Mahābhārata · Adhyāya 1.52
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.52.1
ततः कर्म प्रववृते सर्पसत्रविधानतः ।
पर्यक्रामंश्च विदिवत्स्वे स्वे कर्मणि याजकाः ॥ १.५२.१ ॥
Dann begann das Ritual nach der Vorschrift des Schlangenopfers, und die Priester, jeder mit seiner eigenen Aufgabe beschäftigt, gingen ordnungsgemäß umher.
1.52.2
प्रावृत्य कृष्णवासांसि धूम्रसंरक्तलोचनाः ।
जुहुवुर्मन्त्रवच्चैव समिद्धं जातवेदसम् ॥ १.५२.२ ॥
In dunkle Gewänder gehüllt, mit vom Rauch geröteten Augen, gossen sie mit Mantras Opfergaben in das entzündete Feuer, Jātavedas.
1.52.3
कम्पयन्तश्च सर्वेषामुरगाणां मनांसि च ।
सर्पानाजुहुवुस्तत्र सर्वानग्निमुखे तदा ॥ १.५२.३ ॥
Die Herzen aller Schlangen erzitternd lassen, riefen sie da alle Schlangen in den Feuermund zur Opferung.
1.52.4
ततः सर्पाः समापेतुः प्रदीप्ते हव्यवाहने ।
विचेष्टमानाः कृपणमाह्वयन्तः परस्परम् ॥ १.५२.४ ॥
Da sammelten sich die Schlangen beim lodernden Feuer, das die Opfergaben trägt, wanden sich kläglich und riefen einander zu.
1.52.5
विस्फुरन्तः श्वसन्तश्च वेष्टयन्तः परस्परम् ।
पुच्छैः शिरोभिश्च भृशं चित्रभानुं प्रपेदिरे ॥ १.५२.५ ॥
Zitternd und zischend, einander umschlingend, stürzten sie sich mit Schwänzen und Köpfen mit großer Wucht auf das hellflammende Feuer, Citrabhānu.
1.52.6
श्वेताः कृष्णाश्च नीलाश्च स्थविराः शिशवस्तथा ।
नदन्तो विविधान्नादान्पेतुर्दीप्ते विभावसौ ॥ १.५२.६ ॥
Weiße, schwarze und blaue Schlangen, alte und junge, stießen mannigfaltige Schreie aus und fielen ins lodernde Feuer.
1.52.7
क्रोशयोजनमात्रा हि गोकर्णस्य प्रमाणतः ।
पतन्त्यजस्रं वेगेन वह्नावग्निमतां वर ॥ १.५२.७ ॥
Über die Ausdehnung Gokarṇas, ein krośa und ein yojana groß, fielen sie unaufhörlich und mit Schwung ins Feuer, den besten unter den Feuerträgern.
1.52.8
एवं शतसहस्राणि प्रयुतान्यर्बुदानि च ।
अवशानि विनष्टानि पन्नगानां तु तत्र वै ॥ १.५२.८ ॥
So wurden dort Hunderttausende, Prayutas und Arbudas der übrigen Schlangen vernichtet.
1.52.9
तुरगा इव तत्रान्ये हस्तिहस्ता इवापरे ।
मत्ता इव च मातङ्गा महाकाया महाबलाः ॥ १.५२.९ ॥
Dort waren einige wie Pferde, andere wie Elefantenrüssel und wieder andere wie tolle Elefanten, großkörperig und sehr stark.
1.52.10
उच्चावचाश्च बहवो नानावर्णा विषोल्बणाः ।
घोराश्च परिघप्रख्या दन्दशूका महाबलाः।
प्रपेतुरग्नावुरगा मातृवाग्दण्डपीडिताः ॥ १.५२.१० ॥
Viele Schlangen von hoher und niedriger Art, von verschiedenen Farben, grimmig vor Gift, schrecklich, eisenstangengleich, die mächtigen beißenden Schlangen fielen ins Feuer, gequält vom Stab des Wortes ihrer Mutter.