Mahābhārata · Adhyāya 1.46
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.46.1
एतच्छ्रुत्वा जरत्कारुर्भृशं शोकपरायणः ।
उवाच तान्पितॄन्दुःखाद्बाष्पसंदिग्धया गिरा ॥ १.४६.१ ॥
Al oír esto, Jaratkāru, totalmente entregado al dolor, habló a aquellos antepasados con voz embargada por las lágrimas.
1.46.2
मम पूर्वे भवन्तो वै पितरः सपितामहाः ।
तद्ब्रूत यन्मया कार्यं भवतां प्रियकाम्यया ॥ १.४६.२ ॥
¡Oh mis antepasados anteriores! Ustedes son mis padres y abuelos. Digan, pues, qué debo hacer por deseo de complacerlos.
1.46.3
अहमेव जरत्कारुः किल्बिषी भवतां सुतः ।
ते दण्डं धारयत मे दुष्कृतेरकृतात्मनः ॥ १.४६.३ ॥
Yo soy Jaratkāru, vuestro hijo pecador. Impongan castigo a mí, que por mis malas acciones tengo un espíritu no purificado.
1.46.4
पुत्र दिष्ट्याऽसि संप्राप्त इमं देशं यदृच्छया ।
किमर्थं च त्वया ब्रह्मन्न कृतो दारसङ्ग्रहः ॥ १.४६.४ ॥
Hijo, afortunadamente has llegado a este lugar por azar. Pero, ¡oh brahmán!, ¿por qué no has tomado esposa?
1.46.5
ममायं पितरो नित्यं हृद्यर्थः परिवर्तते ।
ऊर्ध्वरेताः शरीरं वै प्रापयेयममुत्र वै ॥ १.४६.५ ॥
Oh antepasados, este propósito de mi corazón persiste constantemente: con la simiente dirigida hacia arriba, alcanzaría el otro mundo con este mismo cuerpo.
1.46.6
न दारान्वै करिष्येऽहमिति मे भावितं मनः ।
एवं दृष्ट्वा तु भवतः शकुन्तानिव लम्बतः ॥ १.४६.६ ॥
Mi mente ha resuelto que ciertamente no tomaré esposas. Pero al veros así colgando como aves—
1.46.7
मया निवर्तिता बुद्धिर्ब्रह्मचर्यात्पितामहाः ।
करिष्ये वः प्रियं कामं निवेक्ष्येऽहमसंशयम् ॥ १.४६.७ ॥
Abuelos, he apartado mi mente del celibato. Cumpliré lo que os es grato y vuestro deseo; sin duda me casaré.
1.46.8
सनाम्नीं यद्यहं कन्यामुपलप्स्ये कदाचन ।
भविष्यति च या काचिद्भैक्ष्यवत्स्वयमुद्यता ॥ १.४६.८ ॥
Si alguna vez obtuviera una doncella del mismo nombre, y cualquier otra que se ofrezca por sí misma como una limosna…
1.46.9
प्रतिग्रहीता तामस्मि न भरेयं च यामहम् ।
एवंविधमहं कुर्यां निवेशं प्राप्नुयां यदि।
अन्यथा न करिष्येऽहं सत्यमेतत्पितामहाः ॥ १.४६.९ ॥
La aceptaré, pero no la sustentaré. Si obtengo un matrimonio así, lo haré; de otro modo, no lo haré. Abuelos, esta es la verdad.
1.46.10
तत्र चोत्पत्स्यते जन्तुर्भवतां तारणाय वै ।
शाश्वताश्चाव्ययाश्चैव तिष्ठन्तु पितरो मम ॥ १.४६.१० ॥
Allí, para vuestra liberación, ciertamente nacerá un ser. Que mis antepasados permanezcan eternos e imperecederos.
1.46.11
एवमुक्त्वा तु स पितॄंश्चचार पृथिवी मुनिः ।
न च स्म लभते भार्यां वृद्धोऽयमिति शानक ॥ १.४६.११ ॥
Dicho esto, el sabio vagó por la tierra con los antepasados. Oh Śānaka, no obtuvo esposa, pues pensaban: 'Este hombre es viejo'.
1.46.12
यदा निर्वेदमापन्नः पितृभिश्चोदिस्तथा ।
तदाऽरण्यं स गत्वोच्चैश्चुक्रोश भृशदुःखितः ॥ १.४६.१२ ॥
Cuando cayó en la desesperación y los antepasados lo instaron de igual modo, entonces, profundamente afligido, fue al bosque y clamó en voz alta.
1.46.13
सत्वरण्यगतः प्राज्ञः पितॄणा हितकाम्यया ।
उवाच कन्यां याचामि तिस्रो वाचः शनैरिमाः ॥ १.४६.१३ ॥
Deseando el bienestar de los antepasados, el sabio fue al bosque y pronunció suavemente estas tres palabras: "Pido una doncella."
1.46.14
यानि भूतानि सन्तीह स्थावराणि चराणि च ।
अन्तर्हितानि वा यानि तानि शृण्वन्तु मे वचः ॥ १.४६.१४ ॥
Que todos los seres aquí presentes, los inmóviles y los móviles, y los que están ocultos, escuchen mis palabras.
1.46.15
उग्रे तपसि वर्तन्तं पितरश्चोदयन्ति माम् ।
निविशस्वेति दुःखार्ताः सन्तानस्य चिकीर्षया ॥ १.४६.१५ ॥
Mientras estoy en austera penitencia, los antepasados, afligidos por el dolor, me instan diciendo: "Establécete", deseosos de continuar la descendencia.
1.46.16
निवेशायाखिलां भूमिं कन्याभैक्ष्यं चरामि भोः ।
दरिद्रो दुःखशीलश्च पितृभिः सन्नियोजितः ॥ १.४६.१६ ॥
Para establecerme, recorro toda la tierra pidiendo en limosna una doncella, oh oyentes. Soy pobre y de carácter afligido, y los antepasados me han encargado esta tarea.
1.46.17
यस्य कन्याऽस्ति भूतस्य ये मयेह प्रकीर्तिताः ।
ते मे कन्यां प्रयच्छन्तु चरतः सर्वतोदिशम् ॥ १.४६.१७ ॥
Quien tenga una hija, y quienes he nombrado aquí, que me den una doncella a mí, que recorro todas las direcciones.
1.46.18
मम कन्या सनाम्नी या भैक्ष्यवच्चोदिता भवेत् ।
भरेयं चैव यां नाहं तां मे कन्यां प्रयच्छत ॥ १.४६.१८ ॥
Dame como doncella a la hija que comparte mi nombre, la que pueda ser dada como limosna y a la que no tendré que mantener.
1.46.19
ततस्ते पन्नगा ये वै जरत्कारौ समाहिताः ।
तामादाय प्रवृत्तिं ते वासुकेः प्रत्यवेदयन् ॥ १.४६.१९ ॥
Entonces las serpientes que tenían puesta su mente en Jaratkāru la llevaron y comunicaron esta noticia a Vāsuki.
1.46.20
तेषां श्रुत्वा स नागेन्द्रस्तां कन्यां समलङ्कृताम् ।
प्रगृह्यारण्यमगमत्समीपं तस्य पन्नगः ॥ १.४६.२० ॥
Al oír sus palabras, aquel señor de las serpientes tomó a la doncella adornada y fue al bosque cercano a él.
1.46.21
तत्र तां भैक्ष्यवत्कन्यां प्रादात्तस्मै महात्मने ।
नागेन्द्रो वासुकिर्ब्रह्मन्न स तां प्रत्यगृह्णत ॥ १.४६.२१ ॥
Allí Vāsuki, señor de las serpientes, dio aquella doncella como limosna a aquel de gran alma; pero, oh brahmín, él no la aceptó.
1.46.22
असनामेति वै मत्वा भरणे चाविचारिते ।
मोक्षभावे स्थितश्चापि मन्दीभूतः परिग्रहे ॥ १.४६.२२ ॥
Pensando: 'Ella no es de mi mismo nombre', y sin considerar su sustento, permaneció en estado de liberación y se volvió indiferente al aceptarla.
1.46.23
ततो नाम स कन्यायाः पप्रच्छ भृगुनन्दन ।
वासुकिं भरणं चास्या न कुर्यामित्युवाच ह ॥ १.४६.२३ ॥
Entonces le preguntó el nombre de la doncella, oh hijo de Bhṛgu, y dijo a Vāsuki: 'No la mantendré.'