Mahābhārata · Adhyāya 1.48
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.48.1
गतमात्रं तु भर्तारं जरत्कारुरवेदयत् ।
भ्रातुः सकाशमागत्य यथातथ्यं तपोधन ॥ १.४८.१ ॥
Jaratkāru, kaum war ihr Gatte fortgegangen, kam zu ihrem Bruder und berichtete ihm die Wahrheit, o Schatz der Askese.
1.48.2
ततः स भुजगश्रेष्ठः श्रुत्वा सुमहदप्रियम् ।
उवाच भगिनीं दीनां तदा दीनतरः स्वयम् ॥ १.४८.२ ॥
Da sprach jener Beste der Schlangen, der die sehr unerfreuliche Nachricht gehört hatte und selbst noch betrübter war, zu seiner betrübten Schwester.
1.48.3
जानासि भद्रे यत्कार्यं प्रदाने कारणं च यत् ।
पन्नगानां हितार्थाय पुत्रस्ते स्यात्ततो यदि ॥ १.४८.३ ॥
Gute Frau, du kennst den Zweck dieser Gabe und ihren Grund: Wenn dir zum Wohl der Schlangen ein Sohn geboren würde...
1.48.4
स सर्पसत्रात्किल नो मोक्षयिष्यति वीर्यवान् ।
एवं पितामहः पूर्वमुक्तवांस्तु सुरैः सह ॥ १.४८.४ ॥
Jener Mächtige wird uns gewiss aus dem Schlangenopfer befreien. Früher hatte unser Großvater dies zusammen mit den Göttern so gesagt.
1.48.5
अप्यस्ति गर्भः सुभगे तस्मात्ते मुनिसत्तमात् ।
न चेच्छाम्यफलं तस्य दारकर्म मनीषिणः ॥ १.४८.५ ॥
O Glückliche, ist vielleicht ein Kind in dir von jenem Besten der Weisen empfangen? Ich wünsche nicht, dass die Ehe jenes Weisen fruchtlos bleibt.
1.48.6
कामं च मम न न्याय्यं प्रष्टुं त्वां कार्यमीदृशम् ।
किंतु कार्यगरीयस्त्वात्ततस्त्वाऽहमचूचुदम् ॥ १.४८.६ ॥
Zwar steht es mir nicht zu, dich so zu befragen, doch wegen der Schwere der Sache habe ich dich gedrängt.
1.48.7
दुर्वार्यतां विदित्वा च भर्तुस्तेऽतितपस्विनः ।
नैनमन्वागमिष्यामि कदाचिद्धि शपेत्स माम् ॥ १.४८.७ ॥
Da ich die unbezwingbare Art deines Gatten und die jenes höchst asketischen Mannes kenne, werde ich ihm niemals folgen, denn er könnte mich verfluchen.
1.48.8
आचक्ष्व भद्रे भर्तुः स्वं सर्वमेव विचेष्टितम् ।
उद्धरस्व च शल्यं मे घोरं हृदि चिरस्थितम् ॥ १.४८.८ ॥
O edle Frau, erzähle mir das ganze Verhalten deines Gatten und zieh diesen schrecklichen Dorn heraus, der lange in meinem Herzen steckt.
1.48.9
जरत्कारुस्ततो वाक्यमित्युक्ता प्रत्यभाषत ।
आश्वासयन्ती सन्तप्तं वासुकिं पन्नगेश्वरम् ॥ १.४८.९ ॥
So angesprochen antwortete Jaratkāru und tröstete den bekümmerten Vāsuki, den Herrn der Schlangen.
1.48.10
पृष्टो मयाऽपत्यहेतोः स महात्मा महातपाः ।
अस्तीत्युत्तरमुद्दिश्य ममेदं गतवांश्च सः ॥ १.४८.१० ॥
Ich fragte ihn um der Nachkommenschaft willen; jener großherzige, überaus asketische Mann antwortete »So ist es«, verwies mich auf dies und ging davon.
1.48.11
स्वैरेष्वपि न तेनाहं स्मरामि वितथं वचः ।
उक्तपूर्वं कुतो राजन्सांपराये स वक्ष्यति ॥ १.४८.११ ॥
Selbst im Scherz erinnere ich mich nicht, dass er je ein falsches Wort gesprochen hätte. Wie, o König, sollte er im Jenseits nicht sagen, was er zuvor gesagt hat?
1.48.12
न संतापस्त्वया कार्यः कार्यं प्रति भुजंगमे ।
उत्पत्स्यति च ते पुत्रो ज्वलनार्कसमप्रभः ॥ १.४८.१२ ॥
Du sollst dich nicht grämen, o Schlange, über diese Angelegenheit; dir wird ein Sohn geboren werden, strahlend wie Feuer und Sonne.
1.48.13
इत्युक्त्वा स हि मां भ्रातर्गतो भर्ता तपोधनः ।
तस्माद्व्येतु परं दुःखं तवेदं मनसि स्थितम् ॥ १.४८.१३ ॥
So gesprochen hat mich mein Gatte, reich an Askese, verlassen. Darum, Bruder, möge dieser große Kummer, der in deinem Geist sitzt, vergehen.
1.48.14
एतच्छ्रुत्वा स नागेन्द्रो वासुकिः परया मुदा ।
एवमस्त्विति तद्वाक्यं भगिन्याः प्रत्यगृह्णत ॥ १.४८.१४ ॥
Als Vāsuki, der Herr der Schlangen, dies hörte, sprach er mit höchster Freude: »So sei es«, und nahm das Wort seiner Schwester an.
1.48.15
सान्त्वमानार्थदानैश्च पूजया चारुरूपया ।
सोदर्यां पूजयामास स्वसारं पन्नगोत्तमः ॥ १.४८.१५ ॥
Der Beste der Schlangen ehrte seine leibliche Schwester von schöner Gestalt mit Trost, Achtung, Gaben und Verehrung.
1.48.16
ततः प्रववृधे गर्भो महातेजा महाप्रभः ।
यथा मोमो द्विजश्रेष्ठ शुक्लपक्षोदितो दिवि ॥ १.४८.१६ ॥
Da wuchs, o Bester der Zweimalgeborenen, jener Embryo von großem Glanz und großer Strahlkraft, so wie der im hellen Halbmonat aufgehende Mond am Himmel wächst.
1.48.17
अथ काले तु सा ब्रह्मन्प्रजज्ञे भुजगस्वसा ।
कुमारं देवगर्भाभं पितृमातृभयापहम् ॥ १.४८.१७ ॥
Dann gebar zur rechten Zeit, o Brahmane, die Schwester der Schlange einen Knaben, gleich einem göttlichen Embryo, der die Furcht von Vater und Mutter vertreiben würde.
1.48.18
ववृधे स तु तत्रैव नागराजनिवेशने ।
वेदांश्चाधिजगे साङ्गान्भार्गवच्यवनात्मजात् ॥ १.४८.१८ ॥
Er wuchs eben dort, im Palast des Schlangenkönigs, auf und lernte die Veden samt ihren Gliedern vom Sohn des Cyavana aus dem Geschlecht der Bhṛgu.
1.48.19
चीर्णव्रतो बाल एव बुद्धिसत्त्वगुणान्वितः ।
नाम चास्याभवत्ख्यातं लोकेष्वास्तीक इत्युत ॥ १.४८.१९ ॥
Obwohl noch ein Kind, erfüllte er seine Gelübde und war mit Verstand und Güte begabt; in den Welten wurde er unter dem Namen Āstīka berühmt.
1.48.20
अस्तीत्युक्त्वा गतो यस्मात्पिता गर्भस्थमेव तम् ।
वनं तस्मादिदं तस्य नामास्तीकेति विश्रुतम् ॥ १.४८.२० ॥
Weil sein Vater, mit den Worten »Er ist«, fortging und ihn noch im Mutterleib zurückließ, wurde dieser Wald unter seinem Namen Āstīka berühmt.
1.48.21
स बाल एव तत्रस्थश्चरन्नमितबुद्धिमान् ।
गृहे पन्नगराजस्य प्रयत्नात्परिरक्षितः ॥ १.४८.२१ ॥
Als Kind dort verweilend und umhergehend, von unermesslichem Verstand, wurde er im Hause des Schlangenkönigs sorgsam beschützt.
1.48.22
भगवानिव देवेशः शूलपाणिर्हिरण्मयः ।
विवर्धमानः सर्वांस्तान्पन्नगानभ्यहर्षयत् ॥ १.४८.२२ ॥
Wie der göttliche Herr der Götter, der Dreizackträger und goldglänzend, wuchs er heran und erfreute all jene Schlangen.