مهابهاراتا · أدهيايا 1.56
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.56.1
बालोऽप्ययं स्थविर इवावभाषते ।
नायं बालः स्थविरोऽयं मतो मे।
इच्छाम्यहं वरमस्मै प्रदातुं ।
तन्मे विप्राः संविदध्वं यथावत् ॥ १.५६.१ ॥
مع أنه طفل فإنه يتكلم كالشيخ؛ وفي رأيي ليس طفلاً بل شيخ. أريد أن أمنحه منحة؛ أيها البراهمة، رتِّبوا ذلك على الوجه الصحيح.
1.56.2
यथा च नस्तक्षक एति शीघ्रम् ॥ १.५६.२ ॥
ولكي يأتي تakshaka إلينا سريعاً.
1.56.3
व्याहर्तुकामे वरदे नृपे द्विजं ।
वरं वृणीष्वेति ततोऽब्युवाच।
होता वाक्यं नातिहृष्टान्तरात्मा ।
कर्मण्यस्मिंस्तक्षको नैति तावत् ॥ १.५६.३ ॥
لما أراد الملك، واهب العطايا، أن يتكلم قال للبراهمي: «اختر منحة». فقال الهوتري، وقلبه غير مسرور تماماً: «لم يأتِ تَكشَكا بعدُ في هذا الطقس».
1.56.4
यथा चेदं कर्म समाप्यते मे ।
यथा च वै तक्षक एति शीघ्रम्।
तथा भवन्तः प्रयतन्तु सर्वे ।
परं शक्त्या स हि मे विद्विषाणः ॥ १.५६.४ ॥
لكي يُتمَّ هذا الطقس الذي لي ويأتي تَكشَكا سريعاً، فليجتهد جميعكم بكل قوتكم؛ فإنه عدوّي.
1.56.5
यथा शस्त्राणि नः प्राहुर्यथा शंसति पावकः ।
इन्द्रस्य भवने राजंस्तक्षको भयपीडितः ॥ १.५६.५ ॥
كما تخبرنا الأسلحة، وكما يعلن النار، أيها الملك، إن تَكشَكا مُعذَّب بالخوف في مسكن إندرا.
1.56.6
यथा सूतो लोहिताक्षो महात्मा ।
पौराणिको वेदितवान्पुरस्तात्।
स राजानं प्राह पृष्टस्तदानीं ।
यथाहुर्विप्रास्तद्वदेतन्नृदेव ॥ १.५६.६ ॥
كما عرفه السوتا العظيم ذو العينين الحمراوين، العالم بالبورانا، فيما مضى، وكما أعلنه حين سأله الملك، كما يقول البراهمة، فقل ذلك، أيها سيد البشر.
1.56.7
पुराणमागम्य ततो ब्रवीम्यहं ।
दत्तं तस्मै वरमिन्द्रेण राजन्।
वसेह त्वं मत्सकाशे सुगुप्तो ।
न पावकस्त्वां प्रदहिष्यतीति ॥ १.५६.७ ॥
وفقًا للبورانا أقصّ الآن. أيها الملك، منح إندرا له نعمة: «أقم هنا في حضوري محميًا جيدًا؛ لن تحرقك النار».
1.56.9
तदा जगामाहिदत्ताभयः प्रभुः ॥ १.५६.९ ॥
فمضى ذلك القدير الذي مُنح الأمان بين الثعابين.
1.56.10
भविष्यतीत्येव विचिन्तयानः ॥ १.५६.१० ॥
وهو يفكر: «سيكون الأمر كذلك»، مضى.
1.56.11
तस्योत्तरीये निहितः स नागो ।
भयोद्विग्नः शर्म नैवाभ्यगच्छत्।
ततो राजा मन्त्रविदोऽब्रवीत्पुनः ।
क्रुद्धो वाक्यं तक्षकस्यान्तमिच्छन् ॥ १.५६.११ ॥
ذلك الثعبان المختبئ في ردائه، المضطرب من الخوف، لم يجد مأوى. فقال الملك الغاضب، راغبًا في هلاك تاكشاكا، مرة أخرى لعارفي المانترا.
1.56.12
इन्द्रस्य भवने विप्रा यदि नागः स तक्षकः ।
तमिन्द्रेणैव सहितं पातयध्यं विभावसौ ॥ १.५६.१२ ॥
أيها البراهمة، إن كان ذلك الثعبان تاكشاكا في دار إندرا، فأسقطوه في النار مع إندرا نفسه.
1.56.13
जनमेजयेन राज्ञा तु नोदितस्तक्षकं प्रति ।
होता जुहाव तत्रस्थं तक्षकं पन्नगं तथा ॥ १.५६.१३ ॥
وبإلحاح من الملك جانامِيجايا، قدّم الكاهن قرابين ضد تاكشاكا، وقدّم كذلك للنار الثعبان تاكشاكا الحاضر هناك.
1.56.14
हूयमाने तथा चैव तक्षकः सपुरन्दरः ।
आकाशे ददृशे तत्र क्षणेन व्यथितस्तदा ॥ १.५६.१४ ॥
وبينما كانت الآهوتي تُسكب، ظهر تاكشاكا في السماء مع بورندارا (إندرا)، وفي لحظة أصابه الاضطراب.
1.56.15
पुरन्दरस्तु तं यज्ञं दृष्ट्वोरुभयमाविशत् ।
हित्वा तु तक्षकं त्रस्तः स्वमेव भवनं ययौ ॥ १.५६.१५ ॥
أما إندرا فلما رأى تلك القربان استولى عليه خوف عظيم؛ فارتعب، فترك تاكشاكا وعاد إلى مسكنه.
1.56.16
इन्द्रे गते तु राजेन्द्र तक्षको भयमोहितः ।
मन्त्रशक्त्या पावकार्चिस्समीपमवशो गतः।
तं दृष्ट्वा ऋत्विजस्तत्र वचनं चेदमब्रुवन् ॥ १.५६.१६ ॥
يا خير الملوك، لما انصرف إندرا، أُعمي تاكشاكا الخوف، فاضطر بقوة التعاويذ إلى الاقتراب من لهيب النار. ولما رأوه، قال الكهنة هناك هذه الكلمات.
1.56.17
अयमायाति तूर्णं स तक्षकस्ते वशं नृप ।
श्रूयतेऽस्य महान्नादो नदतो भैरवं रवम् ॥ १.५६.१७ ॥
ها هو ذا تاكشاكا يأتي مسرعًا؛ أيها الملك، إنه الآن في قبضتك. يُسمع الصوت العظيم لزئيره المرعب.
1.56.18
नूनं मुक्तो वज्रभृता स नागो ।
भ्रष्टो नाकान्मन्त्रवित्रस्तकायः।
घूर्णन्नाकाशे नष्टसंज्ञोऽभ्युपैति ।
तीव्रान्निश्वासान्निश्वसन्पन्नगेन्द्रः ॥ १.५६.१८ ॥
لا شك أن حامل الصاعقة قد أطلق ذلك الثعبان. جسده يرتجف من التعاويذ، سقط من السماء، يدور في الفضاء وقد فقد وعيه، ويقترب سيد الثعابين وهو يزفر أنفاسًا حارقة.
1.56.19
वर्तते तव राजेन्द्र कर्मैतद्विधिवत्प्रभो ।
अस्मै तु द्विजमुख्याय वरं त्वं दातुमर्हसि ॥ १.५६.१९ ॥
أيها سيد الملوك، أيها السيد، إن شعيرتك هذه تجري وفق الأصول؛ فينبغي لك أن تمنح هذا الأول بين المولودين مرتين منحة.
1.56.20
बालाभिरूपस्य तवाप्रमेय ।
वरं प्रयच्छामि यथानुरूपम्।
वृणीष्व यत्तेऽभिमतं हृदि स्थितं ।
तत्ते प्रदास्याम्यपि चेददेयम् ॥ १.५६.२० ॥
أيها الذي لا يُقاس، أمنحك منحةً تليق بشبابك وجمالك. اختر ما تشتهيه في قلبك، وإن كان مما لا يُعطى فسأعطيك إياه.
1.56.21
पतिष्यमाणे नागेन्द्रे तक्षके जातवेदसि ।
इदमन्तरमित्येवं तदास्तीकोऽभ्यचोदयत् ॥ १.५६.२१ ॥
وبينما كان ملك الثعابين تاكشاكا على وشك السقوط في نار القربان، فكّر آستيكا: «هذه هي الفرصة»، فحثّه.
1.56.22
वरं ददासि चेन्मह्यं वृणोमि जनमेजय ।
सत्रं ते विरमत्वेतन्न पतेयुरिहोरगाः ॥ १.५६.२२ ॥
يا جانامجايا، إن منحتني منحةً، فإني أختار هذا: ليتوقف قربانك هذا، ولا تسقط الأفاعي هنا.
1.56.23
एवमुक्तस्तदा तेन ब्रह्मन्पारिक्षितस्तु सः ।
नातिहृष्टमनाश्चेदमास्तीकं वाक्यमब्रवीत् ॥ १.५६.२३ ॥
فلما خاطبه بذلك، أيها البراهمي، قال جانامجايا ابن باريكشيت، غير مبتهج القلب كثيرًا، لآستيكا هذه الكلمات.
1.56.24
सुवर्णं रजतं गाश्च यच्चान्यन्मन्यसे विभो ।
तत्ते दद्यां वरं विप्र न निवर्तेत्क्रतुर्मम ॥ १.५६.२४ ॥
أيها القدير، الذهب والفضة والأبقار وكل ما تفكر فيه، سأعطيه لك منحةً أيها البراهمي؛ فقط لا يُرَدَّ قربانِي.
1.56.25
सुवर्णं रजतं गाश्च न त्वां राजन्वृणोम्यहम् ।
सत्रं ते विरमत्वेतत्स्वस्ति मातृकुलस्य नः ॥ १.५६.२५ ॥
أيها الملك، لا أختار منك ذهبًا ولا فضةً ولا أبقارًا. ليتوقف قربانك هذا؛ وليكن الخير لأسرة أمنا.
1.56.26
आस्तीकेनैवमुक्तस्तु राजा पारिक्षितस्तदा ।
पुनःपुनरुवाचेदमास्तीकं वदतां वरः ॥ १.५६.२६ ॥
ولما قال له آستيكا ذلك، كان الملك ابن باريكشيت يكرر على آستيكا، أفضل المتكلمين، هذا القول مرارًا:
1.56.27
अन्यं वरय भद्रं ते वरं द्विज्वरोत्तम ।
अयाचत न चाप्यन्यं वरं स भृगुनन्दन ॥ १.५६.२७ ॥
اختر منحة أخرى، فليكن لك الخير، يا أفضل المولودين مرتين. لكنه، سليل بهرغو، لم يطلب منحة أخرى.
1.56.28
ततो वेदविदस्तात सदस्याः सर्व एव तम् ।
राजानमूचुः सहिता लभतां ब्राह्मणो वरम् ॥ १.५६.२८ ॥
عندئذ، يا عزيزي، قال له جميع أعضاء المجلس العارفين بالفيدا معًا: "ليحصل البراهمي على منحته."