മഹാഭാരതം · അധ്യായം 1.46
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.46.1
एतच्छ्रुत्वा जरत्कारुर्भृशं शोकपरायणः ।
उवाच तान्पितॄन्दुःखाद्बाष्पसंदिग्धया गिरा ॥ १.४६.१ ॥
ഇതു കേട്ട് അത്യന്തം ശോകത്തിൽ മുങ്ങിയ ജരത്കാരു, ദുഃഖത്താൽ കണ്ണീർ കലർന്ന സ്വരത്തിൽ ആ പിതൃക്കളോട് പറഞ്ഞു.
1.46.2
मम पूर्वे भवन्तो वै पितरः सपितामहाः ।
तद्ब्रूत यन्मया कार्यं भवतां प्रियकाम्यया ॥ १.४६.२ ॥
എന്റെ പൂർവ്വികരേ, നിങ്ങൾ തന്നെയാണ് എന്റെ പിതൃക്കളും പിതാമഹന്മാരും. അതിനാൽ നിങ്ങളുടെ പ്രീതിക്കായി ഞാൻ എന്തു ചെയ്യണമെന്ന് പറയുക.
1.46.3
अहमेव जरत्कारुः किल्बिषी भवतां सुतः ।
ते दण्डं धारयत मे दुष्कृतेरकृतात्मनः ॥ १.४६.३ ॥
ഞാൻ തന്നെയാണ് ജരത്കാരു, നിങ്ങളുടെ പാപിയായ പുത്രൻ. എന്റെ ദുഷ്കർമ്മങ്ങളാൽ അശുദ്ധാത്മാവായ എനിക്ക് നിങ്ങൾ ശിക്ഷ നൽകണം.
1.46.4
पुत्र दिष्ट्याऽसि संप्राप्त इमं देशं यदृच्छया ।
किमर्थं च त्वया ब्रह्मन्न कृतो दारसङ्ग्रहः ॥ १.४६.४ ॥
മകനേ, ഭാഗ്യവശാൽ നീ ഈ സ്ഥലത്ത് യാദൃച്ഛികമായി എത്തിയിരിക്കുന്നു. പക്ഷേ ബ്രാഹ്മണാ, നീ എന്തുകൊണ്ട് ഭാര്യയെ സ്വീകരിച്ചില്ല?
1.46.5
ममायं पितरो नित्यं हृद्यर्थः परिवर्तते ।
ऊर्ध्वरेताः शरीरं वै प्रापयेयममुत्र वै ॥ १.४६.५ ॥
പിതൃക്കളേ, എന്റെ ഹൃദയത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം എപ്പോഴും ഇതുതന്നെയാണ്. ഊർധ്വരേതസ്സായി ഞാൻ ഈ ശരീരത്താൽ പരലോകം പ്രാപിക്കും.
1.46.6
न दारान्वै करिष्येऽहमिति मे भावितं मनः ।
एवं दृष्ट्वा तु भवतः शकुन्तानिव लम्बतः ॥ १.४६.६ ॥
ഞാൻ ഭാര്യയെ സ്വീകരിക്കില്ല എന്ന് എന്റെ മനസ്സ് ഉറപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. പക്ഷേ പക്ഷികളെപ്പോലെ തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്ന നിങ്ങളെ കണ്ടപ്പോൾ—
1.46.7
मया निवर्तिता बुद्धिर्ब्रह्मचर्यात्पितामहाः ।
करिष्ये वः प्रियं कामं निवेक्ष्येऽहमसंशयम् ॥ १.४६.७ ॥
പിതാമഹന്മാരേ, ഞാൻ ബ്രഹ്മചര്യത്തിൽ നിന്ന് എന്റെ മനസ്സ് പിൻവലിച്ചിരിക്കുന്നു. നിങ്ങൾക്ക് പ്രിയമായ ആഗ്രഹം ഞാൻ നിറവേറ്റും; സംശയമില്ലാതെ ഞാൻ വിവാഹം കഴിക്കും.
1.46.8
सनाम्नीं यद्यहं कन्यामुपलप्स्ये कदाचन ।
भविष्यति च या काचिद्भैक्ष्यवत्स्वयमुद्यता ॥ १.४६.८ ॥
ഞാൻ എപ്പോഴെങ്കിലും സനാമ്നീ (ഒരേ പേരുള്ള) കന്യകയെ നേടിയാൽ, ഭിക്ഷപോലെ തന്നെത്തന്നെ അർപ്പിക്കുന്ന ഏതെങ്കിലും സ്ത്രീ ഉണ്ടായാൽ…
1.46.9
प्रतिग्रहीता तामस्मि न भरेयं च यामहम् ।
एवंविधमहं कुर्यां निवेशं प्राप्नुयां यदि।
अन्यथा न करिष्येऽहं सत्यमेतत्पितामहाः ॥ १.४६.९ ॥
ഞാൻ അവളെ സ്വീകരിക്കും, പക്ഷേ അവളെ ഞാൻ പോറ്റില്ല. ഇങ്ങനെയുള്ള വിവാഹം എനിക്ക് ലഭിച്ചാൽ ഞാൻ അങ്ങനെ ചെയ്യും; അല്ലെങ്കിൽ ചെയ്യില്ല. പിതാമഹന്മാരേ, ഇത് സത്യമാണ്.
1.46.10
तत्र चोत्पत्स्यते जन्तुर्भवतां तारणाय वै ।
शाश्वताश्चाव्ययाश्चैव तिष्ठन्तु पितरो मम ॥ १.४६.१० ॥
അവിടെ നിങ്ങളുടെ രക്ഷയ്ക്കായി ഒരു ജീവൻ തീർച്ചയായും ജനിക്കും. എന്റെ പിതൃക്കൾ ശാശ്വതരും അനശ്വരരുമായി നിലനിൽക്കട്ടെ.
1.46.11
एवमुक्त्वा तु स पितॄंश्चचार पृथिवी मुनिः ।
न च स्म लभते भार्यां वृद्धोऽयमिति शानक ॥ १.४६.११ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ആ മുനി പിതൃക്കളോടൊപ്പം ഭൂമിയിൽ അലഞ്ഞു. ഓ ശാനകാ, 'ഇവൻ വൃദ്ധനാണ്' എന്നു കരുതി അദ്ദേഹത്തിന് ഭാര്യയെ ലഭിച്ചില്ല.
1.46.12
यदा निर्वेदमापन्नः पितृभिश्चोदिस्तथा ।
तदाऽरण्यं स गत्वोच्चैश्चुक्रोश भृशदुःखितः ॥ १.४६.१२ ॥
അദ്ദേഹം നിരാശയിലായപ്പോൾ, പിതൃക്കളും അങ്ങനെ പ്രേരിപ്പിച്ചപ്പോൾ, അത്യന്തം ദുഃഖിതനായി അദ്ദേഹം കാട്ടിലേക്കു പോയി ഉച്ചത്തിൽ കരഞ്ഞു.
1.46.13
सत्वरण्यगतः प्राज्ञः पितॄणा हितकाम्यया ।
उवाच कन्यां याचामि तिस्रो वाचः शनैरिमाः ॥ १.४६.१३ ॥
പിതൃക്കളുടെ ഹിതം ആഗ്രഹിച്ച് ജ്ഞാനിയായ മുനി കാട്ടിൽ ചെന്ന് മെല്ലെ ഈ മൂന്നു വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു — "ഞാൻ ഒരു കന്യകയെ യാചിക്കുന്നു."
1.46.14
यानि भूतानि सन्तीह स्थावराणि चराणि च ।
अन्तर्हितानि वा यानि तानि शृण्वन्तु मे वचः ॥ १.४६.१४ ॥
ഇവിടെയുള്ള ജീവികൾ — സ്ഥാവരങ്ങളും ചരങ്ങളും, മറഞ്ഞിരിക്കുന്നവയും — എന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കട്ടെ.
1.46.15
उग्रे तपसि वर्तन्तं पितरश्चोदयन्ति माम् ।
निविशस्वेति दुःखार्ताः सन्तानस्य चिकीर्षया ॥ १.४६.१५ ॥
കഠിനതപസ്സിലിരിക്കുന്ന എന്നെ, ദുഃഖാർത്തരായ പിതൃക്കൾ "ഗൃഹസ്ഥനാകൂ" എന്ന് സന്താനേച്ഛയാൽ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു.
1.46.16
निवेशायाखिलां भूमिं कन्याभैक्ष्यं चरामि भोः ।
दरिद्रो दुःखशीलश्च पितृभिः सन्नियोजितः ॥ १.४६.१६ ॥
ഗൃഹസ്ഥനാകാൻ, ഭൂമി മുഴുവൻ കന്യകയെ ഭിക്ഷയായി യാചിച്ചു ഞാൻ സഞ്ചരിക്കുന്നു, ഹേ കേൾവിക്കാരേ. ഞാൻ ദരിദ്രനും ദുഃഖസ്വഭാവനുമാണ്; പിതൃക്കളാൽ ഈ കാര്യത്തിൽ നിയോഗിക്കപ്പെട്ടവനാണ്.
1.46.17
यस्य कन्याऽस्ति भूतस्य ये मयेह प्रकीर्तिताः ।
ते मे कन्यां प्रयच्छन्तु चरतः सर्वतोदिशम् ॥ १.४६.१७ ॥
ആർക്കാണോ കന്യകയുള്ളത്, ഇവിടെ ഞാൻ പേരെടുത്തു പറഞ്ഞവരെല്ലാം, എല്ലാ ദിക്കിലും സഞ്ചരിക്കുന്ന എനിക്ക് കന്യകയെ നൽകട്ടെ.
1.46.18
मम कन्या सनाम्नी या भैक्ष्यवच्चोदिता भवेत् ।
भरेयं चैव यां नाहं तां मे कन्यां प्रयच्छत ॥ १.४६.१८ ॥
എന്റെ സനാമ്നി കന്യകയായവൾ, ഭിക്ഷപോലെ നൽകപ്പെട്ടവളായിരിക്കാം, ഞാൻ പോറ്റാത്തവളായ അവളെ എനിക്ക് കന്യകയായി നൽകൂ.
1.46.19
ततस्ते पन्नगा ये वै जरत्कारौ समाहिताः ।
तामादाय प्रवृत्तिं ते वासुकेः प्रत्यवेदयन् ॥ १.४६.१९ ॥
അപ്പോൾ ജരത്കാരുവിൽ മനസ്സുറപ്പിച്ചിരുന്ന ആ സർപ്പങ്ങൾ അവളെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി വാസുകിയോട് ഈ വിവരം അറിയിച്ചു.
1.46.20
तेषां श्रुत्वा स नागेन्द्रस्तां कन्यां समलङ्कृताम् ।
प्रगृह्यारण्यमगमत्समीपं तस्य पन्नगः ॥ १.४६.२० ॥
അവരുടെ വാക്ക് കേട്ട ആ നാഗരാജാവ് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട ആ കന്യകയെ കൈക്കൊണ്ട് അവന്റെ സമീപത്തെ കാട്ടിലേക്ക് പോയി.
1.46.21
तत्र तां भैक्ष्यवत्कन्यां प्रादात्तस्मै महात्मने ।
नागेन्द्रो वासुकिर्ब्रह्मन्न स तां प्रत्यगृह्णत ॥ १.४६.२१ ॥
അവിടെ നാഗേന്ദ്രനായ വാസുകി ആ കന്യകയെ ഭിക്ഷപോലെ ആ മഹാത്മാവിന് നൽകി; ബ്രാഹ്മണാ, അവൻ അവളെ സ്വീകരിച്ചില്ല.
1.46.22
असनामेति वै मत्वा भरणे चाविचारिते ।
मोक्षभावे स्थितश्चापि मन्दीभूतः परिग्रहे ॥ १.४६.२२ ॥
'ഇവൾ അസനാമ' എന്ന് കരുതി, പോഷണം ആലോചിക്കാതെ, മോക്ഷഭാവത്തിൽ നിന്ന്, സ്വീകരിക്കുന്നതിൽ മന്ദനായി.
1.46.23
ततो नाम स कन्यायाः पप्रच्छ भृगुनन्दन ।
वासुकिं भरणं चास्या न कुर्यामित्युवाच ह ॥ १.४६.२३ ॥
അപ്പോൾ അവൻ ആ കന്യകയുടെ പേര് ചോദിച്ചു, ഭൃഗുനന്ദനാ; വാസുകിയോട് 'ഇവളെ പോഷിപ്പിക്കില്ല' എന്ന് പറഞ്ഞു.