Mahābhārata · Adhyāya 1.56
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.56.1
बालोऽप्ययं स्थविर इवावभाषते ।
नायं बालः स्थविरोऽयं मतो मे।
इच्छाम्यहं वरमस्मै प्रदातुं ।
तन्मे विप्राः संविदध्वं यथावत् ॥ १.५६.१ ॥
Embora seja uma criança, fala como um ancião; a meu ver não é uma criança, mas um idoso. Desejo conceder-lhe uma dádiva; ó brâmanes, disponham isso como deve ser.
1.56.2
यथा च नस्तक्षक एति शीघ्रम् ॥ १.५६.२ ॥
E de modo que Takṣaka venha a nós rapidamente.
1.56.3
व्याहर्तुकामे वरदे नृपे द्विजं ।
वरं वृणीष्वेति ततोऽब्युवाच।
होता वाक्यं नातिहृष्टान्तरात्मा ।
कर्मण्यस्मिंस्तक्षको नैति तावत् ॥ १.५६.३ ॥
Quando o rei, doador de dádivas, quis falar, disse ao brâmane: "Escolhe um dom." Então o sacerdote hotṛ, de ânimo não muito alegre, respondeu: "Neste rito, Takṣaka ainda não chegou."
1.56.4
यथा चेदं कर्म समाप्यते मे ।
यथा च वै तक्षक एति शीघ्रम्।
तथा भवन्तः प्रयतन्तु सर्वे ।
परं शक्त्या स हि मे विद्विषाणः ॥ १.५६.४ ॥
Para que este meu rito seja concluído e Takṣaka venha depressa, que todos vós vos empenheis com toda a vossa força, pois ele é o meu inimigo.
1.56.5
यथा शस्त्राणि नः प्राहुर्यथा शंसति पावकः ।
इन्द्रस्य भवने राजंस्तक्षको भयपीडितः ॥ १.५६.५ ॥
Como nos dizem as armas e como declara o fogo, ó rei, Takṣaka está atormentado pelo medo na morada de Indra.
1.56.6
यथा सूतो लोहिताक्षो महात्मा ।
पौराणिको वेदितवान्पुरस्तात्।
स राजानं प्राह पृष्टस्तदानीं ।
यथाहुर्विप्रास्तद्वदेतन्नृदेव ॥ १.५६.६ ॥
Assim como o grande Sūta de olhos vermelhos, versado nos Purāṇas, outrora soube e declarou quando o rei o interrogou, como dizem os brâmanes, assim o digam, ó senhor dos homens.
1.56.7
पुराणमागम्य ततो ब्रवीम्यहं ।
दत्तं तस्मै वरमिन्द्रेण राजन्।
वसेह त्वं मत्सकाशे सुगुप्तो ।
न पावकस्त्वां प्रदहिष्यतीति ॥ १.५६.७ ॥
Seguindo o Purāṇa, agora o relato. Ó rei, Indra concedeu-lhe uma dádiva: "Habita aqui na minha presença, bem protegido; o fogo não te queimará."
1.56.9
तदा जगामाहिदत्ताभयः प्रभुः ॥ १.५६.९ ॥
Então aquele poderoso, a quem fora concedida a intrepidez entre as serpentes, partiu.
1.56.10
भविष्यतीत्येव विचिन्तयानः ॥ १.५६.१० ॥
Pensando: "Assim será", ele partiu.
1.56.11
तस्योत्तरीये निहितः स नागो ।
भयोद्विग्नः शर्म नैवाभ्यगच्छत्।
ततो राजा मन्त्रविदोऽब्रवीत्पुनः ।
क्रुद्धो वाक्यं तक्षकस्यान्तमिच्छन् ॥ १.५६.११ ॥
Aquela serpente, escondida em seu manto e agitada pelo medo, não encontrou abrigo. Então o rei, irado e desejando o fim de Takṣaka, falou de novo aos conhecedores dos mantras.
1.56.12
इन्द्रस्य भवने विप्रा यदि नागः स तक्षकः ।
तमिन्द्रेणैव सहितं पातयध्यं विभावसौ ॥ १.५६.१२ ॥
Ó brâmanes, se aquela serpente Takṣaka estiver na morada de Indra, fazei-o cair no fogo junto com o próprio Indra.
1.56.13
जनमेजयेन राज्ञा तु नोदितस्तक्षकं प्रति ।
होता जुहाव तत्रस्थं तक्षकं पन्नगं तथा ॥ १.५६.१३ ॥
Impelido pelo rei Janamejaya, o sacerdote fez oblações contra Takṣaka, e da mesma forma ofereceu ao fogo a serpente Takṣaka que ali estava.
1.56.14
हूयमाने तथा चैव तक्षकः सपुरन्दरः ।
आकाशे ददृशे तत्र क्षणेन व्यथितस्तदा ॥ १.५६.१४ ॥
Enquanto a oferenda era feita, Takṣaka apareceu no céu junto com Purandara (Indra), e num instante ficou aflito.
1.56.15
पुरन्दरस्तु तं यज्ञं दृष्ट्वोरुभयमाविशत् ।
हित्वा तु तक्षकं त्रस्तः स्वमेव भवनं ययौ ॥ १.५६.१५ ॥
Mas Indra, ao ver aquele sacrifício, foi tomado de grande medo; aterrorizado, abandonou Takṣaka e voltou à sua própria morada.
1.56.16
इन्द्रे गते तु राजेन्द्र तक्षको भयमोहितः ।
मन्त्रशक्त्या पावकार्चिस्समीपमवशो गतः।
तं दृष्ट्वा ऋत्विजस्तत्र वचनं चेदमब्रुवन् ॥ १.५६.१६ ॥
Ó melhor dos reis, tendo Indra partido, Takṣaka, desnorteado pelo medo, foi compelido pelo poder dos mantras e aproximou-se da chama do fogo. Vendo-o, os sacerdotes ali disseram estas palavras.
1.56.17
अयमायाति तूर्णं स तक्षकस्ते वशं नृप ।
श्रूयतेऽस्य महान्नादो नदतो भैरवं रवम् ॥ १.५६.१७ ॥
Eis que este Takṣaka vem depressa; ó rei, ele está agora em teu poder. Ouve-se o grande som do seu terrível rugido.
1.56.18
नूनं मुक्तो वज्रभृता स नागो ।
भ्रष्टो नाकान्मन्त्रवित्रस्तकायः।
घूर्णन्नाकाशे नष्टसंज्ञोऽभ्युपैति ।
तीव्रान्निश्वासान्निश्वसन्पन्नगेन्द्रः ॥ १.५६.१८ ॥
Sem dúvida o portador do raio libertou aquela serpente. Com o corpo tremendo pelos mantras, caído do céu, girando no ar e sem consciência, o senhor das serpentes se aproxima, exalando suspiros intensos.
1.56.19
वर्तते तव राजेन्द्र कर्मैतद्विधिवत्प्रभो ।
अस्मै तु द्विजमुख्याय वरं त्वं दातुमर्हसि ॥ १.५६.१९ ॥
Ó senhor dos reis, ó senhor, este teu rito decorre segundo a norma. Portanto, deves conceder uma dádiva a este chefe dos duas vezes nascidos.
1.56.20
बालाभिरूपस्य तवाप्रमेय ।
वरं प्रयच्छामि यथानुरूपम्।
वृणीष्व यत्तेऽभिमतं हृदि स्थितं ।
तत्ते प्रदास्याम्यपि चेददेयम् ॥ १.५६.२० ॥
Ó imensurável, concedo-te uma dádiva conforme a tua juventude. Escolhe o que desejas no teu coração; mesmo que não devesse ser dado, to darei.
1.56.21
पतिष्यमाणे नागेन्द्रे तक्षके जातवेदसि ।
इदमन्तरमित्येवं तदास्तीकोऽभ्यचोदयत् ॥ १.५६.२१ ॥
Quando o senhor das serpentes Takṣaka estava prestes a cair no fogo sacrificial, Āstīka pensou: «Esta é a oportunidade», e o instigou.
1.56.22
वरं ददासि चेन्मह्यं वृणोमि जनमेजय ।
सत्रं ते विरमत्वेतन्न पतेयुरिहोरगाः ॥ १.५६.२२ ॥
Ó Janamejaya, se me concederes uma dádiva, escolho isto: que cesse este teu sacrifício, e que aqui não caiam serpentes.
1.56.23
एवमुक्तस्तदा तेन ब्रह्मन्पारिक्षितस्तु सः ।
नातिहृष्टमनाश्चेदमास्तीकं वाक्यमब्रवीत् ॥ १.५६.२३ ॥
Assim interpelado por ele, ó brâmane, Janamejaya, filho de Parīkṣit, de coração não muito alegre, dirigiu estas palavras a Āstīka.
1.56.24
सुवर्णं रजतं गाश्च यच्चान्यन्मन्यसे विभो ।
तत्ते दद्यां वरं विप्र न निवर्तेत्क्रतुर्मम ॥ १.५६.२४ ॥
Ó poderoso, ouro, prata, vacas e tudo o mais que pensares, to darei como dádiva, ó brâmane; apenas que o meu sacrifício não seja revertido.
1.56.25
सुवर्णं रजतं गाश्च न त्वां राजन्वृणोम्यहम् ।
सत्रं ते विरमत्वेतत्स्वस्ति मातृकुलस्य नः ॥ १.५६.२५ ॥
Ó rei, não escolho de ti ouro, prata nem vacas. Que cesse este teu sacrifício; que haja bem-estar para a família de nossa mãe.
1.56.26
आस्तीकेनैवमुक्तस्तु राजा पारिक्षितस्तदा ।
पुनःपुनरुवाचेदमास्तीकं वदतां वरः ॥ १.५६.२६ ॥
Quando Āstīka assim falou, o rei, filho de Parīkṣit, disse repetidamente a Āstīka, o melhor dos oradores, isto:
1.56.27
अन्यं वरय भद्रं ते वरं द्विज्वरोत्तम ।
अयाचत न चाप्यन्यं वरं स भृगुनन्दन ॥ १.५६.२७ ॥
Escolhe outra dádiva, que a boa fortuna esteja contigo, o melhor dos duas vezes nascidos. Mas ele, descendente de Bhṛgu, não pediu outra dádiva.
1.56.28
ततो वेदविदस्तात सदस्याः सर्व एव तम् ।
राजानमूचुः सहिता लभतां ब्राह्मणो वरम् ॥ १.५६.२८ ॥
Então, caro, todos os membros da assembleia, conhecedores dos Vedas, disseram juntos ao rei: "Que o brâmane receba o seu dom."