وتراخى عن قبولها.
1.46.23
ततो नाम स कन्यायाः पप्रच्छ भृगुनन्दन ।
वासुकिं भरणं चास्या न कुर्यामित्युवाच ह ॥ १.४६.२३ ॥
ثم سأل عن اسم الفتاة، يا ابن بهرغو، وقال لفاسوكي: «لن أعيلها».