Mahābhārata · Adhyāya 1.58
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.58.1
इदमत्यद्भुतं चान्यदास्तीकस्यानुशुश्रुम ।
तथा वरैश्छन्द्यमाने राज्ञा पारिक्षितेन हि ॥ १.५८.१ ॥
También hemos escuchado este otro relato, el más maravilloso, sobre Āstīka, cuando el rey, hijo de Parīkṣit, le concedió los dones que deseaba.
1.58.2
इन्द्रहस्ताच्च्युतो नागः ख एव यदतिष्ठत ।
ततश्चिन्तापरो राजा बभूव जनमेजयः ॥ १.५८.२ ॥
La serpiente, caída de la mano de Indra, quedó suspendida en el cielo; entonces el rey Janamejaya se sumió en la angustia.
1.58.3
हूयमाने भृशं दीप्ते विधिवद्वसुरेतसि ।
न स्म स प्रापतद्वह्नौ तक्षको भयपीडितः ॥ १.५८.३ ॥
Aunque se ofrecían oblaciones conforme al rito en el fuego que ardía intensamente, Takṣaka, atormentado por el miedo, no cayó en las llamas.
1.58.4
किं सूत तेषां विप्राणां मन्त्रग्रामो मनीषिणाम् ।
न प्रत्यभात्तदाऽग्नौ यत्स पपात न तक्षकः ॥ १.५८.४ ॥
¡Oh Sūta! ¿Qué sucedió con aquel conjunto de mantras de aquellos sabios brahmanes, que en aquel momento no pareció surtir efecto, pues Takṣaka no cayó en el fuego?
1.58.5
तमिन्द्रहस्ताद्वित्रस्तं विसंज्ञं पन्नगोत्तमम् ।
आस्तीकस्तिष्ठ तिष्ठेति वाचस्तिस्रोऽभ्युदैरयत् ॥ १.५८.५ ॥
Al mejor de las serpientes, aterrorizado e inconsciente por la mano de Indra, Āstīka le dirigió tres veces las palabras: «¡Detente, detente!».
1.58.6
वितस्थे सोऽन्तरिक्षे च हृदयेन विदूयता ।
यथा तिष्ठति वै कश्चित्खं च गां चान्तरा नरः ॥ १.५८.६ ॥
Se quedó quieto en el cielo, como un hombre que se queda entre la tierra y el cielo con el corazón angustiado.
1.58.7
ततो राजाब्रवीद्वाक्यं सदस्यैश्चोदितो भृशम् ।
काममेतद्भवत्वेवं यथास्तीकस्य भाषितम् ॥ १.५८.७ ॥
Entonces el rey, instado en gran medida por los miembros de la asamblea, dijo: "Que sea como ha dicho Āstīka; ese es mi deseo."
1.58.8
समाप्यतामिदं कर्म पन्नगाः सन्त्वनामयाः ।
प्रीयतामयमास्तीकः सत्यं सूतवचोऽस्तु तत् ॥ १.५८.८ ॥
Que este rito se complete; que las serpientes queden ilesas; que Āstīka quede complacido. Que la palabra de Sūta sea verdadera.
1.58.9
ततो हलहलाशब्दः प्रीतिजः समजायत ।
आस्तीकस्य वरे दत्ते तथैवोपरराम च ॥ १.५८.९ ॥
Entonces surgió un clamor de gritos de alegría, nacido del gozo, cuando se concedió el don a Āstīka; y luego cesó.
1.58.10
स यज्ञः पाण्डवेयस्य राज्ञः पारिक्षितस्य ह ।
प्रीतिमांश्चाभवद्राजा भारतो जनमेजयः ॥ १.५८.१० ॥
Aquel sacrificio pertenecía al rey, descendiente de Pāṇḍu e hijo de Parīkṣit; y Janamejaya, el rey bhārata, se alegró.
1.58.11
ऋत्विग्भ्यः ससदस्येभ्यो ये तत्रासन्समागताः ।
तेभ्यश्च प्रददौ वित्तं शतशोऽथ सहस्रशः ॥ १.५८.११ ॥
A los sacerdotes oficiantes y a los miembros de la asamblea que se habían reunido allí, les dio riquezas por centenares y por millares.
1.58.12
लोहिताक्षाय सूताय तथा स्थपतये विभुः ।
येनोक्तं तस्य तत्राग्रे सर्पसत्रनिवर्तने ॥ १.५८.१२ ॥
A Lohitākṣa el auriga, y asimismo al arquitecto, les dio el poderoso; pues fue él quien primero habló allí sobre poner fin al sacrificio de serpientes.
1.58.13
निमित्तं ब्राह्मण इति तस्मै वित्तं ददौ बहु ।
दत्त्वा द्रव्यं यथान्यायं भोजनाच्छादनान्वितम् ॥ १.५८.१३ ॥
Tomando al brahmán como causa, le dio mucha riqueza; y, conforme a la justicia, le dio bienes junto con comida y vestido.
1.58.14
प्रीतस्तस्मै नरपतिरप्रमेयपराक्रमः ।
ततश्चकारावभृथं विधिदृष्टेन कर्मणा ॥ १.५८.१४ ॥
El rey de valor incalculable, complacido con él, realizó entonces el baño avabhṛtha con el rito prescrito por la regla.
1.58.15
आस्तीकं प्रेषयामास गृहानेव सुसंस्कृतम् ।
राजा प्रीतमनाः प्रीतं कृतकृत्यं मनीषिणम् ॥ १.५८.१५ ॥
El rey, de ánimo complacido, envió a Āstīka, sabio contento y que había cumplido su tarea, bien honrado, directamente a su casa.
1.58.16
पुनरागमनं कार्यमिति चैनं वचोऽब्रवीत् ।
भविष्यसि सदस्यो मे वाजिमेधे महाक्रतौ ॥ १.५८.१६ ॥
Diciendo: "Debe hacerse una nueva visita", le dijo estas palabras: "Serás miembro de la asamblea en mi gran rito, el sacrificio del caballo."
1.58.17
तथेत्युक्त्वा प्रदुद्राव तदास्तीको मुदा युतः ।
कृत्वा स्वकार्यमतुलं तोषयित्वा च पार्थिवम् ॥ १.५८.१७ ॥
Diciendo: «Así sea», Āstīka partió de inmediato con alegría, habiendo cumplido su incomparable tarea y complacido al rey.
1.58.18
स गत्वा परमप्रीतो मातुलं मातरं च ताम् ।
अभिगम्योपसंगृह्य तथा वृत्तं न्यवेदयत् ॥ १.५८.१८ ॥
Muy complacido, fue; acercándose a su tío materno y a su madre, abrazándolos, les relató tal como había sucedido.
1.58.19
एतच्छ्रुत्वा प्रीयमाणाः समेता ।
ये तत्रासन्पन्नगा वीतमोहाः।
आस्तीके वै प्रीतिमन्तो बभूवु-
रूचुश्चैनं वरमिष्टं वृमीष्व ॥ १.५८.१९ ॥
Al oír esto, las serpientes reunidas allí, libres de la confusión, se alegraron. Llenas de afecto hacia Āstīka, le dijeron: "Elige el don que desees."
1.58.20
भूयोभूयः सर्वशस्तेऽब्रुवंस्तं ।
किं ते प्रियं करवामाद्य विद्वन्।
प्रीता वयं मोक्षिताश्चैव सर्वे ।
कामं किं ते करवामाद्य वत्स ॥ १.५८.२० ॥
Una y otra vez todos le dijeron: "¡Oh sabio! ¿Qué cosa querida podemos hacer hoy por ti? Estamos complacidos y todos hemos sido liberados. Querido hijo, ¿qué podemos hacer hoy por ti, según tu deseo?"
1.58.21
सायं प्रातर्ये प्रसन्नात्मरूपा ।
लोके विप्रा मानवा ये परेऽपि।
धर्माख्यानं ये पठेयुर्ममेदं ।
तेषां युष्मन्नैव किंचिद्भयं स्यात् ॥ १.५८.२१ ॥
Quienquiera que en este mundo, sea brahmán, hombre u otro, recite esta narración de dharma mía por la tarde o por la mañana con el corazón y el semblante complacidos, no tendrá ningún temor de vosotros.
1.58.22
तैश्चाप्युक्तो भागिनेयः प्रसन्नै-
रेतत्सत्यं काममेवं वरं ते।
प्रीत्या युक्ताः कामितं सर्वशस्ते ।
कर्तारः स्म प्रवणा भागिनेय ॥ १.५८.२२ ॥
También aquellas serpientes complacidas dijeron al sobrino: "Esto es verdad; que el don que deseas te sea concedido así. Llenos de afecto, estamos dispuestos, oh sobrino, a cumplir todos tus deseos."
1.58.23
असितं चार्तिमन्तं च सुनीथं चापि यः स्मरेत् ।
दिवा वा यदि वा रात्रौ नास्य सर्पभयं भवेत् ॥ १.५८.२३ ॥
Quien recuerde a Asita, Ārtimān y Sunītha, ya sea de día o de noche, no tendrá temor a las serpientes.
1.58.24
यो जरत्कारुणा जातो जरत्कारौ महावशाः ।
आस्तीकः सर्पसत्रे वः पन्नगान्योऽभ्यरक्षत।
तं स्मरन्तं महाभागा न मां हिंसितुमर्हथ ॥ १.५८.२४ ॥
El muy poderoso Āstīka, nacido de Jaratkāru en Jaratkāru, que os protegió a vosotras, las serpientes, en el sacrificio de serpientes: no debéis hacerme daño, oh grandes afortunados, yo que lo recuerdo.
1.58.25
सर्पापसर्प भद्रं ते गच्छ सर्प महाविष ।
जनेमेजयस्य यज्ञान्ते आस्तीकवचनं स्मर ॥ १.५८.२५ ॥
Serpiente, apártate, que te vaya bien; ve, serpiente de gran veneno. Al final del sacrificio de Janamejaya, recuerda las palabras de Āstīka.
1.58.26
आस्तीकस्य वचः श्रुत्वा यः सर्पो न निवर्तते ।
शतधा भिद्यते मूर्धा शिंशवृक्षफलं यथा ॥ १.५८.२६ ॥
La serpiente que, habiendo oído las palabras de Āstīka, no se retira, su cabeza se parte en cien pedazos, como el fruto del árbol śiṃśapa.
1.58.27
स एवमुक्तस्तु तदा द्विजेन्द्रः ।
समागतैस्तैर्भुजगेन्द्रमुख्यैः।
संप्राप्य प्रीतिं विपुलां महात्मा ।
ततो मनो गमनायाथ दध्रे ॥ १.५८.२७ ॥
Así interpelado, el mejor de los dvijas, el magnánimo, habiendo obtenido gran alegría de los principales señores de serpientes reunidos, entonces decidió partir.
1.58.28
इत्येवं नागराजोऽथ नागानां मध्यगस्तदा ।
उक्त्वा सहैव तैः सर्पैः स्वमेव भवनं ययौ ॥ १.५८.२८ ॥
Así, el rey de los nāgas, que estaba en medio de los nāgas, habiendo hablado junto con aquellas serpientes, se fue a su propia morada.
1.58.29
मोक्षयित्वा तु भुजगान्सर्पसत्राद्द्विजोत्तमः ।
जगाम काले धर्मात्मा दिष्टान्तं पुत्रपौत्रवान् ॥ १.५८.२९ ॥
Tras liberar a las serpientes del sacrificio de serpientes, aquel mejor de los dvijas, justo, con hijos y nietos, en su momento fue a su destino señalado.
1.58.30
इत्याख्यानं मयास्तीकं यथावत्तव कीर्तितम् ।
यत्कीर्तयित्वा सर्पेभ्यो न भयं विद्यते क्वचित् ॥ १.५८.३० ॥
Así te he relatado con exactitud el relato de Āstīka. Quien lo recita nunca siente temor a las serpientes.
1.58.31
यथा कथितवान्ब्रह्मन्प्रमतिः पूर्वजस्तव ।
पुत्राय रुरवे प्रीतः पृच्छते भार्गवोत्तम ॥ १.५८.३१ ॥
Como tu antepasado Pramati lo contó con gusto a su hijo Ruru, así te lo he contado a ti, oh brahmán, mejor de los Bhṛgu, que preguntaste.
1.58.32
यद्वाक्यं श्रुतवांश्चाहं तथा च कथितं मया ।
आस्तीकस्य कवेर्विप्र श्रीमच्चरितमादितः ॥ १.५८.३२ ॥
Oh brahmán, las palabras que oí y las que he contado son, desde el principio, la gloriosa vida del sabio Āstīka.
1.58.33
यन्मां त्वं पृष्टवान्ब्रह्मञ्श्रुत्वा डुण्डुभभाषितम् ।
व्येतु ते सुमहद्ब्रह्मन्कौतूहलमरिन्दम ॥ १.५८.३३ ॥
Oh brahmán, tras oír las palabras del Ḍuṇḍubha, que se disipe tu gran curiosidad, por la que me preguntaste, oh domador de enemigos.
1.58.34
श्रुत्वा धर्मिष्ठमाख्यानमास्तीकं पुण्यवर्धनम् ।
सर्वपापविनिर्मुक्तो दीर्घमायुरवाप्नुयात् ॥ १.५८.३४ ॥
Quien escucha este relato de Āstīka, el más justo y acrecentador del mérito, libre de todo pecado, alcance larga vida.