ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.46
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.46.1
एतच्छ्रुत्वा जरत्कारुर्भृशं शोकपरायणः ।
उवाच तान्पितॄन्दुःखाद्बाष्पसंदिग्धया गिरा ॥ १.४६.१ ॥
ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅತ್ಯಂತ ಶೋಕದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ ಜರತ್ಕಾರು, ದುಃಖದಿಂದ ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಆ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
1.46.2
मम पूर्वे भवन्तो वै पितरः सपितामहाः ।
तद्ब्रूत यन्मया कार्यं भवतां प्रियकाम्यया ॥ १.४६.२ ॥
ನನ್ನ ಪೂರ್ವಜರೇ, ನೀವೇ ನನ್ನ ಪಿತೃಗಳು ಮತ್ತು ಪಿತಾಮಹರು. ಆದ್ದರಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿ ನಾನು ಏನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಹೇಳಿ.
1.46.3
अहमेव जरत्कारुः किल्बिषी भवतां सुतः ।
ते दण्डं धारयत मे दुष्कृतेरकृतात्मनः ॥ १.४६.३ ॥
ನಾನೇ ಜರತ್ಕಾರು, ನಿಮ್ಮ ಪಾಪಿ ಮಗ. ನನ್ನ ದುಷ್ಕೃತ್ಯಗಳಿಂದ ಅಸಂಸ್ಕೃತಾತ್ಮನಾದ ನನಗೆ ನೀವು ದಂಡವನ್ನು ವಿಧಿಸಿ.
1.46.4
पुत्र दिष्ट्याऽसि संप्राप्त इमं देशं यदृच्छया ।
किमर्थं च त्वया ब्रह्मन्न कृतो दारसङ्ग्रहः ॥ १.४६.४ ॥
ಮಗನೇ, ಅದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ನೀನು ಆಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ ಈ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬಂದಿರುವೆ. ಆದರೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ನೀನು ಯಾಕೆ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲಿಲ್ಲ?
1.46.5
ममायं पितरो नित्यं हृद्यर्थः परिवर्तते ।
ऊर्ध्वरेताः शरीरं वै प्रापयेयममुत्र वै ॥ १.४६.५ ॥
ಪಿತೃಗಳೇ, ನನ್ನ ಹೃದಯದ ಗುರಿ ಸದಾ ಇದೇ ಆಗಿದೆ. ಊರ್ಧ್ವರೇತಸ್ಕನಾಗಿ ನಾನು ಈ ದೇಹದಿಂದಲೇ ಪರಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುವೆನು.
1.46.6
न दारान्वै करिष्येऽहमिति मे भावितं मनः ।
एवं दृष्ट्वा तु भवतः शकुन्तानिव लम्बतः ॥ १.४६.६ ॥
ನಾನು ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದೆ. ಆದರೆ ನೀವು ಪಕ್ಷಿಗಳಂತೆ ನೇತಾಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು—
1.46.7
मया निवर्तिता बुद्धिर्ब्रह्मचर्यात्पितामहाः ।
करिष्ये वः प्रियं कामं निवेक्ष्येऽहमसंशयम् ॥ १.४६.७ ॥
ಪಿತಾಮಹರೇ, ನಾನು ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯದಿಂದ ನನ್ನ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಹಿಂದಿರುಗಿಸಿದ್ದೇನೆ. ನಿಮಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದ ಇಷ್ಟವನ್ನು ನಾನು ನೆರವೇರಿಸುವೆನು; ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲದೆ ನಾನು ವಿವಾಹವಾಗುವೆನು.
1.46.8
सनाम्नीं यद्यहं कन्यामुपलप्स्ये कदाचन ।
भविष्यति च या काचिद्भैक्ष्यवत्स्वयमुद्यता ॥ १.४६.८ ॥
ನಾನು ಯಾವಾಗಲಾದರೂ ಸನಾಮ್ನೀ (ಒಂದೇ ಹೆಸರಿನ) ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಪಡೆದರೆ, ಭಿಕ್ಷೆಯಂತೆ ತಾನೇ ಅರ್ಪಿತಳಾದ ಯಾವುದೇ ಸ್ತ್ರೀ ಇದ್ದರೆ…
1.46.9
प्रतिग्रहीता तामस्मि न भरेयं च यामहम् ।
एवंविधमहं कुर्यां निवेशं प्राप्नुयां यदि।
अन्यथा न करिष्येऽहं सत्यमेतत्पितामहाः ॥ १.४६.९ ॥
ನಾನು ಅವಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವೆನು, ಆದರೆ ಅವಳನ್ನು ಪೋಷಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಇಂತಹ ವಿವಾಹವನ್ನು ನಾನು ಪಡೆದರೆ ಹಾಗೆ ಮಾಡುವೆನು; ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಪಿತಾಮಹರೇ, ಇದು ಸತ್ಯ.
1.46.10
तत्र चोत्पत्स्यते जन्तुर्भवतां तारणाय वै ।
शाश्वताश्चाव्ययाश्चैव तिष्ठन्तु पितरो मम ॥ १.४६.१० ॥
ಅಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಉದ್ಧಾರಕ್ಕಾಗಿ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಒಂದು ಜೀವಿ ಜನಿಸುವುದು. ನನ್ನ ಪಿತೃಗಳು ಶಾಶ್ವತರೂ ಅವ್ಯಯರೂ ಆಗಿ ನೆಲೆಸಿರಲಿ.
1.46.11
एवमुक्त्वा तु स पितॄंश्चचार पृथिवी मुनिः ।
न च स्म लभते भार्यां वृद्धोऽयमिति शानक ॥ १.४६.११ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಆ ಮುನಿ ಪಿತೃಗಳೊಂದಿಗೆ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಡಿದನು. ಓ ಶಾನಕ, 'ಇವನು ವೃದ್ಧ' ಎಂದು ಅವನಿಗೆ ಭಾರ್ಯೆ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ.
1.46.12
यदा निर्वेदमापन्नः पितृभिश्चोदिस्तथा ।
तदाऽरण्यं स गत्वोच्चैश्चुक्रोश भृशदुःखितः ॥ १.४६.१२ ॥
ಅವನು ನಿರಾಶೆಗೆ ಒಳಗಾದಾಗ, ಪಿತೃಗಳೂ ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರೇರಿಸಿದಾಗ, ಅವನು ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖಿತನಾಗಿ ಕಾಡಿಗೆ ಹೋಗಿ ಜೋರಾಗಿ ಅತ್ತನು.
1.46.13
सत्वरण्यगतः प्राज्ञः पितॄणा हितकाम्यया ।
उवाच कन्यां याचामि तिस्रो वाचः शनैरिमाः ॥ १.४६.१३ ॥
ಪಿತೃಗಳ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸಿ, ಪ್ರಾಜ್ಞನಾದ ಮುನಿ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಮೆಲ್ಲನೆ ಈ ಮೂರು ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು — "ನಾನು ಒಬ್ಬ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಯಾಚಿಸುತ್ತೇನೆ."
1.46.14
यानि भूतानि सन्तीह स्थावराणि चराणि च ।
अन्तर्हितानि वा यानि तानि शृण्वन्तु मे वचः ॥ १.४६.१४ ॥
ಇಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರಾಣಿಗಳು — ಸ್ಥಾವರಗಳು ಮತ್ತು ಚರಗಳು, ಮತ್ತು ಅಡಗಿರುವವುಗಳು — ನನ್ನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಲಿ.
1.46.15
उग्रे तपसि वर्तन्तं पितरश्चोदयन्ति माम् ।
निविशस्वेति दुःखार्ताः सन्तानस्य चिकीर्षया ॥ १.४६.१५ ॥
ಉಗ್ರ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿರುವ ನನ್ನನ್ನು, ದುಃಖಾರ್ತರಾದ ಪಿತೃಗಳು "ನೆಲೆಸು" ಎಂದು ಸಂತಾನದ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಪ್ರೇರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
1.46.16
निवेशायाखिलां भूमिं कन्याभैक्ष्यं चरामि भोः ।
दरिद्रो दुःखशीलश्च पितृभिः सन्नियोजितः ॥ १.४६.१६ ॥
ನೆಲೆಸಲು, ಭೂಮಿಯೆಲ್ಲೆಡೆ ಕನ್ಯೆಯ ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡುತ್ತಾ ಸಂಚರಿಸುತ್ತೇನೆ, ಓ ಕೇಳುಗರೇ. ನಾನು ದರಿದ್ರನು, ದುಃಖ ಸ್ವಭಾವದವನು; ಪಿತೃಗಳಿಂದ ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ನಿಯೋಜಿತನಾಗಿದ್ದೇನೆ.
1.46.17
यस्य कन्याऽस्ति भूतस्य ये मयेह प्रकीर्तिताः ।
ते मे कन्यां प्रयच्छन्तु चरतः सर्वतोदिशम् ॥ १.४६.१७ ॥
ಯಾರಿಗೆ ಕನ್ಯೆಯಿದೆಯೋ, ಇಲ್ಲಿ ನಾನು ಹೆಸರಿಸಿದವರೆಲ್ಲರೂ, ಎಲ್ಲಾ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವ ನನಗೆ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ನೀಡಲಿ.
1.46.18
मम कन्या सनाम्नी या भैक्ष्यवच्चोदिता भवेत् ।
भरेयं चैव यां नाहं तां मे कन्यां प्रयच्छत ॥ १.४६.१८ ॥
ನನ್ನ ಸನಾಮ್ನಿ ಕನ್ಯೆ ಯಾರೇ ಆಗಿರಲಿ, ಭಿಕ್ಷೆಯಂತೆ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟವಳಾಗಿರಲಿ, ನಾನು ಪೋಷಿಸಲಾರದ ಆಕೆಯನ್ನು ನನಗೆ ಕನ್ಯೆಯಾಗಿ ನೀಡಿರಿ.
1.46.19
ततस्ते पन्नगा ये वै जरत्कारौ समाहिताः ।
तामादाय प्रवृत्तिं ते वासुकेः प्रत्यवेदयन् ॥ १.४६.१९ ॥
ಆಗ ಜರತ್ಕಾರುವಿನಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ನೆಟ್ಟಿದ್ದ ಆ ಸರ್ಪಗಳು ಅವಳನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ವಾಸುಕಿಗೆ ಈ ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ತಿಳಿಸಿದವು.
1.46.20
तेषां श्रुत्वा स नागेन्द्रस्तां कन्यां समलङ्कृताम् ।
प्रगृह्यारण्यमगमत्समीपं तस्य पन्नगः ॥ १.४६.२० ॥
ಅವರ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿದ ಆ ನಾಗೇಂದ್ರನು, ಅಲಂಕೃತಳಾದ ಆ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಅವನ ಸಮೀಪದ ಕಾಡಿಗೆ ಹೋದನು.
1.46.21
तत्र तां भैक्ष्यवत्कन्यां प्रादात्तस्मै महात्मने ।
नागेन्द्रो वासुकिर्ब्रह्मन्न स तां प्रत्यगृह्णत ॥ १.४६.२१ ॥
ಅಲ್ಲಿ ನಾಗೇಂದ್ರನಾದ ವಾಸುಕಿಯು ಆ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಭಿಕ್ಷೆಯಂತೆ ಆ ಮಹಾತ್ಮನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟನು; ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಅವನು ಅವಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲಿಲ್ಲ.
1.46.22
असनामेति वै मत्वा भरणे चाविचारिते ।
मोक्षभावे स्थितश्चापि मन्दीभूतः परिग्रहे ॥ १.४६.२२ ॥
'ಇವಳು ಅಸನಾಮೆ' ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ, ಪಾಲನೆಯನ್ನು ವಿಚಾರಿಸದೆ, ಮೋಕ್ಷಭಾವದಲ್ಲಿ ನಿಂತು, ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದರಲ್ಲಿಯೂ ಮಂದನಾದನು.
1.46.23
ततो नाम स कन्यायाः पप्रच्छ भृगुनन्दन ।
वासुकिं भरणं चास्या न कुर्यामित्युवाच ह ॥ १.४६.२३ ॥
ಆಗ ಅವನು ಆ ಕನ್ಯೆಯ ಹೆಸರನ್ನು ಕೇಳಿದನು, ಓ ಭೃಗುನಂದನ; ವಾಸುಕಿಗೆ 'ಇವಳನ್ನು ಪೋಷಿಸುವುದಿಲ್ಲ' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.