Mahābhārata · Adhyāya 1.56
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.56.1
बालोऽप्ययं स्थविर इवावभाषते ।
नायं बालः स्थविरोऽयं मतो मे।
इच्छाम्यहं वरमस्मै प्रदातुं ।
तन्मे विप्राः संविदध्वं यथावत् ॥ १.५६.१ ॥
Aunque es un niño, habla como un anciano; a mi juicio no es un niño sino un anciano. Deseo concederle un don; oh brahmanes, disponedlo para mí como corresponde.
1.56.2
यथा च नस्तक्षक एति शीघ्रम् ॥ १.५६.२ ॥
Y de modo que Takṣaka venga pronto hacia nosotros.
1.56.3
व्याहर्तुकामे वरदे नृपे द्विजं ।
वरं वृणीष्वेति ततोऽब्युवाच।
होता वाक्यं नातिहृष्टान्तरात्मा ।
कर्मण्यस्मिंस्तक्षको नैति तावत् ॥ १.५६.३ ॥
Cuando el rey, dador de dones, quiso hablar, dijo al brahmán: "Elige un don." Entonces el sacerdote hotṛ, con el ánimo no muy alegre, respondió: "En este rito Takṣaka aún no ha venido."
1.56.4
यथा चेदं कर्म समाप्यते मे ।
यथा च वै तक्षक एति शीघ्रम्।
तथा भवन्तः प्रयतन्तु सर्वे ।
परं शक्त्या स हि मे विद्विषाणः ॥ १.५६.४ ॥
Para que este rito mío se complete y para que Takṣaka venga pronto, que todos os esforcéis con toda vuestra fuerza, pues él es mi enemigo.
1.56.5
यथा शस्त्राणि नः प्राहुर्यथा शंसति पावकः ।
इन्द्रस्य भवने राजंस्तक्षको भयपीडितः ॥ १.५६.५ ॥
Como nos dicen las armas y como declara el fuego, oh rey, Takṣaka está atormentado por el miedo en la morada de Indra.
1.56.6
यथा सूतो लोहिताक्षो महात्मा ।
पौराणिको वेदितवान्पुरस्तात्।
स राजानं प्राह पृष्टस्तदानीं ।
यथाहुर्विप्रास्तद्वदेतन्नृदेव ॥ १.५६.६ ॥
Tal como el gran Sūta de ojos rojos, versado en los Purāṇas, lo supo antes y lo declaró cuando el rey le preguntó, tal como dicen los brahmanes, así decidlo, oh señor de los hombres.
1.56.7
पुराणमागम्य ततो ब्रवीम्यहं ।
दत्तं तस्मै वरमिन्द्रेण राजन्।
वसेह त्वं मत्सकाशे सुगुप्तो ।
न पावकस्त्वां प्रदहिष्यतीति ॥ १.५६.७ ॥
Siguiendo el Purāṇa, ahora lo relato. Oh rey, Indra le concedió un don: "Mora aquí en mi presencia, bien protegido; el fuego no te quemará."
1.56.9
तदा जगामाहिदत्ताभयः प्रभुः ॥ १.५६.९ ॥
Entonces aquel poderoso, a quien se había concedido la protección de los nagas, se marchó.
1.56.10
भविष्यतीत्येव विचिन्तयानः ॥ १.५६.१० ॥
Pensando: "Así será", se fue.
1.56.11
तस्योत्तरीये निहितः स नागो ।
भयोद्विग्नः शर्म नैवाभ्यगच्छत्।
ततो राजा मन्त्रविदोऽब्रवीत्पुनः ।
क्रुद्धो वाक्यं तक्षकस्यान्तमिच्छन् ॥ १.५६.११ ॥
Aquella serpiente, oculta en su manto y agitada por el miedo, no halló refugio. Entonces el rey, airado y deseando el fin de Takṣaka, volvió a hablar a los conocedores de los mantras.
1.56.12
इन्द्रस्य भवने विप्रा यदि नागः स तक्षकः ।
तमिन्द्रेणैव सहितं पातयध्यं विभावसौ ॥ १.५६.१२ ॥
Oh brahmanes, si aquella serpiente Takṣaka está en la morada de Indra, haced que caiga al fuego junto con el propio Indra.
1.56.13
जनमेजयेन राज्ञा तु नोदितस्तक्षकं प्रति ।
होता जुहाव तत्रस्थं तक्षकं पन्नगं तथा ॥ १.५६.१३ ॥
Instigado por el rey Janamejaya, el sacerdote hizo ofrendas contra Takṣaka, y de igual modo ofreció al fuego a la serpiente Takṣaka que estaba allí presente.
1.56.14
हूयमाने तथा चैव तक्षकः सपुरन्दरः ।
आकाशे ददृशे तत्र क्षणेन व्यथितस्तदा ॥ १.५६.१४ ॥
Mientras se realizaba la ofrenda, Takṣaka apareció en el cielo junto con Purandara (Indra), y en un instante quedó angustiado.
1.56.15
पुरन्दरस्तु तं यज्ञं दृष्ट्वोरुभयमाविशत् ।
हित्वा तु तक्षकं त्रस्तः स्वमेव भवनं ययौ ॥ १.५६.१५ ॥
Pero Indra, al ver aquel sacrificio, se llenó de gran temor; aterrado, abandonó a Takṣaka y regresó a su propia morada.
1.56.16
इन्द्रे गते तु राजेन्द्र तक्षको भयमोहितः ।
मन्त्रशक्त्या पावकार्चिस्समीपमवशो गतः।
तं दृष्ट्वा ऋत्विजस्तत्र वचनं चेदमब्रुवन् ॥ १.५६.१६ ॥
Oh mejor de los reyes, cuando Indra se hubo marchado, Takṣaka, confundido por el miedo, fue obligado por el poder de los mantras y se acercó a la llama del fuego. Al verlo, los sacerdotes allí dijeron estas palabras.
1.56.17
अयमायाति तूर्णं स तक्षकस्ते वशं नृप ।
श्रूयतेऽस्य महान्नादो नदतो भैरवं रवम् ॥ १.५६.१७ ॥
Aquí viene rápidamente este Takṣaka; oh rey, ahora está en tu poder. Se oye el gran sonido de su terrible rugido.
1.56.18
नूनं मुक्तो वज्रभृता स नागो ।
भ्रष्टो नाकान्मन्त्रवित्रस्तकायः।
घूर्णन्नाकाशे नष्टसंज्ञोऽभ्युपैति ।
तीव्रान्निश्वासान्निश्वसन्पन्नगेन्द्रः ॥ १.५६.१८ ॥
Sin duda el portador del rayo ha liberado a esa serpiente. Con el cuerpo temblando por los mantras, caído del cielo, girando en el aire y sin conocimiento, el señor de las serpientes se acerca exhalando feroces suspiros.
1.56.19
वर्तते तव राजेन्द्र कर्मैतद्विधिवत्प्रभो ।
अस्मै तु द्विजमुख्याय वरं त्वं दातुमर्हसि ॥ १.५६.१९ ॥
Oh señor de reyes, oh señor, este rito tuyo procede según la norma. Por tanto, deberías conceder un don a este principal de los dos veces nacidos.
1.56.20
बालाभिरूपस्य तवाप्रमेय ।
वरं प्रयच्छामि यथानुरूपम्।
वृणीष्व यत्तेऽभिमतं हृदि स्थितं ।
तत्ते प्रदास्याम्यपि चेददेयम् ॥ १.५६.२० ॥
¡Oh inconmensurable!, te concedo un don acorde a tu juventud. Elige lo que deseas y está en tu corazón; aunque no debiera darse, te lo daré.
1.56.21
पतिष्यमाणे नागेन्द्रे तक्षके जातवेदसि ।
इदमन्तरमित्येवं तदास्तीकोऽभ्यचोदयत् ॥ १.५६.२१ ॥
Cuando el señor de las serpientes Takṣaka estaba a punto de caer en el fuego sacrificial, Āstīka pensó: «Esta es la oportunidad», y lo instó.
1.56.22
वरं ददासि चेन्मह्यं वृणोमि जनमेजय ।
सत्रं ते विरमत्वेतन्न पतेयुरिहोरगाः ॥ १.५६.२२ ॥
Oh Janamejaya, si me concedes un don, elijo esto: que cese este sacrificio tuyo, y que aquí no caigan serpientes.
1.56.23
एवमुक्तस्तदा तेन ब्रह्मन्पारिक्षितस्तु सः ।
नातिहृष्टमनाश्चेदमास्तीकं वाक्यमब्रवीत् ॥ १.५६.२३ ॥
Así interpelado por él, oh brahmín, Janamejaya, hijo de Parīkṣit, no muy complacido en su corazón, dirigió estas palabras a Āstīka.
1.56.24
सुवर्णं रजतं गाश्च यच्चान्यन्मन्यसे विभो ।
तत्ते दद्यां वरं विप्र न निवर्तेत्क्रतुर्मम ॥ १.५६.२४ ॥
Oh poderoso, oro, plata, vacas y cualquier otra cosa que pienses, te lo daré como don, oh brahmín; solo que mi sacrificio no se detenga.
1.56.25
सुवर्णं रजतं गाश्च न त्वां राजन्वृणोम्यहम् ।
सत्रं ते विरमत्वेतत्स्वस्ति मातृकुलस्य नः ॥ १.५६.२५ ॥
Oh rey, no te pido oro, plata ni vacas. Que cese este sacrificio tuyo; que haya bienestar para la familia de nuestra madre.
1.56.26
आस्तीकेनैवमुक्तस्तु राजा पारिक्षितस्तदा ।
पुनःपुनरुवाचेदमास्तीकं वदतां वरः ॥ १.५६.२६ ॥
Aunque Āstīka le había hablado así, el rey, hijo de Parīkṣit, entonces repitió a Āstīka, el mejor de los oradores, estas palabras una y otra vez:
1.56.27
अन्यं वरय भद्रं ते वरं द्विज्वरोत्तम ।
अयाचत न चाप्यन्यं वरं स भृगुनन्दन ॥ १.५६.२७ ॥
Escoge otro don, que la fortuna te acompañe, el mejor de los dvija. Pero él, descendiente de Bhṛgu, no pidió otro don.
1.56.28
ततो वेदविदस्तात सदस्याः सर्व एव तम् ।
राजानमूचुः सहिता लभतां ब्राह्मणो वरम् ॥ १.५६.२८ ॥
Entonces, querido, todos los miembros de la asamblea, conocedores de los Vedas, dijeron juntos al rey: "Que el brahmán reciba su don."