మహాభారతం · అధ్యాయం 1.46
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.46.1
एतच्छ्रुत्वा जरत्कारुर्भृशं शोकपरायणः ।
उवाच तान्पितॄन्दुःखाद्बाष्पसंदिग्धया गिरा ॥ १.४६.१ ॥
ఇది విని, అత్యంత శోకంలో మునిగిన జరత్కారుడు దుఃఖంతో కన్నీటితో నిండిన స్వరంతో ఆ పితరులతో ఇలా అన్నాడు.
1.46.2
मम पूर्वे भवन्तो वै पितरः सपितामहाः ।
तद्ब्रूत यन्मया कार्यं भवतां प्रियकाम्यया ॥ १.४६.२ ॥
నా పూర్వీకులారా, మీరు నా పితరులు మరియు పితామహులు. కాబట్టి మీ ప్రీతి కోసం నేను ఏమి చేయాలో చెప్పండి.
1.46.3
अहमेव जरत्कारुः किल्बिषी भवतां सुतः ।
ते दण्डं धारयत मे दुष्कृतेरकृतात्मनः ॥ १.४६.३ ॥
నేనే జరత్కారుడను, మీ పాపిష్ఠ కుమారుడను. నా దుష్కర్మల వలన అసంస్కృతాత్ముడనైన నాకు మీరు శిక్ష విధించండి.
1.46.4
पुत्र दिष्ट्याऽसि संप्राप्त इमं देशं यदृच्छया ।
किमर्थं च त्वया ब्रह्मन्न कृतो दारसङ्ग्रहः ॥ १.४६.४ ॥
కుమారా, అదృష్టవశాత్తు నీవు యాదృచ్ఛికంగా ఈ ప్రదేశానికి వచ్చావు. కానీ బ్రాహ్మణా, నీవు ఎందుకు భార్యను స్వీకరించలేదు?
1.46.5
ममायं पितरो नित्यं हृद्यर्थः परिवर्तते ।
ऊर्ध्वरेताः शरीरं वै प्रापयेयममुत्र वै ॥ १.४६.५ ॥
పితరులారా, నా హృదయంలో ఎల్లప్పుడూ ఇదే లక్ష్యం ఉంటుంది. ఊర్ధ్వరేతస్కుడనై ఈ శరీరంతోనే పరలోకాన్ని పొందుతాను.
1.46.6
न दारान्वै करिष्येऽहमिति मे भावितं मनः ।
एवं दृष्ट्वा तु भवतः शकुन्तानिव लम्बतः ॥ १.४६.६ ॥
నేను భార్యను స్వీకరించను అని నా మనస్సు నిశ్చయించుకుంది. కానీ మీరు పక్షుల్లా వేలాడుతుండటం చూసి—
1.46.7
मया निवर्तिता बुद्धिर्ब्रह्मचर्यात्पितामहाः ।
करिष्ये वः प्रियं कामं निवेक्ष्येऽहमसंशयम् ॥ १.४६.७ ॥
పితామహులారా, నేను బ్రహ్మచర్యం నుండి నా బుద్ధిని మరల్చుకున్నాను. మీకు ప్రియమైన కోరికను నెరవేరుస్తాను; సందేహం లేకుండా నేను వివాహం చేసుకుంటాను.
1.46.8
सनाम्नीं यद्यहं कन्यामुपलप्स्ये कदाचन ।
भविष्यति च या काचिद्भैक्ष्यवत्स्वयमुद्यता ॥ १.४६.८ ॥
ఒకవేళ నేను ఎప్పుడైనా సనామ్నీ (అదే పేరున్న) కన్యను పొందితే, భిక్షలాగా తనంతట తానే అర్పించుకున్న ఏ స్త్రీ అయినా ఉంటే…
1.46.9
प्रतिग्रहीता तामस्मि न भरेयं च यामहम् ।
एवंविधमहं कुर्यां निवेशं प्राप्नुयां यदि।
अन्यथा न करिष्येऽहं सत्यमेतत्पितामहाः ॥ १.४६.९ ॥
నేను ఆమెను స్వీకరిస్తాను, కానీ ఆమెను పోషించను. ఇటువంటి వివాహం నాకు లభిస్తే అలా చేస్తాను; లేకుంటే చేయను. పితామహులారా, ఇది సత్యం.
1.46.10
तत्र चोत्पत्स्यते जन्तुर्भवतां तारणाय वै ।
शाश्वताश्चाव्ययाश्चैव तिष्ठन्तु पितरो मम ॥ १.४६.१० ॥
అక్కడ మీ ఉద్ధారం కోసం నిశ్చయంగా ఒక జీవి జన్మిస్తుంది. నా పితరులు శాశ్వతులుగా, నాశనం లేనివారుగా నిలిచి ఉండుగాక.
1.46.11
एवमुक्त्वा तु स पितॄंश्चचार पृथिवी मुनिः ।
न च स्म लभते भार्यां वृद्धोऽयमिति शानक ॥ १.४६.११ ॥
ఇలా చెప్పి ఆ ముని పితరులతో భూమిపై సంచరించాడు. ఓ శానకా, 'ఇతడు ముసలివాడు' అని ఎవరూ అతనికి భార్యను ఇవ్వలేదు.
1.46.12
यदा निर्वेदमापन्नः पितृभिश्चोदिस्तथा ।
तदाऽरण्यं स गत्वोच्चैश्चुक्रोश भृशदुःखितः ॥ १.४६.१२ ॥
అతడు నిర్వేదానికి లోనైనప్పుడు, పితరులూ అలాగే ప్రేరేపించినప్పుడు, అతడు అత్యంత దుఃఖంతో అడవికి వెళ్లి బిగ్గరగా ఏడ్చాడు.
1.46.13
सत्वरण्यगतः प्राज्ञः पितॄणा हितकाम्यया ।
उवाच कन्यां याचामि तिस्रो वाचः शनैरिमाः ॥ १.४६.१३ ॥
పితృదేవతల హితాన్ని కోరి, ప్రాజ్ఞుడైన ఋషి అరణ్యానికి వెళ్లి మెల్లగా ఈ మూడు మాటలు పలికాడు — "నేను ఒక కన్యను యాచిస్తున్నాను."
1.46.14
यानि भूतानि सन्तीह स्थावराणि चराणि च ।
अन्तर्हितानि वा यानि तानि शृण्वन्तु मे वचः ॥ १.४६.१४ ॥
ఇక్కడ ఉన్న ప్రాణులు — స్థావరాలు, చరాలు, మరియు దాగి ఉన్నవి — నా మాటలు వినాలి.
1.46.15
उग्रे तपसि वर्तन्तं पितरश्चोदयन्ति माम् ।
निविशस्वेति दुःखार्ताः सन्तानस्य चिकीर्षया ॥ १.४६.१५ ॥
ఘోరమైన తపస్సులో ఉన్న నన్ను, దుఃఖార్తులైన పితరులు "గృహస్థుడవు కమ్ము" అని, సంతానం కోరికతో ప్రేరేపిస్తున్నారు.
1.46.16
निवेशायाखिलां भूमिं कन्याभैक्ष्यं चरामि भोः ।
दरिद्रो दुःखशीलश्च पितृभिः सन्नियोजितः ॥ १.४६.१६ ॥
గృహస్థుడనవ్వడానికి, సమస్త భూమిలో కన్యను భిక్షగా అడుగుతూ తిరుగుతున్నాను, ఓ శ్రోతలారా. నేను దరిద్రుడను, దుఃఖ స్వభావుడను; పితరులచే ఈ పనికి నియమించబడ్డాను.
1.46.17
यस्य कन्याऽस्ति भूतस्य ये मयेह प्रकीर्तिताः ।
ते मे कन्यां प्रयच्छन्तु चरतः सर्वतोदिशम् ॥ १.४६.१७ ॥
ఎవరికి కన్య ఉన్నదో, ఇక్కడ నేను పేర్కొన్న వారందరూ, అన్ని దిక్కులా తిరుగుతున్న నాకు కన్యను ఇవ్వనీ.
1.46.18
मम कन्या सनाम्नी या भैक्ष्यवच्चोदिता भवेत् ।
भरेयं चैव यां नाहं तां मे कन्यां प्रयच्छत ॥ १.४६.१८ ॥
నా సనామ్ని కన్య ఎవరైతే, ఆమె భిక్షలా ఇవ్వబడినదైనా, నేను పోషించలేని ఆమెను నాకు కన్యగా ఇవ్వండి.
1.46.19
ततस्ते पन्नगा ये वै जरत्कारौ समाहिताः ।
तामादाय प्रवृत्तिं ते वासुकेः प्रत्यवेदयन् ॥ १.४६.१९ ॥
అప్పుడు జరత్కారుపై మనసు నిలిపిన ఆ సర్పాలు ఆమెను తీసుకువెళ్ళి వాసుకికి ఈ వార్తను తెలియజేశాయి.
1.46.20
तेषां श्रुत्वा स नागेन्द्रस्तां कन्यां समलङ्कृताम् ।
प्रगृह्यारण्यमगमत्समीपं तस्य पन्नगः ॥ १.४६.२० ॥
వారి మాటలు విన్న ఆ నాగరాజు, అలంకరించబడిన ఆ కన్యను పట్టుకొని అతని సమీపంలోని అడవికి వెళ్ళాడు.
1.46.21
तत्र तां भैक्ष्यवत्कन्यां प्रादात्तस्मै महात्मने ।
नागेन्द्रो वासुकिर्ब्रह्मन्न स तां प्रत्यगृह्णत ॥ १.४६.२१ ॥
అక్కడ నాగేంద్రుడైన వాసుకి ఆ కన్యను భిక్షలా ఆ మహాత్ముడికి ఇచ్చాడు; ఓ బ్రాహ్మణా, అతడు ఆమెను స్వీకరించలేదు.
1.46.22
असनामेति वै मत्वा भरणे चाविचारिते ।
मोक्षभावे स्थितश्चापि मन्दीभूतः परिग्रहे ॥ १.४६.२२ ॥
'ఈమె అసనామా' అని భావించి, పోషణను ఆలోచించకుండా, ముక్తిభావంలో ఉండి, స్వీకరించడంలో మందగించాడు.
1.46.23
ततो नाम स कन्यायाः पप्रच्छ भृगुनन्दन ।
वासुकिं भरणं चास्या न कुर्यामित्युवाच ह ॥ १.४६.२३ ॥
అప్పుడు అతడు ఆ కన్య పేరు అడిగాడు, భృగుని కుమారుడా; వాసుకితో 'ఈమెను పోషించను' అని అన్నాడు.