மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.46
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.46.1
एतच्छ्रुत्वा जरत्कारुर्भृशं शोकपरायणः ।
उवाच तान्पितॄन्दुःखाद्बाष्पसंदिग्धया गिरा ॥ १.४६.१ ॥
இதைக் கேட்டு, மிகுந்த துயரில் ஆழ்ந்த ஜரத்காரு, துக்கத்தால் கண்ணீர் கலந்த குரலில் அந்தப் பிதுர்களிடம் பேசினார்.
1.46.2
मम पूर्वे भवन्तो वै पितरः सपितामहाः ।
तद्ब्रूत यन्मया कार्यं भवतां प्रियकाम्यया ॥ १.४६.२ ॥
என் முன்னோர்களே, நீங்கள் என் பிதுர்களும் பிதாமகர்களும் ஆவீர்கள். ஆகவே, உங்களுக்கு விருப்பமானதைச் செய்யும் நோக்கில் நான் என்ன செய்ய வேண்டுமென்று சொல்லுங்கள்.
1.46.3
अहमेव जरत्कारुः किल्बिषी भवतां सुतः ।
ते दण्डं धारयत मे दुष्कृतेरकृतात्मनः ॥ १.४६.३ ॥
நானே ஜரத்காரு, உங்கள் பாவியான மகன். நான் பண்படாத ஆன்மா; என் தீய செயல்களுக்காக நீங்கள் எனக்குத் தண்டனை அளியுங்கள்.
1.46.4
पुत्र दिष्ट्याऽसि संप्राप्त इमं देशं यदृच्छया ।
किमर्थं च त्वया ब्रह्मन्न कृतो दारसङ्ग्रहः ॥ १.४६.४ ॥
மகனே, அதிர்ஷ்டவசமாக நீ இந்த இடத்திற்கு தற்செயலாக வந்துவிட்டாய். ஆனால் பிராமணனே, நீ ஏன் மனைவியை ஏற்கவில்லை?
1.46.5
ममायं पितरो नित्यं हृद्यर्थः परिवर्तते ।
ऊर्ध्वरेताः शरीरं वै प्रापयेयममुत्र वै ॥ १.४६.५ ॥
பிதுர்களே, என் இதயத்தின் இலக்கு எப்போதும் இதுவாகவே உள்ளது. விந்தை மேல்நோக்கச் செய்து, இந்த உடலுடன் மறுலோகத்தை நான் அடைவேன்.
1.46.6
न दारान्वै करिष्येऽहमिति मे भावितं मनः ।
एवं दृष्ट्वा तु भवतः शकुन्तानिव लम्बतः ॥ १.४६.६ ॥
நான் மனைவியை ஏற்கப்போவதில்லை என்று என் மனம் உறுதி கொண்டுள்ளது. ஆனால் நீங்கள் பறவைகள் போல் தொங்குவதைக் கண்டு—
1.46.7
मया निवर्तिता बुद्धिर्ब्रह्मचर्यात्पितामहाः ।
करिष्ये वः प्रियं कामं निवेक्ष्येऽहमसंशयम् ॥ १.४६.७ ॥
பிதாமகர்களே, நான் பிரம்மசரியத்திலிருந்து என் எண்ணத்தைத் திருப்பிவிட்டேன். உங்களுக்குப் பிரியமான விருப்பத்தை நான் நிறைவேற்றுவேன்; சந்தேகமின்றி நான் திருமணம் செய்துகொள்வேன்.
1.46.8
सनाम्नीं यद्यहं कन्यामुपलप्स्ये कदाचन ।
भविष्यति च या काचिद्भैक्ष्यवत्स्वयमुद्यता ॥ १.४६.८ ॥
நான் எப்போதாவது ஒரே பெயருடைய ஒரு கன்னியைப் பெற்றால், பிச்சையைப் போல தானாக முன்வந்து என்னிடம் அர்ப்பணிக்கப்படும் எவளாவது இருந்தால்…
1.46.9
प्रतिग्रहीता तामस्मि न भरेयं च यामहम् ।
एवंविधमहं कुर्यां निवेशं प्राप्नुयां यदि।
अन्यथा न करिष्येऽहं सत्यमेतत्पितामहाः ॥ १.४६.९ ॥
நான் அவளை ஏற்றுக்கொள்வேன், ஆனால் அவளை நான் பராமரிக்க மாட்டேன். இத்தகைய திருமணத்தை நான் பெற்றால் நான் அவ்வாறு செய்வேன்; இல்லையெனில் நான் செய்யமாட்டேன். பிதாமகர்களே, இது உண்மை.
1.46.10
तत्र चोत्पत्स्यते जन्तुर्भवतां तारणाय वै ।
शाश्वताश्चाव्ययाश्चैव तिष्ठन्तु पितरो मम ॥ १.४६.१० ॥
அங்கே உங்கள் விடுதலைக்காக ஒரு உயிர் நிச்சயமாகப் பிறக்கும். என் பிதிர்கள் நித்தியமும் அழியாதவர்களுமாக நிலைத்திருக்கட்டும்.
1.46.11
एवमुक्त्वा तु स पितॄंश्चचार पृथिवी मुनिः ।
न च स्म लभते भार्यां वृद्धोऽयमिति शानक ॥ १.४६.११ ॥
இவ்வாறு கூறிவிட்டு, அந்த முனிவர் பிதிர்களுடன் பூமியில் அலைந்து திரிந்தார். ஓ சானகா, 'இவன் முதியவன்' என்பதால் அவருக்கு மனைவி கிடைக்கவில்லை.
1.46.12
यदा निर्वेदमापन्नः पितृभिश्चोदिस्तथा ।
तदाऽरण्यं स गत्वोच्चैश्चुक्रोश भृशदुःखितः ॥ १.४६.१२ ॥
அவர் சோர்வுற்றபோதும், பிதிர்களும் அவ்வாறே தூண்டியபோதும், அவர் மிகவும் துயருற்று காட்டிற்குச் சென்று உரத்த குரலில் அழுதார்.
1.46.13
सत्वरण्यगतः प्राज्ञः पितॄणा हितकाम्यया ।
उवाच कन्यां याचामि तिस्रो वाचः शनैरिमाः ॥ १.४६.१३ ॥
முன்னோர்களின் நலனை விரும்பி, அறிவுள்ள முனிவர் காட்டிற்குச் சென்று மெல்லத் தம் மூன்று சொற்களைக் கூறினார்: "நான் ஒரு கன்னியை யாசிக்கிறேன்."
1.46.14
यानि भूतानि सन्तीह स्थावराणि चराणि च ।
अन्तर्हितानि वा यानि तानि शृण्वन्तु मे वचः ॥ १.४६.१४ ॥
இங்கு உள்ள உயிர்கள் — அசையாதவையும் அசைபவையும், மறைந்திருப்பவையும் — என் சொற்களைக் கேட்கட்டும்.
1.46.15
उग्रे तपसि वर्तन्तं पितरश्चोदयन्ति माम् ।
निविशस्वेति दुःखार्ताः सन्तानस्य चिकीर्षया ॥ १.४६.१५ ॥
கடும் தவத்தில் இருக்கும் என்னை, துயரால் வருந்திய முன்னோர்கள் "குடியேறு" என்று வற்புறுத்துகிறார்கள் — சந்ததியை உருவாக்கும் விருப்பத்தால்.
1.46.16
निवेशायाखिलां भूमिं कन्याभैक्ष्यं चरामि भोः ।
दरिद्रो दुःखशीलश्च पितृभिः सन्नियोजितः ॥ १.४६.१६ ॥
குடியேற, அகில பூமியிலும் கன்னிகையை பிச்சையாக யாசித்துத் திரிகிறேன், ஓ கேட்பவர்களே. நான் ஏழை, துயர இயல்புடையவன்; முன்னோர்களால் இந்தப் பணியில் நியமிக்கப்பட்டேன்.
1.46.17
यस्य कन्याऽस्ति भूतस्य ये मयेह प्रकीर्तिताः ।
ते मे कन्यां प्रयच्छन्तु चरतः सर्वतोदिशम् ॥ १.४६.१७ ॥
யாருக்கு கன்னி இருக்கிறாளோ, இங்கு நான் பெயர் சொன்ன உயிர்கள் எல்லாம், எல்லா திசைகளிலும் அலையும் எனக்கு கன்னியைக் கொடுக்கட்டும்.
1.46.18
मम कन्या सनाम्नी या भैक्ष्यवच्चोदिता भवेत् ।
भरेयं चैव यां नाहं तां मे कन्यां प्रयच्छत ॥ १.४६.१८ ॥
என் சனாம்னி கன்னி எவளோ, அவள் பிச்சையைப் போல் கொடுக்கப்பட்டவளாய் இருக்கலாம், நான் பராமரிக்காதவளாய் இருக்கும் அவளை எனக்கு கன்னியாகக் கொடு.
1.46.19
ततस्ते पन्नगा ये वै जरत्कारौ समाहिताः ।
तामादाय प्रवृत्तिं ते वासुकेः प्रत्यवेदयन् ॥ १.४६.१९ ॥
அப்போது ஜரத்காரு மீது மனம் நிலைத்திருந்த அந்த நாகங்கள் அவளை அழைத்துக்கொண்டு வாசுகிக்கு இச்செய்தியை அறிவித்தன.
1.46.20
तेषां श्रुत्वा स नागेन्द्रस्तां कन्यां समलङ्कृताम् ।
प्रगृह्यारण्यमगमत्समीपं तस्य पन्नगः ॥ १.४६.२० ॥
அவர்களின் சொல்லைக் கேட்ட அந்த நாகராஜன், அலங்கரிக்கப்பட்ட அந்தக் கன்னிகையைப் பிடித்துக்கொண்டு அவருக்கு அருகிலிருந்த காட்டுக்குச் சென்றான்.
1.46.21
तत्र तां भैक्ष्यवत्कन्यां प्रादात्तस्मै महात्मने ।
नागेन्द्रो वासुकिर्ब्रह्मन्न स तां प्रत्यगृह्णत ॥ १.४६.२१ ॥
அங்கே நாகேந்திரன் வாசுகி அந்தக் கன்னிகையைப் பிட்சையைப் போல் அந்த மகாத்மாவுக்குக் கொடுத்தான்; பிராமணரே, அவரோ அவளை ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை.
1.46.22
असनामेति वै मत्वा भरणे चाविचारिते ।
मोक्षभावे स्थितश्चापि मन्दीभूतः परिग्रहे ॥ १.४६.२२ ॥
'இவள் அசனாமா' என்று எண்ணி, பராமரிப்பைப் பற்றி ஆலோசிக்காமல், விடுதலை நிலையில் நின்று, ஏற்றுக்கொள்வதில் தளர்ந்துபோனான்.
1.46.23
ततो नाम स कन्यायाः पप्रच्छ भृगुनन्दन ।
वासुकिं भरणं चास्या न कुर्यामित्युवाच ह ॥ १.४६.२३ ॥
அப்போது அவன் அந்தக் கன்னிகையின் பெயரைக் கேட்டான், பிருகுவின் மகனே; வாசுகியிடம் 'இவளைப் பராமரிக்க மாட்டேன்' என்று சொன்னான்.